Lucas 8

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'kaanle‑ 'sanle ‑wa ‑gbɛnɛ mu 'pegee ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ ta. 'E ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ma ‑jan 'nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhɛ yrɛ mu 'ɛ ꞊nɔɔ.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Zesu 'zina mu ꞊gbian le mu 'la zi, 'bhɛ 'pegee ‑e le mu 'la 'bheela‑, 'mu ‑le ‑yaa zi. 'Woo‑ le mu 'ɛ 'wo ‑la 'tɔ ‑le ‑gɛ: Mari 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Magidala Mari, Zesu 'zina 'srwaplɛ‑ ‑gbian 'bhɛ ‑la zi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 'Bhɛ 'pegee Suza 'na Zaani: 'yee‑ Suza ‑yaa 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu ‑lɛɛ mi 'le; 'bhɛɛ‑ Suzani 'pegee le ‑bhɛɛke' ‑bebe. 'Woo‑ le mu 'ɛ ‑o ‑yaa bhɔ Zesu 'pegee 'bhɛ a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba ‑o 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'le.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 ‑Wa mu 'ɛ 'kpɛn ta mɛɛ mu 'yaa‑ zan Zesu ba. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'klale 'eke‑ ba ‑a zi. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ ‑o ni dɔɔ:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑ja pɛbhɛ bɔyrɛ nɔɔ‑. ‑E ‑yaa pɛbhɛ mu 'ɛ 'wian zii' bhla 'la ba ‑yaa' gbabhɛ 'ɛ ta, pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ 'klalaa‑ zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'taawoa꞊ 'mu ta, 'bhɛɛ‑ maannɛ‑ mu 'mu ‑bhla.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' vlɛ gloglo mu 'ɛ 'yi. ‑O bhɔle ‑gun blaale‑ 'ke ‑o gale‑, ‑amasrɔyi ‑o 'sɛnɛ mu 'ɛ waa 'sɔlɛ‑ 'tɛnle 'trɛ ‑dɔɔ ma.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 'Bhɛɛ‑ pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' lɛrɛ mu 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee lɛrɛ mu 'ɛ 'bhɔlawoa 'eke‑ zi, 'bhɛ mu ‑o ‑dewoa.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ ‑klalaa' 'trɛ ti 'yi. ‑O bhɔlawoa 'ke ‑woo ‑bhaale' 'elrele. ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn ‑o bhaa klɛle‑ ‑kɛmɛ do do.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ke 'trɔn ‑o mɛɛ 'la zan ŋgblo ma 'bhɛ ‑jan 'lɛɛ‑ 'yima!»
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni 'kaa ‑e 'bhɛ ‑gɔɔn 'ɛ 'yipe ‑o ni.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu ‑swa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya gaanyiza mu 'ɛ dɔle‑. 'Duŋ‑ ‑o mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu a pɛ 'ɛ klɛ ‑gɔɔn mu ‑la bɔlele; 'kooko‑ 'ke ‑woo ‑yrɛkpaa ‑o ta waa sɔ ‑o yele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'trɔnkpaa‑ ‑o ‑la, waa sɔ ‑o ‑yimale.»
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Pɛbhɛ bɔ mi 'ɛ ma ‑gɔɔn 'ɛ 'yi ‑le ‑gɛ: ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke pɛbhɛ mu 'ɛ 'le.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑Setran' nu blaale‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ golɛ ‑o 'kpee, 'kooko‑ waa sɔ ‑o 'kpale ‑Waanbhaa' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑o go ‑za 'yi.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa vlɛ gloglo mu 'ɛ 'yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa ‑wa ‑za klɛ ‑o zrukpaale ta. 'Duŋ‑ waa to 'ke 'yee‑ ‑jan 'ɛ ‑ya 'sɛnɛ gbaanyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kpee 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo kpa a ‑yi 'waati sa ba. ‑Amasrɔyi 'ke ‑o ‑yrɛnbhlele ‑saan bhla 'la ba ‑o ploo ‑o 'kpale‑ ma ‑a ‑yi.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa lɛrɛ mu 'ɛ 'yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑wa ‑dewo' 'ke ‑o zru ba 'ŋgami mu 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee ‑naflo maza mu ‑lrɔ mu 'pegee 'trɛ ta pɛ mu ‑lrɔ mu 'ɛ 'le. 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kɔɔ, ‑o ‑yrɛ ba laa sɔ 'kanle ‑Waanbhaa' a pɛ zi 'ɛ ta.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑o 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa 'trɛ ti ‑yi. 'Ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑wa kpa 'elrele ‑o 'kpee, 'bhɛɛ‑ ‑o blɔɔle bo ‑a ma. ‑Ayile ‑o 'bhɛ 'wlata‑ za ‑lrele' mu klɛ.»
