Mateus 26

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'kpɛn 'wolele, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 «'Kaa 'yaango‑ dɔɔ ‑a ‑vinbwa ‑yrekpaa' plɛ 'bhɛɛ‑ *Paki 'fɛti yi 'ɛ bhɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑o nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ mɛɛ mu ni, 'kooko‑ ‑wa gbaan ‑yrigbɛɛle do ta.»
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke *'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Zuufu 'si mu 'ɛ waa 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a ‑gbeŋ 'ɛ 'yi: 'Bhɛ 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'tɔ ‑le ‑yaa Kaifu.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 ‑O 'kpɛn 'a ꞊kpaa do dɔɔ ‑o nu Zesu 'kunlɛ‑ ‑dawli' ma 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 'Duŋ‑ ‑o pe 'eke‑ ni dɔɔ: «'Kɔɔ‑ 'laa ‑a 'kunlɛ‑ 'fɛti yi 'ɛ ma, 'kebhlaale, mɛɛ mu 'ɛ ‑o nu 'wlɛnlɛ‑ 'eke‑ ma 'bhɛɛ‑ ‑o 'fɛti 'ɛ 'siɛ.»
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Zesu 'yaa‑ Betani ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ Simɔ 'la ‑e 'bhɛ ma ‑kpaan 'ɛ ‑gwa, ‑e ‑yaa 'bhɛ ba 'fɛ 'ɛ ꞊la 'waati 'la ba,
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 'ke le do 'e 'mabɛɛnle 'a ‑din 'ke ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ alibatri buteli do 'le 'bhɛ 'kɔɔ: ‑lasiklɔɔ 'plɛɛle‑ 'yaa‑ 'kɛle‑. 'Bhɛɛ‑ Zesu 'yaa‑ pɛbhle 'zi 'waati 'la ba, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑e 'bhɛ ‑lasiklɔɔ 'ɛ 'klaale Zesu 'wiiŋ‑.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yrɛkpale 'bhɛ ma, 'ke ‑woo zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Pɛ 'siɛgbɛya 'la ‑gee' bhe 'bhɛ win ‑o ‑mɛla ‑le ɛɛ?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 ‑O ‑yaa sɔ 'yee‑ ‑lasiklɔɔ 'lɛɛ‑ gɔnle‑ 'plɛɛ 'lrele‑ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑wa ma ‑gɔli' 'ɛ na 'kɔɔfleŋzan mu ni!»
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑jan ‑glɔɔn 'ɛ 'wo zii', 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o le ‑nɛ 'lɛɛ‑ 'ɛ zrubatɛdɔ zii' ɛɛ? ‑E ‑za 'wlan ‑la ꞊kla 'ŋ ni bhe.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 ‑Amasrɔyi yi 'oo yi, 'kɔɔfleŋzan mu ‑o 'ka 'pleŋ‑; 'duŋ‑ 'mi 'laa ‑o 'ka 'pleŋ‑ yikpɛnsee ta.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Le 'ɛ ‑e ‑lasiklɔɔ 'la ꞊klaa 'ŋ 'flɛ ma ‑gɛ, ‑e ‑yaan 'bhɛ klɛle 'le 'sani‑ 'ŋ gbaa bin 'waati 'ɛ 'bhɔle‑ pleŋ‑.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke ‑o ‑Jan 'Nrale‑ 'lɛɛ‑ 'wole‑ 'ɛ ꞊zian yrɛ 'oo 'yrɛ 'la ꞊nɔɔ, le 'lɛɛ‑ klɛza 'ɛ nu bolɛ mɛɛ mu 'kpee ‑jan ma ‑gɔɔn 'le.»
