Mateus 18
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑De 'gbu ‑la gblaan 'yiya‑ mɔkpɛn' ni laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta ɛɛ?»
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ dulale ‑o pleŋ‑,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke 'ka 'laa 'ka 'taawogbɛya 'ɛ niinalɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka klɛ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu gbɛɛn‑, 'ka 'laa nu gelɛ ‑titi laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
3 e disse:
4 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'gbu mavɛɛla, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑kla 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑la gblaan nu ‑yiyalɛ mɔkpɛn' ni laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑nɛ do 'kpɔ 'cieya‑ ꞊kla 'mi 'tɔ 'ɛ ‑zayi' 'bhii‑ ‑nɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ 'mi 'gbu ‑la 'cieya‑ ꞊kla 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe.»
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Nɛ mu 'la ‑woo ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan ‑o do 'kpɔ ‑balaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, 'ke ‑o vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do ‑yrela bi 'bhɛ zan 'ɛ bhlɔ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ja ‑a blinlɛ wɛyi‑ ba, 'bhɛ mabhaa ‑yaa nu bhɔlɛ 'bhɛ zan 'ɛ ma.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 ‑Klɔlɔɔ' ‑o 'drunyan 'yi mu 'ɛ ma ‑waa' mɛɛ mu baaza ‑za ‑yɔɔ' mu 'yi 'bhɛ ‑zayi'. Mɛɛ mu baaza 'ɛ ‑za ‑yɔɔ' 'ɛ 'yi, ‑saawole laa ‑o 'bhɛ ma. 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan klɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' mu baapɛ 'le ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑klɔlɔɔ' ‑o 'bhɛ zan ta.»
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 «'Kee‑ ꞊kla 'e gbɛ do ‑la ‑zayi' oo, 'kee‑ ꞊kla 'e gaan do ‑la ‑zayi' oo, 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑o takan', 'bhɛɛ‑ ‑o blin 'e ma 'egbɔɔnle. 'Kee ‑ja 'e gbɛ do 'pegee 'e gaan do 'le ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma, 'ke ‑woo 'e ‑blinna 'e gbɛ plɛ 'pegee 'e gaan plɛ 'le 'tɛ 'la yaa lii ‑titi 'bhɛ 'yi.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'yrɛbhɛ‑ do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a ‑yro 'bhɛɛ‑ ‑a blin 'e ma 'egbɔɔnle. 'Kee ‑ja 'e 'yrɛ gbɛ do 'le ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma, 'ke ‑woo 'e ‑blinna ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'e 'yrɛbhɛ‑ plɛ 'ɛ 'le.»
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Ka 'ka 'yrɛkpa 'ka 'gbu ba 'elrele, 'kooko‑ 'ka 'laa 'woo‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'la bhe ‑o do 'kpɔ mavɛɛ; ‑amasrɔyi ‑waa' ‑mlɛkɛ' mu 'la ‑woo laanima ‑o dulale ‑o yikpɛn‑ ta 'ŋ Dɛ ‑yrɛ ꞊la.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 ‑Amasrɔyi Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa mɛɛ 'la zan mu nile ‑yaa, 'mu 'la go zayi' ‑za 'yi.»
11 [Porque o
12 «'Bhɛɛ‑ 'ka mu pe 'nale‑ ɛɛ? 'Ke ‑bhlaa ‑kɛmɛ (100) do ‑o mɛɛ do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do 'kpɔ ꞊nia ‑o ba, yaa nu ‑a ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'ɛ 'tolɛ‑ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑a do 'kpɔ 'la ꞊nia 'bhɛ ziglinlɛ ɛɛ?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 'Kee‑ 'yee‑ ‑bhlaa do 'la ꞊nia 'bhɛ ꞊ya, 'mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ nu ‑a zrukpaalɛ 'egbɛnɛle 'ke 'bhɛ kan ‑a ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'la 'mu 'laa 'nilɛ‑ 'mu ta.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ka Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima yaa‑ zi 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ mu 'la bhe ‑o do 'kpɔ ni ‑o ba.»