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'ka ‑laŋbha do ꞊bhia 'ka sɔ 'gboŋgbo do bhulale ‑a ta taa‑ 'ka sɔ ‑a dulale yilapɛ do ‑la ꞊la ɛɛ? 'Ŋ bhe, 'kaa duŋ ‑laŋbha duŋyrɛ 'ɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ ma, 'kooko‑ 'ke mɛɛ 'la zan mu ‑o wlale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑e sɔ 'mu 'lɛɛ 'kanle, 'bhɛɛ‑ 'mu sɔ yrɛ ma yele‑.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 'Bhɛla‑ ‑yile, pɛ 'oo pɛ 'la magaanle ‑o, 'bhɛ ta nu 'pwɛlɛ‑ kpataakpa, 'bhɛɛ‑ ‑dawli' maza mu 'ɛ 'kpɛn ta nu 'pwɛlɛ‑ mɔkpɛn' 'yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo dɔ kpataakpa.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 'Bhɛla ‑yile, 'ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'elrele 'ka 'gbu 'trɔnkapgbɛya 'ɛ ba. ‑Amasrɔyi 'ke pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ 'ɛ baan' 'kpalɛ‑. 'Duŋ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, ‑a yri ‑o pɛ sanɛ‑ 'la ta ‑a 'kɔɔ, ‑o nu 'bhɛɛ‑ 'kunlɛ‑ 'a 'kɔɔ.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Zesu nɛɛ 'pegee ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ꞊nwa ‑a ba, 'duŋ‑ ‑zamaa' 'srɛ 'ɛ 'kɔɔ, waa ‑yaa sɔ gele‑ 'tɛnlɛ‑ ‑a ma.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 'Bhɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'E nɛɛ 'pegee 'e nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ‑wa zi 'bhii‑ ‑o ‑janwo' 'e ni, 'bhɛɛ‑ ‑o dulale ‑o 'pɛɛlii‑.»
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «Mɛɛ mu 'la zan mu ‑o 'trɔnkpa‑ ‑Waanbhaa' wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑yizaklɛ, 'bhɛ zan mu ‑le 'ŋ nɛɛ 'pegee 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 ‑Yrekpaa' do, Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' ‑draa 'ɛ takan', 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge ‑a 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta laale.»
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 ‑O ‑yaa ‑yi 'ɛ takan' zii' bhla 'la ba 'ke yi 'kpale‑ Zesu 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yidɛle. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ do 'kanle 'sanle ‑draa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yi 'pɔɔ 'ɛ 'klale‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ ‑yaa zan 'tɛnlɛ‑ ‑o ma.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Zan, 'o Zan, 'woo‑ zan galɛ.»
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni 'kaa: «‑Mɛla ma 'ka 'laa 'ka kpa 'mi 'yi ɛɛ?» ‑Gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi, 'bhɛ 'pegee ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le ɛɛ? ‑E sɔ ‑janwole ‑ploo 'pegee ‑yi mu ni, 'Bhɛɛ‑ 'mu 'a 'weli‑ ma!»
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, Gadara mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'lɛklale ‑yaa 'eke‑ ta.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e nule 'trɛ ma 'ke 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta mɛɛ do nule‑ ‑a 'lɛpalɛ. 'Zina 'yaa‑ 'bhɛ mɛɛ 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ꞊mwa gban 'ke ‑a tafleŋ‑ baale ‑o. 'Bhɛɛ‑ yaa ‑yaa yi 'fa ꞊la, 'fɔ mɛɛ bu mu 'ɛ ta.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 ‑E Zesu 'yele‑, 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'kee‑ baale' 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'eglɔɔle dɔɔ: «Laanima ‑Waanbhaa' Gbe Zesu, ꞊ya zi 'bhii‑ 'e ‑mɛla klɛ 'ŋ ni ɛɛ? 'E 'zoole‑ 'yaa ‑yrɛnkpalɛ 'ŋ ta.»
