Romanos 4
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 'Bhɛɛ‑ 'o nu 'sɔlɛ‑ ‑mɛla pele‑ 'o ‑gbɔɔ Abraamu ba zayi' ɛɛ? ‑Yaa' pɛ bhaaplɛŋya zi 'ɛ zi, ‑e ‑mɛ pɛ 'gbu ‑la ‑srɔɔwoa ɛɛ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 'Kee‑ klɛ bi mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi ‑a klɛza ‑lrele' mu 'ɛ ‑zayi', ‑e ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ ‑a 'gbu ‑baale' 'mu 'yi; 'duŋ‑ yaa sɔ 'bhɛ klɛle‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ ꞊la.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 'Bhɛɛ‑ ‑a pele ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'nale‑ ɛɛ? 'Bhɛ pe dɔɔ: «Abraamu 'e ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le ‑yaa' 'kpaleya 'ɛ ma.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ke mɛɛ do yewoa꞊, ‑wa ‑srakpa' 'bhɛ ma. 'Duŋ‑ ‑a ‑sra 'ɛ, yaa klɛlɛ 'bhii‑ ‑o 'bhɛ 'na zii' ‑a ni bhaama; ‑e ye 'la ꞊woa, 'bhɛ ‑la ma ‑sra ‑le 'bhɛ 'le.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'ke 'laa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ klɛlɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑kpaa drɔŋ ‑Waanbhaa' 'yi, ‑Waanbhaa' 'la ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi 'lɛdɔɔ‑, ‑e nu 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔɔlɛ 'bhɛ a 'kpaleya ‑la ma ‑a ‑yi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi 'ezin‑, ‑Waanbhaa' 'a pe mɛɛ 'la zan ma mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'ke 'bhɛ 'laa da 'bhɛ zan 'ɛ klɛza mu 'ɛ ba, ‑bhleŋgbe Davidi 'bhɛ zan a ‑za 'wlan ba janwoa‑ ‑gee' dɔɔ:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «‑Waanbhaa' mɛɛ 'la zan mu klɛza ‑yɔɔ' mu 'ɛ ma ‑sroma ꞊yaan,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mɛɛzan laa mɛɛ 'la zan a ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ bɔ ‑klɔsi 'yi, 'bhɛ zan a pɛ ‑yinra'!»
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ‑O mɛɛ 'la zan mu ‑wlaa 'klɛɛn 'yi, 'bhɛ zan mu 'te ‑le sɔ 'bhɛ ‑za 'wlan 'ɛ 'srɔɔwole ɛɛ? Taa‑ waa mɛɛ 'la zan mu wlalɛ 'klɛɛn 'yi 'mu 'laa sɔ 'yee‑ ‑za 'wlan 'ɛ 'srɔɔwole 'ezin‑ ɛɛ? ‑Amasrɔyi 'o ꞊yaan 'yela‑ pelele 'saanibhe dɔɔ: «‑Waanbhaa' Abraamu ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle ‑a 'kpaleya ‑la ma ‑Waanbhaa' 'yi.»
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 'Bhɛ ꞊kla 'waati 'ɛ ‑dela ba ɛɛ? 'Bhɛ ꞊kla 'ke ‑wa ꞊wlaa gban 'klɛɛn 'yi taa‑ 'ke waa wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi ɛɛ? 'Bhɛ ꞊kla 'ke waa wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ ‑o Abraamu ꞊wlaa boolazi 'klɛɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla 'bhii‑ ‑tɔɔmasie 'le ‑a 'flɛ 'ɛ ma. 'Bhɛ 'tɔɔmasie 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑yaa zrɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'a ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle ‑yaa' 'kpaleya 'ɛ ma 'yee‑ ‑Waanbhaa' 'yi, 'ke waa wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi. 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, waa mɛɛ 'la zan mu wlalɛ ‑li 'klɛɛn 'yi, 'ke ‑woo ‑kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ ‑Waanbhaa' ‑o ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le ‑waa' 'kpaleya ma, 'yee‑ Abraamu 'le ꞊kla 'mu 'kpɛn ‑gbɔɔ 'le.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑ bhe, Abraamu ‑le ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi 'mu ‑gbɔɔ 'le. 'Bhɛ mɛɛ mu 'la ‑woo 'taawo zii' ‑o 'kpalele ‑Waanbhaa' 'yi 'bhii‑ 'yee‑ Abraamu 'gbu 'a ꞊kla gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑a wlale 'ɛ 'lɛɛ 'klɛɛn 'yi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa *Abraamu ni dɔɔ ‑e nu 'drunyan 'nalɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑a 'srɛ mu 'ɛ ni ‑o 'ciɛn 'le. 'Duŋ‑ yaa 'bhɛ 'nalɛ‑ Abraamu ni 'bhɛ a *'Toŋ 'ɛ 'klɔsikunle ma. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'yee‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa ‑a ni 'drunyan 'na zayi' ‑a ni, amasrɔyi 'bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle ‑a 'kpaleya ‑la ma 'bhɛ 'yi.