Lucas 8

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'kaanle‑ 'sanle ‑wa ‑gbɛnɛ mu 'pegee ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ ta. 'E ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ma ‑jan 'nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhɛ yrɛ mu 'ɛ ꞊nɔɔ.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Zesu 'zina mu ꞊gbian le mu 'la zi, 'bhɛ 'pegee ‑e le mu 'la 'bheela‑, 'mu ‑le ‑yaa zi. 'Woo‑ le mu 'ɛ 'wo ‑la 'tɔ ‑le ‑gɛ: Mari 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Magidala Mari, Zesu 'zina 'srwaplɛ‑ ‑gbian 'bhɛ ‑la zi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 'Bhɛ 'pegee Suza 'na Zaani: 'yee‑ Suza ‑yaa 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu ‑lɛɛ mi 'le; 'bhɛɛ‑ Suzani 'pegee le ‑bhɛɛke' ‑bebe. 'Woo‑ le mu 'ɛ ‑o ‑yaa bhɔ Zesu 'pegee 'bhɛ a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba ‑o 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'le.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 ‑Wa mu 'ɛ 'kpɛn ta mɛɛ mu 'yaa‑ zan Zesu ba. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'klale 'eke‑ ba ‑a zi. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ ‑o ni dɔɔ:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑ja pɛbhɛ bɔyrɛ nɔɔ‑. ‑E ‑yaa pɛbhɛ mu 'ɛ 'wian zii' bhla 'la ba ‑yaa' gbabhɛ 'ɛ ta, pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ 'klalaa‑ zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'taawoa꞊ 'mu ta, 'bhɛɛ‑ maannɛ‑ mu 'mu ‑bhla.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' vlɛ gloglo mu 'ɛ 'yi. ‑O bhɔle ‑gun blaale‑ 'ke ‑o gale‑, ‑amasrɔyi ‑o 'sɛnɛ mu 'ɛ waa 'sɔlɛ‑ 'tɛnle 'trɛ ‑dɔɔ ma.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 'Bhɛɛ‑ pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' lɛrɛ mu 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee lɛrɛ mu 'ɛ 'bhɔlawoa 'eke‑ zi, 'bhɛ mu ‑o ‑dewoa.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' 'trɛ ti 'yi. ‑O bhɔlawoa 'ke ‑woo ‑bhaale' 'elrele. ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn ‑o bhaa klɛle‑ ‑kɛmɛ do do.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ke 'trɔn ‑o mɛɛ 'la zan ŋgblo ma 'bhɛ ‑jan 'lɛɛ‑ 'yima!»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni 'kaa ‑e 'bhɛ ‑gɔɔn 'ɛ 'yipe ‑o ni.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu ‑swa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya gaanyiza mu 'ɛ dɔle‑. 'Duŋ‑ ‑o mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu a pɛ 'ɛ klɛ ‑gɔɔn mu ‑la bɔlele; 'kooko‑ 'ke ‑woo ‑yrɛkpaa ‑o ta waa sɔ ‑o yele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'trɔnkpaa‑ ‑o ‑la, waa sɔ ‑o ‑yimale.»
10 Jesus respondeu:
11 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Pɛbhɛ bɔ mi 'ɛ ma ‑gɔɔn 'ɛ 'yi ‑le ‑gɛ: ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke pɛbhɛ mu 'ɛ 'le.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑Setran' nu blaale‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ golɛ ‑o 'kpee, 'kooko‑ waa sɔ ‑o 'kpale ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑o go ‑za 'yi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa vlɛ gloglo mu 'ɛ 'yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa ‑wa ‑za klɛ ‑o zrukpaale ta. 'Duŋ‑ waa to 'ke 'yee‑ ‑jan 'ɛ ‑ya 'sɛnɛ gbaanyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kpee 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo kpa a ‑yi 'waati sa ba. ‑Amasrɔyi 'ke ‑o ‑yrɛnbhlele ‑saan bhla 'la ba ‑o ploo ‑o 'kpale‑ ma ‑a ‑yi.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa lɛrɛ mu 'ɛ 'yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑wa ‑dewo' 'ke ‑o zru ba 'ŋgami mu 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee ‑naflo maza mu ‑lrɔ mu 'pegee 'trɛ ta pɛ mu ‑lrɔ mu 'ɛ 'le. 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kɔɔ, ‑o ‑yrɛ ba laa sɔ 'kanle ‑Waanbhaa' a pɛ zi 'ɛ ta.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa 'trɛ ti ‑yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑wa kpa 'elrele ‑o 'kpee, 'bhɛɛ‑ ‑o blɔɔle bo ‑a ma. ‑Ayile ‑o 'bhɛ 'wlata‑ za ‑lrele' mu klɛ.»
