Mateus 18
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑De 'gbu ‑la gblaan 'yiya‑ mɔkpɛn' ni laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta ɛɛ?»
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ dulale ‑o pleŋ‑,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke 'ka 'laa 'ka 'taawogbɛya 'ɛ niinalɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka klɛ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu gbɛɛn‑, 'ka 'laa nu gelɛ ‑titi laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
3 e disse:
4 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'gbu mavɛɛla, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑kla 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑la gblaan nu ‑yiyalɛ mɔkpɛn' ni laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑nɛ do 'kpɔ 'cieya‑ ꞊kla 'mi 'tɔ 'ɛ ‑zayi' 'bhii‑ ‑nɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ 'mi 'gbu ‑la 'cieya‑ ꞊kla 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe.»
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Nɛ mu 'la ‑woo ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan ‑o do 'kpɔ ‑balaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, 'ke ‑o vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do ‑yrela bi 'bhɛ zan 'ɛ bhlɔ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ja ‑a blinlɛ wɛyi‑ ba, 'bhɛ mabhaa ‑yaa nu bhɔlɛ 'bhɛ zan 'ɛ ma.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 ‑Klɔlɔɔ' ‑o 'drunyan 'yi mu 'ɛ ma ‑waa' mɛɛ mu baaza ‑za ‑yɔɔ' mu 'yi 'bhɛ ‑zayi'. Mɛɛ mu baaza 'ɛ ‑za ‑yɔɔ' 'ɛ 'yi, ‑saawole laa ‑o 'bhɛ ma. 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan klɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' mu baapɛ 'le ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑klɔlɔɔ' ‑o 'bhɛ zan ta.»
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 «'Kee‑ ꞊kla 'e gbɛ do ‑la ‑zayi' oo, 'kee‑ ꞊kla 'e gaan do ‑la ‑zayi' oo, 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑o takan', 'bhɛɛ‑ ‑o blin 'e ma 'egbɔɔnle. 'Kee ‑ja 'e gbɛ do 'pegee 'e gaan do 'le ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma, 'ke ‑woo 'e ‑blinna 'e gbɛ plɛ 'pegee 'e gaan plɛ 'le 'tɛ 'la yaa lii ‑titi 'bhɛ 'yi.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'yrɛbhɛ‑ do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a ‑yro 'bhɛɛ‑ ‑a blin 'e ma 'egbɔɔnle. 'Kee ‑ja 'e 'yrɛ gbɛ do 'le ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma, 'ke ‑woo 'e ‑blinna ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'e 'yrɛbhɛ‑ plɛ 'ɛ 'le.»
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Ka 'ka 'yrɛkpa 'ka 'gbu ba 'elrele, 'kooko‑ 'ka 'laa 'woo‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'la bhe ‑o do 'kpɔ mavɛɛ; ‑amasrɔyi ‑waa' ‑mlɛkɛ' mu 'la ‑woo laanima ‑o dulale ‑o yikpɛn‑ ta 'ŋ Dɛ ‑yrɛ ꞊la.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 ‑Amasrɔyi Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa mɛɛ 'la zan mu nile ‑yaa, 'mu 'la go zayi' ‑za 'yi.»
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 «'Bhɛɛ‑ 'ka mu pe 'nale‑ ɛɛ? 'Ke ‑bhlaa ‑kɛmɛ (100) do ‑o mɛɛ do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do 'kpɔ ꞊nia ‑o ba, yaa nu ‑a ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'ɛ 'tolɛ‑ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑a do 'kpɔ 'la ꞊nia 'bhɛ ziglinlɛ ɛɛ?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 'Kee‑ 'yee‑ ‑bhlaa do 'la ꞊nia 'bhɛ ꞊ya, 'mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ nu ‑a zrukpaalɛ 'egbɛnɛle 'ke 'bhɛ kan ‑a ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'la 'mu 'laa 'nilɛ‑ 'mu ta.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ka Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima yaa‑ zi 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ mu 'la bhe ‑o do 'kpɔ ni ‑o ba.»
