Lucas 7

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele mɛɛ mu 'ɛ ni, 'ke 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii do ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ga ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu 'ɛ do ma. ‑A ‑za ‑yaa sɔ ‑a zan ni 'eglɔɔle. 'Bhɛ ‑e 'yaa‑ zan galɛ,
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'yee ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ ‑ya 'malawoa 'kaa Zesu ꞊nwa, 'kee‑ Zuufu mu a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'ke 'winbɔle Zesu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑ 'kaa 'bhɛ 'nu ‑yaa' yewonɛ 'ɛ 'bhee‑.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 'Bhɛ 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ gele 'tɛnlɛ‑ Zesu ma, 'ke ‑o 'bhɛ ‑sromabɔle dɔɔ: «'E 'zoole‑, 'yaa 'e ‑baŋgolɛ bhɔle ma mɛɛ 'lɛɛ‑ ba.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 ‑Amasrɔyi, ‑kɔɔa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ‑za sɔ a ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'yele‑ 'o daanfɛ' 'ɛ ‑dwa.»
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 — ausente —
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 — ausente —
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 'Mi 'gbu ‑kuŋlii ‑o, 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu ‑o 'ke ‑srwase' 'ke mu ‑kuŋlii 'le 'ezin‑. 'Mi sɔ ‑a do winbɔle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ge; 'bhɛɛ‑ 'mi sɔ ‑a ‑bhɛɛke' do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu. 'Ezin‑ 'ke 'mi 'a ꞊pia 'an pɛ yewonɛ 'ɛ ‑za 'la 'bhɛ klɛ, 'bhɛ 'bhɛɛ‑ klɛ.»
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Zesu 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii 'ɛ 'liijan‑ 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrukpaale 'gbu 'egbɛnɛle. ‑Ayile 'ke ‑ya ‑lɛklale ‑a zi ‑zamaa' 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑A 'san 'ke 'ŋ ‑Jan 'nrale‑ 'ɛ 'wole‑ zisan, 'naa 'bhɛ 'yansi mɛɛ ‑glɔɔn yelɛ ‑lido' 'ke 'bhɛ 'bhɛ kpa 'mi 'yi 'egbɛnɛle 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑ Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ yaa winbɔwo mu 'ɛ 'niinale ‑a ta ‑yaa' 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o bhɔle ‑yaa' yewonɛ 'ɛ 'bheele‑ ta.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Naini. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pegee ‑zamaa' 'saa do ‑ja ‑a zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 ‑E ꞊bhwa bhla 'la ba 'bhɛ ‑wa 'ɛ ‑din, 'ke ‑o ‑lɛpale gbaa bin mu 'ke mu 'le, 'mu 'yaa‑ ge 'zi glaanle do ‑la ‑nɛ 'gwlaan‑ bhɛdo 'kpɔ 'ɛ binlɛ. ‑Ayile, ‑wa 'ɛ ta mɛɛ 'srɛ do ꞊nwa 'yee‑ le ‑nɛ 'ɛ zi ‑a gbe 'ɛ binyrɛ nɔɔ‑.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Mɛɛzan Zesu 'a yele, 'ke ‑a ‑yrɛnklale 'bhɛ ma, ‑ayile 'ke 'yee‑ Zesu 'a pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Yaa wisilɛ!»
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya mabɛɛnle gbaa 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kunle ‑a 'kpa 'kesu 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke gbaa bina‑ mu 'ɛ ‑o dulale. 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'a 'pele gbaa 'ɛ 'a ni dɔɔ: «‑Zwannɛ, 'e 'wlɛn‑!»
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'yee‑ ‑nɛ ‑zwannɛ 'la ‑gaa bi bhe, ‑e ‑bwela, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑wlɛnle', 'kee‑ ‑janwole 'sanle. 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'nale ‑a nɛɛ ni.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ye, ‑gblaan ꞊klaa 'mu 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi ‑gbɛnɛ do ‑nwa ‑kɔɔ' 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑nwa ‑yaa' mɛɛ mu 'ɛ taglinlɛ!»
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 ‑Ayile 'ke Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ kpɛn 'pegee ‑a ‑din mu 'ɛ ‑o 'kpɛn Zesu klɛza 'ɛ 'male.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Zesu ‑za mu 'la ꞊kla, 'yee‑ Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'mu 'bhɛ mu 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑a ni.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Zaan 'bhɛ 'male‑, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ 'siile, 'ke ‑yoo winbɔle Mɛɛzan Zesu ba. ‑E pe ‑o ni ‑o ge Zesu 'lrɔkpa dɔɔ: «‑O mɛɛ 'la 'nuza‑ ꞊pia, 'bhi ‑le 'bhɛ zan 'ɛ 'le, taa‑ 'woo 'yrikpa mɛɛ ‑bhɛɛke' 'nule‑ ta ɛɛ?»
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'ke ‑wa pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'o 'winbwa‑ 'e 'lrɔkpa yrɛ nɔɔ‑ dɔɔ: ‑O mɛɛ 'la 'nuza‑ ꞊pia 'bhi ‑le 'bhɛ zan 'ɛ 'le taa‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑o zan 'bhi blaan ɛɛ?»
