Marcos 9

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma, 'ka mu 'la 'ka ‑o ‑gɛ ‑zɔn, 'ka 'ke gale pleŋ‑, 'mu nu ‑Waanbhaa' a ‑Bhleŋgbeya 'ɛ 'nule yelɛ ‑yaa' ‑glɔɔya' 'le.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 ‑Yrekpaa' 'srwado‑ 'kanle‑ blaan, 'ke Zesu Piɛri 'bhɛɛ‑ Zaki 'pegee Zaan 'sile, 'ke ‑o gele‑ 'edaŋma vlɛ gɔɔn 'trole‑ do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya dɔgbɛya 'ɛ mabɔɔle 'mu 'yrɛ ma.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 ‑A ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'fleela‑ 'epu 'peŋpeŋle. ‑O ꞊kla 'epule gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛ mɛɛ laa ‑srɔɔwo' 'trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ 'ke 'bhɛ sɔ sɔ 'fɛle 'bhɛɛ‑ ‑ya flee 'bhii‑ ‑a ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'fleegbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑yaa' *‑klaŋlanɛ yaga 'ɛ 'mu 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi plɛ ꞊ya, Eli 'pegee *Moizi 'ke ‑woo ‑balo klɛ 'zi Zesu 'le.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni: «'O Daan mi, 'o klɛlawoa ‑gɛ 'bhɛ 'lrela‑ 'dɛ. 'O nu 'kpaanɛ yaga dɔlɛ, 'bhi a pɛ do, Moizi a pɛ do, 'bhɛɛ‑ Eli ‑a pɛ do.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Wlan 'ɛ ni, ‑e ‑yaa ‑jan yɛkɛ‑ 'gbu 'la wo, yaa ‑yaa 'bhɛ dɔ, ‑amasrɔyi ‑gblaan ‑yaa 'yee‑ 'pegee ‑klaŋlanɛ ‑vin plɛ 'ɛ ‑o ‑yi.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Laflɛ' ‑gblɛn do ‑nwa ‑o trala, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ lii 'ɛ ꞊kpaa ‑o ta. 'Ke ‑weli' do dale‑ 'bhɛ laflɛ' ‑gblɛn 'ɛ 'yi 'ke 'bhɛ 'a pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Gbe 'la ‑za sɔ 'ŋ ni 'egbɛnɛle 'yele‑ ‑gɛ, ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ ‑a ni 'elrele!»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo ‑yrɛ 'mliŋgole ‑o 'zi, 'bhɛɛ‑ waa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'ezin‑, 'ke yaa 'e go Zesu do ‑kplɛn ba.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ zina‑ bhla 'ɛ zi vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, Zesu ‑o ‑lɛmazwan dɔɔ ‑o ‑za 'la ꞊ya waa 'bhɛ 'yigɔɔnlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni 'sani‑ 'yee‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ bwele pleŋ‑ gale ba.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊bwa ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpee, 'duŋ‑ ‑o ‑yaa 'eke‑ ‑lrɔkpa dɔɔ: «‑Ya pelawoa 'kaa ‹'Kee‑ bwe gale›. 'Bhɛ 'yi ‑o 'nale‑ ɛɛ?»
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ *'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o pe dɔɔ Eli ‑le nu nulɛ 'elwale 'pe ɛɛ?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, Eli nu nulɛ 'elwale 'pe pɛ 'kpɛn 'kpalɛ‑ 'bhɛ 'kpayrɛ‑ nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o 'ezin‑ dɔɔ *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu ‑yrɛnbhlelɛ 'ebebele, 'bhɛɛ‑ ‑o nu ‑a mafinyanwolɛ ɛɛ?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'mi pe 'ka ni dɔɔ Eli ꞊nwa gban, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'ke mu ‑yaa sɔ ‑yrɛn yɛkɛ‑ 'la 'kpale ‑a ta 'mu 'bhɛɛ‑ ꞊kla, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑a ba zayi' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi bhe.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 ‑O bhɔle ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ ‑din, 'ke ‑o ‑zamaa' 'srɛ ‑gbɛnɛ do yele‑ 'mu zi, 'bhɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ke mu ‑yaa zaabɔ 'zi 'woo‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'le.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Zesu ꞊klaa ‑zamaa' 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa yele, 'ke ‑o nule‑ ‑a ‑lɛpalɛ blasanlele, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'pubwa‑.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «'Ka ‑o zaabɔ 'zi ‑mɛla ta ‑o ‑le ɛɛ?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 ‑Zamaa' 'ɛ 'pleŋ mɛɛ do 'a 'lɛkwan‑ ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ ꞊nwa 'ke 'ŋ gbe 'ɛ 'le 'e ni, ‑amasrɔyi lii 'bhobho ‑o ‑a zi.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 'Ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ ꞊pwa 'a ta yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑ya balaa' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ gbe 'ɛ ‑ya ‑liile' pwɛ ‑a ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'sɔnbhɛ‑ mu 'ɛ kan 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e dɔ zazraza. 