João 11

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taha ʼoloto ana wawa Lasalo ʼabaga Bedani ʼinaya toatoa ma novunavo Meli ta Mata. Ta baʼe Meli nana lova bunama meilana aqiaqi otaqina guiwaqia Kaiwabu ʼinaya, ta debanega ʼaqena talaveayea. Ta Lasalo nana vihiqa niʼa lobea.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 ʼInega novunavo Ieisu ana vale ivetunea ivonaya, “Kaiwabu, ia otaqiu niʼa vevihiqa.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ta tuta nana Ieisu valena noqolia ʼinega vonaya, “Iagu Lasalo baʼe vihiqi nana ʼinega ge wese yawaina nagumwala. Ta ʼesi baʼe ʼinega Yaubada awatubo nalobea tomotau ʼidiega, ta wese yaʼa Natuna baʼe yani nana ʼinega awatubo ena lobea.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Mata ma taina Meli ta novudi Lasalo Ieisu veyolubedi qiduana.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ta tuta nana Lasalo ena vihiqa valena noqolia ge datauya ʼidia, ta ʼesi toaya ʼaubena magilafuna diʼwe nana ʼinaya.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 ʼInega ana toʼabibodayavo vonedi vonaya, “Kana ʼevivi diʼwe Iudia ʼinaya!”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ta iveʼiea ivonaya, “Toveʼita, ge tuta kuena gumwala me Diu nuanuadi be ina ludabou, ʼinega tolaʼai weaqina nuanuau una ʼevivi omoʼe ʼinaya?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ta Ieisu vonedia, “ʼAubena ʼaidega ʼaidega ʼidia simatala kana ʼitea ʼawaʼawai ʼinega be lavilavi ʼinaya, e ʼinega tomotau adi fata be ina luyaba dadana ta ge ina veilaqe, mana bwaʼobwaʼo ana simatala niʼa mai ta baʼe simatala nana ʼinega iʼitaʼita.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ta ʼesi ʼeguma velovelovana gamonaya itautauya ʼinega ʼaqedi ina vetufea, mana ge taha simatala daʼenoʼeno.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ieisu baʼe ʼidewani vona ʼaiqa, ta ʼabiboda wese ena vona luvetomanea vonaya, “Iada Lasalo niʼa ʼeno motaiva, ta ena tauya ʼinaya sabi divanona.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 ʼInega ana toʼabibodayavo ena vona iveʼiea ivonaya, “Kaiwabu, ʼeguma ʼenoʼeno ʼinega wese naveaqiaqi.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ieisu baʼe vona diavona ʼidiega Lasalo ena ʼaliga weaqina vonavona, ta ana toʼabibodayavo ivonaya be davonavona ʼwafi ena ʼeno motaiva weaqina.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 ʼInega Ieisu vona tunutunuqina ʼinega vonedia, “Lasalo yawaina niʼa gumwala.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ta ge eda tauya ʼinaya tuta nana nawale mayawaina toatoa, ta baʼe weaqina yaqaiqaiawa, mana baʼe ʼinega emi vetumaqana ʼiguya ana fata navewaiwai. ʼInega ada luaqiaqi be kana tauya ʼinaya kana ʼitea.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Toʼabiboda taha ana wawa Tomasi, ta wese igabea Didimasi (wawa nana ana givila didilualua), tauna toʼabiboda enavo vonedi vonaya, “E itaʼa wese katauya, ta Ieisu maega kana ʼaliga!”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ta tuta nana Ieisu niʼa ʼifoqe ʼabaga Bedani ʼinaya, ʼinega tomotau edi veqae ʼinega noqolia vonigo Lasalo ʼaubena foa gumwala niʼa itavunia.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Ta Bedani ge daveluluvai Ielusalema ʼinega ta ana kue kavona kilomita toi ʼidewani,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 ta me Diu qabudi niʼa imai Mata ma taina Meli ʼidia sabi vona iuladi, mana inuavita novudi ena ʼaliga weaqina.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Tuta nana Mata Ieisu ena mai valena noqolia ʼinega vanuega ʼifoqe tauya sabi ʼitana, ta Meli nawale vanuea toatoa.