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 ‑E ‑sromabwa Zesu ni 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, ‑amasrɔyi Zesu 'yaa‑ pe 'zi 'zina 'la 'yaa‑ ‑a zi 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ go ‑a zi. 'Bhɛ bɔyrɛ ꞊mwa gban bi ‑a zi. ‑O ‑yaa ‑a gaan mu 'ɛ 'pegee ‑a gbɛ mu tabɔ kpɛlɛ‑ mu 'le. 'Duŋ‑ 'waati 'oo 'waati, ‑e ‑yaa 'bhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ takan, 'bhɛɛ‑ 'zina mu 'ɛ ‑wa winblin ‑bɔn ta.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «‑Woo' 'ɛ sii 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» ‑E pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'tɔ ‑le: ‑Zamaa' 'srɛ.» ‑Ya ꞊pia ‑a 'gbu ma 'bhɛ 'pegbɛya 'ɛ 'yi bhe, ‑amasrɔyi 'zina 'saa do ‑le ‑yaa ‑a zi.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 'Bhɛla‑ ‑yile, 'zina mu 'ɛ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ 'zi Zesu ni 'kaa 'bhɛ 'laa gelɛ ‑o ‑le ‑gluu 'trole‑ ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yi.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 ꞊Swa 'lɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa pɛbhle zii' ‑o ‑din gɔɔnɛ‑ 'ɛ 'wiiŋ‑ 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke 'zina mu 'ɛ ‑o ‑sromabɔle Zesu ni 'kaa 'bhɛ dɔ ‑a ‑la 'ke ‑o sɔ gele‑ wlalɛ 'bhɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑dwa 'bhɛ ꞊la ‑o ni.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o gole‑ mɛɛ 'ɛ zi, 'ke ‑o gele‑ wlalɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke 'woo‑ ꞊swa 'lɛdo‑ ‑o 'ploole ‑o 'gbu ma gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'ke ‑o nule‑ baalɛ ‑draa 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gale‑.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'woo‑ ꞊swa mu 'ɛ gooba mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma, 'ke ‑o blasanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yigɔɔnlɛ ‑wa 'ɛ 'pegee gba la 'kpaa mu 'ɛ ta.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pwɛle, 'ke ‑o nule‑ ‑za 'la 'bhɛ ꞊kla 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑glinyrɛ' nɔɔ‑. ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'zina mu ‑yaa mɛɛ 'la zan zi, 'ke ‑o 'bhɛ 'yele. 'Bhɛ 'yaale‑ ‑yaa Zesu gaan ma, 'bhɛɛ‑ dunɛ‑ ‑yaa 'bhɛ ta, 'bhɛ 'pegee ‑a ‑yrɛ ba 'kpaale‑ ‑yaa. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Mɛɛ 'la zan mu 'woo‑ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn klɛyrɛ ꞊ya, 'bhɛ mu ‑o 'yigɔɔnna ‑o ni. Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ zi 'zina mu 'ɛ ‑gbian gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bheela, 'mu 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zerazeni 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ‑sromabɔle Zesu ni 'kaa 'bhɛ 'e go ‑waa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Amasrɔyi ‑gblaan 'yɔɔ‑ ‑yaa ‑o ‑yi. ‑Ayile 'ke Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 'Duŋ‑ 'zina mu ‑yaa mɛɛ 'la zan zi, 'bhɛ ‑sromabwa Zesu ni 'kaa ‑e gele‑ ‑o zi. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Zesu 'laa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la ‑a ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ge 'e ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑za 'la ꞊kla 'e ni bhe, ge 'bhɛ 'yigɔɔn 'e ba 'fa ꞊la mu 'ɛ ni.»