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 «'Kee nɛɛnɛ‑ do ‑za 'yɔɔ‑ do ꞊kla 'e ni, ge ‑a ba, 'bhɛɛ‑ 'ka mɛɛ plɛ 'pleŋ‑, 'e ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ zrɔn ‑a ni. 'Ke ‑ya 'trɔnkpaa‑ 'e 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑dwa, 'e nu 'e nɛɛnɛ‑ 'ɛ bɔ gbɛ drɛɛwolɛ ‑Waanbhaa' a zi 'ɛ ta.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 'Duŋ‑ 'ke yaa dɔlɛ a ‑la 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'e 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa ‑yaa ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ dɔlɛ, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ do 'le oo, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ plɛ 'le oo, 'mu 'sii‑, 'kooko‑ 'ka 'ka 'pleŋza‑ 'ɛ yan mɛɛ plɛ 'pegee mɛɛ yaga ‑yrɛ ma 'bhii‑ 'ka 'srɛ mu 'le.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 'Duŋ‑ 'ke yaa dɔlɛ a ‑la 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'mu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, ‑a pe 'kaa‑ Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'yrɛ ma 'ezin‑; 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke yaa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'mu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'e 'yrɛ 'yi 'bhii‑ mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' dɔ, 'bhɛɛ‑ ‑a 'kun 'bhii‑ 'nisrakun mi do gbɛɛn‑.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ: 'Ke 'ka pɛ 'oo pɛ 'la 'yrela‑ 'trɛ ta ‑gɛ, ‑o nu 'bhɛ pɛ 'ɛ 'yrelɛ‑ laanima laflɛ' 'yi 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka pɛ 'oo pɛ 'la 'ploola‑ 'trɛ ta ‑gɛ, ‑o nu 'bhɛ pɛ 'ɛ 'ploolɛ‑ laanima laflɛ' 'yi 'ezin‑.»
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 «'Mi pe 'ka ni 'ezin‑ wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke 'ka ba mɛɛ plɛ ꞊kpaa do ma 'trɛ ta ‑gɛ pɛ do 'la ‑yrɛwo' zayi' ‑waa' 'seri 'yi, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima 'bhɛ nu 'bhɛ pɛ 'ɛ 'nalɛ‑ ‑o ni.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 ‑Amasrɔyi, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ plɛ oo, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ yaga oo, 'ke ‑o ꞊klaa 'eke‑ ba 'mi 'tɔ 'ɛ 'yi 'ŋ nu klɛlɛ ‑o pleŋ‑.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'nule Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ꞊lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, yi 'oo yi 'ke 'ŋ nɛɛnɛ‑ do bole ‑o ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma 'ŋ ni, 'ŋ sɔ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑sroma 'yanle gaan ‑wɛɛ' ‑a ma ɛɛ? 'Ŋ ‑yaa' ‑sroma 'yan gaan 'srwaplɛ‑ ‑a ma ɛɛ?»
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 'Bhɛ 'yi bhe, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'naa 'pelɛ‑ 'e ni dɔɔ 'e ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑sroma 'yan gaan 'srwaplɛ‑ 'kpɔ, 'duŋ‑ 'mi pe 'e ni dɔɔ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑sroma 'yan gaan mia yaga 'bhɛ vu ‑lɛdulayrɛ 'srwaplɛ‑.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'mi pe 'ka ni 'ezin‑ dɔɔ laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'pwɛle‑ ‑o 'ke ‑bhleŋgbe do a ‑za ‑le: 'Yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ 'yaa‑ ‑a zi 'bhii‑ ‑yaa' ca mu ‑yaa ‑yaa' yewonɛ mu 'la ma, ‑e 'bhɛ ca mu 'ɛ 'liidɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bhɛ ca mu 'ɛ gbawo ‑a ni.
