Atos 20
Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC
1 Vetalamaqimaqiʼai nana gumwala, e ʼinega Faulo toʼabibodayavo gaba vaʼauqidi ta ena vonega givewaiwaiedi. ʼInega lukafoiedi nogedi ta tauya diʼwe Masidonia ʼinaya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ta Faulo diʼwe Masidonia ʼabaganavo ʼidia luvivila ta lugaihi be vona ʼebeiula tovetumaqanayavo neidi. ʼInega wese webui tauya diʼwe Guliki ʼinaya.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ta omoʼe ʼinaya toatoa waiʼena toi ʼidia ta nuanuana wagega natauya diʼwe Silia ʼinaya. Ta vaina vona noqolia vonigo me Diu idima govaqa be ina kafia, e ʼinega ena nuanua givilea ta ʼaqenega ʼevivi tauya diʼwe Silia ʼinaya diʼwe Masidonia ʼinega.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ta ʼevivi nana ʼinaya wese vaina tomotau matana iʼweabuya. Ta taha ʼidiega Belia ʼolotona ana wawa Sofata tauna Filiasi natuna, ta wese me Tesalonaika magilafudi adi wawa Alisitako be Sekanido, ta wese Gaiusi tauna Debi ʼolotona be wese Timoti. Ta wese me Eisia magilafudi adi wawa Tikiosi be Tilofimo maega itauya.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ta tomotau diavona wagega inugweta itauya ʼabaga Tiloasi ʼinaya ta ibaʼebaʼeyema omoʼe ʼinaya.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Ta tuta nana Beledi ge ana isitimo Sagalina aviaqi gumwala ʼinega Filifaiega taha waga ʼinega agelu, ta ʼaubena vefaibina ʼabibodanaya aʼifoqe alugu ʼabaga Tiloasi ʼinaya. Ta emavo nawale ibaʼebaʼeyema ʼabaga nana ʼinaya alobedi ta maega atoa ʼaubena ana yau seveni ʼidia.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Wiki ana ʼaubena nugweta ʼinaya qabuma avaʼauta Kaiwabu Ieisu ena ʼai ana ʼebenuaveʼavina weaqina. Ta vaʼauta nana aviaqia taha vanue ana sifaufa deba otaqinaya, ta omoʼe ʼinaya lamufa ʼeala iʼalaʼalata. Ta Faulo nuanua mahala navulihia ʼinega natauya, e ʼinega veʼale lugaihi totoa vaʼauta ʼidia ana laba tou gamonaya.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 — ausente —
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ta taha kilakai ana wawa Iutiko ʼebeluboʼe ʼinaya toabui vanue nana ana yoqona vetoina ʼinaya. Ta Faulo nawale lulugaihi ʼinega kilakai nana matana dune ʼeno nuafani ʼabo vanue debanega ʼavalataʼia webui bwaʼobwaʼoya. ʼInega tomotau iwebui iʼavalei, ta yawaina niʼa gumwala.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ta Faulo wese webui sabi ʼitana ʼinega tuqatuqanega sobadi ta Iutiko talafafea ta vonedia, “Ge giwalimi nahaʼala, mana mayawaina toatoa.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 ʼInega Faulo tomotau qabudi maega wese iʼevivi ivane debanaya ta beledi ʼewei gitomwei neidi ta iʼai veʼwani. ʼAi gumwala ʼinega Faulo wese veʼale vonavona ana laba babaʼau yayaqa, ʼinega nogedi tauya.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 ʼInega qabu diavona adi lutonova aqiaqina, ta me edi qaiawa kilakai nana mayawaina iʼebeʼewei itauyea ena ʼabagaya.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Imaʼa taha waga agelu anugweta atauya ʼabaga Asosi ʼinaya, ta Faulo niʼa luvinema be ana baʼeyea, mana tauna nuanuana ʼaqenega namai ta maega ana luvetuba Asosi ʼinaya, ta maega ana gelu.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ta tuta nana Faulo Asosi ʼinaya ʼifoqe ʼinega maega agelu atauya Mitileni ʼinaya alugu.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Niʼa ahalia ʼinega Mitileni anogei ta wagega taha bwanabwana ana wawa Kiosi alunaqoyea ta nawale afilifili. Ta wese mahala ahala ʼeviviea ʼinega avaukamana bwanabwana Samosi ʼinaya alugu. Ta wese vulihi ʼeviviea ʼinega Milito ʼinaya aʼifoqe alugu.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Ta Faulo niʼau vonema ʼabaga Efeso ʼinaya ge ana lugu, mana ge nuanuana tuta kuena natoatoa diʼwe Eisia ʼabaganavo ʼidia. Ta ʼesi nuanuana nalukwayavoni ʼeguma ana fata nalugu Ielusalema ʼinaya Fenitikosi ana ʼaubena weaqina.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Ta Faulo Militoyega vale vetunea Efeso ʼekalesia ana tovanugwetayavo ʼidia nuanuana ina mai ʼinaya.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ta tuta nana imai ʼinega Faulo vonedi vonaya, “Omiʼa egu ilivu niʼa oalahalamania, mana yaʼa omiʼa maega katoatoa egu mai vauvau ʼinega diʼwe Eisia ʼinaya, be ana laba baʼe ʼitagana.