Lucas 8
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'kaanle‑ 'sanle ‑wa ‑gbɛnɛ mu 'pegee ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ ta. 'E ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ma ‑jan 'nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhɛ yrɛ mu 'ɛ ꞊nɔɔ.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Zesu 'zina mu ꞊gbian le mu 'la zi, 'bhɛ 'pegee ‑e le mu 'la 'bheela‑, 'mu ‑le ‑yaa zi. 'Woo‑ le mu 'ɛ 'wo ‑la 'tɔ ‑le ‑gɛ: Mari 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Magidala Mari, Zesu 'zina 'srwaplɛ‑ ‑gbian 'bhɛ ‑la zi.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 'Bhɛ 'pegee Suza 'na Zaani: 'yee‑ Suza ‑yaa 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu ‑lɛɛ mi 'le; 'bhɛɛ‑ Suzani 'pegee le ‑bhɛɛke' ‑bebe. 'Woo‑ le mu 'ɛ ‑o ‑yaa bhɔ Zesu 'pegee 'bhɛ a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba ‑o 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'le.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 ‑Wa mu 'ɛ 'kpɛn ta mɛɛ mu 'yaa‑ zan Zesu ba. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'klale 'eke‑ ba ‑a zi. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ ‑o ni dɔɔ:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑ja pɛbhɛ bɔyrɛ nɔɔ‑. ‑E ‑yaa pɛbhɛ mu 'ɛ 'wian zii' bhla 'la ba ‑yaa' gbabhɛ 'ɛ ta, pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ 'klalaa‑ zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'taawoa꞊ 'mu ta, 'bhɛɛ‑ maannɛ‑ mu 'mu ‑bhla.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' vlɛ gloglo mu 'ɛ 'yi. ‑O bhɔle ‑gun blaale‑ 'ke ‑o gale‑, ‑amasrɔyi ‑o 'sɛnɛ mu 'ɛ waa 'sɔlɛ‑ 'tɛnle 'trɛ ‑dɔɔ ma.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 'Bhɛɛ‑ pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' lɛrɛ mu 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee lɛrɛ mu 'ɛ 'bhɔlawoa 'eke‑ zi, 'bhɛ mu ‑o ‑dewoa.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' 'trɛ ti 'yi. ‑O bhɔlawoa 'ke ‑woo ‑bhaale' 'elrele. ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn ‑o bhaa klɛle‑ ‑kɛmɛ do do.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ke 'trɔn ‑o mɛɛ 'la zan ŋgblo ma 'bhɛ ‑jan 'lɛɛ‑ 'yima!»
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni 'kaa ‑e 'bhɛ ‑gɔɔn 'ɛ 'yipe ‑o ni.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu ‑swa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya gaanyiza mu 'ɛ dɔle‑. 'Duŋ‑ ‑o mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu a pɛ 'ɛ klɛ ‑gɔɔn mu ‑la bɔlele; 'kooko‑ 'ke ‑woo ‑yrɛkpaa ‑o ta waa sɔ ‑o yele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'trɔnkpaa‑ ‑o ‑la, waa sɔ ‑o ‑yimale.»
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Pɛbhɛ bɔ mi 'ɛ ma ‑gɔɔn 'ɛ 'yi ‑le ‑gɛ: ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke pɛbhɛ mu 'ɛ 'le.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑Setran' nu blaale‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ golɛ ‑o 'kpee, 'kooko‑ waa sɔ ‑o 'kpale ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑o go ‑za 'yi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa vlɛ gloglo mu 'ɛ 'yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa ‑wa ‑za klɛ ‑o zrukpaale ta. 'Duŋ‑ waa to 'ke 'yee‑ ‑jan 'ɛ ‑ya 'sɛnɛ gbaanyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kpee 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo kpa a ‑yi 'waati sa ba. ‑Amasrɔyi 'ke ‑o ‑yrɛnbhlele ‑saan bhla 'la ba ‑o ploo ‑o 'kpale‑ ma ‑a ‑yi.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa lɛrɛ mu 'ɛ 'yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑wa ‑dewo' 'ke ‑o zru ba 'ŋgami mu 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee ‑naflo maza mu ‑lrɔ mu 'pegee 'trɛ ta pɛ mu ‑lrɔ mu 'ɛ 'le. 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kɔɔ, ‑o ‑yrɛ ba laa sɔ 'kanle ‑Waanbhaa' a pɛ zi 'ɛ ta.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa 'trɛ ti ‑yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑wa kpa 'elrele ‑o 'kpee, 'bhɛɛ‑ ‑o blɔɔle bo ‑a ma. ‑Ayile ‑o 'bhɛ 'wlata‑ za ‑lrele' mu klɛ.»
