Atos 27

Le'ec Ada' U T'an A Dios A Tumulbene (MOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pues te'i. U tz'ajoo' u yool u tücaa'te aj Pablo ich barco cuenta Italia. U c'ubajoo' aj Pablo eteloo' u chucaan a preso ti'i jun tuul u nuuchiloo' a soldadojo. Julio u c'aba' ala'aji. Augusta u c'aba' a jun muuch' a soldado a walac u tücaa'tiqui. Inen aj Lucasa. Tan in tz'iibtic a ju'um ada'a. Bineen tu pach aj Pablo.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Que'en aj Aristarco tiqui wetel. Tesalonica u caal ich cuenta Macedonia. Oco'on ichil a barco a tala'an ich caj Adramito. Le'ec a barcojo, bel u ca'a cajil caj jalchi' c'ac'naab cuenta Asia. Bino'on.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tu samalili, c'ocho'on ich caj Sidon. Le'ec aj Juliojo, u cha'aj u yotzilil aj Pablojo. U cha'aj ca' xi'ic tu yaamoo' u yet'oc ca' aantabüc.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Pues te'i. Joc'o'on te'i. Bino'on ichil a barcojo. Tu toja'an norte que'eno'on ca' ti mansaj a cuenta Chipre u men te'i qui' ti beel u men a iq'ui. Chumuc ja' que'en a cuenta Chipreje.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Que'eno'on ich c'ac'naab. Ti mansaj cuenta Cilicia cuenta Panfilia. Pachili, oco'on ich caj Mira cuenta Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Le'ec u noochiloo' a soldadojo, u cüxtaj a barco te'i a tan u beel cuenta Italia. Te' tala'an caj Alejandria a barco abe'e. U yocsajo'on ichil.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Joc'o'on te'i. Bino'on. Chumbeel tan ti beel yaab q'uin. Chücyajil ti naatz'o'on tu tzeel a caj Gnidojo. Le'ec a iq'ui, ma' tan u cha'ic ti mas beel, mentücü, mano'on tu tzeel a witz u c'aba' Salmon ich cuenta Creta. Chumuc ja' que'en a lu'um abe'e.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Chücyajil tan ti beel ma' naach chi' a lu'umu. Pachili, c'ocho'on ma' naach caj Lasia. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' a te'iji.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Pues te'i. Yaab q'uin ti mansaj ti beje. Sabeensil tun u manül a barco tuwich a c'ac'naaba. C'ochi tun u q'uinil a chichich iq'ui. Le'ec aj Pablojo, caji u tzicbalte u tucul ti'ijoo' boon a que'en ich barco.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Noochwinique'ex,— cu t'an aj Pablojo. —Tin tuclic inene, sabeensil ti mas beel. Ma' jadi' ti'i a barco etel u cuch a sabeensili, uchac ti quimil ino'ono,— cu t'an aj Pablojo.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, ma' qui' tu xiquin c'u' u yadaj aj Pablojo. Jadi' u t'an mac tan u bensic a barco etel u t'an u yumil a barcojo, jadi' a qui' tu xiquin u noochiloo' a soldadojo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ti'i u q'uinil a iq'ui, ma' jiil qui' ti cuntal tuba que'eno'on. Quich'pan cuuchil barco u c'aba' tuba que'eno'on. Chema' tulacaloo' u yadajoo' ca' joc'oco'on te'i. —Uchac u paatal ti c'ochol ich caj Fenice ich cuenta Creta,— cu t'anoo'. Le'ec u cuuchil a barco a te'iji, quich'pan. Jadi' a ic' a walac u tal joq'ueeb q'uin, jadi' a walac u yocol te'iji.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Pues te'i. Caji a ic' a chumbeele. Tan u beel ti norte. Ca' u yilajoo' ti baalo'o, —Qui' ti beel aleebe,— cu t'anoo' tu bajiloo'. Joc'o'on ichil quich'pan cuuchil barco. Tan ti beel ma' naach chi' lu'um cuenta Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ma' naach c'ochoco'on ti caji a ic' ti chichi. Noreste u c'aba' a ic' abe'e. Te'i joq'ui ti lu'umil.