Atos 27

Le'ec Ada' U T'an A Dios A Tumulbene (MOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pues te'i. U tz'ajoo' u yool u tücaa'te aj Pablo ich barco cuenta Italia. U c'ubajoo' aj Pablo eteloo' u chucaan a preso ti'i jun tuul u nuuchiloo' a soldadojo. Julio u c'aba' ala'aji. Augusta u c'aba' a jun muuch' a soldado a walac u tücaa'tiqui. Inen aj Lucasa. Tan in tz'iibtic a ju'um ada'a. Bineen tu pach aj Pablo.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Que'en aj Aristarco tiqui wetel. Tesalonica u caal ich cuenta Macedonia. Oco'on ichil a barco a tala'an ich caj Adramito. Le'ec a barcojo, bel u ca'a cajil caj jalchi' c'ac'naab cuenta Asia. Bino'on.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tu samalili, c'ocho'on ich caj Sidon. Le'ec aj Juliojo, u cha'aj u yotzilil aj Pablojo. U cha'aj ca' xi'ic tu yaamoo' u yet'oc ca' aantabüc.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Pues te'i. Joc'o'on te'i. Bino'on ichil a barcojo. Tu toja'an norte que'eno'on ca' ti mansaj a cuenta Chipre u men te'i qui' ti beel u men a iq'ui. Chumuc ja' que'en a cuenta Chipreje.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Que'eno'on ich c'ac'naab. Ti mansaj cuenta Cilicia cuenta Panfilia. Pachili, oco'on ich caj Mira cuenta Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Le'ec u noochiloo' a soldadojo, u cüxtaj a barco te'i a tan u beel cuenta Italia. Te' tala'an caj Alejandria a barco abe'e. U yocsajo'on ichil.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Joc'o'on te'i. Bino'on. Chumbeel tan ti beel yaab q'uin. Chücyajil ti naatz'o'on tu tzeel a caj Gnidojo. Le'ec a iq'ui, ma' tan u cha'ic ti mas beel, mentücü, mano'on tu tzeel a witz u c'aba' Salmon ich cuenta Creta. Chumuc ja' que'en a lu'um abe'e.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Chücyajil tan ti beel ma' naach chi' a lu'umu. Pachili, c'ocho'on ma' naach caj Lasia. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' a te'iji.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Pues te'i. Yaab q'uin ti mansaj ti beje. Sabeensil tun u manül a barco tuwich a c'ac'naaba. C'ochi tun u q'uinil a chichich iq'ui. Le'ec aj Pablojo, caji u tzicbalte u tucul ti'ijoo' boon a que'en ich barco.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —Noochwinique'ex,— cu t'an aj Pablojo. —Tin tuclic inene, sabeensil ti mas beel. Ma' jadi' ti'i a barco etel u cuch a sabeensili, uchac ti quimil ino'ono,— cu t'an aj Pablojo.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, ma' qui' tu xiquin c'u' u yadaj aj Pablojo. Jadi' u t'an mac tan u bensic a barco etel u t'an u yumil a barcojo, jadi' a qui' tu xiquin u noochiloo' a soldadojo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ti'i u q'uinil a iq'ui, ma' jiil qui' ti cuntal tuba que'eno'on. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' tuba que'eno'on. Chema' tulacaloo' u yadajoo' ca' joc'oco'on te'i. —Uchac u paatal ti c'ochol ich caj Fenice ich cuenta Creta,— cu t'anoo'. Le'ec u cuuchil a barco a te'iji, quich'pan. Jadi' a ic' a walac u tal joq'ueeb q'uin, jadi' a walac u yocol te'iji.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Pues te'i. Caji a ic' a chumbeele. Tan u beel ti norte. Ca' u yilajoo' ti baalo'o, —Qui' ti beel aleebe,— cu t'anoo' tu bajiloo'. Joc'o'on ichil quich'pan cuuchil barco. Tan ti beel ma' naach chi' lu'um cuenta Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ma' naach c'ochoco'on ti caji a ic' ti chichi. Noreste u c'aba' a ic' abe'e. Te'i joq'ui ti lu'umil.