Atos 20
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARC
1 Vetalamaqimaqiʼai nana gumwala, e ʼinega Faulo toʼabibodayavo gaba vaʼauqidi ta ena vonega givewaiwaiedi. ʼInega lukafoiedi nogedi ta tauya diʼwe Masidonia ʼinaya.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Ta Faulo diʼwe Masidonia ʼabaganavo ʼidia luvivila ta lugaihi be vona ʼebeiula tovetumaqanayavo neidi. ʼInega wese webui tauya diʼwe Guliki ʼinaya.
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Ta omoʼe ʼinaya toatoa waiʼena toi ʼidia ta nuanuana wagega natauya diʼwe Silia ʼinaya. Ta vaina vona noqolia vonigo me Diu idima govaqa be ina kafia, e ʼinega ena nuanua givilea ta ʼaqenega ʼevivi tauya diʼwe Silia ʼinaya diʼwe Masidonia ʼinega.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ta ʼevivi nana ʼinaya wese vaina tomotau matana iʼweabuya. Ta taha ʼidiega Belia ʼolotona ana wawa Sofata tauna Filiasi natuna, ta wese me Tesalonaika magilafudi adi wawa Alisitako be Sekanido, ta wese Gaiusi tauna Debi ʼolotona be wese Timoti. Ta wese me Eisia magilafudi adi wawa Tikiosi be Tilofimo maega itauya.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ta tomotau diavona wagega inugweta itauya ʼabaga Tiloasi ʼinaya ta ibaʼebaʼeyema omoʼe ʼinaya.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Ta tuta nana Beledi ge ana isitimo Sagalina aviaqi gumwala ʼinega Filifaiega taha waga ʼinega agelu, ta ʼaubena vefaibina ʼabibodanaya aʼifoqe alugu ʼabaga Tiloasi ʼinaya. Ta emavo nawale ibaʼebaʼeyema ʼabaga nana ʼinaya alobedi ta maega atoa ʼaubena ana yau seveni ʼidia.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Wiki ana ʼaubena nugweta ʼinaya qabuma avaʼauta Kaiwabu Ieisu ena ʼai ana ʼebenuaveʼavina weaqina. Ta vaʼauta nana aviaqia taha vanue ana sifaufa deba otaqinaya, ta omoʼe ʼinaya lamufa ʼeala iʼalaʼalata. Ta Faulo nuanua mahala navulihia ʼinega natauya, e ʼinega veʼale lugaihi totoa vaʼauta ʼidia ana laba tou gamonaya.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 — ausente —
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Ta taha kilakai ana wawa Iutiko ʼebeluboʼe ʼinaya toabui vanue nana ana yoqona vetoina ʼinaya. Ta Faulo nawale lulugaihi ʼinega kilakai nana matana dune ʼeno nuafani ʼabo vanue debanega ʼavalataʼia webui bwaʼobwaʼoya. ʼInega tomotau iwebui iʼavalei, ta yawaina niʼa gumwala.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Ta Faulo wese webui sabi ʼitana ʼinega tuqatuqanega sobadi ta Iutiko talafafea ta vonedia, “Ge giwalimi nahaʼala, mana mayawaina toatoa.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 ʼInega Faulo tomotau qabudi maega wese iʼevivi ivane debanaya ta beledi ʼewei gitomwei neidi ta iʼai veʼwani. ʼAi gumwala ʼinega Faulo wese veʼale vonavona ana laba babaʼau yayaqa, ʼinega nogedi tauya.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 ʼInega qabu diavona adi lutonova aqiaqina, ta me edi qaiawa kilakai nana mayawaina iʼebeʼewei itauyea ena ʼabagaya.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Imaʼa taha waga agelu anugweta atauya ʼabaga Asosi ʼinaya, ta Faulo niʼa luvinema be ana baʼeyea, mana tauna nuanuana ʼaqenega namai ta maega ana luvetuba Asosi ʼinaya, ta maega ana gelu.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ta tuta nana Faulo Asosi ʼinaya ʼifoqe ʼinega maega agelu atauya Mitileni ʼinaya alugu.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Niʼa ahalia ʼinega Mitileni anogei ta wagega taha bwanabwana ana wawa Kiosi alunaqoyea ta nawale afilifili. Ta wese mahala ahala ʼeviviea ʼinega avaukamana bwanabwana Samosi ʼinaya alugu. Ta wese vulihi ʼeviviea ʼinega Milito ʼinaya aʼifoqe alugu.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Ta Faulo niʼau vonema ʼabaga Efeso ʼinaya ge ana lugu, mana ge nuanuana tuta kuena natoatoa diʼwe Eisia ʼabaganavo ʼidia. Ta ʼesi nuanuana nalukwayavoni ʼeguma ana fata nalugu Ielusalema ʼinaya Fenitikosi ana ʼaubena weaqina.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ta Faulo Militoyega vale vetunea Efeso ʼekalesia ana tovanugwetayavo ʼidia nuanuana ina mai ʼinaya.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ta tuta nana imai ʼinega Faulo vonedi vonaya, “Omiʼa egu ilivu niʼa oalahalamania, mana yaʼa omiʼa maega katoatoa egu mai vauvau ʼinega diʼwe Eisia ʼinaya, be ana laba baʼe ʼitagana.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Taudi me Diu idima govaqa weaqigu be wese vita ʼidiega tuta qabuna yalobelobea. Ta tua ma mataelugu ta wese me egu nuawebui Kaiwabu ʼinaya nawale yafewafewa.