Atos 27
Le'ec Ada' U T'an A Dios A Tumulbene (MOPNT) vs NVT
1 Pues te'i. U tz'ajoo' u yool u tücaa'te aj Pablo ich barco cuenta Italia. U c'ubajoo' aj Pablo eteloo' u chucaan a preso ti'i jun tuul u nuuchiloo' a soldadojo. Julio u c'aba' ala'aji. Augusta u c'aba' a jun muuch' a soldado a walac u tücaa'tiqui. Inen aj Lucasa. Tan in tz'iibtic a ju'um ada'a. Bineen tu pach aj Pablo.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Que'en aj Aristarco tiqui wetel. Tesalonica u caal ich cuenta Macedonia. Oco'on ichil a barco a tala'an ich caj Adramito. Le'ec a barcojo, bel u ca'a cajil caj jalchi' c'ac'naab cuenta Asia. Bino'on.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Tu samalili, c'ocho'on ich caj Sidon. Le'ec aj Juliojo, u cha'aj u yotzilil aj Pablojo. U cha'aj ca' xi'ic tu yaamoo' u yet'oc ca' aantabüc.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Pues te'i. Joc'o'on te'i. Bino'on ichil a barcojo. Tu toja'an norte que'eno'on ca' ti mansaj a cuenta Chipre u men te'i qui' ti beel u men a iq'ui. Chumuc ja' que'en a cuenta Chipreje.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Que'eno'on ich c'ac'naab. Ti mansaj cuenta Cilicia cuenta Panfilia. Pachili, oco'on ich caj Mira cuenta Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Le'ec u noochiloo' a soldadojo, u cüxtaj a barco te'i a tan u beel cuenta Italia. Te' tala'an caj Alejandria a barco abe'e. U yocsajo'on ichil.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Joc'o'on te'i. Bino'on. Chumbeel tan ti beel yaab q'uin. Chücyajil ti naatz'o'on tu tzeel a caj Gnidojo. Le'ec a iq'ui, ma' tan u cha'ic ti mas beel, mentücü, mano'on tu tzeel a witz u c'aba' Salmon ich cuenta Creta. Chumuc ja' que'en a lu'um abe'e.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Chücyajil tan ti beel ma' naach chi' a lu'umu. Pachili, c'ocho'on ma' naach caj Lasia. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' a te'iji.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Pues te'i. Yaab q'uin ti mansaj ti beje. Sabeensil tun u manül a barco tuwich a c'ac'naaba. C'ochi tun u q'uinil a chichich iq'ui. Le'ec aj Pablojo, caji u tzicbalte u tucul ti'ijoo' boon a que'en ich barco.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 —Noochwinique'ex,— cu t'an aj Pablojo. —Tin tuclic inene, sabeensil ti mas beel. Ma' jadi' ti'i a barco etel u cuch a sabeensili, uchac ti quimil ino'ono,— cu t'an aj Pablojo.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, ma' qui' tu xiquin c'u' u yadaj aj Pablojo. Jadi' u t'an mac tan u bensic a barco etel u t'an u yumil a barcojo, jadi' a qui' tu xiquin u noochiloo' a soldadojo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ti'i u q'uinil a iq'ui, ma' jiil qui' ti cuntal tuba que'eno'on. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' tuba que'eno'on. Chema' tulacaloo' u yadajoo' ca' joc'oco'on te'i. —Uchac u paatal ti c'ochol ich caj Fenice ich cuenta Creta,— cu t'anoo'. Le'ec u cuuchil a barco a te'iji, quich'pan. Jadi' a ic' a walac u tal joq'ueeb q'uin, jadi' a walac u yocol te'iji.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Pues te'i. Caji a ic' a chumbeele. Tan u beel ti norte. Ca' u yilajoo' ti baalo'o, —Qui' ti beel aleebe,— cu t'anoo' tu bajiloo'. Joc'o'on ichil quich'pan cuuchil barco. Tan ti beel ma' naach chi' lu'um cuenta Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ma' naach c'ochoco'on ti caji a ic' ti chichi. Noreste u c'aba' a ic' abe'e. Te'i joq'ui ti lu'umil.