Marcos 9
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ
1 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma, 'ka mu 'la 'ka ‑o ‑gɛ ‑zɔn, 'ka 'ke gale pleŋ‑, 'mu nu ‑Waanbhaa' a ‑Bhleŋgbeya 'ɛ 'nule yelɛ ‑yaa' ‑glɔɔya' 'le.»
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 ‑Yrekpaa' 'srwado‑ 'kanle‑ blaan, 'ke Zesu Piɛri 'bhɛɛ‑ Zaki 'pegee Zaan 'sile, 'ke ‑o gele‑ 'edaŋma vlɛ gɔɔn 'trole‑ do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya dɔgbɛya 'ɛ mabɔɔle 'mu 'yrɛ ma.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 ‑A ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'fleela‑ 'epu 'peŋpeŋle. ‑O ꞊kla 'epule gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛ mɛɛ laa ‑srɔɔwo' 'trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ 'ke 'bhɛ sɔ sɔ 'fɛle 'bhɛɛ‑ ‑ya flee 'bhii‑ ‑a ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'fleegbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑yaa' *‑klaŋlanɛ yaga 'ɛ 'mu 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi plɛ ꞊ya, Eli 'pegee *Moizi 'ke ‑woo ‑balo klɛ 'zi Zesu 'le.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni: «'O Daan mi, 'o klɛlawoa ‑gɛ 'bhɛ 'lrela‑ 'dɛ. 'O nu 'kpaanɛ yaga dɔlɛ, 'bhi a pɛ do, Moizi a pɛ do, 'bhɛɛ‑ Eli ‑a pɛ do.»
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Wlan 'ɛ ni, ‑e ‑yaa ‑jan yɛkɛ‑ 'gbu 'la wo, yaa ‑yaa 'bhɛ dɔ, ‑amasrɔyi ‑gblaan ‑yaa 'yee‑ 'pegee ‑klaŋlanɛ ‑vin plɛ 'ɛ ‑o ‑yi.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Laflɛ' ‑gblɛn do ‑nwa ‑o trala, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ lii 'ɛ ꞊kpaa ‑o ta. 'Ke ‑weli' do dale‑ 'bhɛ laflɛ' ‑gblɛn 'ɛ 'yi 'ke 'bhɛ 'a pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Gbe 'la ‑za sɔ 'ŋ ni 'egbɛnɛle 'yele‑ ‑gɛ, ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ ‑a ni 'elrele!»
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo ‑yrɛ 'mliŋgole ‑o 'zi, 'bhɛɛ‑ waa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'ezin‑, 'ke yaa 'e go Zesu do ‑kplɛn ba.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ zina‑ bhla 'ɛ zi vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, Zesu ‑o ‑lɛmazwan dɔɔ ‑o ‑za 'la ꞊ya waa 'bhɛ 'yigɔɔnlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni 'sani‑ 'yee‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ bwele pleŋ‑ gale ba.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊bwa ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpee, 'duŋ‑ ‑o ‑yaa 'eke‑ ‑lrɔkpa dɔɔ: «‑Ya pelawoa 'kaa ‹'Kee‑ bwe gale›. 'Bhɛ 'yi ‑o 'nale‑ ɛɛ?»
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ *'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o pe dɔɔ Eli ‑le nu nulɛ 'elwale 'pe ɛɛ?»
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, Eli nu nulɛ 'elwale 'pe pɛ 'kpɛn 'kpalɛ‑ 'bhɛ 'kpayrɛ‑ nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o 'ezin‑ dɔɔ *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu ‑yrɛnbhlelɛ 'ebebele, 'bhɛɛ‑ ‑o nu ‑a mafinyanwolɛ ɛɛ?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'mi pe 'ka ni dɔɔ Eli ꞊nwa gban, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'ke mu ‑yaa sɔ ‑yrɛn yɛkɛ‑ 'la 'kpale ‑a ta 'mu 'bhɛɛ‑ ꞊kla, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑a ba zayi' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi bhe.»
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 ‑O bhɔle ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ ‑din, 'ke ‑o ‑zamaa' 'srɛ ‑gbɛnɛ do yele‑ 'mu zi, 'bhɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ke mu ‑yaa zaabɔ 'zi 'woo‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'le.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Zesu ꞊klaa ‑zamaa' 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa yele, 'ke ‑o nule‑ ‑a ‑lɛpalɛ blasanlele, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'pubwa‑.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «'Ka ‑o zaabɔ 'zi ‑mɛla ta ‑o ‑le ɛɛ?»