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 «'Kee nɛɛnɛ‑ do ‑za 'yɔɔ‑ do ꞊kla 'e ni, ge ‑a ba, 'bhɛɛ‑ 'ka mɛɛ plɛ 'pleŋ‑, 'e ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ zrɔn ‑a ni. 'Ke ‑ya 'trɔnkpaa‑ 'e 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑dwa, 'e nu 'e nɛɛnɛ‑ 'ɛ bɔ gbɛ drɛɛwolɛ ‑Waanbhaa' a zi 'ɛ ta.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 'Duŋ‑ 'ke yaa dɔlɛ a ‑la 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'e 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa ‑yaa ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ dɔlɛ, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ do 'le oo, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ plɛ 'le oo, 'mu 'sii‑, 'kooko‑ 'ka 'ka 'pleŋza‑ 'ɛ yan mɛɛ plɛ 'pegee mɛɛ yaga ‑yrɛ ma 'bhii‑ 'ka 'srɛ mu 'le.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 'Duŋ‑ 'ke yaa dɔlɛ a ‑la 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'mu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, ‑a pe 'kaa‑ Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'yrɛ ma 'ezin‑; 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke yaa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'mu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'e 'yrɛ 'yi 'bhii‑ mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' dɔ, 'bhɛɛ‑ ‑a 'kun 'bhii‑ 'nisrakun mi do gbɛɛn‑.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ: 'Ke 'ka pɛ 'oo pɛ 'la 'yrela‑ 'trɛ ta ‑gɛ, ‑o nu 'bhɛ pɛ 'ɛ 'yrelɛ‑ laanima laflɛ' 'yi 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka pɛ 'oo pɛ 'la 'ploola‑ 'trɛ ta ‑gɛ, ‑o nu 'bhɛ pɛ 'ɛ 'ploolɛ‑ laanima laflɛ' 'yi 'ezin‑.»
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 «'Mi pe 'ka ni 'ezin‑ wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke 'ka ba mɛɛ plɛ ꞊kpaa do ma 'trɛ ta ‑gɛ pɛ do 'la ‑yrɛwo' zayi' ‑waa' 'seri 'yi, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima 'bhɛ nu 'bhɛ pɛ 'ɛ 'nalɛ‑ ‑o ni.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 ‑Amasrɔyi, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ plɛ oo, 'kee‑ ꞊kla mɛɛ yaga oo, 'ke ‑o ꞊klaa 'eke‑ ba 'mi 'tɔ 'ɛ 'yi 'ŋ nu klɛlɛ ‑o pleŋ‑.»
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'nule Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ꞊lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, yi 'oo yi 'ke 'ŋ nɛɛnɛ‑ do bole ‑o ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma 'ŋ ni, 'ŋ sɔ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑sroma 'yanle gaan ‑wɛɛ' ‑a ma ɛɛ? 'Ŋ ‑yaa' ‑sroma 'yan gaan 'srwaplɛ‑ ‑a ma ɛɛ?»
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 'Bhɛ 'yi bhe, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'naa 'pelɛ‑ 'e ni dɔɔ 'e ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑sroma 'yan gaan 'srwaplɛ‑ 'kpɔ, 'duŋ‑ 'mi pe 'e ni dɔɔ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ‑sroma 'yan gaan mia yaga 'bhɛ vu ‑lɛdulayrɛ 'srwaplɛ‑.