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'ka ‑laŋbha do ꞊bhia 'ka sɔ 'gboŋgbo do bhulale ‑a ta taa‑ 'ka sɔ ‑a dulale yilapɛ do ‑la ꞊la ɛɛ? 'Ŋ bhe, 'kaa duŋ ‑laŋbha duŋyrɛ 'ɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ ma, 'kooko‑ 'ke mɛɛ 'la zan mu ‑o wlale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑e sɔ 'mu 'lɛɛ 'kanle, 'bhɛɛ‑ 'mu sɔ yrɛ ma yele‑.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 'Bhɛla‑ ‑yile, pɛ 'oo pɛ 'la magaanle ‑o, 'bhɛ ta nu 'pwɛlɛ‑ kpataakpa, 'bhɛɛ‑ ‑dawli' maza mu 'ɛ 'kpɛn ta nu 'pwɛlɛ‑ mɔkpɛn' 'yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo dɔ kpataakpa.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 'Bhɛla ‑yile, 'ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'elrele 'ka 'gbu 'trɔnkapgbɛya 'ɛ ba. ‑Amasrɔyi 'ke pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ 'ɛ baan' 'kpalɛ‑. 'Duŋ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, ‑a yri ‑o pɛ sanɛ‑ 'la ta ‑a 'kɔɔ, ‑o nu 'bhɛɛ‑ 'kunlɛ‑ 'a 'kɔɔ.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Zesu nɛɛ 'pegee ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ꞊nwa ‑a ba, 'duŋ‑ ‑zamaa' 'srɛ 'ɛ 'kɔɔ, waa ‑yaa sɔ gele‑ 'tɛnlɛ‑ ‑a ma.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 'Bhɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'E nɛɛ 'pegee 'e nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ‑wa zi 'bhii‑ ‑o ‑janwo' 'e ni, 'bhɛɛ‑ ‑o dulale ‑o 'pɛɛlii‑.»
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «Mɛɛ mu 'la zan mu ‑o 'trɔnkpa‑ ‑Waanbhaa' wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑yizaklɛ, 'bhɛ zan mu ‑le 'ŋ nɛɛ 'pegee 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 ‑Yrekpaa' do, Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' ‑draa 'ɛ takan', 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge ‑a 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta laale.»
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 ‑O ‑yaa ‑yi 'ɛ takan' zii' bhla 'la ba 'ke yi 'kpale‑ Zesu 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yidɛle. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ do 'kanle 'sanle ‑draa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yi 'pɔɔ 'ɛ 'klale‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ ‑yaa zan 'tɛnlɛ‑ ‑o ma.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Zan, 'o Zan, 'woo‑ zan galɛ.»
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni 'kaa: «‑Mɛla ma 'ka 'laa 'ka kpa 'mi 'yi ɛɛ?» ‑Gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi, 'bhɛ 'pegee ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le ɛɛ? ‑E sɔ ‑janwole ‑ploo 'pegee ‑yi mu ni, 'Bhɛɛ‑ 'mu 'a 'weli‑ ma!»
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, Gadara mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'lɛklale ‑yaa 'eke‑ ta.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e nule 'trɛ ma 'ke 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta mɛɛ do nule‑ ‑a 'lɛpalɛ. 'Zina 'yaa‑ 'bhɛ mɛɛ 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ꞊mwa gban 'ke ‑a tafleŋ‑ baale ‑o. 'Bhɛɛ‑ yaa ‑yaa yi 'fa ꞊la, 'fɔ mɛɛ bu mu 'ɛ ta.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 ‑E Zesu 'yele‑, 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'kee‑ baale' 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'eglɔɔle dɔɔ: «Laanima ‑Waanbhaa' Gbe Zesu, ꞊ya zi 'bhii‑ 'e ‑mɛla klɛ 'ŋ ni ɛɛ? 'E 'zoole‑ 'yaa ‑yrɛnkpalɛ 'ŋ ta.»
