Marcos 9

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma, 'ka mu 'la 'ka ‑o ‑gɛ ‑zɔn, 'ka 'ke gale pleŋ‑, 'mu nu ‑Waanbhaa' a ‑Bhleŋgbeya 'ɛ 'nule yelɛ ‑yaa' ‑glɔɔya' 'le.»
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 ‑Yrekpaa' 'srwado‑ 'kanle‑ blaan, 'ke Zesu Piɛri 'bhɛɛ‑ Zaki 'pegee Zaan 'sile, 'ke ‑o gele‑ 'edaŋma vlɛ gɔɔn 'trole‑ do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya dɔgbɛya 'ɛ mabɔɔle 'mu 'yrɛ ma.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ‑A ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'fleela‑ 'epu 'peŋpeŋle. ‑O ꞊kla 'epule gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛ mɛɛ laa ‑srɔɔwo' 'trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ 'ke 'bhɛ sɔ sɔ 'fɛle 'bhɛɛ‑ ‑ya flee 'bhii‑ ‑a ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'fleegbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑yaa' *‑klaŋlanɛ yaga 'ɛ 'mu 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi plɛ ꞊ya, Eli 'pegee *Moizi 'ke ‑woo ‑balo klɛ 'zi Zesu 'le.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni: «'O Daan mi, 'o klɛlawoa ‑gɛ 'bhɛ 'lrela‑ 'dɛ. 'O nu 'kpaanɛ yaga dɔlɛ, 'bhi a pɛ do, Moizi a pɛ do, 'bhɛɛ‑ Eli ‑a pɛ do.»
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Wlan 'ɛ ni, ‑e ‑yaa ‑jan yɛkɛ‑ 'gbu 'la wo, yaa ‑yaa 'bhɛ dɔ, ‑amasrɔyi ‑gblaan ‑yaa 'yee‑ 'pegee ‑klaŋlanɛ ‑vin plɛ 'ɛ ‑o ‑yi.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Laflɛ' ‑gblɛn do ‑nwa ‑o trala, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ lii 'ɛ ꞊kpaa ‑o ta. 'Ke ‑weli' do dale‑ 'bhɛ laflɛ' ‑gblɛn 'ɛ 'yi 'ke 'bhɛ 'a pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Gbe 'la ‑za sɔ 'ŋ ni 'egbɛnɛle 'yele‑ ‑gɛ, ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ ‑a ni 'elrele!»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo ‑yrɛ 'mliŋgole ‑o 'zi, 'bhɛɛ‑ waa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'ezin‑, 'ke yaa 'e go Zesu do ‑kplɛn ba.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ zina‑ bhla 'ɛ zi vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, Zesu ‑o ‑lɛmazwan dɔɔ ‑o ‑za 'la ꞊ya waa 'bhɛ 'yigɔɔnlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni 'sani‑ 'yee‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ bwele pleŋ‑ gale ba.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊bwa ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpee, 'duŋ‑ ‑o ‑yaa 'eke‑ ‑lrɔkpa dɔɔ: «‑Ya pelawoa 'kaa ‹'Kee‑ bwe gale›. 'Bhɛ 'yi ‑o 'nale‑ ɛɛ?»
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ *'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o pe dɔɔ Eli ‑le nu nulɛ 'elwale 'pe ɛɛ?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, Eli nu nulɛ 'elwale 'pe pɛ 'kpɛn 'kpalɛ‑ 'bhɛ 'kpayrɛ‑ nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o 'ezin‑ dɔɔ *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu ‑yrɛnbhlelɛ 'ebebele, 'bhɛɛ‑ ‑o nu ‑a mafinyanwolɛ ɛɛ?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'mi pe 'ka ni dɔɔ Eli ꞊nwa gban, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'ke mu ‑yaa sɔ ‑yrɛn yɛkɛ‑ 'la 'kpale ‑a ta 'mu 'bhɛɛ‑ ꞊kla, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑a ba zayi' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi bhe.»
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 ‑O bhɔle ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ ‑din, 'ke ‑o ‑zamaa' 'srɛ ‑gbɛnɛ do yele‑ 'mu zi, 'bhɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ke mu ‑yaa zaabɔ 'zi 'woo‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'le.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Zesu ꞊klaa ‑zamaa' 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa yele, 'ke ‑o nule‑ ‑a ‑lɛpalɛ blasanlele, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'pubwa‑.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «'Ka ‑o zaabɔ 'zi ‑mɛla ta ‑o ‑le ɛɛ?»