22 Jesus respondeu:
23 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'mi pe 'ka ni 'ezin‑ dɔɔ laanima ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'pwɛle‑ ‑o 'ke ‑bhleŋgbe do a ‑za ‑le: 'Yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ 'yaa‑ ‑a zi 'bhii‑ ‑yaa' ca mu ‑yaa ‑yaa' yewonɛ mu 'la ma, ‑e 'bhɛ ca mu 'ɛ 'liidɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bhɛ ca mu 'ɛ gbawo ‑a ni.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 ‑E 'bhɛ ca za mu 'ɛ zisanle, 'ke ‑o nule‑ ‑yaa' 'fa ꞊la yewonɛ 'ɛ do 'le ‑a ni. ‑Yaa' 'mliyɔn ‑bebe ca ‑yaa 'bhɛ ma.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 'Duŋ‑ 'bhɛ ca 'ɛ gbawo ‑gɔli' 'laa ‑yaa 'bhɛ yewonɛ 'ɛ 'kɔɔ. 'Bhɛla‑ ‑yile, a zan pe dɔɔ 'bhɛ ‑o 'yee‑ gɔnle‑ 'bhii lu do, 'bhɛ 'pegee ‑a na oo, ‑a ‑nɛ mu oo, 'bhɛɛ‑ ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn, ‑yaa' ca 'ɛ gbawopɛ 'le.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ yewonɛ 'ɛ baale' ‑a 'kpɔ ta ‑a zan 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑sromabɔle 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e zrubakpala 'ŋ zi, 'ŋ nu 'yaa‑ ca 'ɛ 'kpɛn gbawolɛ 'e ni!›
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 ‑Ayile, ‑a ‑yrɛnklale ‑a zan ma, 'ke 'bhɛ ‑yaa' ca gbawoza 'ɛ 'saawole, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'ploole ‑a ma.»
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 «'Duŋ‑, 'yee‑ yewonɛ 'ɛ 'e 'pwɛle‑ ‑a zan ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑a ‑lɛpale ‑yaa' yewoyɔɔn 'ɛ do 'le. Yaa denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ do ca 'la 'yaa‑ 'bhɛ ma bhe, ‑e 'bhɛ ꞊kwan 'bhɛ blina‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan 'bhɛ ‑dewolɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'An ca 'la ‑yoo 'e ma ‑a gbawo 'ŋ ni!›
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑yaa' yewoyɔɔn 'ɛ 'bhɛ baale' 'bhɛ 'kpɔ ta ‑a ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑sromabɔle ‑a ni dɔɔ: ‹'E zrubakpala 'ŋ zi, 'ŋ nu 'yaa‑ 'ɛ gbawolɛ 'e ni!›
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 'Duŋ‑, 'yee‑ laa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la; ‑ayile 'ke ‑ya yewoyɔɔn 'ɛ bɔle‑ ‑kaso 'yi 'sani‑ 'ke 'bhɛ yan ‑yaa' ca 'ɛ gbawolele.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 ‑Yaa' yewoyɔɔn ‑vin mu 'ɛ 'mu 'a klɛgbɛya 'ɛ 'yele‑, 'ke 'mu 'mu 'wlɛyisriwole ‑a ‑la gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ 'mu ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'mu gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnlɛ ‑o ‑kuŋlii 'ɛ ni.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ yewonɛ 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: ‹Mɛɛ 'kpee 'yɔɔ‑! 'Mi 'yaa‑ ca mu 'ɛ 'kpɛn mazatwa 'e ‑sroma 'la ꞊bwa 'ŋ ni 'bhɛ ‑zayi'.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 'Bhi 'yrɛnklaa‑ 'mi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'e yewoyɔɔn 'ɛ 'yrɛn 'yaa‑ sɔ 'klale 'bhi ma 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'ezin‑.›
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, ‑a ‑kuŋlii 'ɛ zruplii‑ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'kee‑ 'yee‑ yewonɛ 'ɛ 'kpale mɛɛ 'la zan mu ‑yaa nu ‑yrɛnkpalɛ ‑a ta ‑kaso 'yi 'mu 'kɔɔ, 'sani‑ ‑e yan ‑yaa pɛ ca 'ɛ 'kpɛn gbawole 'le.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 «'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima, ‑e nu 'ka 'kunlɛ‑ 'eyɔɔle 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'ke 'ka 'kpɛn do do laa 'eke‑ a ‑sroma 'yanlɛ‑ 'ka zru 'ɛ 'kpɛn 'le.»
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.