Atos 27

Le'ec Ada' U T'an A Dios A Tumulbene (MOPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pues te'i. U tz'ajoo' u yool u tücaa'te aj Pablo ich barco cuenta Italia. U c'ubajoo' aj Pablo eteloo' u chucaan a preso ti'i jun tuul u nuuchiloo' a soldadojo. Julio u c'aba' ala'aji. Augusta u c'aba' a jun muuch' a soldado a walac u tücaa'tiqui. Inen aj Lucasa. Tan in tz'iibtic a ju'um ada'a. Bineen tu pach aj Pablo.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Que'en aj Aristarco tiqui wetel. Tesalonica u caal ich cuenta Macedonia. Oco'on ichil a barco a tala'an ich caj Adramito. Le'ec a barcojo, bel u ca'a cajil caj jalchi' c'ac'naab cuenta Asia. Bino'on.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tu samalili, c'ocho'on ich caj Sidon. Le'ec aj Juliojo, u cha'aj u yotzilil aj Pablojo. U cha'aj ca' xi'ic tu yaamoo' u yet'oc ca' aantabüc.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Pues te'i. Joc'o'on te'i. Bino'on ichil a barcojo. Tu toja'an norte que'eno'on ca' ti mansaj a cuenta Chipre u men te'i qui' ti beel u men a iq'ui. Chumuc ja' que'en a cuenta Chipreje.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Que'eno'on ich c'ac'naab. Ti mansaj cuenta Cilicia cuenta Panfilia. Pachili, oco'on ich caj Mira cuenta Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Le'ec u noochiloo' a soldadojo, u cüxtaj a barco te'i a tan u beel cuenta Italia. Te' tala'an caj Alejandria a barco abe'e. U yocsajo'on ichil.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Joc'o'on te'i. Bino'on. Chumbeel tan ti beel yaab q'uin. Chücyajil ti naatz'o'on tu tzeel a caj Gnidojo. Le'ec a iq'ui, ma' tan u cha'ic ti mas beel, mentücü, mano'on tu tzeel a witz u c'aba' Salmon ich cuenta Creta. Chumuc ja' que'en a lu'um abe'e.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Chücyajil tan ti beel ma' naach chi' a lu'umu. Pachili, c'ocho'on ma' naach caj Lasia. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' a te'iji.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Pues te'i. Yaab q'uin ti mansaj ti beje. Sabeensil tun u manül a barco tuwich a c'ac'naaba. C'ochi tun u q'uinil a chichich iq'ui. Le'ec aj Pablojo, caji u tzicbalte u tucul ti'ijoo' boon a que'en ich barco.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 —Noochwinique'ex,— cu t'an aj Pablojo. —Tin tuclic inene, sabeensil ti mas beel. Ma' jadi' ti'i a barco etel u cuch a sabeensili, uchac ti quimil ino'ono,— cu t'an aj Pablojo.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, ma' qui' tu xiquin c'u' u yadaj aj Pablojo. Jadi' u t'an mac tan u bensic a barco etel u t'an u yumil a barcojo, jadi' a qui' tu xiquin u noochiloo' a soldadojo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ti'i u q'uinil a iq'ui, ma' jiil qui' ti cuntal tuba que'eno'on. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' tuba que'eno'on. Chema' tulacaloo' u yadajoo' ca' joc'oco'on te'i. —Uchac u paatal ti c'ochol ich caj Fenice ich cuenta Creta,— cu t'anoo'. Le'ec u cuuchil a barco a te'iji, quich'pan. Jadi' a ic' a walac u tal joq'ueeb q'uin, jadi' a walac u yocol te'iji.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Pues te'i. Caji a ic' a chumbeele. Tan u beel ti norte. Ca' u yilajoo' ti baalo'o, —Qui' ti beel aleebe,— cu t'anoo' tu bajiloo'. Joc'o'on ichil quich'pan cuuchil barco. Tan ti beel ma' naach chi' lu'um cuenta Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ma' naach c'ochoco'on ti caji a ic' ti chichi. Noreste u c'aba' a ic' abe'e. Te'i joq'ui ti lu'umil.