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Caji u benes a barcojo. Ma' tu paatal ti beel tuba ti c'ati, mentücü, ti cha'aj u bensabül a barco u men a iq'ui.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Cajo'on ti manes a tz'i' lu'um chumuc ja' Clauda u c'aba'. Te'i chücyajil ca' ti wocsaj ichil a barco a canoa a que'en pachili.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Le'ec ti ocsabi a canoa ichil a barcojo, u mansajoo' a sum tac yalam a barcojo. U c'üxajoo' tu nüc' ti'i ma' u jeetel a barcojo. Saacoo' ca' ococ a barco tuba jay a ja'a. Sirte u c'aba' a te'iji. U yemsajoo' u noq'uil a barcojo, ca' tun u bensajo'on tuba u c'ati a iq'ui.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Tu samalili, top tan u siit a barco u men u tz'iiquil a ja'a, mentücü, cajoo' u pulu' u cuch a barco ich ja' ca' saalac a barcojo.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Tu ca'bejili, ti joc'saj c'u'ac ich barco a ma' yan u meyaja. Ti pulaj ich ja'.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Yaab q'uin ma' ti wilaj a q'uini, ma'ax a xülaba. Tan ti tan a ic' ti chichi. Joboo' u na'at. —Bel ti ca'a ti quimil,— cu t'anoo'.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Pues te'i. Yaab q'uin ma' jano'on, mentücü, bini aj Pablo tuba que'en u yaabiloo' a cristianojo. Uchi u tzicbal eteloo'. —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Mas qui' cuchi wa a tz'ocsaje'ex in t'an biq'uin ado'o. Ti baalo'o, ma' cuchi joc'o'on cuenta Creta. Ma' cuchi ti c'ümaj a yaji, ma'ax cuchi sa'ti ti yaab u cuch a barcojo,— cu t'an.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 —Aleebe tan in wadic te'ex. Ma' a tz'eeque'ex ta wool abe'e. Ma'ax mac tiqui yaam a bel u ca'a ti quimili. Jadi' a barco a jobol u ca'a,— cu t'an aj Pablojo.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 —Ti a ac'ü' a maniji, wa'laji jun tuul u yaj xa'num Dios ti ca'an tin tzeel. Le'ec a Dios u tücaa'taj ala'aji, le'ec in Noochil. Walac in betic u meyaj,— cu t'an.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 —“Pablo,” cu t'an ten u yaj xa'num a Dios ti ca'ana. “Ma' u jac'ül a wool u men a iq'ui. Yan ilic a beel tu taan a rey cuenta Roma. Le'ec a Dioso, bel u cu sa'alte'ex a cuxtal tulacale'ex a que'ene'ex ich barco u men a c'aatic ti'i Dios ca' sa'albücoo',” cu t'an ten u yaj xa'num a Dioso,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' a que'en ich barcojo.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Qui'cunte'ex a wool. Walac in tz'ocsic a Dioso. Bel ilic u ca'a ti uchul jabix ilic ti albi ten u men u yaj xa'numu,— cu t'an aj Pablojo.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 —C'u' betiqui, bel u ca'a ti c'adül a barco tuwich a lu'um a que'en chumuc a ja'a,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' boon a que'enoo' ichil a barcojo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Pues te'i. Joq'ui ca' p'e semana. Tan ilic a chichich iq'ui. Ti a ac'ü' abe'e, que'eno'on taan c'ac'naab Adria u c'aba'. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, jabix wal chumuc ac'ü' cajoo' u tucle ti tan ti naatz'ül ti'i a lu'umu.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 U p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Cuarenta yarda u tamil a ja'a. Uchi ti ximbal tz'etz'eec. U ca' p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Jadi' treinta yarda u tamil.