'Ŋ 'sromabwa 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbin ‑a zi, 'bhɛɛ‑ waa 'sɔlɛ‑ 'bhɛ klɛle‑.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ee! 'Ka mu, 'ka 'laa 'ka kpa ‑Waanbhaa' 'yi! ‑A ‑vinbwa 'waati 'wɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ bo 'ka ‑din ɛɛ? ‑A ‑vinbwa 'waati 'wɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ bo 'ka 'kwe 'sile‑ 'ɛ ma ɛɛ? ‑Ka nu ‑nɛ 'ɛ 'le 'ŋ ta ‑gɛ!» 'Bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa 'bhɛ 'le ‑a ni.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Lii ‑yɔɔ' 'ɛ Zesu 'yele‑, 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ ‑nɛ 'ɛ bɛɛnle‑ ‑kpakpa, 'ke 'bhɛ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑bhlile' 'sanle 'ke 'bhɛ 'liile‑ ‑dɔn 'ɛ pwɛ ‑sɔ 'bhɛ 'lɛ ma.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Zesu ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑lrɔkpaa 'kaa: «Lii ‑yɔɔ' 'lɛɛ‑ ‑yoo 'e gbe 'ɛ zi 'bhɛ ꞊nɔɔ ꞊mwa gban ɛɛ?» ‑Nɛ dɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni dɔɔ: «‑Ya zi ‑e 'san 'a matruŋnɛ 'le.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ 'ke ba, 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑ya ꞊bwa 'tɛ 'yi 'bhɛ 'pegee ‑yi ba, 'kooko‑ ‑ya dɛ. 'Duŋ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma, 'kee sɔ ‑za do 'ke klɛle‑, 'e 'zoole‑, bhɔ 'o ba!»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'e pe 'kee sɔ ‑za do klɛle‑ ɛɛ? ‑Amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑gbekanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'yi, 'duŋ‑ nu bhɔ 'ŋ ba 'ke 'ye 'ŋ 'kpaleya 'ɛ 'ke kla a ba!»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Zesu 'a 'yele‑ 'bhii‑ ‑zamaa' 'ɛ 'yaa‑ zan blasanlele ‑o ba ‑yrɛ ta, 'kee‑ 'pɛɛnle lii ‑yɔɔ' ta 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Lii 'bhobho, 'mi pe 'e ni go ‑nɛ 'lɛɛ‑ zi, 'bhɛɛ‑ 'yaa bɔlɛ 'ezin‑ ‑a zi 'sekeseke.»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbekanle 'kree, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ 'ɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gole‑ ‑a zi. ‑Nɛ 'ɛ 'srinna‑ zazraza 'bhii gbaa, ‑asiikɔɔ mɛɛ ‑bebe ‑yaa pe 'zi dɔɔ ‑e ‑gaa.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 'Duŋ‑ Zesu ‑nɛ 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ma, 'kee‑ bhɔle‑ ‑a ba ‑a ‑wlɛnlele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dulale ‑a gaan ta.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Zesu 'bhɔle‑ blaan ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lrɔkpale 'edaŋma dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'fuu 'laa 'sɔlɛ‑ 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbinle' ta ɛɛ?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke yaa 'e go 'seriwole do ‑kplɛn ba, 'ka 'fuu 'laa sɔ 'bhɛ lii ‑yɔɔ' ‑glɔɔn 'lɛɛ‑ ‑gbinle' ta.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 ‑O gole 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke ‑o 'kanle Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi. Zesu 'laa ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa geyrɛ dɔ.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 ‑Amasrɔyi, ‑e ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ ‑e ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ daan ‑za ‑glɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'le: «‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ mɛɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ 'mu 'a dɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yimalɛ, ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑a ‑lrɔkpale ma.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Zesu 'pegee ‑yaa' * klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊wlaa Kapɛnɔmu. ‑O bhɔle 'fɛ 'ɛ ꞊la bhla 'la ba, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑lrɔkpale 'tɛ 'kaa: «'Ka ‑yaa zaabɔ 'zi ‑mɛla ta zi 'ɛ 'lii ɛɛ?