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Caji u benes a barcojo. Ma' tu paatal ti beel tuba ti c'ati, mentücü, ti cha'aj u bensabül a barco u men a iq'ui.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Cajo'on ti manes a tz'i' lu'um chumuc ja' Clauda u c'aba'. Te'i chücyajil ca' ti wocsaj ichil a barco a canoa a que'en pachili.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Le'ec ti ocsabi a canoa ichil a barcojo, u mansajoo' a sum tac yalam a barcojo. U c'üxajoo' tu nüc' ti'i ma' u jeetel a barcojo. Saacoo' ca' ococ a barco tuba jay a ja'a. Sirte u c'aba' a te'iji. U yemsajoo' u noq'uil a barcojo, ca' tun u bensajo'on tuba u c'ati a iq'ui.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Tu samalili, top tan u siit a barco u men u tz'iiquil a ja'a, mentücü, cajoo' u pulu' u cuch a barco ich ja' ca' saalac a barcojo.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tu ca'bejili, ti joc'saj c'u'ac ich barco a ma' yan u meyaja. Ti pulaj ich ja'.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Yaab q'uin ma' ti wilaj a q'uini, ma'ax a xülaba. Tan ti tan a ic' ti chichi. Joboo' u na'at. —Bel ti ca'a ti quimil,— cu t'anoo'.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Pues te'i. Yaab q'uin ma' jano'on, mentücü, bini aj Pablo tuba que'en u yaabiloo' a cristianojo. Uchi u tzicbal eteloo'. —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Mas qui' cuchi wa a tz'ocsaje'ex in t'an biq'uin ado'o. Ti baalo'o, ma' cuchi joc'o'on cuenta Creta. Ma' cuchi ti c'ümaj a yaji, ma'ax cuchi sa'ti ti yaab u cuch a barcojo,— cu t'an.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 —Aleebe tan in wadic te'ex. Ma' a tz'eeque'ex ta wool abe'e. Ma'ax mac tiqui yaam a bel u ca'a ti quimili. Jadi' a barco a jobol u ca'a,— cu t'an aj Pablojo.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 —Ti a ac'ü' a maniji, wa'laji jun tuul u yaj xa'num Dios ti ca'an tin tzeel. Le'ec a Dios u tücaa'taj ala'aji, le'ec in Noochil. Walac in betic u meyaj,— cu t'an.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 —“Pablo,” cu t'an ten u yaj xa'num a Dios ti ca'ana. “Ma' u jac'ül a wool u men a iq'ui. Yan ilic a beel tu taan a rey cuenta Roma. Le'ec a Dioso, bel u cu sa'alte'ex a cuxtal tulacale'ex a que'ene'ex ich barco u men a c'aatic ti'i Dios ca' sa'albücoo',” cu t'an ten u yaj xa'num a Dioso,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' a que'en ich barcojo.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Qui'cunte'ex a wool. Walac in tz'ocsic a Dioso. Bel ilic u ca'a ti uchul jabix ilic ti albi ten u men u yaj xa'numu,— cu t'an aj Pablojo.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 —C'u' betiqui, bel u ca'a ti c'adül a barco tuwich a lu'um a que'en chumuc a ja'a,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' boon a que'enoo' ichil a barcojo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Pues te'i. Joq'ui ca' p'e semana. Tan ilic a chichich iq'ui. Ti a ac'ü' abe'e, que'eno'on taan c'ac'naab Adria u c'aba'. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, jabix wal chumuc ac'ü' cajoo' u tucle ti tan ti naatz'ül ti'i a lu'umu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 U p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Cuarenta yarda u tamil a ja'a. Uchi ti ximbal tz'etz'eec. U ca' p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Jadi' treinta yarda u tamil.