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 ‑E ‑sromabwa Zesu ni 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, ‑amasrɔyi Zesu 'yaa‑ pe 'zi 'zina 'la 'yaa‑ ‑a zi 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ go ‑a zi. 'Bhɛ bɔyrɛ ꞊mwa gban bi ‑a zi. ‑O ‑yaa ‑a gaan mu 'ɛ 'pegee ‑a gbɛ mu tabɔ kpɛlɛ‑ mu 'le. 'Duŋ‑ 'waati 'oo 'waati, ‑e ‑yaa 'bhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ takan, 'bhɛɛ‑ 'zina mu 'ɛ ‑wa winblin ‑bɔn ta.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «‑Woo' 'ɛ sii 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» ‑E pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'tɔ ‑le: ‑Zamaa' 'srɛ.» ‑Ya ꞊pia ‑a 'gbu ma 'bhɛ 'pegbɛya 'ɛ 'yi bhe, ‑amasrɔyi 'zina 'saa do ‑le ‑yaa ‑a zi.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 'Bhɛla‑ ‑yile, 'zina mu 'ɛ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ 'zi Zesu ni 'kaa 'bhɛ 'laa gelɛ ‑o ‑le ‑gluu 'trole‑ ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yi.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 ꞊Swa 'lɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa pɛbhle zii' ‑o ‑din gɔɔnɛ‑ 'ɛ 'wiiŋ‑ 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke 'zina mu 'ɛ ‑o ‑sromabɔle Zesu ni 'kaa 'bhɛ dɔ ‑a ‑la 'ke ‑o sɔ gele‑ wlalɛ 'bhɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑dwa 'bhɛ ꞊la ‑o ni.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o gole‑ mɛɛ 'ɛ zi, 'ke ‑o gele‑ wlalɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke 'woo‑ ꞊swa 'lɛdo‑ ‑o 'ploole ‑o 'gbu ma gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'ke ‑o nule‑ baalɛ ‑draa 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gale‑.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'woo‑ ꞊swa mu 'ɛ gooba mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma, 'ke ‑o blasanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yigɔɔnlɛ ‑wa 'ɛ 'pegee gba la 'kpaa mu 'ɛ ta.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pwɛle, 'ke ‑o nule‑ ‑za 'la 'bhɛ ꞊kla 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑glinyrɛ' nɔɔ‑. ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'zina mu ‑yaa mɛɛ 'la zan zi, 'ke ‑o 'bhɛ 'yele. 'Bhɛ 'yaale‑ ‑yaa Zesu gaan ma, 'bhɛɛ‑ dunɛ‑ ‑yaa 'bhɛ ta, 'bhɛ 'pegee ‑a ‑yrɛ ba 'kpaale‑ ‑yaa. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Mɛɛ 'la zan mu 'woo‑ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn klɛyrɛ ꞊ya, 'bhɛ mu ‑o 'yigɔɔnna ‑o ni. Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ zi 'zina mu 'ɛ ‑gbian gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bheela, 'mu 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zerazeni 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ‑sromabɔle Zesu ni 'kaa 'bhɛ 'e go ‑waa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Amasrɔyi ‑gblaan 'yɔɔ‑ ‑yaa ‑o ‑yi. ‑Ayile 'ke Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 'Duŋ‑ 'zina mu ‑yaa mɛɛ 'la zan zi, 'bhɛ ‑sromabwa Zesu ni 'kaa ‑e gele‑ ‑o zi. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Zesu 'laa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la ‑a ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Ge 'e ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑za 'la ꞊kla 'e ni bhe, ge 'bhɛ 'yigɔɔn 'e ba 'fa ꞊la mu 'ɛ ni.»