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 'Bhɛ blaan, Zesu a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ba, ‑o ‑yaa ‑a 'kɛla sii Zudasi Isikariɔti, 'bhɛ ‑ja 'Sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii mu 'ɛ ba,
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka nu ‑mɛ pɛ 'gbu ‑la nalɛ 'ŋ ni 'ke 'ŋ Zesu 'lɛnaa‑ 'ka ni ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'mu ‑gɔli' 'taŋbha mia do 'bhɛ vu 'nale‑ ‑a ni.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zudasi gbɛ ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ Zesu ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' ‑o ni, ‑e ‑yaa 'bhɛɛ‑ 'waati kplankplan 'ɛ ‑glin 'zi.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Paki 'fɛti 'ɛ 'yrekpaa‑ ‑lwa mi 'ɛ ma, ‑o ‑yaa 'bluu 'la bhle, waa ‑yaa 'bluu ‑pɛɛ 'wlɛn 'sɛkɛ kla 'bhɛ ‑pɛɛ 'ɛ ba. 'Bhɛ ‑yrekpaa' do 'ɛ 'le, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule ‑a ‑lrɔkpalɛ dɔɔ: «꞊Ya zi 'bhii‑ 'o 'fɛti 'ɛ ta kpo 'ɛ klɛ 'naa‑ ma ɛɛ?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Zesu mɛɛ do 'tɔ ꞊kaan ‑o ni, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑wa 'ɛ 'kpee 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'kaa pe a ni dɔɔ: ‹'O Daan mi 'ɛ pe dɔɔ ‑yaa' pɛ 'waati 'ɛ ꞊bhwa, 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ nu ‑waa' Paki 'fɛti ta pɛ 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'bhi ‑la ba ‑gɛ.›»
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 'Bhɛ yi 'tɛ, Zesu 'a ꞊pia ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o ‑za 'la klɛ, ‑o 'bhɛɛ‑ ꞊kla. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑ja *Paki 'fɛti ta kpo 'ɛ klɛlɛ.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Yromazi bhɔle, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ, ‑o pɛ 'ɛ 'bhlele‑ 'sanle.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 ‑O ‑yaa pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Ka do nu 'ŋ 'lɛnalɛ mɛɛ mu ni.»
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 'Bhɛ klɛlɛ 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo wlɛyisriwole 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'sanle do do dɔɔ: «Mɛɛzan, 'mi ‑le 'kɛle‑ ɛɛ?»
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e gbɛ ꞊wlaa 'ŋ gbɛ 'ɛ ta pɛ ‑koo 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan ‑le nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'ŋ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'ŋ 'lɛna‑ mɛɛ mu ni.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu galɛ 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑a ba zayi' ‑Waanbhaa a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni, ‑klɔlɔɔ' ‑o 'bhɛ zan 'ɛ ma. 'Ke 'bhɛ zan laa ‑yaa ya bi 'bhɛ mabhaa ‑yaa nu bhɔlɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'gbu ma.»
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zudasi 'la 'bhɛ 'yaa‑ nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni, 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'sile‑ 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'O Daan mi, 'mi ‑le 'kɛle‑ ɛɛ?» ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑a ni dɔɔ: «'E 'gbu 'yela‑ ꞊pia bhe.»
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 ‑O ‑yaa pɛbhle 'zi 'waati 'la ba, Zesu 'bluu do ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑Waanbhaa' 'pubwa‑ 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya takaan‑ kplokplo. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya 'kpale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'bluu 'lɛɛ‑ 'si 'bhɛɛ‑ ‑kaa bhle, 'ŋ 'flɛ ‑le 'kɛle‑.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 'Bhɛ blaan, 'kee‑ ‑drɔɔ 'paayan꞊ do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya 'kpale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'kpɛn a 'ke 'mi do do.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 ‑Amasrɔyi, 'kɛlɛɛ‑ 'ŋ yiɛn ‑le 'kɛle‑, ‑Waanbhaa' *‑bhoolaya drɛɛ 'la ‑dwa 'yee‑ 'gbu 'pegee bhaaplɛŋ mu 'pleŋ‑ 'bhɛ ma ‑tɔɔmasie yiɛn ‑le 'kɛle‑. 'Yee‑ yiɛn 'lɛɛ‑ 'klalaa‑ mɛɛ ‑bebe ‑la 'kaama‑, ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma 'sroma‑ 'yan zayi'.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 'Mi pe 'ka ni 'kee‑ 'san ‑zɔn ma, 'naa nu ‑drɔɔ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛke 'milɛ‑ ‑li 'ka 'le, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ yi 'la ma 'ke 'mi 'pegee 'ka mu nu ‑a mi gbɛ drɛɛwolɛ 'ŋ Dɛ a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.»