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Mɛɛ 'la zan mu ‑o Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikun zii', 'kee‑ 'kpa bi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa 'drunyan ta 'mu do ‑kplɛn ‑la ni; 'bhɛ bhla 'ɛ ba, mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑kpaa Zesu 'yi, 'mu 'bhɛ ꞊kla bhaama, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ klɛ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a ‑liiwli' 'nale‑ 'ɛ 'saawoa‑ 'ezin‑.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 ‑Amasrɔyi Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'mu ‑o 'ke ‑Waanbhaa' a yran 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'wlɛn pɛ 'le, ‑amasrɔyi bhaaplɛŋ mu 'kpɛn 'toŋ mu 'ɛ 'yisiɛ‑. 'Duŋ‑ 'toŋ 'laa ‑o yrɛ 'la ꞊nɔɔ, waa sɔ 'toŋ 'yisiɛ janwole 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 'Bhɛla‑ ‑zayi', ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ 'ɛ ꞊naa 'kpaleya ‑la ‑zayi', 'kooko‑ 'yee‑ ‑Waanbhaa' ꞊lia ‑kɔɔ' ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑liiwli' ꞊naa pɛ 'la ta, ‑e 'bhɛ na ‑kɔɔ' mu 'pegee Abraamu 'srɛ mu 'ɛ 'kpɛn ni bhaama. Yaa 'bhɛ pɛ 'ɛ 'nalɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikun zii' 'mu do ‑kplɛn ni. 'Duŋ‑ ‑ya ꞊naa 'ezin‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi 'bhii‑ Abraamu gbɛɛn‑ 'mu ni. ‑Amasrɔyi Abraamu ‑o ‑kɔɔ' 'kpɛn ‑gbɔɔ 'le 'kpaleya a pɛ zi 'ɛ zi.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 'Bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: «'Mi 'e ꞊kla 'si ‑bebe mu ‑gbɔɔ 'le. 'Yele‑ ‑kɔɔ' 'kpɛn ‑gbɔɔ 'le ‑Waanbhaa' 'la ‑ya ꞊kpaa 'bhɛ 'yi 'bhɛ 'lɛɛ.» 'Yee‑ ‑Waanbhaa' ‑le gbaa mu bwe gale ba, 'bhɛɛ‑ pɛ mu 'la 'mu 'laa klɛlɛ ‑li, 'yele‑ 'mu klɛ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 'Ali‑ Abraamu 'laa ‑yaa sɔ ‑a 'yrikpale pɛ 'ke ta 'waati 'la ba, ‑Waanbhaa' 'e 'liiwli‑ ꞊naa ‑a ni pɛ 'la 'naza‑ ta, ‑a ‑yrikpale ꞊bwa 'bhɛ ta. 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑e ꞊kla «'Si ‑bebe mu ‑gbɔɔ 'le». 'Bhii‑ ‑Waanbhaa' 'gbu 'a ꞊pia ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: «'E 'srɛ mu 'ɛ nu klɛlɛ 'ebebele 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'bhii‑ mlɛklɛnnɛ mu.»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'liiwli‑ ꞊naa 'yee‑ Abraamu ni 'waati 'la ba, 'ke ‑a 'gbu 'krɔyawoa gban; ‑e ‑yaa bɛɛn lɛɛ ‑kɛmɛ do ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a na Sara a ‑nɛya' 'waati 'ɛ ba bhla ‑kaan gban. 'Duŋ‑ ‑a 'kpaleya 'ɛ ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛ sanɛ‑ 'gbu 'laa golɛ 'bhɛ 'lii.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Yaa ‑a zru klɛlɛ plɛ ‑Waanbhaa' ‑jan 'la ꞊woa ‑a ni 'bhɛ ma. Drɔɔn' ‑a 'kpaleya 'ɛ baan' ꞊klaa ‑a ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑Waanbhaa' 'tɔbhwa‑.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Abraamu 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'eglɔɔle 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'liiwli‑ ‑naa pɛ 'la 'naza‑ ta ‑a ni, 'bhɛ 'yaa‑ nu 'bhɛ 'lɛsɔlɛ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 'Bhɛla‑ ‑zayile, ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia Abraamu ma dɔɔ: «Mɛɛ ‑lɛdɔɔle» ‑a 'kpagbɛya 'ɛ ‑zayi' ‑Waanbhaa' 'yi.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 'Duŋ‑ 'bhɛ ‑jan 'la yɔɔndɛle ‑o dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'a ꞊kla mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le». Waa 'bhɛ yɔɔndɛlɛ 'yee‑ Abraamu do ‑kplɛn ma.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 'Bhɛ ‑jan 'ɛ yɔɔndɛle ‑o ‑kɔɔ' mu ‑la ‑zayi' 'ezin‑. ‑Kɔɔ' mu 'la 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'la ‑kɔɔa' Mɛɛzan Zesu ‑bwela gale ba 'bhɛ 'yi, 'bhɛ nu ‑kɔɔ' mu klɛlɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le 'ezin‑.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 ‑Waanbhaa' 'a ꞊kla 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gaa ‑kɔɔ' mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba, 'kooko‑ ‑kɔɔ' mu klɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.