2 Coríntios 7
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ACF
1 Egwavo, baʼe vona fofofola diavona Yaubada niʼa neida, ʼinega luaqiaqieda be taudega kana givevunavunaqida yani qabuna bwavubwavudi ʼidiega, mana yani diavona adi fata ʼwafida be wese niboanida ina giveluveifedi. Ta wese kana vetafeʼwa waiwai eda ilivu tunutunuqidi adi giveaqiaqi weaqina, mana itaʼa Yaubada kamwaninivea ʼinega kaʼamayabea.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Nuanuama qiduana giwalimi ona siwaʼedi ʼimaya. Imaʼa ge taha toga ʼimiega ada giveluveifei. Ge taha toga ada veʼita veifei be datoasiʼi ena vetumaqana ʼinega, ta wese ge taha toga ada uʼavei.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Egu vona diavona baʼe ʼidiega ge nuanuagu ona ʼwamomo, mana niʼa yavonemi omiʼa tuta qabuna giwalimaya otoatoa. Vonahaqiaqi, imaʼa aveveyolubemi qiduana, ʼinega ʼaliga ge ana fata navetoasiʼiema ʼimiega, ta wese ge taha yani eda toa bwaʼobwaʼoya ana fata be navetoasiʼiema ʼimiega.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Yaʼa ge eda venuana magilafu emi vetumaqana Keliso ʼinaya weaqina, ta wese omiʼa weaqimi yavonavona vane tomotau ʼidia. Omiʼa tuta qabuna ogigivewaiwaiegu, ta wese egu toa vitana ʼidiega ogigiveqaiawegu.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tuta nana alugu diʼwe Masidonia ʼinaya, ʼinega ge taha tuta ada veyawai, mana tuta qabuna vita taha taha alobedi. Ta mali tomotau maega aveʼaeʼaetoga, ta wese taumega amwaniniva.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Yaubada tauna tonuavita adi togivewaiwai. ʼInega Yaubada nana iagu Taitusi ena mai ʼiguya ʼinega giveqaiawegu ta wese givewaiwaiegu.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Vonahaqiaqi, Taitusi ena mai weaqina yaqaiawa, ta wese omiʼa weaqimi yaqaiawa gegoyo, mana simana ʼiguya emi iula ʼinaya weaqina. Ta wese vonegu emi lututa egu vayausa weaqina be, emi nuagivila emi veilivu veifa ʼiguya weaqina, ta wese emi nuaveʼavina waiwaina weaqigu, e ʼinega egu qaiawa veqidua vaʼine.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Lova egu leta nugwenugweina ʼinega yagivenuavitemi, ʼinega agu lutonova luveifa ta yaʼwamomo leta nana weaqina ta taugu yalugwaeyegu yavonaya, “Tolaʼai weaqina leta nana yavetunei me Kolinita ʼidia?” Ta ʼabibodanaya ge eda nuanua ʼevivi leta nana ana vetune weaqina.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Ta ʼesi baʼitagana yaqaiqaiawa leta nana ana vetune weaqina. Ge eda qaiawa egu givenuavita ʼimia weaqina, ta ʼesi yaqaiqaiawa mana nuavita nana ʼinega nuami ʼeqaʼuya ta ʼinega onuagivila ta oveilivu aqiaqi. Yaubada ena nuanua be baʼe nuavita nana ona lutonovia, mana ilivu diavona oviaqidi ge aqiaqidi. ʼInega ge eda giveluveifemi leta nana ʼinega, ta ʼesi vona diavona ʼidiega oveaqiaqi.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Vonahaqiaqi, nuavita wese yani aqiaqina, mana Yaubada ana fata nuavita nana navefewea eda nuagivila weaqina, ta nuagivila nana ʼinega ʼetoyavua ana ʼeda kana salia. ʼInega baʼe nuavita nana weaqina ge daluaqiaqieda be kana ʼawaluveifei. Ta ʼesi ge aqiaqina ʼeguma kana nuavita eda ilivu luveifadi weaqidi ta ge kana nuagivila, e ʼinega eda vedeba ʼiʼwana vuaqina ʼaliga.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 ʼInega oʼitei, Yaubada awafelemi baʼe nuavita nana ʼinaya, ta vuaqina yani aqiaqi otaqina weaqimi, mana tauna ʼinega nuanuami qiduana Yaubada ona giveqaiawea emi ilivu ʼidiega ta wese emi vona ʼidiega. Ta wese nuavita nana ʼinega taumiega niʼa ogivetunuqimi. Ta wese nuavita nana veʼitemi emi luveifana weaqina, e ʼinega luveifa nana weaqina diami vilea. Ta wese nuavita nana ʼinega mwaniniva olutonovia. Ta wese nuavita nana ʼinega nuami ʼeqaʼuya ta ʼinega vona ovetunea egu vayausa ʼevivi ʼimia weaqina. Ta wese nuavita nana ʼinega niʼa oʼawahaqiaqiegu yaʼa emi tovaletuyana. Ta wese nuavita nana ʼinega lova taha ʼoloto ena luveifana weaqina niʼa oluvematasabuya. Ta baʼe viaqa diavona ʼidiega niʼa oveʼitegu omiʼa yani qabuna aqiaqina oviaqia nuavita nana ʼinega.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Lova egu leta nugwenugweina ge eda ʼwayavia ʼimia sabi veqae taha ʼoloto ena luveifana weaqina, ta wese ge eda ʼwayavia sabi vonami togama nuavita lobea ʼoloto nana ena luveifana ʼinega, ta ʼesi egu ʼwayavi ʼiuna mana nuanuagu emi gwavubiga ʼimaya Yaubada matanaya ona alamani aqiaqiea.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Baʼe gwavubiga nana ʼinega waiwai ta wese qaiawa niʼa alobea. Ta wese Taitusi ena qaiawa omiʼa weaqimi ema qaiawa luvetomanea, mana vonema maʼoda oʼebeʼewea ta wese emi iula ʼinaya weaqina vonema. Ta baʼe ʼinega lutonova aqiaqi otaqina oneia.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Lova yavonavane Taitusi ʼinaya weaqimi. Ta ena vayausa ʼimia ʼabibodanaya ʼevivi mai ʼiguya ta egu vonavane weaqimi ʼawahaqiaqiea, mana yani qabuna niʼa yavonayea omiʼa weaqimi taunega niʼa ʼitedi ʼimia.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 ʼInega baʼitagana Taitusi veveyolubemi qiduana, ta ʼalaʼalanuai emi ʼamayaba ʼinaya tuta nana oʼebeʼewa. Ta wese ʼalaʼalanuaiemi maʼoda ena veʼita oʼawahaqiaqiea ta omatayagea weaqina.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 ʼInega yaqaiqaiawa qiduana weaqimi, mana yahalamani aqiaqiea omiʼa emi viaqayavo qabudi ona viaqidi ilivu tunutunuqina ʼinega.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.