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 'Duŋ‑ waa ‑welɛ'. ‑Amasrɔyi, ‑o ‑yaa zi 'ɛ 'lii bhla 'la ba ‑o zaabwa‑ 'eke‑ ‑lɛ ma dɔɔ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'egblaanle ‑o ba ɛɛ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 'Bhɛ klɛ le 'tɛ 'ke, Zesu 'yaale, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɔkpɛn' 'lɛɛ mi 'le, 'bhɛ zan klɛ 'pe ‑o 'kpɛn ‑zanta' mi ‑la ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do ꞊kwan, 'kee‑ 'bhɛ dulale ‑o pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya bɔle‑ ‑a gbɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «'Ke mɛɛ ‑o mɛɛ 'la zan ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'lɛɛ‑ 'yansi do ꞊kwan 'elrele 'mi 'tɔ 'ɛ ‑zayi', 'bhɛ zan 'mi 'gbu ‑la ꞊kwan 'elrele bhe. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'mi ꞊kwan 'elrele, 'bhɛ zan laa 'mi do ‑kplɛn 'kunlɛ‑ 'elrele, 'duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ ‑e 'bhɛɛ‑ ꞊kwan 'elrele 'ezin‑ bhe.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Zesu a ‑klaŋlanɛ 'la 'tɔ 'yaa Zaan, 'bhɛ pe Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o mɔɔ mɛɛ do ꞊ya 'ke ‑yoo 'zina mu ‑gbin 'zi mɛɛ 'ke mu zi 'e 'tɔ 'ɛ 'yi. 'O 'bhɛ mazapia ‑a ni, ‑amasrɔyi yaa ‑o ‑kɔɔa' mɛɛ 'ɛ do 'le.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 'Duŋ‑, Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'bhɛ mazapelɛ ‑a ni, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ 'sɔle‑ maza klɛle‑ 'mi 'tɔ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ blaan yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑e ge ‑jan 'yɔɔ‑ wolɛ 'mi ma.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 ‑Amasrɔyi, 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑o ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'le, 'bhɛ zan ‑o ‑kɔɔ' 'yiɛnii ‑la ‑le.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yi 'paayan꞊ do ꞊naa 'ka ni, ‑amasrɔyi 'ka ‑o Mɛɛ ‑Bhee ‑Kpɔsɔɔ Krisi a pɛ mɛɛ mu 'le bhe, 'mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ zan nu 'bhɛ ma ‑trɔn 'srɔɔwolɛ.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'la ‑woo ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊wlaa ‑o zi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑balaa' ‑za 'yɔɔ 'yi, 'ke ‑o ‑yaa vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do yre 'bhɛ zan 'ɛ bhlɔ ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa blin wɛyi‑ 'ɛ ba, 'bhɛ mabhaa yaa nu bhɔlɛ bhɛ zan 'ɛ ma.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 'Kee gbɛ 'ɛ do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a takan', 'bhɛɛ‑ 'ya go 'e ma. 'Kee ge 'e gbɛ do 'le bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ kan 'kee ge 'e gbɛ plɛ 'le ‑jranama 'tɛ 'la yaa lii ‑titi 'bhɛ 'yi 'bhɛ ta.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la gbaa mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 'Kee gaan do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a takan' 'bhɛɛ‑ 'ya go 'e ma. 'Kee ge 'e gaan do 'le bole ‑yrɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ 'kan 'kee ge 'e gaan plɛ 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'bhɛ ta.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 ‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la gbaa mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.»]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 «'Bhɛɛ‑ 'kee 'yrɛbhɛ‑ do ‑le 'a wla zii' 'e zi 'bhɛɛ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a yro. 'Kee‑ ge 'e 'yrɛ gbɛ do 'le ‑Waanbhaa' a ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ kan 'ke ‑woo 'e blin ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'e 'yrɛbhɛ plɛ 'le 'bhɛ ta.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 [‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la ‑o gbaa mu 'ɛ mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.]
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Wlan 'ɛ ni, 'ka 'kpɛn do do nu 'kanlɛ‑ 'tɛ ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ka nu golɛ ‑za ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'ka bo 'ka ‑yrɛ ma yikpɛnsee ta 'bhii‑ 'ke ‑o wɛ ꞊kpaa wi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ yaa bɔn ‑titi.»
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 «Wɛ 'ɛ ‑yoo 'ke pɛ ‑lrele' do 'le, 'duŋ‑ 'ke ‑a ‑nraleya 'ɛ ‑gwa ‑a ‑yi, 'ka sɔ ‑a ‑nrale' ‑mɛ pɛ ‑la ‑le 'ezin‑ ɛɛ? 'Ka 'gbu 'yinra‑ 'bhii‑ wɛ gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka bo 'eke‑ 'yi yilabla 'yi.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.