Atos 22
Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC
1 “Taigwavo be tamagwavo, egu vataʼitaʼi emi veʼewa ʼiguya weaqina ona vineneqa.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ta tuta nana inoqolia bonadiega vonavona ʼinega igenuʼwana aqiaqi ta Faulo vonedi vonaya,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Yaʼa Diu ʼolotogu ta egu ʼebeviʼoi ʼabaga Tasisi diʼwe Silisia gamonaya. Ta yamai baʼe Ielusalema ʼinaya yaveqidua ta wese yasikulu. Ta egu toveʼita ana wawa Gamelieli tubudavo edi luvineavo veʼita aqiaqiegu. ʼInega yahawafela aqiaqiegu Yaubada ʼinaya ta weaqina yavetofewa, ʼidewani omiʼa baʼitagana wese oviaviaqia.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ta Ieisu ena ʼEda ana toʼabibodayavo lova yavevoalanedi, ta vivine be ʼoloto yakafidi yahaʼuluguyedi vanue ʼebeyoqona ʼinaya, ta wese vaina yaluveʼaligidi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ta emi toveguba edi tovanugweta be emi kaniselayavo egu fewa baʼe ialamania, ʼinega adi fata weaqigu ina simana aqiaqi ʼimia. Mana taudi lova vaina leta ineigu toluvineavo me Diu edavo Damasiko ʼinaya weaqidi. Ta luvine be waiwai ineigu ʼinega yatauya be vonigo Ieisu ana tovetumaqanayavo eda kafidi eda yoqonidi Damasiko ʼinaya, ʼinega eda miedi Ielusalema ʼinaya ta luvematasabu ida ʼewea.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Ta wese Faulo vonedi vonaya, “Yaʼa nawale babaʼauya yatautauya tuta goyona Damasiko ena ʼifoqe, ta ʼinega simatala qiduana mahalega lukwayavoni ʼiguya ʼifoqe ta diyayaigu.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 ʼInega ʼavalataʼigu yabeʼu bwaʼobwaʼoya ta bona taha yanoqolia voneguya, ‘Saulo, Saulo, tolaʼai weaqina uvevoalanegu?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “ʼInega yavetalaʼaiea yavonaya, ‘Kaiwabu, isana oʼa togama?’ “Ta voneguya, ‘Yaʼa Ieisu Nasaleta ʼolotogu, ta baʼe taugu uvevevoalanegu.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ta agu mataʼweabuyavo taudi wese simatala nana iʼitea, ta tovona nana ena vona ana alamani ge ida ʼewei.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 ʼInega yavoneaya, ‘Kaiwabu, tolaʼai ena viaqi?’ “ʼInega Kaiwabu voneguya, ‘Uyaʼitoto, ta una tauya Damasiko ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya au veyoveyoa qabuna Yaubada ʼinega una noqolia.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ta simatala nana ena waiwaiega matagu kwaya, ta gebu agu fata eda ʼita. ʼInega egwavo nimagu ikafia ta itauyegu Damasiko ʼinaya.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ta Damasiko ʼinaya taha ʼoloto ana wawa Ananaiasi toatoa, tauna Yaubada vetumaqana aqiaqiea, ta Mosese ena luvine ana toʼabiboda. Ta me Diu qabudi Damasiko ʼinaya itoatoa iʼawahaqiaqiea.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 ʼInega Ananaiasi mai ta diʼweguya tovolo ta voneguya, ‘Taigu Saulo, matau naʼeaei ta una ʼita ʼevivi.’ Ta tutana ʼinaya matagu ʼeaea ta ʼoloto nana yaʼitea.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ta wese vonegu vonaya, ‘Tubudavo edi Yaubada venuaʼivineu be ena nuanua una alamania, ta Ieisu Tunutunuqina Yaubada matanaya una ʼitea ta ena vona una noqolia.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ta tolaʼai niʼa uʼitei ta unoqolia tauna weaqina e tomotau qabudi ʼidia una simana ʼifoqeyea.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ʼInega ge una baʼebaʼe ta ʼesi una yaʼitoto ta ana wawa ʼinaya una gaba vane, ta una babitaiso ta ʼinega eu ilivu luveifana naʼutu yavuledi.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Ta ʼabiboda yaʼevivi Ielusalema ʼinaya. ʼInega Vanue Gwalagwalana ʼinaya yavevenoqi ta kavona veʼwayoqa ʼifoqe ʼiguya.