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Caji u benes a barcojo. Ma' tu paatal ti beel tuba ti c'ati, mentücü, ti cha'aj u bensabül a barco u men a iq'ui.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Cajo'on ti manes a tz'i' lu'um chumuc ja' Clauda u c'aba'. Te'i chücyajil ca' ti wocsaj ichil a barco a canoa a que'en pachili.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Le'ec ti ocsabi a canoa ichil a barcojo, u mansajoo' a sum tac yalam a barcojo. U c'üxajoo' tu nüc' ti'i ma' u jeetel a barcojo. Saacoo' ca' ococ a barco tuba jay a ja'a. Sirte u c'aba' a te'iji. U yemsajoo' u noq'uil a barcojo, ca' tun u bensajo'on tuba u c'ati a iq'ui.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Tu samalili, top tan u siit a barco u men u tz'iiquil a ja'a, mentücü, cajoo' u pulu' u cuch a barco ich ja' ca' saalac a barcojo.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Tu ca'bejili, ti joc'saj c'u'ac ich barco a ma' yan u meyaja. Ti pulaj ich ja'.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Yaab q'uin ma' ti wilaj a q'uini, ma'ax a xülaba. Tan ti tan a ic' ti chichi. Joboo' u na'at. —Bel ti ca'a ti quimil,— cu t'anoo'.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Pues te'i. Yaab q'uin ma' jano'on, mentücü, bini aj Pablo tuba que'en u yaabiloo' a cristianojo. Uchi u tzicbal eteloo'. —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Mas qui' cuchi wa a tz'ocsaje'ex in t'an biq'uin ado'o. Ti baalo'o, ma' cuchi joc'o'on cuenta Creta. Ma' cuchi ti c'ümaj a yaji, ma'ax cuchi sa'ti ti yaab u cuch a barcojo,— cu t'an.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 —Aleebe tan in wadic te'ex. Ma' a tz'eeque'ex ta wool abe'e. Ma'ax mac tiqui yaam a bel u ca'a ti quimili. Jadi' a barco a jobol u ca'a,— cu t'an aj Pablojo.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 —Ti a ac'ü' a maniji, wa'laji jun tuul u yaj xa'num Dios ti ca'an tin tzeel. Le'ec a Dios u tücaa'taj ala'aji, le'ec in Noochil. Walac in betic u meyaj,— cu t'an.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 —“Pablo,” cu t'an ten u yaj xa'num a Dios ti ca'ana. “Ma' u jac'ül a wool u men a iq'ui. Yan ilic a beel tu taan a rey cuenta Roma. Le'ec a Dioso, bel u cu sa'alte'ex a cuxtal tulacale'ex a que'ene'ex ich barco u men a c'aatic ti'i Dios ca' sa'albücoo',” cu t'an ten u yaj xa'num a Dioso,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' a que'en ich barcojo.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Qui'cunte'ex a wool. Walac in tz'ocsic a Dioso. Bel ilic u ca'a ti uchul jabix ilic ti albi ten u men u yaj xa'numu,— cu t'an aj Pablojo.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 —C'u' betiqui, bel u ca'a ti c'adül a barco tuwich a lu'um a que'en chumuc a ja'a,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' boon a que'enoo' ichil a barcojo.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Pues te'i. Joq'ui ca' p'e semana. Tan ilic a chichich iq'ui. Ti a ac'ü' abe'e, que'eno'on taan c'ac'naab Adria u c'aba'. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, jabix wal chumuc ac'ü' cajoo' u tucle ti tan ti naatz'ül ti'i a lu'umu.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 U p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Cuarenta yarda u tamil a ja'a. Uchi ti ximbal tz'etz'eec. U ca' p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Jadi' treinta yarda u tamil.