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 ʼInega Mata Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, ʼeguma oʼa baʼidia uda toatoa, ʼinega novugu ge wese daʼaliga.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ge uda mai, ta tua yahalamani aqiaqiea baʼitagana ʼeguma toyani weaqina una venoqi Yaubada ʼinaya e wese naneiu.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 ʼInega Ieisu voneaya, “Novuhu mayawaina nayaʼitoto ʼevivi.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ta Mata veʼiea vonaya, “E niʼa yahalamania nawale ʼaubena ʼebeluʼovoa ʼinaya novugu toʼaliga qabudi maega ina yaʼitoto ʼevivi.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 ʼInega Ieisu vonea vonaya, “Yaʼa yaʼitoto ʼevivi ta wese yawai vataya ʼiuna. ʼEguma taha toga vevetumaqanegu ta naʼaliga, ʼinega tauna mayawaina nawale toatoa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ta togama mayawaina toatoa ta vevetumaqana ʼiguya ge wese naʼaliga. Mata, nage egu vona baʼe uvetumaqanea?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 ʼInega Mata vonaya, “Kaiwabu, vonahaqiaqi, tuta qabuna yavevetumaqaneu oʼa Toʼetoyavua nana Yaubada Natuna. Oʼa lova Yaubada vona fofofola eu mai bwaʼobwaʼoya weaqina.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ena vona baʼe ʼabibodanaya ʼevivi tauya vanuea ta taina Meli gabea mai itauya tufinaya ta voneaya, “Toveʼita nana niʼa mai ta nuanuana naʼiteu.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ta tuta nana Meli baʼe noqolia ʼinega lukwayavonega yaʼitoto tauya Ieisu sabi ʼitana.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ieisu nawale ge dalugu ʼabaga nana gamonaya ta ʼesi Mata maega edi ʼebeveloba ʼinaya nawale toatoa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ta me Diu Meli maega itoatoa vanuea sabi vona iulana taudi iʼitea lukwayavonega ʼifoʼifoqe ʼinega ivonaya be datautauya debaʼunuya sabi dou. ʼInega italaʼobea itauya omoʼe ʼinaya.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Tuta nana Meli niʼa ʼifoqe ta Ieisu ʼitea ʼinega iwaʼodu ʼaqenaya ta voneaya, “Kaiwabu, ʼeguma oʼa baʼidiana ʼinega novugu ge wese daʼaliʼaliga.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ta tuta nana Ieisu Meli ena dou ʼitea ta wese tomotau qabudi edi duvoyavoya noqolia ʼinega nuana vita qiduana.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 ʼInega Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “Maʼinaya ʼwafina oaʼuya?” Ta ivoneaya, “Kaiwabu umai, ana veʼiteu.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ta Ieisu dou.
35 Jesus chorou.
36 ʼInega me Diu ivonaya, “Oʼitei, iana veveyolubea qiduana!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ta vaidi ʼidiega ivonaya, “Baʼe ʼoloto nana lova matakwaya taha matana giaea, ʼinega luaqiaqiea be iana baʼe wese daiulei be yaqisa ge daʼaliga, waisa?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ta wese Ieisu giwalinaya visiqa qiduana lutonovia, ʼinega tauya Lasalo ana debaʼunuya. Ta debaʼunu nana kavona vatuʼubu, ta ʼawana dabo beabeanega niʼa ivetovolo bodea.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 ʼInega Ieisu vonedia, “Dabo nana oʼuvekawawei!” Ta toʼaliga nana novuna Mata vonaya, “Kaiwabu, niʼa ʼaubena foa gumwala iaʼukwaivea, ʼinega meila luveifa otaqina nawale naʼifoqe.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ta Ieisu veʼiea vonaya, “Mata, tawadega yavoneu ʼeguma oʼa niʼa uvetumaqanegu ʼinega ana fata Yaubada ena waiwai una ʼitea.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tuata dabo nana iʼuvekawawea. ʼInega Ieisu ʼita vane mahalaya ta vonaya, “Tamagu, yalulukaiwa ʼiuya mana oʼa unoqonoqoligu.