Lucas 7
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele mɛɛ mu 'ɛ ni, 'ke 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii do ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ga ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu 'ɛ do ma. ‑A ‑za ‑yaa sɔ ‑a zan ni 'eglɔɔle. 'Bhɛ ‑e 'yaa‑ zan galɛ,
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'yee ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ ‑ya 'malawoa 'kaa Zesu ꞊nwa, 'kee‑ Zuufu mu a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'ke 'winbɔle Zesu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑ 'kaa 'bhɛ 'nu ‑yaa' yewonɛ 'ɛ 'bhee‑.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 'Bhɛ 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ gele 'tɛnlɛ‑ Zesu ma, 'ke ‑o 'bhɛ ‑sromabɔle dɔɔ: «'E 'zoole‑, 'yaa 'e ‑baŋgolɛ bhɔle ma mɛɛ 'lɛɛ‑ ba.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 ‑Amasrɔyi, ‑kɔɔa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ‑za sɔ a ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'yele‑ 'o daanfɛ' 'ɛ ‑dwa.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 — ausente —
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 — ausente —
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 'Mi 'gbu ‑kuŋlii ‑o, 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu ‑o 'ke ‑srwase' 'ke mu ‑kuŋlii 'le 'ezin‑. 'Mi sɔ ‑a do winbɔle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ge; 'bhɛɛ‑ 'mi sɔ ‑a ‑bhɛɛke' do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu. 'Ezin‑ 'ke 'mi 'a ꞊pia 'an pɛ yewonɛ 'ɛ ‑za 'la 'bhɛ klɛ, 'bhɛ 'bhɛɛ‑ klɛ.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Zesu 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii 'ɛ 'liijan‑ 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrukpaale 'gbu 'egbɛnɛle. ‑Ayile 'ke ‑ya ‑lɛklale ‑a zi ‑zamaa' 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑A 'san 'ke 'ŋ ‑Jan 'nrale‑ 'ɛ 'wole‑ zisan, 'naa 'bhɛ 'yansi mɛɛ ‑glɔɔn yelɛ ‑lido' 'ke 'bhɛ 'bhɛ kpa 'mi 'yi 'egbɛnɛle 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑ Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ yaa winbɔwo mu 'ɛ 'niinale ‑a ta ‑yaa' 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o bhɔle ‑yaa' yewonɛ 'ɛ 'bheele‑ ta.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Naini. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pegee ‑zamaa' 'saa do ‑ja ‑a zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 ‑E ꞊bhwa bhla 'la ba 'bhɛ ‑wa 'ɛ ‑din, 'ke ‑o ‑lɛpale gbaa bin mu 'ke mu 'le, 'mu 'yaa‑ ge 'zi glaanle do ‑la ‑nɛ 'gwlaan‑ bhɛdo 'kpɔ 'ɛ binlɛ. ‑Ayile, ‑wa 'ɛ ta mɛɛ 'srɛ do ꞊nwa 'yee‑ le ‑nɛ 'ɛ zi ‑a gbe 'ɛ binyrɛ nɔɔ‑.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Mɛɛzan Zesu 'a yele, 'ke ‑a ‑yrɛnklale 'bhɛ ma, ‑ayile 'ke 'yee‑ Zesu 'a pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Yaa wisilɛ!»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya mabɛɛnle gbaa 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kunle ‑a 'kpa 'kesu 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke gbaa bina‑ mu 'ɛ ‑o dulale. 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'a 'pele gbaa 'ɛ 'a ni dɔɔ: «‑Zwannɛ, 'e 'wlɛn‑!»
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'yee‑ ‑nɛ ‑zwannɛ 'la ‑gaa bi bhe, ‑e ‑bwela, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑wlɛnle', 'kee‑ ‑janwole 'sanle. 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'nale ‑a nɛɛ ni.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ye, ‑gblaan ꞊klaa 'mu 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi ‑gbɛnɛ do ‑nwa ‑kɔɔ' 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑nwa ‑yaa' mɛɛ mu 'ɛ taglinlɛ!»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 ‑Ayile 'ke Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ kpɛn 'pegee ‑a ‑din mu 'ɛ ‑o 'kpɛn Zesu klɛza 'ɛ 'male.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Zesu ‑za mu 'la ꞊kla, 'yee‑ Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'mu 'bhɛ mu 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑a ni.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Zaan 'bhɛ 'male‑, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ 'siile, 'ke ‑yoo winbɔle Mɛɛzan Zesu ba. ‑E pe ‑o ni ‑o ge Zesu 'lrɔkpa dɔɔ: «‑O mɛɛ 'la 'nuza‑ ꞊pia, 'bhi ‑le 'bhɛ zan 'ɛ 'le, taa‑ 'woo 'yrikpa mɛɛ ‑bhɛɛke' 'nule‑ ta ɛɛ?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'ke ‑wa pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'o 'winbwa‑ 'e 'lrɔkpa yrɛ nɔɔ‑ dɔɔ: ‑O mɛɛ 'la 'nuza‑ ꞊pia 'bhi ‑le 'bhɛ zan 'ɛ 'le taa‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑o zan 'bhi blaan ɛɛ?»
