2 Coríntios 7

Molima New Testament (MOX_FNS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Egwavo, baʼe vona fofofola diavona Yaubada niʼa neida, ʼinega luaqiaqieda be taudega kana givevunavunaqida yani qabuna bwavubwavudi ʼidiega, mana yani diavona adi fata ʼwafida be wese niboanida ina giveluveifedi. Ta wese kana vetafeʼwa waiwai eda ilivu tunutunuqidi adi giveaqiaqi weaqina, mana itaʼa Yaubada kamwaninivea ʼinega kaʼamayabea.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Nuanuama qiduana giwalimi ona siwaʼedi ʼimaya. Imaʼa ge taha toga ʼimiega ada giveluveifei. Ge taha toga ada veʼita veifei be datoasiʼi ena vetumaqana ʼinega, ta wese ge taha toga ada uʼavei.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Egu vona diavona baʼe ʼidiega ge nuanuagu ona ʼwamomo, mana niʼa yavonemi omiʼa tuta qabuna giwalimaya otoatoa. Vonahaqiaqi, imaʼa aveveyolubemi qiduana, ʼinega ʼaliga ge ana fata navetoasiʼiema ʼimiega, ta wese ge taha yani eda toa bwaʼobwaʼoya ana fata be navetoasiʼiema ʼimiega.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Yaʼa ge eda venuana magilafu emi vetumaqana Keliso ʼinaya weaqina, ta wese omiʼa weaqimi yavonavona vane tomotau ʼidia. Omiʼa tuta qabuna ogigivewaiwaiegu, ta wese egu toa vitana ʼidiega ogigiveqaiawegu.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Tuta nana alugu diʼwe Masidonia ʼinaya, ʼinega ge taha tuta ada veyawai, mana tuta qabuna vita taha taha alobedi. Ta mali tomotau maega aveʼaeʼaetoga, ta wese taumega amwaniniva.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Yaubada tauna tonuavita adi togivewaiwai. ʼInega Yaubada nana iagu Taitusi ena mai ʼiguya ʼinega giveqaiawegu ta wese givewaiwaiegu.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Vonahaqiaqi, Taitusi ena mai weaqina yaqaiawa, ta wese omiʼa weaqimi yaqaiawa gegoyo, mana simana ʼiguya emi iula ʼinaya weaqina. Ta wese vonegu emi lututa egu vayausa weaqina be, emi nuagivila emi veilivu veifa ʼiguya weaqina, ta wese emi nuaveʼavina waiwaina weaqigu, e ʼinega egu qaiawa veqidua vaʼine.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Lova egu leta nugwenugweina ʼinega yagivenuavitemi, ʼinega agu lutonova luveifa ta yaʼwamomo leta nana weaqina ta taugu yalugwaeyegu yavonaya, “Tolaʼai weaqina leta nana yavetunei me Kolinita ʼidia?” Ta ʼabibodanaya ge eda nuanua ʼevivi leta nana ana vetune weaqina.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ta ʼesi baʼitagana yaqaiqaiawa leta nana ana vetune weaqina. Ge eda qaiawa egu givenuavita ʼimia weaqina, ta ʼesi yaqaiqaiawa mana nuavita nana ʼinega nuami ʼeqaʼuya ta ʼinega onuagivila ta oveilivu aqiaqi. Yaubada ena nuanua be baʼe nuavita nana ona lutonovia, mana ilivu diavona oviaqidi ge aqiaqidi. ʼInega ge eda giveluveifemi leta nana ʼinega, ta ʼesi vona diavona ʼidiega oveaqiaqi.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Vonahaqiaqi, nuavita wese yani aqiaqina, mana Yaubada ana fata nuavita nana navefewea eda nuagivila weaqina, ta nuagivila nana ʼinega ʼetoyavua ana ʼeda kana salia. ʼInega baʼe nuavita nana weaqina ge daluaqiaqieda be kana ʼawaluveifei. Ta ʼesi ge aqiaqina ʼeguma kana nuavita eda ilivu luveifadi weaqidi ta ge kana nuagivila, e ʼinega eda vedeba ʼiʼwana vuaqina ʼaliga.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 ʼInega oʼitei, Yaubada awafelemi baʼe nuavita nana ʼinaya, ta vuaqina yani aqiaqi otaqina weaqimi, mana tauna ʼinega nuanuami qiduana Yaubada ona giveqaiawea emi ilivu ʼidiega ta wese emi vona ʼidiega. Ta wese nuavita nana ʼinega taumiega niʼa ogivetunuqimi. Ta wese nuavita nana veʼitemi emi luveifana weaqina, e ʼinega luveifa nana weaqina diami vilea. Ta wese nuavita nana ʼinega mwaniniva olutonovia. Ta wese nuavita nana ʼinega nuami ʼeqaʼuya ta ʼinega vona ovetunea egu vayausa ʼevivi ʼimia weaqina. Ta wese nuavita nana ʼinega niʼa oʼawahaqiaqiegu yaʼa emi tovaletuyana. Ta wese nuavita nana ʼinega lova taha ʼoloto ena luveifana weaqina niʼa oluvematasabuya. Ta baʼe viaqa diavona ʼidiega niʼa oveʼitegu omiʼa yani qabuna aqiaqina oviaqia nuavita nana ʼinega.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Lova egu leta nugwenugweina ge eda ʼwayavia ʼimia sabi veqae taha ʼoloto ena luveifana weaqina, ta wese ge eda ʼwayavia sabi vonami togama nuavita lobea ʼoloto nana ena luveifana ʼinega, ta ʼesi egu ʼwayavi ʼiuna mana nuanuagu emi gwavubiga ʼimaya Yaubada matanaya ona alamani aqiaqiea.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Baʼe gwavubiga nana ʼinega waiwai ta wese qaiawa niʼa alobea. Ta wese Taitusi ena qaiawa omiʼa weaqimi ema qaiawa luvetomanea, mana vonema maʼoda oʼebeʼewea ta wese emi iula ʼinaya weaqina vonema. Ta baʼe ʼinega lutonova aqiaqi otaqina oneia.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Lova yavonavane Taitusi ʼinaya weaqimi. Ta ena vayausa ʼimia ʼabibodanaya ʼevivi mai ʼiguya ta egu vonavane weaqimi ʼawahaqiaqiea, mana yani qabuna niʼa yavonayea omiʼa weaqimi taunega niʼa ʼitedi ʼimia.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 ʼInega baʼitagana Taitusi veveyolubemi qiduana, ta ʼalaʼalanuai emi ʼamayaba ʼinaya tuta nana oʼebeʼewa. Ta wese ʼalaʼalanuaiemi maʼoda ena veʼita oʼawahaqiaqiea ta omatayagea weaqina.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 ʼInega yaqaiqaiawa qiduana weaqimi, mana yahalamani aqiaqiea omiʼa emi viaqayavo qabudi ona viaqidi ilivu tunutunuqina ʼinega.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.