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ ma 'sro mu ꞊kpaa, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑wlɛnle', 'ke ‑o gele‑ Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Zɔn ‑bi 'lɛɛ‑ zi, 'ka 'kpɛn nu 'kanlɛ‑ 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ka 'ŋ do ‑kplɛn to ‑a ꞊nɔɔ. ‑Amasrɔyi, ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' 'a 'Sɛwɛ 'yi 'kaa: ‹'Ŋ nu ‑bhlaa gooba mi 'ɛ dɛlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑bhlaa 'lɛdo‑ 'ɛ ‑o nu 'kanlɛ‑ 'eke‑ ma.›
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 'Duŋ‑ 'ke 'ŋ ‑bwela gale ba 'waati 'la ba, 'ŋ nu 'kanlɛ‑ 'ka 'lɛɛ Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi.»
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'ke mɔkpɛn' ꞊kaan 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'e ꞊twa ‑a nɔɔ‑, 'mi 'laa nu 'e 'tolɛ‑ ‑a nɔɔ‑ ‑titi.»
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale 'yee Piɛri ni dɔɔ: «'Mi pe 'e ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Sani‑ maagwlɛn ‑we bhla 'ɛ 'pleŋ‑ ‑bi 'gbu 'lɛɛ zi, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'eglɔɔle gaan yaga 'mi ma 'kaa 'yaa 'mi dɔ.»
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 'Bhɛ 'yi, Piɛri pe ‑a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'ke ‑wa ꞊pia dɔɔ ‑woo 'mi 'pegee 'bhi dɛle‑ 'eke‑ zi, 'naa nu 'ŋ 'lɛmadɔlɛ 'eglɔɔle 'e ma ‑titi 'kaa 'naa 'e dɔ.» 'Bhɛ 'nɔɔ‑ bhe, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'a ꞊pia Piɛri a pɛ pegbɛya do 'ɛ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ yrɛ do nɔɔ‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ sii: Zɛtisemane. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka yala‑ ‑gɛ, 'ŋ gele‑ 'ŋ 'seriwolɛ laale ‑sɔ.»
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 ‑A ge bhla 'ɛ zi 'bhɛ ꞊nɔɔ, ‑e ‑ja Piɛri 'pegee Zebede gbe plɛ 'ɛ 'le ‑a zi. ‑Ya wlɛyisriwoa, 'bhɛɛ‑ ‑a blina‑ yiɛndwa‑.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 ‑Ayile, 'ke ‑ya pele‑ ‑a madɔ mu 'ɛ ni 'tɛ dɔɔ: «'Ŋ 'blina‑ yiɛn ‑o 'klekle 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ŋ gale ma: ‑ka bo 'ŋ ‑din ‑gɛ 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' bo ‑kɔɔ' 'yrɛ ma.»
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 'Bhɛ 'klɛle‑ 'tɛ, ‑e gele ‑a ‑lɛɛ sa, ‑ya 'kpɔ ꞊zian, 'bhɛɛ‑ ya ŋgblo zinaa' ‑a ‑la, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'seriwole ꞊saan ‑Waanbhaa' ni dɔɔ: «'Ŋ Dɛ, 'kee‑ sɔ ‑a klɛle‑ 'bhɛɛ‑ ‑yrɛn pɛyan‑ do 'la bhe ‑e kan 'ŋ ma 'egbɔɔnle, 'bhɛ klɛ! 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'naa ‑o ‑a zi 'bhii‑ 'e 'mi zru maza klɛ, 'duŋ‑ 'e 'gbu zru maza ‑la klɛ.»