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 ‑Zamaa' 'ɛ 'pleŋ mɛɛ do 'a 'lɛkwan‑ ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ ꞊nwa 'ke 'ŋ gbe 'ɛ 'le 'e ni, ‑amasrɔyi lii 'bhobho ‑o ‑a zi.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 'Ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ ꞊pwa 'a ta yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑ya balaa' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ gbe 'ɛ ‑ya ‑liile' pwɛ ‑a ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'sɔnbhɛ‑ mu 'ɛ kan 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e dɔ zazraza. 'Ŋ 'sromabwa 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbin ‑a zi, 'bhɛɛ‑ waa 'sɔlɛ‑ 'bhɛ klɛle‑.»
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ee! 'Ka mu, 'ka 'laa 'ka kpa ‑Waanbhaa' 'yi! ‑A ‑vinbwa 'waati 'wɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ bo 'ka ‑din ɛɛ? ‑A ‑vinbwa 'waati 'wɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ bo 'ka 'kwe 'sile‑ 'ɛ ma ɛɛ? ‑Ka nu ‑nɛ 'ɛ 'le 'ŋ ta ‑gɛ!» 'Bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa 'bhɛ 'le ‑a ni.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Lii ‑yɔɔ' 'ɛ Zesu 'yele‑, 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ ‑nɛ 'ɛ bɛɛnle‑ ‑kpakpa, 'ke 'bhɛ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑bhlile' 'sanle 'ke 'bhɛ 'liile‑ ‑dɔn 'ɛ pwɛ ‑sɔ 'bhɛ 'lɛ ma.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Zesu ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑lrɔkpaa 'kaa: «Lii ‑yɔɔ' 'lɛɛ‑ ‑yoo 'e gbe 'ɛ zi 'bhɛ ꞊nɔɔ ꞊mwa gban ɛɛ?» ‑Nɛ dɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni dɔɔ: «‑Ya zi ‑e 'san 'a matruŋnɛ 'le.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ 'ke ba, 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑ya ꞊bwa 'tɛ 'yi 'bhɛ 'pegee ‑yi ba, 'kooko‑ ‑ya dɛ. 'Duŋ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma, 'kee sɔ ‑za do 'ke klɛle‑, 'e 'zoole‑, bhɔ 'o ba!»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'e pe 'kee sɔ ‑za do klɛle‑ ɛɛ? ‑Amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'yi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑gbekanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'yi, 'duŋ‑ nu bhɔ 'ŋ ba 'ke 'ye 'ŋ 'kpaleya 'ɛ 'ke kla a ba!»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Zesu 'a 'yele‑ 'bhii‑ ‑zamaa' 'ɛ 'yaa‑ zan blasanlele ‑o ba ‑yrɛ ta, 'kee‑ 'pɛɛnle lii ‑yɔɔ' ta 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Lii 'bhobho, 'mi pe 'e ni go ‑nɛ 'lɛɛ‑ zi, 'bhɛɛ‑ 'yaa bɔlɛ 'ezin‑ ‑a zi 'sekeseke.»
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbekanle 'kree, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ 'ɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gole‑ ‑a zi. ‑Nɛ 'ɛ 'srinna‑ zazraza 'bhii gbaa, ‑asiikɔɔ mɛɛ ‑bebe ‑yaa pe 'zi dɔɔ ‑e ‑gaa.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 'Duŋ‑ Zesu ‑nɛ 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ma, 'kee‑ bhɔle‑ ‑a ba ‑a ‑wlɛnlele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dulale ‑a gaan ta.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Zesu 'bhɔle‑ blaan ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lrɔkpale 'edaŋma dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'fuu 'laa 'sɔlɛ‑ 'yee‑ lii ‑yɔɔ' 'ɛ ‑gbinle' ta ɛɛ?»
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke yaa 'e go 'seriwole do ‑kplɛn ba, 'ka 'fuu 'laa sɔ 'bhɛ lii ‑yɔɔ' ‑glɔɔn 'lɛɛ‑ ‑gbinle' ta.»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 ‑O gole 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke ‑o 'kanle Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi. Zesu 'laa ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa geyrɛ dɔ.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 ‑Amasrɔyi, ‑e ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ ‑e ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ daan ‑za ‑glɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'le: «‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ mɛɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ 'mu 'a dɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yimalɛ, ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑a ‑lrɔkpale ma.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Zesu 'pegee ‑yaa' * klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊wlaa Kapɛnɔmu. ‑O bhɔle 'fɛ 'ɛ ꞊la bhla 'la ba, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑lrɔkpale 'tɛ 'kaa: «'Ka ‑yaa zaabɔ 'zi ‑mɛla ta zi 'ɛ 'lii ɛɛ?»