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Saacoo' ala'oo' ca' u jütz'ü' u bajil a barco tuwich a tunichi. Binoo' tu yit a barcojo u pulajoo' cuatro p'eel u müchbeeb a barco ich ja'a. Etel abe'e, u c'üxajoo' a barco ti'i ca' wa'lac. Pachili, cajoo' u paac'te a q'uini.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, u c'atiintajoo' cuchi puutz'ul. Cajoo' u yemes a canoa ich ja'. Tanoo' u tutuus tz'eec ulaac' u müchbeeb a barco ich ja' tu pol a barcojo.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 —Wa ma' tu cuntaloo' aj meyaj ado' ichil a barcojo, ma' tu sa'albüle'ex a cuxtal,— cu t'an aj Pablo ti'i u noochiloo' a soldadojo.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Le'ecoo' a soldadojo, u ch'ücajoo' u c'ax a canoaja. C'axi a canoa ich ja'.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Pues te'i. Watac u sastal. Le'ec aj Pablojo, u yadaj ti'ijoo' a que'enoo' te'i ca' uchucoo' u janal. —Ca' p'e semana tun ma' qui' wiine'ex ma'ax qui' jane'ex,— cu t'an ti'ijoo'.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 —Tan in wadic te'ex. Ca' janüque'ex ti'i ca' yanaque'ex a muc' ti'i ca' a sa'alte'ex a bajil. Ma'ax mac a bel u ca'a ti quimil, ma'ax u c'ümü' a yaja,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' tulacal boon a que'en te'iji.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Le'ec ti jobi u yadic abe'e, u ch'a'aj jun tziil a jabix sücpete. Tu taanoo' u yadaj: —Dios bo'tic in waj,— cu t'an ti'i a Dioso. Pachili, u xetaj a jabix sücpete. Caji u jante.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Pues te'i. Qui'ajoo' u yool tulacaloo'o. Cajoo' ti janal.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Doscientos setenta y seis tuulo'on tiqui bajil a que'eno'on ich barco.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Le'ec ti jobo'on ti janala, ti laj pulaj ich ja' u cuch a barco le'ec u semilla harinaja. Ti c'ati ca' saalac a barcojo.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Pues te'i. Sasaji. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, ma' u na'tajoo' c'u' u c'aba' a lu'um a que'en te'iji. U yilajoo' tuba jetz'a'an a ja'a. U yilajoo' ti c'üs p'uut a lu'um a te'iji. Wa cuchi yan biquiji, u c'atiintajoo' beel u c'ades a barco te'i.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 U ch'ücajoo' u müchbeeb a barco tuba c'üxa'an. P'aati u müchbeeb ich ja'. U pitajoo' a sum a c'üxa'an tuwich u nej a barco tuba walac u tojquintic u benil. Pachili, u nac'sajoo' u noq'uil a barco ti'i ca' bensabüc u men ic' tuba yan a lu'um a p'uutu.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 C'ocho'on chumuc ja' tuba ma' tam a ja'a. Te'i c'adi u ni' a barco jumpulu. Le'ec u yit a barcojo, caji ti pa'axül u men u tz'iiquil a ja'a.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Pues te'i. Le'ecoo' a soldadojo, u c'atiintajoo' cuchi u quimesoo' a presojo. —Uchac u baxülja'oo' asto u c'ocholoo' ti lu'umil, ca' tun puutz'ucoo',— cu t'anoo'.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, u c'ati u sa'alte u cuxtal aj Pablojo, mentücü, ma' u cha'aj u betic a na'at abe'e. —Payanbej boone'ex a patale'ex ti baxülja'a, pule'ex a bajil ich ja' ca' tun xique'ex ti a lu'umili,— cu t'an u noochiloo' a soldado ti'ijoo' boon a que'enoo' te'iji.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 —Pachili, tulacale'ex a ma' a weele'ex a baxülja'a, tuwich tabla wa tuwich u xetel a barcojo, ca' xique'ex ti lu'umil,— cu t'an. Baalo' ca' ti sa'altaj ti bajil. C'ocho'on tulacalo'on ti lu'umil.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.