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 'Bhɛ blaan, 'kee‑ nule‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ yaga 'ɛ taglinlɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bhɔle‑ ‑o ta 'ke ‑woo yi pla. ‑Ayile, 'ke ‑ya pele‑ Piɛri ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'sɔlɛ‑ 'ke 'ka bo 'ka 'yrɛ ma 'waati sa ba 'mi 'le ɛɛ?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 ‑Ka bo 'ka 'yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ ‑Setran' 'laa nu 'ka yidanlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e 'ka balaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'yi. Bhaaplɛŋ nii‑ 'ɛ ‑ya zi 'bhii‑ ‑e ‑za 'wlan ‑la klɛ, 'duŋ‑ 'bhɛ klɛ faŋgan‑ 'laa ‑o ‑a ta.»
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 'Ezin‑, 'ke Zesu 'e 'pleŋgo‑ gbɛ plɛ mi wole‑ ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'seriwole ‑Waanbhaa' ni dɔɔ: «'Ŋ Dɛ, 'kee‑ sɔ ‑a klɛle‑ 'bhɛɛ‑ ‑yrɛn pɛyan‑ do 'la bhe ‑e kan 'ŋ ma 'egbɔɔnle, 'bhɛɛ 'naa 'a mi! Bhaa 'e zru maza klɛ.»
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 ‑E ‑nwa 'ezin‑ pwɛlɛ ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'kee‑ bhɔle‑ ‑o ta 'ke ‑woo yi pla; ‑amasrɔyi yi 'ɛ gbiŋ 'ɛ 'kɔɔ ‑o ‑yrɛ ta, waa ‑yaa sɔ bole‑ ‑o ‑yrɛ ma.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Zesu gole ‑o ‑din, 'kee‑ gele ‑a 'seriwo gbɛ gaan yaga mi 'ɛ klɛlɛ 'kee‑ bɔ 'yee ‑jan do 'kpɔ 'ɛ ta.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 'Bhɛ blaan, 'kee‑ nu gbɛ drɛɛwole ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o yidɛ 'zi ‑li ɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'ka 'yitrɛ zi ɛɛ? ‑Ka 'ka 'yrɛkpa, 'ŋ 'kun 'waati 'ɛ ꞊bhwa 'e ‑din. 'Bhɛɛ‑ ‑o nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu 'ɛ ni.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 ‑Ka 'ka 'wlɛn‑, ‑kɔɔ' ge! ‑Ka 'ka 'yrɛkpa laale doo, mɛɛ 'la zan ‑o zan ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'ŋ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ye 'ŋ 'lɛna ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu 'ɛ ni, 'yele‑ zan laale.»
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Zesu 'yaa‑ ‑janwo' zii' ‑li 'waati 'la ba, 'ke Zudasi, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ do nule‑ 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'le ‑a zi. ‑Gɔkuŋ' mu 'pegee 'beni mu ‑yaa 'mu 'kɔɔ. 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Zuufu mu a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'mu ‑le ‑o winbwa‑.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Zudasi 'la 'bhɛ 'yaa‑ nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛ 'a 'kun ‑tɔɔmasie do ‑pia ‑a 'kun mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke 'ŋ mɛɛ 'la zan 'pubwa‑ ‑a ‑tuubɔlele, 'yele‑ 'kɛle‑. ‑Kaa 'kun.»