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Caji u benes a barcojo. Ma' tu paatal ti beel tuba ti c'ati, mentücü, ti cha'aj u bensabül a barco u men a iq'ui.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Cajo'on ti manes a tz'i' lu'um chumuc ja' Clauda u c'aba'. Te'i chücyajil ca' ti wocsaj ichil a barco a canoa a que'en pachili.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Le'ec ti ocsabi a canoa ichil a barcojo, u mansajoo' a sum tac yalam a barcojo. U c'üxajoo' tu nüc' ti'i ma' u jeetel a barcojo. Saacoo' ca' ococ a barco tuba jay a ja'a. Sirte u c'aba' a te'iji. U yemsajoo' u noq'uil a barcojo, ca' tun u bensajo'on tuba u c'ati a iq'ui.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Tu samalili, top tan u siit a barco u men u tz'iiquil a ja'a, mentücü, cajoo' u pulu' u cuch a barco ich ja' ca' saalac a barcojo.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tu ca'bejili, ti joc'saj c'u'ac ich barco a ma' yan u meyaja. Ti pulaj ich ja'.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Yaab q'uin ma' ti wilaj a q'uini, ma'ax a xülaba. Tan ti tan a ic' ti chichi. Joboo' u na'at. —Bel ti ca'a ti quimil,— cu t'anoo'.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Pues te'i. Yaab q'uin ma' jano'on, mentücü, bini aj Pablo tuba que'en u yaabiloo' a cristianojo. Uchi u tzicbal eteloo'. —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Mas qui' cuchi wa a tz'ocsaje'ex in t'an biq'uin ado'o. Ti baalo'o, ma' cuchi joc'o'on cuenta Creta. Ma' cuchi ti c'ümaj a yaji, ma'ax cuchi sa'ti ti yaab u cuch a barcojo,— cu t'an.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 —Aleebe tan in wadic te'ex. Ma' a tz'eeque'ex ta wool abe'e. Ma'ax mac tiqui yaam a bel u ca'a ti quimili. Jadi' a barco a jobol u ca'a,— cu t'an aj Pablojo.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 —Ti a ac'ü' a maniji, wa'laji jun tuul u yaj xa'num Dios ti ca'an tin tzeel. Le'ec a Dios u tücaa'taj ala'aji, le'ec in Noochil. Walac in betic u meyaj,— cu t'an.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 —“Pablo,” cu t'an ten u yaj xa'num a Dios ti ca'ana. “Ma' u jac'ül a wool u men a iq'ui. Yan ilic a beel tu taan a rey cuenta Roma. Le'ec a Dioso, bel u cu sa'alte'ex a cuxtal tulacale'ex a que'ene'ex ich barco u men a c'aatic ti'i Dios ca' sa'albücoo',” cu t'an ten u yaj xa'num a Dioso,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' a que'en ich barcojo.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 —Noochwinique'ex,— cu t'an ti'ijoo'. —Qui'cunte'ex a wool. Walac in tz'ocsic a Dioso. Bel ilic u ca'a ti uchul jabix ilic ti albi ten u men u yaj xa'numu,— cu t'an aj Pablojo.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 —C'u' betiqui, bel u ca'a ti c'adül a barco tuwich a lu'um a que'en chumuc a ja'a,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' boon a que'enoo' ichil a barcojo.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Pues te'i. Joq'ui ca' p'e semana. Tan ilic a chichich iq'ui. Ti a ac'ü' abe'e, que'eno'on taan c'ac'naab Adria u c'aba'. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, jabix wal chumuc ac'ü' cajoo' u tucle ti tan ti naatz'ül ti'i a lu'umu.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 U p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Cuarenta yarda u tamil a ja'a. Uchi ti ximbal tz'etz'eec. U ca' p'isajoo' boon u tamil a ja'a. Jadi' treinta yarda u tamil.