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Saacoo' ala'oo' ca' u jütz'ü' u bajil a barco tuwich a tunichi. Binoo' tu yit a barcojo u pulajoo' cuatro p'eel u müchbeeb a barco ich ja'a. Etel abe'e, u c'üxajoo' a barco ti'i ca' wa'lac. Pachili, cajoo' u paac'te a q'uini.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, u c'atiintajoo' cuchi puutz'ul. Cajoo' u yemes a canoa ich ja'. Tanoo' u tutuus tz'eec ulaac' u müchbeeb a barco ich ja' tu pol a barcojo.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 —Wa ma' tu cuntaloo' aj meyaj ado' ichil a barcojo, ma' tu sa'albüle'ex a cuxtal,— cu t'an aj Pablo ti'i u noochiloo' a soldadojo.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Le'ecoo' a soldadojo, u ch'ücajoo' u c'ax a canoaja. C'axi a canoa ich ja'.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Pues te'i. Watac u sastal. Le'ec aj Pablojo, u yadaj ti'ijoo' a que'enoo' te'i ca' uchucoo' u janal. —Ca' p'e semana tun ma' qui' wiine'ex ma'ax qui' jane'ex,— cu t'an ti'ijoo'.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 —Tan in wadic te'ex. Ca' janüque'ex ti'i ca' yanaque'ex a muc' ti'i ca' a sa'alte'ex a bajil. Ma'ax mac a bel u ca'a ti quimil, ma'ax u c'ümü' a yaja,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' tulacal boon a que'en te'iji.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Le'ec ti jobi u yadic abe'e, u ch'a'aj jun tziil a jabix sücpete. Tu taanoo' u yadaj: —Dios bo'tic in waj,— cu t'an ti'i a Dioso. Pachili, u xetaj a jabix sücpete. Caji u jante.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Pues te'i. Qui'ajoo' u yool tulacaloo'o. Cajoo' ti janal.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Doscientos setenta y seis tuulo'on tiqui bajil a que'eno'on ich barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Le'ec ti jobo'on ti janala, ti laj pulaj ich ja' u cuch a barco le'ec u semilla harinaja. Ti c'ati ca' saalac a barcojo.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Pues te'i. Sasaji. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, ma' u na'tajoo' c'u' u c'aba' a lu'um a que'en te'iji. U yilajoo' tuba jetz'a'an a ja'a. U yilajoo' ti c'üs p'uut a lu'um a te'iji. Wa cuchi yan biquiji, u c'atiintajoo' beel u c'ades a barco te'i.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 U ch'ücajoo' u müchbeeb a barco tuba c'üxa'an. P'aati u müchbeeb ich ja'. U pitajoo' a sum a c'üxa'an tuwich u nej a barco tuba walac u tojquintic u benil. Pachili, u nac'sajoo' u noq'uil a barco ti'i ca' bensabüc u men ic' tuba yan a lu'um a p'uutu.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 C'ocho'on chumuc ja' tuba ma' tam a ja'a. Te'i c'adi u ni' a barco jumpulu. Le'ec u yit a barcojo, caji ti pa'axül u men u tz'iiquil a ja'a.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Pues te'i. Le'ecoo' a soldadojo, u c'atiintajoo' cuchi u quimesoo' a presojo. —Uchac u baxülja'oo' asto u c'ocholoo' ti lu'umil, ca' tun puutz'ucoo',— cu t'anoo'.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, u c'ati u sa'alte u cuxtal aj Pablojo, mentücü, ma' u cha'aj u betic a na'at abe'e. —Payanbej boone'ex a patale'ex ti baxülja'a, pule'ex a bajil ich ja' ca' tun xique'ex ti a lu'umili,— cu t'an u noochiloo' a soldado ti'ijoo' boon a que'enoo' te'iji.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 —Pachili, tulacale'ex a ma' a weele'ex a baxülja'a, tuwich tabla wa tuwich u xetel a barcojo, ca' xique'ex ti lu'umil,— cu t'an. Baalo' ca' ti sa'altaj ti bajil. C'ocho'on tulacalo'on ti lu'umil.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.