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Saacoo' ala'oo' ca' u jütz'ü' u bajil a barco tuwich a tunichi. Binoo' tu yit a barcojo u pulajoo' cuatro p'eel u müchbeeb a barco ich ja'a. Etel abe'e, u c'üxajoo' a barco ti'i ca' wa'lac. Pachili, cajoo' u paac'te a q'uini.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, u c'atiintajoo' cuchi puutz'ul. Cajoo' u yemes a canoa ich ja'. Tanoo' u tutuus tz'eec ulaac' u müchbeeb a barco ich ja' tu pol a barcojo.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 —Wa ma' tu cuntaloo' aj meyaj ado' ichil a barcojo, ma' tu sa'albüle'ex a cuxtal,— cu t'an aj Pablo ti'i u noochiloo' a soldadojo.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Le'ecoo' a soldadojo, u ch'ücajoo' u c'ax a canoaja. C'axi a canoa ich ja'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Pues te'i. Watac u sastal. Le'ec aj Pablojo, u yadaj ti'ijoo' a que'enoo' te'i ca' uchucoo' u janal. —Ca' p'e semana tun ma' qui' wiine'ex ma'ax qui' jane'ex,— cu t'an ti'ijoo'.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 —Tan in wadic te'ex. Ca' janüque'ex ti'i ca' yanaque'ex a muc' ti'i ca' a sa'alte'ex a bajil. Ma'ax mac a bel u ca'a ti quimil, ma'ax u c'ümü' a yaja,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' tulacal boon a que'en te'iji.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Le'ec ti jobi u yadic abe'e, u ch'a'aj jun tziil a jabix sücpete. Tu taanoo' u yadaj: —Dios bo'tic in waj,— cu t'an ti'i a Dioso. Pachili, u xetaj a jabix sücpete. Caji u jante.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Pues te'i. Qui'ajoo' u yool tulacaloo'o. Cajoo' ti janal.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Doscientos setenta y seis tuulo'on tiqui bajil a que'eno'on ich barco.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Le'ec ti jobo'on ti janala, ti laj pulaj ich ja' u cuch a barco le'ec u semilla harinaja. Ti c'ati ca' saalac a barcojo.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Pues te'i. Sasaji. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, ma' u na'tajoo' c'u' u c'aba' a lu'um a que'en te'iji. U yilajoo' tuba jetz'a'an a ja'a. U yilajoo' ti c'üs p'uut a lu'um a te'iji. Wa cuchi yan biquiji, u c'atiintajoo' beel u c'ades a barco te'i.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 U ch'ücajoo' u müchbeeb a barco tuba c'üxa'an. P'aati u müchbeeb ich ja'. U pitajoo' a sum a c'üxa'an tuwich u nej a barco tuba walac u tojquintic u benil. Pachili, u nac'sajoo' u noq'uil a barco ti'i ca' bensabüc u men ic' tuba yan a lu'um a p'uutu.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 C'ocho'on chumuc ja' tuba ma' tam a ja'a. Te'i c'adi u ni' a barco jumpulu. Le'ec u yit a barcojo, caji ti pa'axül u men u tz'iiquil a ja'a.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Pues te'i. Le'ecoo' a soldadojo, u c'atiintajoo' cuchi u quimesoo' a presojo. —Uchac u baxülja'oo' asto u c'ocholoo' ti lu'umil, ca' tun puutz'ucoo',— cu t'anoo'.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, u c'ati u sa'alte u cuxtal aj Pablojo, mentücü, ma' u cha'aj u betic a na'at abe'e. —Payanbej boone'ex a patale'ex ti baxülja'a, pule'ex a bajil ich ja' ca' tun xique'ex ti a lu'umili,— cu t'an u noochiloo' a soldado ti'ijoo' boon a que'enoo' te'iji.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 —Pachili, tulacale'ex a ma' a weele'ex a baxülja'a, tuwich tabla wa tuwich u xetel a barcojo, ca' xique'ex ti lu'umil,— cu t'an. Baalo' ca' ti sa'altaj ti bajil. C'ocho'on tulacalo'on ti lu'umil.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.