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Saacoo' ala'oo' ca' u jütz'ü' u bajil a barco tuwich a tunichi. Binoo' tu yit a barcojo u pulajoo' cuatro p'eel u müchbeeb a barco ich ja'a. Etel abe'e, u c'üxajoo' a barco ti'i ca' wa'lac. Pachili, cajoo' u paac'te a q'uini.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, u c'atiintajoo' cuchi puutz'ul. Cajoo' u yemes a canoa ich ja'. Tanoo' u tutuus tz'eec ulaac' u müchbeeb a barco ich ja' tu pol a barcojo.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 —Wa ma' tu cuntaloo' aj meyaj ado' ichil a barcojo, ma' tu sa'albüle'ex a cuxtal,— cu t'an aj Pablo ti'i u noochiloo' a soldadojo.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Le'ecoo' a soldadojo, u ch'ücajoo' u c'ax a canoaja. C'axi a canoa ich ja'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Pues te'i. Watac u sastal. Le'ec aj Pablojo, u yadaj ti'ijoo' a que'enoo' te'i ca' uchucoo' u janal. —Ca' p'e semana tun ma' qui' wiine'ex ma'ax qui' jane'ex,— cu t'an ti'ijoo'.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 —Tan in wadic te'ex. Ca' janüque'ex ti'i ca' yanaque'ex a muc' ti'i ca' a sa'alte'ex a bajil. Ma'ax mac a bel u ca'a ti quimil, ma'ax u c'ümü' a yaja,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' tulacal boon a que'en te'iji.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Le'ec ti jobi u yadic abe'e, u ch'a'aj jun tziil a jabix sücpete. Tu taanoo' u yadaj: —Dios bo'tic in waj,— cu t'an ti'i a Dioso. Pachili, u xetaj a jabix sücpete. Caji u jante.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Pues te'i. Qui'ajoo' u yool tulacaloo'o. Cajoo' ti janal.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Doscientos setenta y seis tuulo'on tiqui bajil a que'eno'on ich barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Le'ec ti jobo'on ti janala, ti laj pulaj ich ja' u cuch a barco le'ec u semilla harinaja. Ti c'ati ca' saalac a barcojo.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Pues te'i. Sasaji. Le'ecoo' aj meyaj ichil a barcojo, ma' u na'tajoo' c'u' u c'aba' a lu'um a que'en te'iji. U yilajoo' tuba jetz'a'an a ja'a. U yilajoo' ti c'üs p'uut a lu'um a te'iji. Wa cuchi yan biquiji, u c'atiintajoo' beel u c'ades a barco te'i.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 U ch'ücajoo' u müchbeeb a barco tuba c'üxa'an. P'aati u müchbeeb ich ja'. U pitajoo' a sum a c'üxa'an tuwich u nej a barco tuba walac u tojquintic u benil. Pachili, u nac'sajoo' u noq'uil a barco ti'i ca' bensabüc u men ic' tuba yan a lu'um a p'uutu.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 C'ocho'on chumuc ja' tuba ma' tam a ja'a. Te'i c'adi u ni' a barco jumpulu. Le'ec u yit a barcojo, caji ti pa'axül u men u tz'iiquil a ja'a.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Pues te'i. Le'ecoo' a soldadojo, u c'atiintajoo' cuchi u quimesoo' a presojo. —Uchac u baxülja'oo' asto u c'ocholoo' ti lu'umil, ca' tun puutz'ucoo',— cu t'anoo'.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 C'u' betiqui, le'ec u noochiloo' a soldadojo, u c'ati u sa'alte u cuxtal aj Pablojo, mentücü, ma' u cha'aj u betic a na'at abe'e. —Payanbej boone'ex a patale'ex ti baxülja'a, pule'ex a bajil ich ja' ca' tun xique'ex ti a lu'umili,— cu t'an u noochiloo' a soldado ti'ijoo' boon a que'enoo' te'iji.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 —Pachili, tulacale'ex a ma' a weele'ex a baxülja'a, tuwich tabla wa tuwich u xetel a barcojo, ca' xique'ex ti lu'umil,— cu t'an. Baalo' ca' ti sa'altaj ti bajil. C'ocho'on tulacalo'on ti lu'umil.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.