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'ka ‑laŋbha do ꞊bhia 'ka sɔ 'gboŋgbo do bhulale ‑a ta taa‑ 'ka sɔ ‑a dulale yilapɛ do ‑la ꞊la ɛɛ? 'Ŋ bhe, 'kaa duŋ ‑laŋbha duŋyrɛ 'ɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ ma, 'kooko‑ 'ke mɛɛ 'la zan mu ‑o wlale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑e sɔ 'mu 'lɛɛ 'kanle, 'bhɛɛ‑ 'mu sɔ yrɛ ma yele‑.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 'Bhɛla‑ ‑yile, pɛ 'oo pɛ 'la magaanle ‑o, 'bhɛ ta nu 'pwɛlɛ‑ kpataakpa, 'bhɛɛ‑ ‑dawli' maza mu 'ɛ 'kpɛn ta nu 'pwɛlɛ‑ mɔkpɛn' 'yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo dɔ kpataakpa.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 'Bhɛla ‑yile, 'ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'elrele 'ka 'gbu 'trɔnkapgbɛya 'ɛ ba. ‑Amasrɔyi 'ke pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ 'ɛ baan' 'kpalɛ‑. 'Duŋ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, ‑a yri ‑o pɛ sanɛ‑ 'la ta ‑a 'kɔɔ, ‑o nu 'bhɛɛ‑ 'kunlɛ‑ 'a 'kɔɔ.»
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Zesu nɛɛ 'pegee ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ꞊nwa ‑a ba, 'duŋ‑ ‑zamaa' 'srɛ 'ɛ 'kɔɔ, waa ‑yaa sɔ gele‑ 'tɛnlɛ‑ ‑a ma.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 'Bhɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'E nɛɛ 'pegee 'e nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ‑wa zi 'bhii‑ ‑o ‑janwo' 'e ni, 'bhɛɛ‑ ‑o dulale ‑o 'pɛɛlii‑.»
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «Mɛɛ mu 'la zan mu ‑o 'trɔnkpa‑ ‑Waanbhaa' wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑yizaklɛ, 'bhɛ zan mu ‑le 'ŋ nɛɛ 'pegee 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le.»
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 ‑Yrekpaa' do, Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' ‑draa 'ɛ takan', 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge ‑a 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta laale.»
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 ‑O ‑yaa ‑yi 'ɛ takan' zii' bhla 'la ba 'ke yi 'kpale‑ Zesu 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yidɛle. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ do 'kanle 'sanle ‑draa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yi 'pɔɔ 'ɛ 'klale‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ ‑yaa zan 'tɛnlɛ‑ ‑o ma.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Zan, 'o Zan, 'woo‑ zan galɛ.»
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni 'kaa: «‑Mɛla ma 'ka 'laa 'ka kpa 'mi 'yi ɛɛ?» ‑Gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi, 'bhɛ 'pegee ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le ɛɛ? ‑E sɔ ‑janwole ‑ploo 'pegee ‑yi mu ni, 'Bhɛɛ‑ 'mu 'a 'weli‑ ma!»
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, Gadara mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'lɛklale ‑yaa 'eke‑ ta.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e nule 'trɛ ma 'ke 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta mɛɛ do nule‑ ‑a 'lɛpalɛ. 'Zina 'yaa‑ 'bhɛ mɛɛ 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ꞊mwa gban 'ke ‑a tafleŋ‑ baale ‑o. 'Bhɛɛ‑ yaa ‑yaa yi 'fa ꞊la, 'fɔ mɛɛ bu mu 'ɛ ta.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 ‑E Zesu 'yele‑, 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'kee‑ baale' 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'eglɔɔle dɔɔ: «Laanima ‑Waanbhaa' Gbe Zesu, ꞊ya zi 'bhii‑ 'e ‑mɛla klɛ 'ŋ ni ɛɛ? 'E 'zoole‑ 'yaa ‑yrɛnkpalɛ 'ŋ ta.»