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 'Duŋ‑ waa ‑welɛ'. ‑Amasrɔyi, ‑o ‑yaa zi 'ɛ 'lii bhla 'la ba ‑o zaabwa‑ 'eke‑ ‑lɛ ma dɔɔ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'egblaanle ‑o ba ɛɛ.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 'Bhɛ klɛ le 'tɛ 'ke, Zesu 'yaale, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɔkpɛn' 'lɛɛ mi 'le, 'bhɛ zan klɛ 'pe ‑o 'kpɛn ‑zanta' mi ‑la ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do ꞊kwan, 'kee‑ 'bhɛ dulale ‑o pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya bɔle‑ ‑a gbɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «'Ke mɛɛ ‑o mɛɛ 'la zan ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'lɛɛ‑ 'yansi do ꞊kwan 'elrele 'mi 'tɔ 'ɛ ‑zayi', 'bhɛ zan 'mi 'gbu ‑la ꞊kwan 'elrele bhe. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'mi ꞊kwan 'elrele, 'bhɛ zan laa 'mi do ‑kplɛn 'kunlɛ‑ 'elrele, 'duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ ‑e 'bhɛɛ‑ ꞊kwan 'elrele 'ezin‑ bhe.»
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Zesu a ‑klaŋlanɛ 'la 'tɔ 'yaa Zaan, 'bhɛ pe Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o mɔɔ mɛɛ do ꞊ya 'ke ‑yoo 'zina mu ‑gbin 'zi mɛɛ 'ke mu zi 'e 'tɔ 'ɛ 'yi. 'O 'bhɛ mazapia ‑a ni, ‑amasrɔyi yaa ‑o ‑kɔɔa' mɛɛ 'ɛ do 'le.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 'Duŋ‑, Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'bhɛ mazapelɛ ‑a ni, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ 'sɔle‑ maza klɛle‑ 'mi 'tɔ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ blaan yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑e ge ‑jan 'yɔɔ‑ wolɛ 'mi ma.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 ‑Amasrɔyi, 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑o ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'le, 'bhɛ zan ‑o ‑kɔɔ' 'yiɛnii ‑la ‑le.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yi 'paayan꞊ do ꞊naa 'ka ni, ‑amasrɔyi 'ka ‑o Mɛɛ ‑Bhee ‑Kpɔsɔɔ Krisi a pɛ mɛɛ mu 'le bhe, 'mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ zan nu 'bhɛ ma ‑trɔn 'srɔɔwolɛ.»
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'la ‑woo ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊wlaa ‑o zi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑balaa' ‑za 'yɔɔ 'yi, 'ke ‑o ‑yaa vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do yre 'bhɛ zan 'ɛ bhlɔ ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa blin wɛyi‑ 'ɛ ba, 'bhɛ mabhaa yaa nu bhɔlɛ bhɛ zan 'ɛ ma.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 'Kee gbɛ 'ɛ do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a takan', 'bhɛɛ‑ 'ya go 'e ma. 'Kee ge 'e gbɛ do 'le bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ kan 'kee ge 'e gbɛ plɛ 'le ‑jranama 'tɛ 'la yaa lii ‑titi 'bhɛ 'yi 'bhɛ ta.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 [‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la gbaa mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 'Kee gaan do ‑le 'a 'wla zii' 'e zi 'bhɛɛ‑ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a takan' 'bhɛɛ‑ 'ya go 'e ma. 'Kee ge 'e gaan do 'le bole ‑yrɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ 'kan 'kee ge 'e gaan plɛ 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'bhɛ ta.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 ‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la gbaa mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.»]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 «'Bhɛɛ‑ 'kee 'yrɛbhɛ‑ do ‑le 'a wla zii' 'e zi 'bhɛɛ 'e baa‑ 'zi ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, ‑a yro. 'Kee‑ ge 'e 'yrɛ gbɛ do 'le ‑Waanbhaa' a ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ mabhaabhɔ 'e ma 'ke 'bhɛ kan 'ke ‑woo 'e blin ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi 'e 'yrɛbhɛ plɛ 'le 'bhɛ ta.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 [‑A nɔɔ‑ ‑wlɛnnɛ' mu 'la ‑o gbaa mu 'ɛ mu 'ɛ bhle, waa ga ‑titi, 'bhɛɛ‑ ‑a ꞊nɔɔ 'tɛ 'ɛ yaa lii ‑titi.]
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Wlan 'ɛ ni, 'ka 'kpɛn do do nu 'kanlɛ‑ 'tɛ ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ka nu golɛ ‑za ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'ka bo 'ka ‑yrɛ ma yikpɛnsee ta 'bhii‑ 'ke ‑o wɛ ꞊kpaa wi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ yaa bɔn ‑titi.»
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 «Wɛ 'ɛ ‑yoo 'ke pɛ ‑lrele' do 'le, 'duŋ‑ 'ke ‑a ‑nraleya 'ɛ ‑gwa ‑a ‑yi, 'ka sɔ ‑a ‑nrale' ‑mɛ pɛ ‑la ‑le 'ezin‑ ɛɛ? 'Ka 'gbu 'yinra‑ 'bhii‑ wɛ gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka bo 'eke‑ 'yi yilabla 'yi.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.