Atos 22

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Taigwavo be tamagwavo, egu vataʼitaʼi emi veʼewa ʼiguya weaqina ona vineneqa.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ta tuta nana inoqolia bonadiega vonavona ʼinega igenuʼwana aqiaqi ta Faulo vonedi vonaya,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Yaʼa Diu ʼolotogu ta egu ʼebeviʼoi ʼabaga Tasisi diʼwe Silisia gamonaya. Ta yamai baʼe Ielusalema ʼinaya yaveqidua ta wese yasikulu. Ta egu toveʼita ana wawa Gamelieli tubudavo edi luvineavo veʼita aqiaqiegu. ʼInega yahawafela aqiaqiegu Yaubada ʼinaya ta weaqina yavetofewa, ʼidewani omiʼa baʼitagana wese oviaviaqia.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ta Ieisu ena ʼEda ana toʼabibodayavo lova yavevoalanedi, ta vivine be ʼoloto yakafidi yahaʼuluguyedi vanue ʼebeyoqona ʼinaya, ta wese vaina yaluveʼaligidi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ta emi toveguba edi tovanugweta be emi kaniselayavo egu fewa baʼe ialamania, ʼinega adi fata weaqigu ina simana aqiaqi ʼimia. Mana taudi lova vaina leta ineigu toluvineavo me Diu edavo Damasiko ʼinaya weaqidi. Ta luvine be waiwai ineigu ʼinega yatauya be vonigo Ieisu ana tovetumaqanayavo eda kafidi eda yoqonidi Damasiko ʼinaya, ʼinega eda miedi Ielusalema ʼinaya ta luvematasabu ida ʼewea.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ta wese Faulo vonedi vonaya, “Yaʼa nawale babaʼauya yatautauya tuta goyona Damasiko ena ʼifoqe, ta ʼinega simatala qiduana mahalega lukwayavoni ʼiguya ʼifoqe ta diyayaigu.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 ʼInega ʼavalataʼigu yabeʼu bwaʼobwaʼoya ta bona taha yanoqolia voneguya, ‘Saulo, Saulo, tolaʼai weaqina uvevoalanegu?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “ʼInega yavetalaʼaiea yavonaya, ‘Kaiwabu, isana oʼa togama?’ “Ta voneguya, ‘Yaʼa Ieisu Nasaleta ʼolotogu, ta baʼe taugu uvevevoalanegu.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ta agu mataʼweabuyavo taudi wese simatala nana iʼitea, ta tovona nana ena vona ana alamani ge ida ʼewei.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 ʼInega yavoneaya, ‘Kaiwabu, tolaʼai ena viaqi?’ “ʼInega Kaiwabu voneguya, ‘Uyaʼitoto, ta una tauya Damasiko ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya au veyoveyoa qabuna Yaubada ʼinega una noqolia.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ta simatala nana ena waiwaiega matagu kwaya, ta gebu agu fata eda ʼita. ʼInega egwavo nimagu ikafia ta itauyegu Damasiko ʼinaya.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ta Damasiko ʼinaya taha ʼoloto ana wawa Ananaiasi toatoa, tauna Yaubada vetumaqana aqiaqiea, ta Mosese ena luvine ana toʼabiboda. Ta me Diu qabudi Damasiko ʼinaya itoatoa iʼawahaqiaqiea.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ʼInega Ananaiasi mai ta diʼweguya tovolo ta voneguya, ‘Taigu Saulo, matau naʼeaei ta una ʼita ʼevivi.’ Ta tutana ʼinaya matagu ʼeaea ta ʼoloto nana yaʼitea.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ta wese vonegu vonaya, ‘Tubudavo edi Yaubada venuaʼivineu be ena nuanua una alamania, ta Ieisu Tunutunuqina Yaubada matanaya una ʼitea ta ena vona una noqolia.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ta tolaʼai niʼa uʼitei ta unoqolia tauna weaqina e tomotau qabudi ʼidia una simana ʼifoqeyea.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 ʼInega ge una baʼebaʼe ta ʼesi una yaʼitoto ta ana wawa ʼinaya una gaba vane, ta una babitaiso ta ʼinega eu ilivu luveifana naʼutu yavuledi.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Ta ʼabiboda yaʼevivi Ielusalema ʼinaya. ʼInega Vanue Gwalagwalana ʼinaya yavevenoqi ta kavona veʼwayoqa ʼifoqe ʼiguya.