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 ‑E ‑sromabwa Zesu ni 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, ‑amasrɔyi Zesu 'yaa‑ pe 'zi 'zina 'la 'yaa‑ ‑a zi 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ go ‑a zi. 'Bhɛ bɔyrɛ ꞊mwa gban bi ‑a zi. ‑O ‑yaa ‑a gaan mu 'ɛ 'pegee ‑a gbɛ mu tabɔ kpɛlɛ‑ mu 'le. 'Duŋ‑ 'waati 'oo 'waati, ‑e ‑yaa 'bhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ takan, 'bhɛɛ‑ 'zina mu 'ɛ ‑wa winblin ‑bɔn ta.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «‑Woo' 'ɛ sii 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» ‑E pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'tɔ ‑le: ‑Zamaa' 'srɛ.» ‑Ya ꞊pia ‑a 'gbu ma 'bhɛ 'pegbɛya 'ɛ 'yi bhe, ‑amasrɔyi 'zina 'saa do ‑le ‑yaa ‑a zi.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 'Bhɛla‑ ‑yile, 'zina mu 'ɛ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ 'zi Zesu ni 'kaa 'bhɛ 'laa gelɛ ‑o ‑le ‑gluu 'trole‑ ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yi.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 ꞊Swa 'lɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa pɛbhle zii' ‑o ‑din gɔɔnɛ‑ 'ɛ 'wiiŋ‑ 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke 'zina mu 'ɛ ‑o ‑sromabɔle Zesu ni 'kaa 'bhɛ dɔ ‑a ‑la 'ke ‑o sɔ gele‑ wlalɛ 'bhɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑dwa 'bhɛ ꞊la ‑o ni.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o gole‑ mɛɛ 'ɛ zi, 'ke ‑o gele‑ wlalɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke 'woo‑ ꞊swa 'lɛdo‑ ‑o 'ploole ‑o 'gbu ma gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'ke ‑o nule‑ baalɛ ‑draa 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gale‑.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'woo‑ ꞊swa mu 'ɛ gooba mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma, 'ke ‑o blasanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yigɔɔnlɛ ‑wa 'ɛ 'pegee gba la 'kpaa mu 'ɛ ta.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pwɛle, 'ke ‑o nule‑ ‑za 'la 'bhɛ ꞊kla 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑glinyrɛ' nɔɔ‑. ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'zina mu ‑yaa mɛɛ 'la zan zi, 'ke ‑o 'bhɛ 'yele. 'Bhɛ 'yaale‑ ‑yaa Zesu gaan ma, 'bhɛɛ‑ dunɛ‑ ‑yaa 'bhɛ ta, 'bhɛ 'pegee ‑a ‑yrɛ ba 'kpaale‑ ‑yaa. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Mɛɛ 'la zan mu 'woo‑ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn klɛyrɛ ꞊ya, 'bhɛ mu ‑o 'yigɔɔnna ‑o ni. Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ zi 'zina mu 'ɛ ‑gbian gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bheela, 'mu 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zerazeni 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ‑sromabɔle Zesu ni 'kaa 'bhɛ 'e go ‑waa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Amasrɔyi ‑gblaan 'yɔɔ‑ ‑yaa ‑o ‑yi. ‑Ayile 'ke Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 'Duŋ‑ 'zina mu ‑yaa mɛɛ 'la zan zi, 'bhɛ ‑sromabwa Zesu ni 'kaa ‑e gele‑ ‑o zi. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Zesu 'laa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la ‑a ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ge 'e ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑za 'la ꞊kla 'e ni bhe, ge 'bhɛ 'yigɔɔn 'e ba 'fa ꞊la mu 'ɛ ni.»