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o nule ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do ‑o ‑lɛpale, ‑amasrɔyi ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑a magbɛn 'zi 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, ‑o ‑yaa *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii 'la sii Zailusi 'bhɛ ꞊nwa 'bhɛ 'kpɔ zɛnlɛ 'yee‑ Zesu ꞊la, 'ke 'bhɛ 'sromabɔle ‑a ni dɔɔ ‑e ge 'bhɛ ba.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 'Bhɛ 'laa 'sanle‑ bhaama: ‑A ‑lunɛ' bhɛ do 'kpɔ 'la lɛɛ ‑yaa lɛɛ vu ta plɛ, 'bhɛ 'yaa‑ zan galɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Zesu dɔle‑ 'tɛ 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma zi 'ɛ ta. 'Duŋ‑, ‑a ge bhla 'ɛ 'zi 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma 'ɛ ꞊nɔɔ, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ 'eke‑ ‑yrɔn 'zi ‑a zi.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Le do ‑yaa 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ 'ke 'bhɛ a ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan, ‑ayile ‑e ‑yrɛn ‑bebe ꞊bhla gban. ‑Ya 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ꞊naa ‑a ‑laanɛkpa mu 'ɛ ni, 'duŋ‑ 'mu do 'kpɔ 'laa klɛlɛ ‑a ‑bhee pɛ 'le.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑nwa yrɛtɛtɛ Zesu ‑zanta' 'ke ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' do ‑zwanle' Zesu ta dunɛ‑ 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛkanle 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ ɛ ꞊nɔɔ bhe.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 ‑Ayile, 'ke Zesu mɛɛ mu 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e gbɛ ‑yaan 'ŋ ma ɛɛ?» ‑O 'kpɛn ‑o ‑lɛ ma ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ ta. ‑Ayile 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ zan, 'e 'yrɛkpa ‑zamaa' 'ɛ ta ‑gɛ 'eke‑ ‑yrɔn yrɛ ꞊nɔɔ 'e zi.»
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 'Duŋ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑yaan 'ŋ ma, ‑amasrɔyi faŋgan‑ do ‑pwɛla 'ŋ 'yi.»
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'yee‑ le 'ɛ ‑ya 'yaangole 'bhii‑ ‑wa tapwɛla, 'kee‑ nule‑ ‑a 'kpɔ zɛnlɛ Zesu 'lɛɛ. ‑E ‑yaa bɛɛn 'zi ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' ‑yaan Zesu ma ‑za 'la ma, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑bheela gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ blaale‑ 'kee‑ 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnle mɔkpɛn' 'yrɛ ma.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ, 'yee 'e 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e bheela‑. Ge 'e ba ‑lɛ ma zrukpaa' ta.»
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do dale‑ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ‑kuŋlii 'ɛ ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a pele‑ 'yee‑ ‑kuŋlii 'ɛ ni dɔɔ: «'E 'nɛ 'ɛ ꞊kla siɛle‑, 'yaa ‑kɔɔ' Zan 'trɛbhɔlɛ.»
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 'Duŋ‑ Zesu 'trɔn bɔle 'bhɛ wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ Zailusi ni dɔɔ: «'Yaa ‑gblaanlɛ', 'ke 'yee ꞊kpa drɔŋ 'mi 'yi 'e 'nɛ nu ‑bheelɛ'.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 ‑O bhɔle 'yee‑ Zailusi ba ‑lɛ ma, 'ke Zesu 'a pele‑ dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa wlalɛ ‑a zi 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke yaa 'e go 'yee‑ Zesu 'gbu 'pegee Piɛri, 'bhɛɛ Zaan 'pegee Zaki, 'bhɛɛ‑ ‑nɛ 'ɛ 'yapɛ‑ mu 'ɛ ba.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ ‑yrɛn ma wisi' zii' ‑nɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa wisilɛ, ‑nɛ 'ɛ yaa galɛ, ‑yoo yidɛ 'zi.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 ‑Ayile, 'ke ‑o 'sɔnsile Zesu ma, ‑amasrɔyi ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ 'yee‑ ‑gblanɛ 'ɛ ‑gaa.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'kunle ‑nɛ 'ɛ gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle dɔɔ: «‑Gblanɛ, 'e 'wlɛn‑!»
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑a nii‑ 'ɛ bɔle‑ ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑wlɛnle'. ‑Ayile 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ ‑o pɛle na 'yee‑ ‑gblanɛ 'ɛ ni.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 ‑A dɛ 'pegee ‑a nɛɛ mu ‑liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta. 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'kaa ‑za 'la 'bhɛ ꞊kla ‑o lunɛ' 'ɛ ni waa 'bhɛ 'yigɔɔnlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.