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ʼInega Kaiwabu yaʼitea vonavona ʼiguya vonaya, ‘Uyaʼitoto ulukwayavoni Ielusalema unogei ta una tauya, mana ʼabaga nana ana totoayavo eu simana weaqigu ina noqolia, ta ge ina vetumaqanei.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ta yavoneaya, ‘Kaiwabu, niʼa ialamanigu lova edi vanue tafwalolo ʼidia yalugu ta au tovetumaqanayavo yakafidi ta yavunuqidi ʼinega vanue ʼebeyoqona ʼinaya yahaʼuluguyedi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ta wese niʼa ialamania tuta nana au tosimana Sitibeni iluveʼaligia yaʼa diʼwenaya yatovolo ta tolaʼai iviaqia yaʼa wese yaʼawahaqiaqiea. Ta ana toluveʼaliga adi kaleko iʼevataʼidi ta yaʼitamakidi tuta nana daboyega iluveʼaligia.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Ta Kaiwabu voneguya, ‘Utauya, yavevetuneu luluvaia taudi ge me Diu ʼidia.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ta qabu diavona Faulo ena vona qabuna niʼa inoqola aqiaqiea. Ta tuta nana veʼale vonavona taudi ge me Diu weaqidi ʼinega iveʼale bonadi qiduanega ivekolukolua ivonaya, “ʼOloto baʼena kana luveʼaligia, tauna ge daluaqiaqiea be bwaʼobwaʼoya mayawaina natoa!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ta ʼidewani ikolukolua ʼaiqa, ta adi kaleko ivataʼidi ta wese nuʼwa ilutevala vaneyedi.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 ʼInega toluavia edi tovamatana qiduana luvinedi Faulo ina aʼuluguyea edi baleki gamonaya ta wayo metametanega ina vunuqa dadanea ta ina vetalaʼaiea, e ʼinega nasimana ʼifoqe tolaʼai luveifana niʼa viaqia. Mana tovamatana nana nuanuana nahalamania tolaʼai weaqina baʼe ʼidewani ikolukolua ʼaiqa Faulo ʼinaya.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Niʼa iʼivaʼavaʼata Faulo sabi vunuqa dadanina, ta taha tovamatana goyona diʼwenaya tovotovolo ʼinega Faulo voneaya, “Nage ana fata taha Loma ʼolotona ʼidewana yaʼa ona vunuqigu ta ge oda vekotu nugwetegu be agu ʼebeveʼewa oda lobei?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ta tuta nana Faulo ena vona noqolia ʼinega tauya edi tovamatana qiduana ʼinaya vematamagilafuyea Faulo ena vona weaqina ta ʼinega vonaya, “Tolaʼai una viaqi ʼoloto baʼe ʼinaya? Tauna Loma ʼolotona.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 ʼInega tovamatana qiduana tauya Faulo ʼinaya ta vetalaʼaiea vonaya, “Una vona aqiaqiegu, oʼa Loma ʼolotou, nage gebu?” Ta Faulo voneaya, “ʼAo, yaʼa Loma ʼolotogu.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 ʼInega tovamatana nana voneaya, “Yaʼa wese Loma ʼolotogu, ta nugweta mane qiduana Loma ana toluvine yaneidi ta ʼabiboda iawafelegu yaʼa Loma ana tomotau.” ʼInega Faulo veʼiea vonaya, “Yaʼa tamagu be inagu Loma ana tomotau, ʼinega wese yaʼa yaviʼoi Loma ʼolotogu ʼidewani.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ta toluavia diavona nawale ibaʼebaʼe Faulo sabi vunuqa dadanena, ta tuta nana ena vona inoqolia vonigo tauna Loma ʼolotona e ʼinega idena kwayavona. Ta wese edi tovamatana qiduana mwaniniva qiduana, mana Faulo Loma ʼolotona ta ena toluaviayavo niʼa luvinedi ta nimana iyoqonidi seniyega ta wese luvinedi ina vunuqa dadanea, ta baʼe ʼinega tovamatana nana me Loma edi luvine niʼa bwegea.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Mahala vulihia ʼinega toluavia edi tovamatana qiduana nuanuana nahalamani aqiaqiea tolaʼai weaqina me Diu Faulo iveʼewei. ʼInega toveguba qiduqiduadi ta wese kaniselayavo luvinedi ina vaʼauta. ʼInega seni liʼamia Faulo nimanega ta tauyea kanisela edi ʼebevaʼauta ʼinaya ta ʼiawadia vetovoloya.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.