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o nule ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do ‑o ‑lɛpale, ‑amasrɔyi ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑a magbɛn 'zi 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑o ‑yaa *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii 'la sii Zailusi 'bhɛ ꞊nwa 'bhɛ 'kpɔ zɛnlɛ 'yee‑ Zesu ꞊la, 'ke 'bhɛ 'sromabɔle ‑a ni dɔɔ ‑e ge 'bhɛ ba.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 'Bhɛ 'laa 'sanle‑ bhaama: ‑A ‑lunɛ' bhɛ do 'kpɔ 'la lɛɛ ‑yaa lɛɛ vu ta plɛ, 'bhɛ 'yaa‑ zan galɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Zesu dɔle‑ 'tɛ 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma zi 'ɛ ta. 'Duŋ‑, ‑a ge bhla 'ɛ 'zi 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma 'ɛ ꞊nɔɔ, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ 'eke‑ ‑yrɔn 'zi ‑a zi.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Le do ‑yaa 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ 'ke 'bhɛ a ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan, ‑ayile ‑e ‑yrɛn ‑bebe ꞊bhla gban. ‑Ya 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ꞊naa ‑a ‑laanɛkpa mu 'ɛ ni, 'duŋ‑ 'mu do 'kpɔ 'laa klɛlɛ ‑a ‑bhee pɛ 'le.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑nwa yrɛtɛtɛ Zesu ‑zanta' 'ke ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' do ‑zwanle' Zesu ta dunɛ‑ 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛkanle 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ ɛ ꞊nɔɔ bhe.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 ‑Ayile, 'ke Zesu mɛɛ mu 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e gbɛ ‑yaan 'ŋ ma ɛɛ?» ‑O 'kpɛn ‑o ‑lɛ ma ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ ta. ‑Ayile 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ zan, 'e 'yrɛkpa ‑zamaa' 'ɛ ta ‑gɛ 'eke‑ ‑yrɔn yrɛ ꞊nɔɔ 'e zi.»
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 'Duŋ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑yaan 'ŋ ma, ‑amasrɔyi faŋgan‑ do ‑pwɛla 'ŋ 'yi.»
46 Mas Jesus insistiu:
47 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'yee‑ le 'ɛ ‑ya 'yaangole 'bhii‑ ‑wa tapwɛla, 'kee‑ nule‑ ‑a 'kpɔ zɛnlɛ Zesu 'lɛɛ. ‑E ‑yaa bɛɛn 'zi ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' ‑yaan Zesu ma ‑za 'la ma, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑bheela gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ blaale‑ 'kee‑ 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnle mɔkpɛn' 'yrɛ ma.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ, 'yee 'e 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e bheela‑. Ge 'e ba ‑lɛ ma zrukpaa' ta.»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do dale‑ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ‑kuŋlii 'ɛ ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a pele‑ 'yee‑ ‑kuŋlii 'ɛ ni dɔɔ: «'E 'nɛ 'ɛ ꞊kla siɛle‑, 'yaa ‑kɔɔ' Zan 'trɛbhɔlɛ.»
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 'Duŋ‑ Zesu 'trɔn bɔle 'bhɛ wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ Zailusi ni dɔɔ: «'Yaa ‑gblaanlɛ', 'ke 'yee ꞊kpa drɔŋ 'mi 'yi 'e 'nɛ nu ‑bheelɛ'.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 ‑O bhɔle 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma, 'ke Zesu 'a pele‑ dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa wlalɛ ‑a zi 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke yaa 'e go 'yee‑ Zesu 'gbu 'pegee Piɛri, 'bhɛɛ Zaan 'pegee Zaki, 'bhɛɛ‑ ‑nɛ 'ɛ 'yapɛ‑ mu 'ɛ ba.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ ‑yrɛn ma wisi' zii' ‑nɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa wisilɛ, ‑nɛ 'ɛ yaa galɛ, ‑yoo yidɛ 'zi.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 ‑Ayile, 'ke ‑o 'sɔnsile Zesu ma, ‑amasrɔyi ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ 'yee‑ ‑gblanɛ 'ɛ ‑gaa.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'kunle ‑nɛ 'ɛ gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle dɔɔ: «‑Gblanɛ, 'e 'wlɛn‑!»
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑a nii‑ 'ɛ bɔle‑ ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑wlɛnle'. ‑Ayile 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ ‑o pɛle na 'yee‑ ‑gblanɛ 'ɛ ni.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 ‑A dɛ 'pegee ‑a nɛɛ mu ‑liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta. 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'kaa ‑za 'la 'bhɛ ꞊kla ‑o lunɛ' 'ɛ ni waa 'bhɛ 'yigɔɔnlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.