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Ta niʼa oalamania ge taha Kaiwabu Valena Aqiaqina weaqina eda vegagalea, mana nuanuagu Vale nana ʼinega iula ona lobea yani taha taha weaqina. Ta yani qabuna yaveveʼitemi emi vanueavo ʼidia, ta wese qabu matadia yalulugaihiea.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Ta egu veʼita ʼaidegana me Diu ta wese mali qabu ʼimia, be ʼinega emi ilivu luveifanega ona nuagivila Yaubada ʼinaya, be eda Kaiwabu Ieisu Keliso ona vetumaqanea.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Ta tuta baʼe ʼinaya Niboana Gwalagwalana ena nuanua waiwaina ʼinega yatautauya Ielusalema weaqina, ta omoʼe ʼinaya ge eda alamania maʼoda nawale naʼifoqe ʼaiqa ʼiguya.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Ta Niboana Gwalagwalana ena simana ʼiguya ʼinega niʼa yahalamania ʼabaga ʼaidega ʼaidega ʼidia nawale yuvaqa be ʼebeyoqona ena lobedi.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Ta ge nuanuagu yawaigu ena vegagalei. Mana Kaiwabu Ieisu ena fewa neigu, ta baʼe veyoveyoa nana yani qiduana ʼiguya ta weaqina yanuanua be ena luʼovoia. ʼInega Vale Aqiaqina Yaubada ena nuakolokolo be ena veyoluba weaqina ena simanea tomotau ʼidia.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Egwavo, niʼa oalamania tuta qabuna omiʼa yaʼa maega katoatoa ta Yaubada ena ʼEbeluvine weaqina yalulugaihi ʼimia. Ta onoqolia, niʼau yahalamania nawale ge taha toga ʼimiega ʼiawagu naʼita ʼeviviei.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Ta baʼe ʼitaga Yaubada ena nuanua weaqina yasimana aqiaqi ʼimia. ʼInega ʼeguma nawale taha toga ʼimiega veilaqe vataya nalobea, e ʼinega ge yaʼa ona veʼewegu, ta ʼesi taunega ena luveifana, mana ge taha yani eda vegagalea tomotau ʼidia Yaubada ena nuanua weaqina.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 — ausente —
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 ʼInega omiʼa ʼekalesia ana toludebanayavo ona ʼitamakimi be wese Yaubada ena sifiavo ona ʼitamaki aqiaqiedi, mana Niboana Gwalagwalana emi fewa baʼe neimi be toʼekalesiayavo ona ʼitamaki aqiaqiedi. Mana Yaubada sulalinega gimwanedi tuta nana Natuna ʼaliga ʼetoluai ʼinaya.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Ta niʼa yahalamania ena nogemi ena tauya, ta ʼabibodanaya toveʼita luveifadi kavona kedewa sasasadi ina ʼifoqe nuanimia ta Yaubada ena sifiavo ina talaʼavudi ina fofolidi.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Ta wese vaina omiʼa ʼimiega ina yaʼitoto be uʼavega ina veʼita veifemi, ta baʼe veʼita nana ʼinega nuanuadi Kaiwabu ana toʼabibodayavo ina venuaʼewedi be ina lugu adi yoʼo gamonaya.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 ʼInega omiʼa ona ʼitamaki aqiaqiemi. Ta egu lugaihi ona nuaveʼavinia, mana yaʼwala toi gamodia ge eda veyawai ta ʼesi yaveveʼita ʼaubena be wese velovelovana qabudi ʼidia, ta ma mataelugu yalulugaihimi.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ta wese yavevematamagilafuyemi tuta maimai weaqina. Tuta baʼena Yaubada nimanaya yahaʼumi ta nuanuagu ona nuaʼiʼihia Yaubada ena nuakolokolo valena weaqina. Tauna ʼinega ona vewaiwai, e ʼinega Yaubada ena ʼEbeluvine gamonaya omiʼa wese ona lugu.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Lova tuta nana yaʼa omiʼa maega katoatoa ge taha mane nage kaleko nuanuagu eda ʼewei ʼimiega.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Ta ʼesi niʼa oalamania yaʼa taugu egu fewa nimaguyega agu ʼabwaga be kulufa yalobedi. Ta wese agu toiulayavo ʼeguma taha yani ʼidiega ida kusa e ʼinega yaiuledi.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Baʼe egu ilivu ʼinega yaveʼitemi luaqiaqiemi be eda fewayavo ʼidiega todawalili wese kana iuledi. Ta Kaiwabu Ieisu ena vona ona nuaveʼavinia vonaya, ‘ʼEwa kavovo tomotau ʼidiega ʼebeqaiawa goyona, ta ʼesi nei kavovo tomotau ʼidia ʼebeqaiawa qiduana.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Faulo ena vona baʼe luʼovoia ʼinega tuqatuqanega sobadi ta tovanugwetayavo maega ivenoqi Yaubada ʼinaya.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Ta qabudi me edi dou ta wese me edi nuavita Faulo italafafea,
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 mana niʼa vonedi ge wese ʼiawana ina ʼita ʼeviviei. ʼInega itauyei waga ʼinaya ʼabo ivegeluya.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.