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 ‑Zamaa' 'ɛ 'pleŋ mɛɛ do 'a 'lɛkwan‑ ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ ꞊nwa 'ke 'ŋ gbe 'ɛ 'le 'e ni, ‑amasrɔyi lii 'bhobho ‑o ‑a zi.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 'Ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ ꞊pwa 'a ta yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑ya balaa' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ gbe 'ɛ ‑ya ‑liile' pwɛ ‑a ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'sɔnbhɛ‑ mu 'ɛ kan 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e dɔ zazraza. 'Ŋ 'sromabwa 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbin ‑a zi, 'bhɛɛ‑ waa 'sɔlɛ‑ 'bhɛ klɛle‑.»
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ee! 'Ka mu, 'ka 'laa 'ka kpa ‑Waanbhaa' 'yi! ‑A ‑vinbwa 'waati 'wɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ bo 'ka ‑din ɛɛ? ‑A ‑vinbwa 'waati 'wɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ bo 'ka 'kwe 'sile‑ 'ɛ ma ɛɛ? ‑Ka nu ‑nɛ 'ɛ 'le 'ŋ ta ‑gɛ!» 'Bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa 'bhɛ 'le ‑a ni.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Lii ‑yɔɔ' 'ɛ Zesu 'yele‑, 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ ‑nɛ 'ɛ bɛɛnle‑ ‑kpakpa, 'ke 'bhɛ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑bhlile' 'sanle 'ke 'bhɛ 'liile‑ ‑dɔn 'ɛ pwɛ ‑sɔ 'bhɛ 'lɛ ma.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Zesu ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑lrɔkpaa 'kaa: «Lii ‑yɔɔ' 'lɛɛ‑ ‑yoo 'e gbe 'ɛ zi 'bhɛ ꞊nɔɔ ꞊mwa gban ɛɛ?» ‑Nɛ dɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni dɔɔ: «‑Ya zi ‑e 'san 'a matruŋnɛ 'le.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ 'ke ba, 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑ya ꞊bwa 'tɛ 'yi 'bhɛ 'pegee ‑yi ba, 'kooko‑ ‑ya dɛ. 'Duŋ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma, 'kee sɔ ‑za do 'ke klɛle‑, 'e 'zoole‑, bhɔ 'o ba!»
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'e pe 'kee sɔ ‑za do klɛle‑ ɛɛ? ‑Amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑gbekanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'yi, 'duŋ‑ nu bhɔ 'ŋ ba 'ke 'ye 'ŋ 'kpaleya 'ɛ 'ke kla a ba!»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Zesu 'a 'yele‑ 'bhii‑ ‑zamaa' 'ɛ 'yaa‑ zan blasanlele ‑o ba ‑yrɛ ta, 'kee‑ 'pɛɛnle lii ‑yɔɔ' ta 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Lii 'bhobho, 'mi pe 'e ni go ‑nɛ 'lɛɛ‑ zi, 'bhɛɛ‑ 'yaa bɔlɛ 'ezin‑ ‑a zi 'sekeseke.»
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbekanle 'kree, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ 'ɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gole‑ ‑a zi. ‑Nɛ 'ɛ 'srinna‑ zazraza 'bhii gbaa, ‑asiikɔɔ mɛɛ ‑bebe ‑yaa pe 'zi dɔɔ ‑e ‑gaa.
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 'Duŋ‑ Zesu ‑nɛ 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ma, 'kee‑ bhɔle‑ ‑a ba ‑a ‑wlɛnlele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dulale ‑a gaan ta.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Zesu 'bhɔle‑ blaan ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lrɔkpale 'edaŋma dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'fuu 'laa 'sɔlɛ‑ 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbinle' ta ɛɛ?»
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke yaa 'e go 'seriwole do ‑kplɛn ba, 'ka 'fuu 'laa sɔ 'bhɛ lii ‑yɔɔ' ‑glɔɔn 'lɛɛ‑ ‑gbinle' ta.»
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 ‑O gole 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke ‑o 'kanle Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi. Zesu 'laa ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa geyrɛ dɔ.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 ‑Amasrɔyi, ‑e ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ ‑e ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ daan ‑za ‑glɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'le: «‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ mɛɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ 'mu 'a dɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yimalɛ, ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑a ‑lrɔkpale ma.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Zesu 'pegee ‑yaa' * klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊wlaa Kapɛnɔmu. ‑O bhɔle 'fɛ 'ɛ ꞊la bhla 'la ba, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑lrɔkpale 'tɛ 'kaa: «'Ka ‑yaa zaabɔ 'zi ‑mɛla ta zi 'ɛ 'lii ɛɛ?»