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 ʼInega Kaiwabu yaʼitea vonavona ʼiguya vonaya, ‘Uyaʼitoto ulukwayavoni Ielusalema unogei ta una tauya, mana ʼabaga nana ana totoayavo eu simana weaqigu ina noqolia, ta ge ina vetumaqanei.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ta yavoneaya, ‘Kaiwabu, niʼa ialamanigu lova edi vanue tafwalolo ʼidia yalugu ta au tovetumaqanayavo yakafidi ta yavunuqidi ʼinega vanue ʼebeyoqona ʼinaya yahaʼuluguyedi.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ta wese niʼa ialamania tuta nana au tosimana Sitibeni iluveʼaligia yaʼa diʼwenaya yatovolo ta tolaʼai iviaqia yaʼa wese yaʼawahaqiaqiea. Ta ana toluveʼaliga adi kaleko iʼevataʼidi ta yaʼitamakidi tuta nana daboyega iluveʼaligia.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Ta Kaiwabu voneguya, ‘Utauya, yavevetuneu luluvaia taudi ge me Diu ʼidia.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ta qabu diavona Faulo ena vona qabuna niʼa inoqola aqiaqiea. Ta tuta nana veʼale vonavona taudi ge me Diu weaqidi ʼinega iveʼale bonadi qiduanega ivekolukolua ivonaya, “ʼOloto baʼena kana luveʼaligia, tauna ge daluaqiaqiea be bwaʼobwaʼoya mayawaina natoa!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ta ʼidewani ikolukolua ʼaiqa, ta adi kaleko ivataʼidi ta wese nuʼwa ilutevala vaneyedi.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 ʼInega toluavia edi tovamatana qiduana luvinedi Faulo ina aʼuluguyea edi baleki gamonaya ta wayo metametanega ina vunuqa dadanea ta ina vetalaʼaiea, e ʼinega nasimana ʼifoqe tolaʼai luveifana niʼa viaqia. Mana tovamatana nana nuanuana nahalamania tolaʼai weaqina baʼe ʼidewani ikolukolua ʼaiqa Faulo ʼinaya.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Niʼa iʼivaʼavaʼata Faulo sabi vunuqa dadanina, ta taha tovamatana goyona diʼwenaya tovotovolo ʼinega Faulo voneaya, “Nage ana fata taha Loma ʼolotona ʼidewana yaʼa ona vunuqigu ta ge oda vekotu nugwetegu be agu ʼebeveʼewa oda lobei?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ta tuta nana Faulo ena vona noqolia ʼinega tauya edi tovamatana qiduana ʼinaya vematamagilafuyea Faulo ena vona weaqina ta ʼinega vonaya, “Tolaʼai una viaqi ʼoloto baʼe ʼinaya? Tauna Loma ʼolotona.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 ʼInega tovamatana qiduana tauya Faulo ʼinaya ta vetalaʼaiea vonaya, “Una vona aqiaqiegu, oʼa Loma ʼolotou, nage gebu?” Ta Faulo voneaya, “ʼAo, yaʼa Loma ʼolotogu.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 ʼInega tovamatana nana voneaya, “Yaʼa wese Loma ʼolotogu, ta nugweta mane qiduana Loma ana toluvine yaneidi ta ʼabiboda iawafelegu yaʼa Loma ana tomotau.” ʼInega Faulo veʼiea vonaya, “Yaʼa tamagu be inagu Loma ana tomotau, ʼinega wese yaʼa yaviʼoi Loma ʼolotogu ʼidewani.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ta toluavia diavona nawale ibaʼebaʼe Faulo sabi vunuqa dadanena, ta tuta nana ena vona inoqolia vonigo tauna Loma ʼolotona e ʼinega idena kwayavona. Ta wese edi tovamatana qiduana mwaniniva qiduana, mana Faulo Loma ʼolotona ta ena toluaviayavo niʼa luvinedi ta nimana iyoqonidi seniyega ta wese luvinedi ina vunuqa dadanea, ta baʼe ʼinega tovamatana nana me Loma edi luvine niʼa bwegea.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Mahala vulihia ʼinega toluavia edi tovamatana qiduana nuanuana nahalamani aqiaqiea tolaʼai weaqina me Diu Faulo iveʼewei. ʼInega toveguba qiduqiduadi ta wese kaniselayavo luvinedi ina vaʼauta. ʼInega seni liʼamia Faulo nimanega ta tauyea kanisela edi ʼebevaʼauta ʼinaya ta ʼiawadia vetovoloya.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.