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zudasi 'nule blaale‑ Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'E 'yia‑, 'o Daan mi!» 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑tuubɔle.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele Zudasi ni dɔɔ: «'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑, 'e ꞊nwa ‑za 'la klɛyrɛ nɔɔ‑ ‑a klɛ.» ‑Ayile, 'ke mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle Zesu ‑din, 'ke ‑woo gbɛkpale 'a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kunle.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'bhɛ a ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'yrole 'bhɛ 'bhoo‑ 'yi, 'kee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a yewonɛ 'ɛ do 'trɔn takanle.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Yaa‑ ‑gɔkuŋ' 'ɛ ꞊wla ‑a ‑bhoo 'ɛ 'yi, ‑amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ‑gɔkuŋ' ꞊sia mɛɛ 'kaama‑, ‑o nu 'bhɛ zan mu 'ɛ dɛlɛ 'ke ‑gɔkuŋ' ‑la ‑le.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 'Yaa 'yaango‑ 'bhii‑ 'ŋ sɔ a pele‑ 'ŋ Dɛ ni ‑e nu 'bhɔ 'ŋ ba, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ ‑mlɛkɛ' ‑srwase' ‑lɛdulayrɛ vu ta plɛ ‑gbɛnɛ 'kpale 'ŋ ni 'saanibhe ɛɛ?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 'Duŋ‑ 'ke 'ŋ 'bhɛ ꞊kla, ‑za mu 'la yɔɔndɛle ‑lɛdulale ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'kaa 'mu nu klɛlɛ, 'mu 'lɛ nu 'sɔlɛ‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?»
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑zamaa' 'ɛ ni dɔɔ: «‑Faannii' ‑le 'ŋ 'le ɛɛ 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊nwa 'ŋ 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑ ‑gɔkuŋ' mu 'pegee 'beni mu 'le 'ka 'kɔɔ ɛɛ? Yi 'oo yi, 'ŋ 'yaa‑ mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'ŋ 'kunlɛ‑.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'wojan‑ mu 'la yɔɔndɛle ‑o 'yee‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi, ‑za mu 'lɛɛ‑ 'kpɛn ꞊kla 'mu ‑la ‑lɛsɔ' zayi' ‑zɔn.» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'kanle 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa do ‑kplɛn 'tole 'a nɔɔ‑ mɛɛ mu 'ɛ 'kɔɔ.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Zesu 'kun mu 'ɛ ‑ja 'kɛle‑ ‑waa' 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan Kaifu ba. 'Toŋ daan mu 'ɛ 'pegee 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛkpale ‑yaa 'eke‑ ta 'yee‑ Kaifu ba ‑lɛ ma.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 ‑O ge bhla 'ɛ zi Zesu 'le 'bhɛ ꞊nɔɔ, Piɛri ‑yaa zan ‑o ‑zanta' 'egbɔɔnle. ‑E ‑wlaa ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yaale' 'fɛ gooba mu 'ɛ ‑din, 'kooko‑ ‑za 'ɛ 'lɛyanle gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑e 'bhɛ ye.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 'Sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑waa' 'seri ta za 'kitikan mɛɛ gblaan ‑lɛdo' 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ bhla 'kpayrɛ‑ ‑glin 'zi Zesu ma, 'kooko‑ 'ke ‑kpan 'ɛ balaa' ‑a ta, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Bhla ma mɛɛ ‑bebe ꞊nwa 'mu zijanwolɛ ‑a 'kaama‑, 'duŋ‑ 'woo‑ Zuufu mu a 'seri ta za 'kitikan mu 'ɛ waa ‑jan 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'ke 'bhɛ klɛ ‑a dɛ win 'le. ‑O 'kpɛn 'kanle‑ blaan, 'ke mɛɛ plɛ nule‑ ‑a pelɛ dɔɔ:
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 «Mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑ya ‑pia dɔɔ ‑e sɔ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ 'wile‑ 'bhɛɛ‑ ‑ya dɔ gbɛ drɛɛwo ‑yrekpaa' yaga ‑la.»
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ mu 'ɛ ‑woo ‑jan mu 'la 'kpɛn 'wo zii' 'e ma 'bhi pe 'nale‑ ɛɛ?»
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu tagale bole‑. ‑Ayile, 'ke *'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Kee‑ kpa 'mi 'pegee ‑Waanbhaa' 'la ‑ya ‑yrɛ ma 'bhɛ ta, 'mi ‑o 'e 'lrɔkpa zii' 'kaa 'ya pe 'o ni kpataakpa 'ke 'bhi ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'le 'bhɛ 'pegee 'ke 'bhi ‑le ‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le.»