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke Zesu mɛɛ ‑bebe ma ga mu gole‑, ‑e 'zina mu ‑gbian mɛɛ ‑bebe zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrɛ 'wi mu ‑yrɛ 'liiploola.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a winbɔwo mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ka ‑za mu 'la klɛyrɛ ‑ya 'ŋ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑jan mu 'la ꞊maa, ‑ka ge 'mu 'kpɛn 'yigɔɔn‑ Zaan ni. ‑Kaa pe ‑a ni dɔɔ: ‑yrɛ 'wi mu ‑o yrɛ ma ye 'zi, ‑flugba mu ‑o 'taawo zii', ‑kpaandɛ' mu ma ‑kpaan ‑o go 'zi, 'trɔn 'wi mu ‑o ‑jan 'ma zii', 'bhɛɛ‑ gbaa mu ‑o bwe 'zi gale ba. 'Ezin‑ ‑kaa pe ‑a ni dɔɔ 'kaa 'ŋ 'yoo‑ ‑Jan 'Nrale 'ɛ 'wo zii' ‑yrɛnbhɔ' dɛ mu ni.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 'Ke mɛɛ 'la zan laa 'ploolɛ‑ 'mi a pɛ zi 'ɛ ma, 'bhɛ zan a pɛ ‑yinra'.»
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Zaan a *winbɔwo mu 'ɛ gele blaan, 'ke Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'lrɔkpale 'sanle 'yee‑ Zaan ba zayi' dɔɔ: «'Ka ‑ja ‑mɛla ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta. ‑Ploo ‑yaa togɔ 'la bɛɛn 'zi 'bhɛ ‑le 'kɛle‑ ɛɛ?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 'Bhɛɛ‑ 'ka ‑ja mɛɛ 'la ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta, 'ka dunɛ‑ 'lrele‑ ꞊ya ‑a ta ɛɛ? Mɛɛ 'la zan mu dunɛ‑ 'lrele‑ mu kla 'mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke pɛ ‑lrele' ‑bebe ‑o 'mu ‑kɔɔ, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑woo ‑bhleŋgbe mu ‑la 'fɛ mu ꞊la.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 'Ka ‑ja 'duŋ‑ ‑dela ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta ɛɛ? 'Ka ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi do ‑la ꞊ya ɛɛ? Wlan 'gbu 'ɛ ni, ‑yoo 'ke 'bhɛ do 'le, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑a gblaan ‑yiya' ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ni.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 ‑Amasrɔyi Zaan ‑le 'ke ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la zan a ‑janwoa ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa ‑gɛ doo, 'mi 'e 'lɛɛ ‑toorodɔ mi do winbwa‑. 'Bhɛ nu 'e 'lɛɛ zibhɛ 'ɛ magaanlɛ.›»
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑o 'ezin‑ dɔɔ: «‑A 'san 'ke ‑Waanbhaa' 'drunyan klɛ, 'bhɛ 'yansi mɛɛ laa yalɛ ‑lido', 'ke 'bhɛ gblaan ‑yiya' Zaan ni. 'Duŋ‑ *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta mɛɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ bhɛ gblaan 'yiya‑ 'yee‑ Zaan 'gbu ni.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ ‑o ‑yaa ‑o 'trɔn 'kpa zii' Zaan ni. ‑O 'kpɛn 'a 'yaangwa‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛdɔɔle ‑o, 'bhɛla‑ ‑yile ‑o ‑dwa ‑a ‑la 'ke Zaan ‑o wiiŋfɛ ‑yi ba ba.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu waa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke Zaan ‑o wiiŋfɛ ‑yi ba, 'bhɛ ya 'ɛ 'yi, waa ‑Waanbhaa' ‑lɛdɔlɛ ‑a ma.»
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ sɔ 'saanigɛ mu ‑o danle‑ ‑mɛla ma ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pwɛle‑ ‑o 'ke ‑de 'gbu ‑la ‑le ɛɛ?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 'Saanigɛ mu 'ɛ ‑woo 'bhii‑ ‑nɛ mu 'la 'yaale‑ ‑o ‑zabla' ‑kpan do ta, 'bhɛɛ‑ ‑o 'ke mu ‑o ‑a 'pe 'zi ‑o ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹'O 'srokpa ‑gofɛn' mu ꞊pian 'ka ni, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'srotanlɛ. 'O wisi' 'sro mu ‑kpaa 'ka ni, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa wisilɛ!›
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ꞊nwa, yaa ‑yaa pɛle, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa ‑drɔɔ mi, 'bhɛɛ‑ 'ka pe dɔɔ 'zina mu ‑o ‑a zi.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 'Bhɛɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa, 'bhɛ pɛbhle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑wɛɛn mi. 'Bhɛɛ‑ 'ka pe 'bhɛ ma dɔɔ: ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'a ta, mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑a bole ‑o pɛbhlele 'pegee ‑wɛɛn ‑la mile ma. 'Bhɛɛ‑ ‑a bhɛgwlɛn mu ‑o 'ke 'nisrakun mu 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑la ‑le!