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ta yahalamani aqiaqiea oʼa tuta qabuna unoqonoqoligu, ta tua bonagu qiduanega niʼa yalukaiwa ʼiuya, be yaqisa baʼe tomotau diavona ina vetumaqana vonigo oʼa uvetunegu yamai ʼidia.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ieisu Tamana vonea gumwala, ʼinega bonana qiduanega gaba vonaya, “Lasalo, uʼifoqe mai!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 ʼInega toʼaliga nana ʼifoqe mai, ta nimana be wese ʼaqena umaumadi kaleko wadawadaeadi ʼidiega. Ta wese ʼiawana ma umana kalekoyega. Ta Ieisu vonedi vonaya, “Debaʼunu ana kalekoyavo ona ʼewa yavuledi ta ona ʼabifelei natauya yavuyavuina.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Me Diu diavona taudi imai Meli sabi vayausina vita nana weaqina Ieisu ena viaqa waiwaina iʼitea, ʼinega ʼidiega ʼeala edi vetumaqana iaʼuya ʼinaya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ta ʼesi vaidi ʼidiega itauya Falisiavo ʼidia ta isimana ʼifoqe Ieisu ena viaqa weaqina.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 ʼInega toveguba qiduqiduadi ta wese Falisiavo edi kaniselayavo igaba vaʼauqidi sabi veqae Ieisu weaqina. ʼInega taudiega nuanidia ivonaya, “Maʼoda kana viaqa ʼaiqa? Omoʼe ʼoloto nana viaqa waiwaidi ʼebenuavoqana viaviaqidi tomotau matadia.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 ʼEguma kana ʼiteamo nawale tomotau qabudi ina vetumaqanea, ta ʼinega me Loma ina mai ta eda Vanue Gwalagwalana ta wese eda tomotauyavo ina luvegwamumuidi.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ta omoʼe yaʼwala nana ʼinaya toveguba edi tovanugweta ana wawa Kaiafa tauna wese taha kanisela vonedi vonaya, “Maʼoda ʼinega ovevekwavakwava?
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Nage nuami ge daʼeqaʼui vonigo ge yani aqiaqina ʼeguma tomotau qabuda kana veilaqe, ta ʼesi yani aqiaqi otaqina ʼeguma ʼoloto ʼaideganamo naʼaliga tomotau qabuda weaqida.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ta Kaiafa nana ge taunega ena nuanua ʼinega baʼe vona nana daʼinanei, ta ʼesi Yaubada ena venuahaʼu ʼinega baʼe ʼidewani Ieisu weaqina madusimana ʼifoqe, mana tauna toveguba edi tovanugweta baʼe yaʼwala nana gamonaya.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ta baʼe simana nana Ieisu ena ʼaliga weaqina ge me Isileli dimo weaqidi davonavona, ta ʼesi Yaubada nuanuana natunavo itoatoa mali diʼwe be mali diʼwe ʼidia navaʼauqidi naluvetubedi ta ina veʼaidega ʼaliga nana ʼinega.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ta omoʼe tuta nana ʼinega me Diu edi kaniselayavo idima govaqa maʼoda Ieisu ina luveʼaliga ʼaiqei.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ta edi dima govaqa weaqina Ieisu ena viaqayavo tomotau nuanidia giveluaʼuya ta Ielusalema nogea. ʼInega tauya taha ʼabaga ana wawa Efilami ʼinaya, ta ʼabaga nana diʼwe ʼavaʼava diʼwenaya. Ta omoʼe ʼinaya ana toʼabibodayavo maega itoa.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Me Diu edi ʼebenuaveʼavina qiduana ana wawa ʼAuvivia Sagalina niʼa vadiʼwea, ʼinega tomotau qabudi diʼwe taha taha ʼidiega iʼwatovu imai Ielusalema ʼinaya sabi givevunavunaqidi viaqa taha taha ʼidiega, mana edi ilivu ʼidewani.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Me Diu edi kaniselayavo nawale Ieisu isalisalia. Ta Vanue Gwalagwalana ʼinaya itoatoa iveveqae, ta taudiega nuanidia ivetalaʼaiedi ivonaya, “Maʼoda onuanua ʼaiqa, nage Ieisu nana namai baʼe sagali nana gamonaya, nage gebu?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ta toveguba qiduqiduadi be wese Falisiavo edi luvine waiwaina iaʼuya ʼeguma taha toga Ieisu naʼita lobea, e ʼinega lukwayavonega navematamagilafuyedi be yaqisa ina kafia.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.