Romanos 4

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Bhɛɛ‑ 'o nu 'sɔlɛ‑ ‑mɛla pele‑ 'o ‑gbɔɔ Abraamu ba zayi' ɛɛ? ‑Yaa' pɛ bhaaplɛŋya zi 'ɛ zi, ‑e ‑mɛ pɛ 'gbu ‑la ‑srɔɔwoa ɛɛ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 'Kee‑ klɛ bi mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi ‑a klɛza ‑lrele' mu 'ɛ ‑zayi', ‑e ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ ‑a 'gbu ‑baale' 'mu 'yi; 'duŋ‑ yaa sɔ 'bhɛ klɛle‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ ꞊la.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 'Bhɛɛ‑ ‑a pele ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'nale‑ ɛɛ? 'Bhɛ pe dɔɔ: «Abraamu 'e ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le ‑yaa' 'kpaleya 'ɛ ma.»
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ke mɛɛ do yewoa꞊, ‑wa ‑srakpa' 'bhɛ ma. 'Duŋ‑ ‑a ‑sra 'ɛ, yaa klɛlɛ 'bhii‑ ‑o 'bhɛ 'na zii' ‑a ni bhaama; ‑e ye 'la ꞊woa, 'bhɛ ‑la ma ‑sra ‑le 'bhɛ 'le.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'ke 'laa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ klɛlɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑kpaa drɔŋ ‑Waanbhaa' 'yi, ‑Waanbhaa' 'la ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi 'lɛdɔɔ‑, ‑e nu 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔɔlɛ 'bhɛ a 'kpaleya ‑la ma ‑a ‑yi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi 'ezin‑, ‑Waanbhaa' 'a pe mɛɛ 'la zan ma mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'ke 'bhɛ 'laa da 'bhɛ zan 'ɛ klɛza mu 'ɛ ba, ‑bhleŋgbe Davidi 'bhɛ zan a ‑za 'wlan ba janwoa‑ ‑gee' dɔɔ:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «‑Waanbhaa' mɛɛ 'la zan mu klɛza ‑yɔɔ' mu 'ɛ ma ‑sroma ꞊yaan,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Mɛɛzan laa mɛɛ 'la zan a ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ bɔ ‑klɔsi 'yi, 'bhɛ zan a pɛ ‑yinra'!»
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ‑O mɛɛ 'la zan mu ‑wlaa 'klɛɛn 'yi, 'bhɛ zan mu 'te ‑le sɔ 'bhɛ ‑za 'wlan 'ɛ 'srɔɔwole ɛɛ? Taa‑ waa mɛɛ 'la zan mu wlalɛ 'klɛɛn 'yi 'mu 'laa sɔ 'yee‑ ‑za 'wlan 'ɛ 'srɔɔwole 'ezin‑ ɛɛ? ‑Amasrɔyi 'o ꞊yaan 'yela‑ pelele 'saanibhe dɔɔ: «‑Waanbhaa' Abraamu ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle ‑a 'kpaleya ‑la ma ‑Waanbhaa' 'yi.»
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 'Bhɛ ꞊kla 'waati 'ɛ ‑dela ba ɛɛ? 'Bhɛ ꞊kla 'ke ‑wa ꞊wlaa gban 'klɛɛn 'yi taa‑ 'ke waa wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi ɛɛ? 'Bhɛ ꞊kla 'ke waa wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ ‑o Abraamu ꞊wlaa boolazi 'klɛɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla 'bhii‑ ‑tɔɔmasie 'le ‑a 'flɛ 'ɛ ma. 'Bhɛ 'tɔɔmasie 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑yaa zrɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'a ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle ‑yaa' 'kpaleya 'ɛ ma 'yee‑ ‑Waanbhaa' 'yi, 'ke waa wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi. 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, waa mɛɛ 'la zan mu wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi, 'ke ‑woo ‑kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ ‑Waanbhaa' ‑o ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le ‑waa' 'kpaleya ma, 'yee‑ Abraamu 'le ꞊kla 'mu 'kpɛn ‑gbɔɔ 'le.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑ bhe, Abraamu ‑le ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi 'mu ‑gbɔɔ 'le. 'Bhɛ mɛɛ mu 'la ‑woo 'taawo zii' ‑o 'kpalele ‑Waanbhaa' 'yi 'bhii‑ 'yee‑ Abraamu 'gbu 'a ꞊kla gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑a wlale 'ɛ 'lɛɛ 'klɛɛn 'yi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa *Abraamu ni dɔɔ ‑e nu 'drunyan 'nalɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑a 'srɛ mu 'ɛ ni ‑o 'ciɛn 'le. 'Duŋ‑ yaa 'bhɛ 'nalɛ‑ Abraamu ni 'bhɛ a *'Toŋ 'ɛ 'klɔsikunle ma. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'yee‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa ‑a ni 'drunyan 'na zayi' ‑a ni, amasrɔyi 'bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle ‑a 'kpaleya ‑la ma 'bhɛ 'yi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Mɛɛ 'la zan mu ‑o Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikun zii', 'kee‑ 'kpa bi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa 'drunyan ta 'mu do ‑kplɛn ‑la ni; 'bhɛ bhla 'ɛ ba, mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑kpaa Zesu 'yi, 'mu 'bhɛ ꞊kla bhaama, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ klɛ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a ‑liiwli' 'nale‑ 'ɛ 'saawoa‑ 'ezin‑.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 ‑Amasrɔyi Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'mu ‑o 'ke ‑Waanbhaa' a yran 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'wlɛn pɛ 'le, ‑amasrɔyi bhaaplɛŋ mu 'kpɛn 'toŋ mu 'ɛ 'yisiɛ‑. 'Duŋ‑ 'toŋ 'laa ‑o yrɛ 'la ꞊nɔɔ, waa sɔ 'toŋ 'yisiɛ janwole 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 'Bhɛla‑ ‑zayi', ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ 'ɛ ꞊naa 'kpaleya ‑la ‑zayi', 'kooko‑ 'yee‑ ‑Waanbhaa' ꞊lia ‑kɔɔ' ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑liiwli' ꞊naa pɛ 'la ta, ‑e 'bhɛ na ‑kɔɔ' mu 'pegee Abraamu 'srɛ mu 'ɛ 'kpɛn ni bhaama. Yaa 'bhɛ pɛ 'ɛ 'nalɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikun zii' 'mu do ‑kplɛn ni. 'Duŋ‑ ‑ya ꞊naa 'ezin‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi 'bhii‑ Abraamu gbɛɛn‑ 'mu ni. ‑Amasrɔyi Abraamu ‑o ‑kɔɔ' 'kpɛn ‑gbɔɔ 'le 'kpaleya a pɛ zi 'ɛ zi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 'Bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: «'Mi 'e ꞊kla 'si ‑bebe mu ‑gbɔɔ 'le. 'Yele‑ ‑kɔɔ' 'kpɛn ‑gbɔɔ 'le ‑Waanbhaa' 'la ‑ya ꞊kpaa 'bhɛ 'yi 'bhɛ 'lɛɛ.» 'Yee‑ ‑Waanbhaa' ‑le gbaa mu bwe gale ba, 'bhɛɛ‑ pɛ mu 'la 'mu 'laa klɛlɛ ‑li, 'yele‑ 'mu klɛ.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 'Ali‑ Abraamu 'laa ‑yaa sɔ ‑a 'yrikpale pɛ 'ke ta 'waati 'la ba, ‑Waanbhaa' 'e 'liiwli‑ ꞊naa ‑a ni pɛ 'la 'naza‑ ta, ‑a ‑yrikpale ꞊bwa 'bhɛ ta. 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑e ꞊kla «'Si ‑bebe mu ‑gbɔɔ 'le». 'Bhii‑ ‑Waanbhaa' 'gbu 'a ꞊pia ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: «'E 'srɛ mu 'ɛ nu klɛlɛ 'ebebele 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'bhii‑ mlɛklɛnnɛ mu.»
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'liiwli‑ ꞊naa 'yee‑ Abraamu ni 'waati 'la ba, 'ke ‑a 'gbu 'krɔyawoa gban; ‑e ‑yaa bɛɛn lɛɛ ‑kɛmɛ do ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a na Sara a ‑nɛya' 'waati 'ɛ ba bhla ‑kaan gban. 'Duŋ‑ ‑a 'kpaleya 'ɛ ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛ sanɛ‑ 'gbu 'laa golɛ 'bhɛ 'lii.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Yaa ‑a zru klɛlɛ plɛ ‑Waanbhaa' ‑jan 'la ꞊woa ‑a ni 'bhɛ ma. Drɔɔn' ‑a 'kpaleya 'ɛ baan' ꞊klaa ‑a ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑Waanbhaa' 'tɔbhwa‑.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Abraamu 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'eglɔɔle 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'liiwli‑ ‑naa pɛ 'la 'naza‑ ta ‑a ni, 'bhɛ 'yaa‑ nu 'bhɛ 'lɛsɔlɛ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 'Bhɛla‑ ‑zayile, ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia Abraamu ma dɔɔ: «Mɛɛ ‑lɛdɔɔle» ‑a 'kpagbɛya 'ɛ ‑zayi' ‑Waanbhaa' 'yi.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 'Duŋ‑ 'bhɛ ‑jan 'la yɔɔndɛle ‑o dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'a ꞊kla mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le». Waa 'bhɛ yɔɔndɛlɛ 'yee‑ Abraamu do ‑kplɛn ma.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 'Bhɛ ‑jan 'ɛ yɔɔndɛle ‑o ‑kɔɔ' mu ‑la ‑zayi' 'ezin‑. ‑Kɔɔ' mu 'la 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'la ‑kɔɔa' Mɛɛzan Zesu ‑bwela gale ba 'bhɛ 'yi, 'bhɛ nu ‑kɔɔ' mu klɛlɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le 'ezin‑.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 ‑Waanbhaa' 'a ꞊kla 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gaa ‑kɔɔ' mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba, 'kooko‑ ‑kɔɔ' mu klɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.