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ‑o ‑kpaa ‑Waanbhaa' a ‑zadɔleya 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊ya 'bhii‑ ‑a ‑lɛdɔɔle ‑o, 'bhɛ zan mu 'kpɛn ‑dwa ‑a ‑la.»
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Farizi mi do pɛbhle ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e Zesu 'siila‑ 'bhɛ pɛbhle 'ɛ ma ‑a ba ‑lɛ ma. Zesu 'bhɔle‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'kee‑ gele‑ yaalɛ pɛbhle tabali 'ɛ zi.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 'Bhɛ ‑wa 'ɛ ta le do 'joo 'yaa‑ 'eyɔɔle. ‑Ya 'malawoa 'kaa Zesu ‑o pɛle 'zi Farizi mi 'ɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'ke alibatri buteli 'plɛɛle‑ do 'le, 'bhɛ 'pale‑ ‑yaa 'ke ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ do 'le.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 'Yee‑ le 'ɛ ꞊nwa dulalɛ Zesu ‑zan, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'yaale 'bhɛ gaan ma. 'Kee‑ wisile 'ke ‑ya ‑yrɛyi' 'klale Zesu gaan ma. 'Bhɛ blaan 'ke ‑ya ‑yrɛyi' mu 'ɛ gole‑ Zesu gaan ma ‑a winle mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ kan Zesu gaan mu 'ɛ ma yrɛtɛtɛ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Farizi mi 'la Zesu 'siila‑ pɛle 'ɛ ma, 'bhɛ 'yrɛkpale ‑a ma, 'ke 'bhɛ 'a pele‑ 'bhɛ 'kpee dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi kpataakpa 'gbu 'le bhe, le ‑glɔɔn 'la 'kun zii' ‑a ma bhe, ‑e ‑yaa nu 'bhɛ 'yaangolɛ. ‑E ‑yaa nu ‑a dɔlɛ 'bhii‑ le 'joo 'yɔɔ‑ do ‑le 'kɛle‑.»
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'yee‑ Farizi mi Simɔ ni dɔɔ: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑jan do wo 'e ni.» Simɔ pe ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, ‑a wo!»
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑a ca ‑yaa mɛɛ plɛ ma. Denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ 'soo ca ‑yaa ‑a do ma, 'bhɛɛ‑ denie ‑gɔli' 'taŋbha mia plɛ bhɛ vu ca ‑yaa ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ ma.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 ‑O mɛɛ plɛ 'ɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑yaa sɔ ‑yaa ca mu 'ɛ gbawole. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa ‑ya niigwa‑ ‑waa' ca mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'woo‑ mɛɛ plɛ 'ɛ ba ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑la ni 'egbɛnɛle ɛɛ?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simɔ pe ‑a ni dɔɔ: «‑Yaa' ca ‑gbɛnɛ ‑yaa mɛɛ 'la zan ma ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛɛ‑ ni 'egbɛnɛle.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'E ‑jan 'ɛ ꞊woa 'elrele.»
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 'Bhɛ blaan 'ke, Zesu 'e 'yrɛkpale 'yee‑ le 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ Simɔ ni dɔɔ: «Le 'lɛɛ‑ ‑glin 'pe doo. 'Ŋ ꞊nwa 'e ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'yaa ‑yi 'nalɛ‑ 'mi ni 'ŋ gaan mu mafɛ' pɛ 'le. 'Duŋ‑ le 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o mafia‑ 'ke ‑a ‑yrɛyi' mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo magwa‑ 'ke ‑a winle mu 'ɛ 'le.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 'Ŋ ꞊nwa 'e ba, 'bhɛɛ‑ 'yaa 'ŋ ‑tuubɔlɛ. 'Duŋ‑ ‑a 'san 'ke 'ŋ wla 'yaa‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, le 'lɛɛ‑ ‑a bole ‑o ‑a gbɛ 'kanle‑ ma 'ŋ gaan 'ɛ ma.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 'Yaa 'ŋ 'wiiŋ‑ 'srolɛ‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'duŋ‑ 'yee‑ 'ŋ gaan masrola 'ke ‑lasiklɔɔ 'le.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 'Bhɛla‑ ‑yile, 'mi pe 'e ni dɔɔ 'mi ‑za 'la ꞊swa ‑a ni 'egbɛnɛle, ‑ayile ‑Waanbhaa' ‑yaa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'sroma‑ ‑yaan. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la a ‑sroma yan ‑za 'yɔɔ‑ 'fiɛntrɔnnɛ 'yi, ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ zan ni 'bhɛɛ‑ yɛkɛ‑ gbɛɛn‑.»
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele le 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma ‑yaan.»
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan mu 'pegee Zesu 'yaa‑ pɛle 'zi 'eke‑ zi 'mu pe 'mu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ mɛɛ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ‑sroma 'yanle ɛɛ?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu 'pe le 'ɛ ni dɔɔ: «Ge 'e ba ‑lɛ ma 'e yilablawolele, ‑amasrɔyi 'yee 'kpalawoa 'mi 'yi 'e ‑gwa ‑za 'yi.»
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.