2 Coríntios 7
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA
1 Egwavo, baʼe vona fofofola diavona Yaubada niʼa neida, ʼinega luaqiaqieda be taudega kana givevunavunaqida yani qabuna bwavubwavudi ʼidiega, mana yani diavona adi fata ʼwafida be wese niboanida ina giveluveifedi. Ta wese kana vetafeʼwa waiwai eda ilivu tunutunuqidi adi giveaqiaqi weaqina, mana itaʼa Yaubada kamwaninivea ʼinega kaʼamayabea.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nuanuama qiduana giwalimi ona siwaʼedi ʼimaya. Imaʼa ge taha toga ʼimiega ada giveluveifei. Ge taha toga ada veʼita veifei be datoasiʼi ena vetumaqana ʼinega, ta wese ge taha toga ada uʼavei.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Egu vona diavona baʼe ʼidiega ge nuanuagu ona ʼwamomo, mana niʼa yavonemi omiʼa tuta qabuna giwalimaya otoatoa. Vonahaqiaqi, imaʼa aveveyolubemi qiduana, ʼinega ʼaliga ge ana fata navetoasiʼiema ʼimiega, ta wese ge taha yani eda toa bwaʼobwaʼoya ana fata be navetoasiʼiema ʼimiega.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Yaʼa ge eda venuana magilafu emi vetumaqana Keliso ʼinaya weaqina, ta wese omiʼa weaqimi yavonavona vane tomotau ʼidia. Omiʼa tuta qabuna ogigivewaiwaiegu, ta wese egu toa vitana ʼidiega ogigiveqaiawegu.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Tuta nana alugu diʼwe Masidonia ʼinaya, ʼinega ge taha tuta ada veyawai, mana tuta qabuna vita taha taha alobedi. Ta mali tomotau maega aveʼaeʼaetoga, ta wese taumega amwaniniva.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Yaubada tauna tonuavita adi togivewaiwai. ʼInega Yaubada nana iagu Taitusi ena mai ʼiguya ʼinega giveqaiawegu ta wese givewaiwaiegu.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Vonahaqiaqi, Taitusi ena mai weaqina yaqaiawa, ta wese omiʼa weaqimi yaqaiawa gegoyo, mana simana ʼiguya emi iula ʼinaya weaqina. Ta wese vonegu emi lututa egu vayausa weaqina be, emi nuagivila emi veilivu veifa ʼiguya weaqina, ta wese emi nuaveʼavina waiwaina weaqigu, e ʼinega egu qaiawa veqidua vaʼine.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Lova egu leta nugwenugweina ʼinega yagivenuavitemi, ʼinega agu lutonova luveifa ta yaʼwamomo leta nana weaqina ta taugu yalugwaeyegu yavonaya, “Tolaʼai weaqina leta nana yavetunei me Kolinita ʼidia?” Ta ʼabibodanaya ge eda nuanua ʼevivi leta nana ana vetune weaqina.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Ta ʼesi baʼitagana yaqaiqaiawa leta nana ana vetune weaqina. Ge eda qaiawa egu givenuavita ʼimia weaqina, ta ʼesi yaqaiqaiawa mana nuavita nana ʼinega nuami ʼeqaʼuya ta ʼinega onuagivila ta oveilivu aqiaqi. Yaubada ena nuanua be baʼe nuavita nana ona lutonovia, mana ilivu diavona oviaqidi ge aqiaqidi. ʼInega ge eda giveluveifemi leta nana ʼinega, ta ʼesi vona diavona ʼidiega oveaqiaqi.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Vonahaqiaqi, nuavita wese yani aqiaqina, mana Yaubada ana fata nuavita nana navefewea eda nuagivila weaqina, ta nuagivila nana ʼinega ʼetoyavua ana ʼeda kana salia. ʼInega baʼe nuavita nana weaqina ge daluaqiaqieda be kana ʼawaluveifei. Ta ʼesi ge aqiaqina ʼeguma kana nuavita eda ilivu luveifadi weaqidi ta ge kana nuagivila, e ʼinega eda vedeba ʼiʼwana vuaqina ʼaliga.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 ʼInega oʼitei, Yaubada awafelemi baʼe nuavita nana ʼinaya, ta vuaqina yani aqiaqi otaqina weaqimi, mana tauna ʼinega nuanuami qiduana Yaubada ona giveqaiawea emi ilivu ʼidiega ta wese emi vona ʼidiega. Ta wese nuavita nana ʼinega taumiega niʼa ogivetunuqimi. Ta wese nuavita nana veʼitemi emi luveifana weaqina, e ʼinega luveifa nana weaqina diami vilea. Ta wese nuavita nana ʼinega mwaniniva olutonovia. Ta wese nuavita nana ʼinega nuami ʼeqaʼuya ta ʼinega vona ovetunea egu vayausa ʼevivi ʼimia weaqina. Ta wese nuavita nana ʼinega niʼa oʼawahaqiaqiegu yaʼa emi tovaletuyana. Ta wese nuavita nana ʼinega lova taha ʼoloto ena luveifana weaqina niʼa oluvematasabuya. Ta baʼe viaqa diavona ʼidiega niʼa oveʼitegu omiʼa yani qabuna aqiaqina oviaqia nuavita nana ʼinega.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Lova egu leta nugwenugweina ge eda ʼwayavia ʼimia sabi veqae taha ʼoloto ena luveifana weaqina, ta wese ge eda ʼwayavia sabi vonami togama nuavita lobea ʼoloto nana ena luveifana ʼinega, ta ʼesi egu ʼwayavi ʼiuna mana nuanuagu emi gwavubiga ʼimaya Yaubada matanaya ona alamani aqiaqiea.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Baʼe gwavubiga nana ʼinega waiwai ta wese qaiawa niʼa alobea. Ta wese Taitusi ena qaiawa omiʼa weaqimi ema qaiawa luvetomanea, mana vonema maʼoda oʼebeʼewea ta wese emi iula ʼinaya weaqina vonema. Ta baʼe ʼinega lutonova aqiaqi otaqina oneia.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Lova yavonavane Taitusi ʼinaya weaqimi. Ta ena vayausa ʼimia ʼabibodanaya ʼevivi mai ʼiguya ta egu vonavane weaqimi ʼawahaqiaqiea, mana yani qabuna niʼa yavonayea omiʼa weaqimi taunega niʼa ʼitedi ʼimia.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 ʼInega baʼitagana Taitusi veveyolubemi qiduana, ta ʼalaʼalanuai emi ʼamayaba ʼinaya tuta nana oʼebeʼewa. Ta wese ʼalaʼalanuaiemi maʼoda ena veʼita oʼawahaqiaqiea ta omatayagea weaqina.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 ʼInega yaqaiqaiawa qiduana weaqimi, mana yahalamani aqiaqiea omiʼa emi viaqayavo qabudi ona viaqidi ilivu tunutunuqina ʼinega.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.