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o nule ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do ‑o ‑lɛpale, ‑amasrɔyi ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑a magbɛn 'zi 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑o ‑yaa *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii 'la sii Zailusi 'bhɛ ꞊nwa 'bhɛ 'kpɔ zɛnlɛ 'yee‑ Zesu ꞊la, 'ke 'bhɛ 'sromabɔle ‑a ni dɔɔ ‑e ge 'bhɛ ba.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 'Bhɛ 'laa 'sanle‑ bhaama: ‑A ‑lunɛ' bhɛ do 'kpɔ 'la lɛɛ ‑yaa lɛɛ vu ta plɛ, 'bhɛ 'yaa‑ zan galɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Zesu dɔle‑ 'tɛ 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma zi 'ɛ ta. 'Duŋ‑, ‑a ge bhla 'ɛ 'zi 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma 'ɛ ꞊nɔɔ, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ 'eke‑ ‑yrɔn 'zi ‑a zi.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Le do ‑yaa 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ 'ke 'bhɛ a ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan, ‑ayile ‑e ‑yrɛn ‑bebe ꞊bhla gban. ‑Ya 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ꞊naa ‑a ‑laanɛkpa mu 'ɛ ni, 'duŋ‑ 'mu do 'kpɔ 'laa klɛlɛ ‑a ‑bhee pɛ 'le.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑nwa yrɛtɛtɛ Zesu ‑zanta' 'ke ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' do ‑zwanle' Zesu ta dunɛ‑ 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛkanle 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ ɛ ꞊nɔɔ bhe.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 ‑Ayile, 'ke Zesu mɛɛ mu 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e gbɛ ‑yaan 'ŋ ma ɛɛ?» ‑O 'kpɛn ‑o ‑lɛ ma ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ ta. ‑Ayile 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ zan, 'e 'yrɛkpa ‑zamaa' 'ɛ ta ‑gɛ 'eke‑ ‑yrɔn yrɛ ꞊nɔɔ 'e zi.»
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 'Duŋ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑yaan 'ŋ ma, ‑amasrɔyi faŋgan‑ do ‑pwɛla 'ŋ 'yi.»
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'yee‑ le 'ɛ ‑ya 'yaangole 'bhii‑ ‑wa tapwɛla, 'kee‑ nule‑ ‑a 'kpɔ zɛnlɛ Zesu 'lɛɛ. ‑E ‑yaa bɛɛn 'zi ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' ‑yaan Zesu ma ‑za 'la ma, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑bheela gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ blaale‑ 'kee‑ 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnle mɔkpɛn' 'yrɛ ma.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ, 'yee 'e 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e bheela‑. Ge 'e ba ‑lɛ ma zrukpaa' ta.»
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do dale‑ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ‑kuŋlii 'ɛ ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a pele‑ 'yee‑ ‑kuŋlii 'ɛ ni dɔɔ: «'E 'nɛ 'ɛ ꞊kla siɛle‑, 'yaa ‑kɔɔ' Zan 'trɛbhɔlɛ.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 'Duŋ‑ Zesu 'trɔn bɔle 'bhɛ wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ Zailusi ni dɔɔ: «'Yaa ‑gblaanlɛ', 'ke 'yee ꞊kpa drɔŋ 'mi 'yi 'e 'nɛ nu ‑bheelɛ'.»
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 ‑O bhɔle 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma, 'ke Zesu 'a pele‑ dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa wlalɛ ‑a zi 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke yaa 'e go 'yee‑ Zesu 'gbu 'pegee Piɛri, 'bhɛɛ Zaan 'pegee Zaki, 'bhɛɛ‑ ‑nɛ 'ɛ 'yapɛ‑ mu 'ɛ ba.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ ‑yrɛn ma wisi' zii' ‑nɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa wisilɛ, ‑nɛ 'ɛ yaa galɛ, ‑yoo yidɛ 'zi.»
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 ‑Ayile, 'ke ‑o 'sɔnsile Zesu ma, ‑amasrɔyi ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ 'yee‑ ‑gblanɛ 'ɛ ‑gaa.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'kunle ‑nɛ 'ɛ gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle dɔɔ: «‑Gblanɛ, 'e 'wlɛn‑!»
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑a nii‑ 'ɛ bɔle‑ ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑wlɛnle'. ‑Ayile 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ ‑o pɛle na 'yee‑ ‑gblanɛ 'ɛ ni.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 ‑A dɛ 'pegee ‑a nɛɛ mu ‑liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta. 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'kaa ‑za 'la 'bhɛ ꞊kla ‑o lunɛ' 'ɛ ni waa 'bhɛ 'yigɔɔnlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.