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Taudi me Diu idima govaqa weaqigu be wese vita ʼidiega tuta qabuna yalobelobea. Ta tua ma mataelugu ta wese me egu nuawebui Kaiwabu ʼinaya nawale yafewafewa.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ta niʼa oalamania ge taha Kaiwabu Valena Aqiaqina weaqina eda vegagalea, mana nuanuagu Vale nana ʼinega iula ona lobea yani taha taha weaqina. Ta yani qabuna yaveveʼitemi emi vanueavo ʼidia, ta wese qabu matadia yalulugaihiea.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ta egu veʼita ʼaidegana me Diu ta wese mali qabu ʼimia, be ʼinega emi ilivu luveifanega ona nuagivila Yaubada ʼinaya, be eda Kaiwabu Ieisu Keliso ona vetumaqanea.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ta tuta baʼe ʼinaya Niboana Gwalagwalana ena nuanua waiwaina ʼinega yatautauya Ielusalema weaqina, ta omoʼe ʼinaya ge eda alamania maʼoda nawale naʼifoqe ʼaiqa ʼiguya.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ta Niboana Gwalagwalana ena simana ʼiguya ʼinega niʼa yahalamania ʼabaga ʼaidega ʼaidega ʼidia nawale yuvaqa be ʼebeyoqona ena lobedi.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ta ge nuanuagu yawaigu ena vegagalei. Mana Kaiwabu Ieisu ena fewa neigu, ta baʼe veyoveyoa nana yani qiduana ʼiguya ta weaqina yanuanua be ena luʼovoia. ʼInega Vale Aqiaqina Yaubada ena nuakolokolo be ena veyoluba weaqina ena simanea tomotau ʼidia.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Egwavo, niʼa oalamania tuta qabuna omiʼa yaʼa maega katoatoa ta Yaubada ena ʼEbeluvine weaqina yalulugaihi ʼimia. Ta onoqolia, niʼau yahalamania nawale ge taha toga ʼimiega ʼiawagu naʼita ʼeviviei.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Ta baʼe ʼitaga Yaubada ena nuanua weaqina yasimana aqiaqi ʼimia. ʼInega ʼeguma nawale taha toga ʼimiega veilaqe vataya nalobea, e ʼinega ge yaʼa ona veʼewegu, ta ʼesi taunega ena luveifana, mana ge taha yani eda vegagalea tomotau ʼidia Yaubada ena nuanua weaqina.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 ʼInega omiʼa ʼekalesia ana toludebanayavo ona ʼitamakimi be wese Yaubada ena sifiavo ona ʼitamaki aqiaqiedi, mana Niboana Gwalagwalana emi fewa baʼe neimi be toʼekalesiayavo ona ʼitamaki aqiaqiedi. Mana Yaubada sulalinega gimwanedi tuta nana Natuna ʼaliga ʼetoluai ʼinaya.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ta niʼa yahalamania ena nogemi ena tauya, ta ʼabibodanaya toveʼita luveifadi kavona kedewa sasasadi ina ʼifoqe nuanimia ta Yaubada ena sifiavo ina talaʼavudi ina fofolidi.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ta wese vaina omiʼa ʼimiega ina yaʼitoto be uʼavega ina veʼita veifemi, ta baʼe veʼita nana ʼinega nuanuadi Kaiwabu ana toʼabibodayavo ina venuaʼewedi be ina lugu adi yoʼo gamonaya.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 ʼInega omiʼa ona ʼitamaki aqiaqiemi. Ta egu lugaihi ona nuaveʼavinia, mana yaʼwala toi gamodia ge eda veyawai ta ʼesi yaveveʼita ʼaubena be wese velovelovana qabudi ʼidia, ta ma mataelugu yalulugaihimi.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ta wese yavevematamagilafuyemi tuta maimai weaqina. Tuta baʼena Yaubada nimanaya yahaʼumi ta nuanuagu ona nuaʼiʼihia Yaubada ena nuakolokolo valena weaqina. Tauna ʼinega ona vewaiwai, e ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine gamonaya omiʼa wese ona lugu.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Lova tuta nana yaʼa omiʼa maega katoatoa ge taha mane nage kaleko nuanuagu eda ʼewei ʼimiega.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ta ʼesi niʼa oalamania yaʼa taugu egu fewa nimaguyega agu ʼabwaga be kulufa yalobedi. Ta wese agu toiulayavo ʼeguma taha yani ʼidiega ida kusa e ʼinega yaiuledi.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Baʼe egu ilivu ʼinega yaveʼitemi luaqiaqiemi be eda fewayavo ʼidiega todawalili wese kana iuledi. Ta Kaiwabu Ieisu ena vona ona nuaveʼavinia vonaya, ‘ʼEwa kavovo tomotau ʼidiega ʼebeqaiawa goyona, ta ʼesi nei kavovo tomotau ʼidia ʼebeqaiawa qiduana.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Faulo ena vona baʼe luʼovoia ʼinega tuqatuqanega sobadi ta tovanugwetayavo maega ivenoqi Yaubada ʼinaya.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ta qabudi me edi dou ta wese me edi nuavita Faulo italafafea,
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 mana niʼa vonedi ge wese ʼiawana ina ʼita ʼeviviei. ʼInega itauyei waga ʼinaya ʼabo ivegeluya.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.