23 Porque o
24 ‑E 'bhɛ ca za mu 'ɛ zisanle, 'ke ‑o nule‑ ‑yaa' 'fa ꞊la yewonɛ 'ɛ do 'le ‑a ni. ‑Yaa' 'mliyɔn ‑bebe ca ‑yaa 'bhɛ ma.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 'Duŋ‑ 'bhɛ ca 'ɛ gbawo ‑gɔli' 'laa ‑yaa 'bhɛ yewonɛ 'ɛ 'kɔɔ. 'Bhɛla‑ ‑yile, a zan pe dɔɔ 'bhɛ ‑o 'yee‑ gɔnle‑ 'bhii lu do, 'bhɛ 'pegee ‑a na oo, ‑a ‑nɛ mu oo, 'bhɛɛ‑ ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn, ‑yaa' ca 'ɛ gbawopɛ 'le.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ yewonɛ 'ɛ baale' ‑a 'kpɔ ta ‑a zan 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑sromabɔle 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e zrubakpala 'ŋ zi, 'ŋ nu 'yaa‑ ca 'ɛ 'kpɛn gbawolɛ 'e ni!›
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 ‑Ayile, ‑a ‑yrɛnklale ‑a zan ma, 'ke 'bhɛ ‑yaa' ca gbawoza 'ɛ 'saawole, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'ploole ‑a ma.»
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 «'Duŋ‑, 'yee‑ yewonɛ 'ɛ 'e 'pwɛle‑ ‑a zan ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑a ‑lɛpale ‑yaa' yewoyɔɔn 'ɛ do 'le. Yaa denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ do ca 'la 'yaa‑ 'bhɛ ma bhe, ‑e 'bhɛ ꞊kwan 'bhɛ blina‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan 'bhɛ ‑dewolɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'An ca 'la ‑yoo 'e ma ‑a gbawo 'ŋ ni!›
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑yaa' yewoyɔɔn 'ɛ 'bhɛ baale' 'bhɛ 'kpɔ ta ‑a ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑sromabɔle ‑a ni dɔɔ: ‹'E zrubakpala 'ŋ zi, 'ŋ nu 'yaa‑ 'ɛ gbawolɛ 'e ni!›
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 'Duŋ‑, 'yee‑ laa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la; ‑ayile 'ke ‑ya yewoyɔɔn 'ɛ bɔle‑ ‑kaso 'yi 'sani‑ 'ke 'bhɛ yan ‑yaa' ca 'ɛ gbawolele.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 ‑Yaa' yewoyɔɔn ‑vin mu 'ɛ 'mu 'a klɛgbɛya 'ɛ 'yele‑, 'ke 'mu 'mu 'wlɛyisriwole ‑a ‑la gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ 'mu ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'mu gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnlɛ ‑o ‑kuŋlii 'ɛ ni.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ yewonɛ 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: ‹Mɛɛ 'kpee 'yɔɔ‑! 'Mi 'yaa‑ ca mu 'ɛ 'kpɛn mazatwa 'e ‑sroma 'la ꞊bwa 'ŋ ni 'bhɛ ‑zayi'.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 'Bhi 'yrɛnklaa‑ 'mi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'e yewoyɔɔn 'ɛ 'yrɛn 'yaa‑ sɔ 'klale 'bhi ma 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'ezin‑.›
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, ‑a ‑kuŋlii 'ɛ zruplii‑ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'kee‑ 'yee‑ yewonɛ 'ɛ 'kpale mɛɛ 'la zan mu ‑yaa nu ‑yrɛnkpalɛ ‑a ta ‑kaso 'yi 'mu 'kɔɔ, 'sani‑ ‑e yan ‑yaa pɛ ca 'ɛ 'kpɛn gbawole 'le.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 «'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima, ‑e nu 'ka 'kunlɛ‑ 'eyɔɔle 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'ke 'ka 'kpɛn do do laa 'eke‑ a ‑sroma 'yanlɛ‑ 'ka zru 'ɛ 'kpɛn 'le.»
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.