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Yele‑ ꞊daa 'e 'gbu 'lii bhe. 'Mi 'duŋ‑ pe 'ka ni 'ezin‑ dɔɔ 'kee‑ 'san ‑zɔn ma, 'ka nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'yaale‑ yelɛ ‑Waanbhaa' ‑glɔɔ 'ɛ ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ 'ka nu ‑a yelɛ ‑a nuyrɛ nɔɔ‑ laflɛ' ‑gblɛn mu 'ɛ 'yi mu 'ɛ ta, 'kee‑ da laflɛ' 'yi.»
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑ya 'gbu ta dunɛ‑ 'ɛ 'peedɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑E ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛla! ‑Kɔɔ' maza ‑o ‑li mɛɛ ‑bhɛɛke' 'srɛya‑ klɛle ma ɛɛ? ‑E ‑yaan ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛ ma jan 'la 'wolele bhe, 'ka 'laa 'bhɛ 'malɛ‑ ɛɛ? 'Ka mu pe 'bhɛ 'yi 'nale‑ ɛɛ?»
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 'Bhɛɛ‑ ‑o 'kpɛn 'bhɛ 'lɛkwan‑ 'eke‑ zi dɔɔ: «‑Yoo 'ke dɛ pɛ 'le.»
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑woo ‑liile' mu 'klale ‑a wlɛyi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zɔnle‑ ‑o gbɛkpuŋ‑ mu 'ɛ 'le. ‑A 'ke mu ‑yaa ‑a 'trɔn zɔn 'zi 'ke ‑wa ‑lrɔkpa' dɔɔ:
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 «Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi, 'e 'kpee ma ‑de 'gbu ‑le 'e ꞊zwan ɛɛ?»
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ klɛ 'waati 'ɛ ba, Piɛri 'yaale‑ ‑yaa 'pɛɛlii‑ *'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a ‑gbeŋ 'ɛ 'yi. ‑Ayile, 'ke 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewo le 'ɛ do 'e 'mabɛɛnle 'yee‑ Piɛri ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'gbu 'lɛɛ‑, 'e 'yaa‑ 'yee‑ Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi mi Zesu 'ɛ zi.»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 'Duŋ‑, Piɛri 'e 'lɛmadwa 'eglɔɔle 'bhɛ ma mɔkpɛn 'yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Yoo‑ ‑we 'zi mɛɛ 'la zan 'le bhe, 'naa 'bhɛ dɔ.»
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Piɛri gele 'sanle ‑gbeŋ 'ɛ 'lii ba ‑yrɛta', 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la yewo le ‑bhɛɛke' do 'a 'yele. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'bhɛ ‑din mu 'ɛ ni dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yaa‑ 'yee‑ Nazarɛti mi Zesu 'ɛ zi.»
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe 'ezin‑, 'ke Piɛri 'a 'lɛmadɔle 'eglɔɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ ta, 'kee‑ bhaa bhlele‑ dɔɔ: «'Mi 'pegee 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'gbu 'ɛ ta, 'naa 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑a dɔ.»
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 'Bhɛ blaan 'waati sa, 'ke 'fɛ ‑gbeŋ 'yi mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle Piɛri ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «Wlan 'gbu 'ɛ ni, 'yoo‑ 'ke Zesu zi mu 'ɛ do 'le. ‑Amasrɔyi 'woo‑ 'e dɔ 'yaa‑ ‑janwo' gbɛya 'bhɛɛ‑ ma.»
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri bhaa bhlele 'sanle, 'ke ‑ya pe dɔɔ: «'Ke 'ŋ bhla ꞊pia, bhaa 'ŋ ga. 'Naa 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑a dɔ 'sekeseke!» 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke maagwlɛn ‑wele'.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu ‑jan 'la ꞊woa 'yee‑ Piɛri ni 'elwale gban ‑sɔ, 'ke 'bhɛ dɔle‑ ‑a 'kpee, Zesu 'a ꞊pia ‑a ni dɔɔ: «'Sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'eglɔɔle 'mi ma gaan yaga 'kaa 'yaa 'mi dɔ.» Piɛri 'pwɛle‑ 'pɛɛlii‑, 'kee‑ wisile 'ebebele.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.