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 'Duŋ‑ waa ‑welɛ'. ‑Amasrɔyi, ‑o ‑yaa zi 'ɛ 'lii bhla 'la ba ‑o zaabwa‑ 'eke‑ ‑lɛ ma dɔɔ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'egblaanle ‑o ba ɛɛ.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 'Bhɛ klɛ le 'tɛ 'ke, Zesu 'yaale, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɔkpɛn' 'lɛɛ mi 'le, 'bhɛ zan klɛ 'pe ‑o 'kpɛn ‑zanta' mi ‑la ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le.»
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do ꞊kwan, 'kee‑ 'bhɛ dulale ‑o pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya bɔle‑ ‑a gbɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa:
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 «'Ke mɛɛ ‑o mɛɛ 'la zan ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'lɛɛ‑ 'yansi do ꞊kwan 'elrele 'mi 'tɔ 'ɛ ‑zayi', 'bhɛ zan 'mi 'gbu ‑la ꞊kwan 'elrele bhe. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'mi ꞊kwan 'elrele, 'bhɛ zan laa 'mi do ‑kplɛn 'kunlɛ‑ 'elrele, 'duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ ‑e 'bhɛɛ‑ ꞊kwan 'elrele 'ezin‑ bhe.»
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Zesu a ‑klaŋlanɛ 'la 'tɔ 'yaa Zaan, 'bhɛ pe Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o mɔɔ mɛɛ do ꞊ya 'ke ‑yoo 'zina mu ‑gbin 'zi mɛɛ 'ke mu zi 'e 'tɔ 'ɛ 'yi. 'O 'bhɛ mazapia ‑a ni, ‑amasrɔyi yaa ‑o ‑kɔɔa' mɛɛ 'ɛ do 'le.»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 'Duŋ‑, Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'bhɛ mazapelɛ ‑a ni, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ 'sɔle‑ maza klɛle‑ 'mi 'tɔ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ blaan yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑e ge ‑jan 'yɔɔ‑ wolɛ 'mi ma.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 ‑Amasrɔyi, 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑o ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'le, 'bhɛ zan ‑o ‑kɔɔ' 'yiɛnii ‑la ‑le.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yi 'paayan꞊ do ꞊naa 'ka ni, ‑amasrɔyi 'ka ‑o Mɛɛ ‑Bhee ‑Kpɔsɔɔ Krisi a pɛ mɛɛ mu 'le bhe, 'mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ zan nu 'bhɛ ma ‑trɔn 'srɔɔwolɛ.»
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'la ‑woo ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊wlaa ‑o zi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑balaa' ‑za 'yɔɔ 'yi, 'ke ‑o ‑yaa vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do yre 'bhɛ zan 'ɛ bhlɔ ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa blin wɛyi‑ 'ɛ ba, 'bhɛ mabhaa yaa nu bhɔlɛ bhɛ zan 'ɛ ma.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 'Kee gbɛ 'ɛ do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a takan', 'bhɛɛ‑ 'ya go 'e ma. 'Kee ge 'e gbɛ do 'le bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ kan 'kee ge 'e gbɛ plɛ 'le ‑jranama 'tɛ 'la yaa lii ‑titi 'bhɛ 'yi 'bhɛ ta.
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 [‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la gbaa mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 'Kee gaan do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a takan' 'bhɛɛ‑ 'ya go 'e ma. 'Kee ge 'e gaan do 'le bole ‑yrɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ 'kan 'kee ge 'e gaan plɛ 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'bhɛ ta.
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 ‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la gbaa mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.»]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 «'Bhɛɛ‑ 'kee 'yrɛbhɛ‑ do ‑le 'a wla zii' 'e zi 'bhɛɛ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a yro. 'Kee‑ ge 'e 'yrɛ gbɛ do 'le ‑Waanbhaa' a ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ kan 'ke ‑woo 'e blin ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'e 'yrɛbhɛ plɛ 'le 'bhɛ ta.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 [‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la ‑o gbaa mu 'ɛ mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.]
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Wlan 'ɛ ni, 'ka 'kpɛn do do nu 'kanlɛ‑ 'tɛ ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ka nu golɛ ‑za ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'ka bo 'ka ‑yrɛ ma yikpɛnsee ta 'bhii‑ 'ke ‑o wɛ ꞊kpaa wi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ yaa bɔn ‑titi.»
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 «Wɛ 'ɛ ‑yoo 'ke pɛ ‑lrele' do 'le, 'duŋ‑ 'ke ‑a ‑nraleya 'ɛ ‑gwa ‑a ‑yi, 'ka sɔ ‑a ‑nrale' ‑mɛ pɛ ‑la ‑le 'ezin‑ ɛɛ? 'Ka 'gbu 'yinra‑ 'bhii‑ wɛ gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka bo 'eke‑ 'yi yilabla 'yi.»
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.