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke Zesu mɛɛ ‑bebe ma ga mu gole‑, ‑e 'zina mu ‑gbian mɛɛ ‑bebe zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrɛ 'wi mu ‑yrɛ 'liiploola.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a winbɔwo mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ka ‑za mu 'la klɛyrɛ ‑ya 'ŋ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑jan mu 'la ꞊maa, ‑ka ge 'mu 'kpɛn 'yigɔɔn‑ Zaan ni. ‑Kaa pe ‑a ni dɔɔ: ‑yrɛ 'wi mu ‑o yrɛ ma ye 'zi, ‑flugba mu ‑o 'taawo zii', ‑kpaandɛ' mu ma ‑kpaan ‑o go 'zi, 'trɔn 'wi mu ‑o ‑jan 'ma zii', 'bhɛɛ‑ gbaa mu ‑o bwe 'zi gale ba. 'Ezin‑ ‑kaa pe ‑a ni dɔɔ 'kaa 'ŋ 'yoo‑ ‑Jan 'Nrale 'ɛ 'wo zii' ‑yrɛnbhɔ' dɛ mu ni.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 'Ke mɛɛ 'la zan laa 'ploolɛ‑ 'mi a pɛ zi 'ɛ ma, 'bhɛ zan a pɛ ‑yinra'.»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Zaan a *winbɔwo mu 'ɛ gele blaan, 'ke Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'lrɔkpale 'sanle 'yee‑ Zaan ba zayi' dɔɔ: «'Ka ‑ja ‑mɛla ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta. ‑Ploo ‑yaa togɔ 'la bɛɛn 'zi 'bhɛ ‑le 'kɛle‑ ɛɛ?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 'Bhɛɛ‑ 'ka ‑ja mɛɛ 'la ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta, 'ka dunɛ‑ 'lrele‑ ꞊ya ‑a ta ɛɛ? Mɛɛ 'la zan mu dunɛ‑ 'lrele‑ mu kla 'mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke pɛ ‑lrele' ‑bebe ‑o 'mu ‑kɔɔ, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑woo ‑bhleŋgbe mu ‑la 'fɛ mu ꞊la.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 'Ka ‑ja 'duŋ‑ ‑dela ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta ɛɛ? 'Ka ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi do ‑la ꞊ya ɛɛ? Wlan 'gbu 'ɛ ni, ‑yoo 'ke 'bhɛ do 'le, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑a gblaan ‑yiya' ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ni.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 ‑Amasrɔyi Zaan ‑le 'ke ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la zan a ‑janwoa ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa ‑gɛ doo, 'mi 'e 'lɛɛ ‑toorodɔ mi do winbwa‑. 'Bhɛ nu 'e 'lɛɛ zibhɛ 'ɛ magaanlɛ.›»
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑o 'ezin‑ dɔɔ: «‑A 'san 'ke ‑Waanbhaa' 'drunyan klɛ, 'bhɛ 'yansi mɛɛ laa yalɛ ‑lido', 'ke 'bhɛ gblaan ‑yiya' Zaan ni. 'Duŋ‑ *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta mɛɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ bhɛ gblaan 'yiya‑ 'yee‑ Zaan 'gbu ni.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ ‑o ‑yaa ‑o 'trɔn 'kpa zii' Zaan ni. ‑O 'kpɛn 'a 'yaangwa‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛdɔɔle ‑o, 'bhɛla‑ ‑yile ‑o ‑dwa ‑a ‑la 'ke Zaan ‑o wiiŋfɛ ‑yi ba ba.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu waa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke Zaan ‑o wiiŋfɛ ‑yi ba, 'bhɛ ya 'ɛ 'yi, waa ‑Waanbhaa' ‑lɛdɔlɛ ‑a ma.»
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ sɔ 'saanigɛ mu ‑o danle‑ ‑mɛla ma ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pwɛle‑ ‑o 'ke ‑de 'gbu ‑la ‑le ɛɛ?
31 E Jesus continuou:
32 'Saanigɛ mu 'ɛ ‑woo 'bhii‑ ‑nɛ mu 'la 'yaale‑ ‑o ‑zabla' ‑kpan do ta, 'bhɛɛ‑ ‑o 'ke mu ‑o ‑a 'pe 'zi ‑o ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹'O 'srokpa ‑gofɛn' mu ꞊pian 'ka ni, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'srotanlɛ. 'O wisi' 'sro mu ‑kpaa 'ka ni, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa wisilɛ!›
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ꞊nwa, yaa ‑yaa pɛle, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa ‑drɔɔ mi, 'bhɛɛ‑ 'ka pe dɔɔ 'zina mu ‑o ‑a zi.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 'Bhɛɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa, 'bhɛ pɛbhle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑wɛɛn mi. 'Bhɛɛ‑ 'ka pe 'bhɛ ma dɔɔ: ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'a ta, mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑a bole ‑o pɛbhlele 'pegee ‑wɛɛn ‑la mile ma. 'Bhɛɛ‑ ‑a bhɛgwlɛn mu ‑o 'ke 'nisrakun mu 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑la ‑le!
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ‑o ‑kpaa ‑Waanbhaa' a ‑zadɔleya 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊ya 'bhii‑ ‑a ‑lɛdɔɔle ‑o, 'bhɛ zan mu 'kpɛn ‑dwa ‑a ‑la.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farizi mi do pɛbhle ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e Zesu 'siila‑ 'bhɛ pɛbhle 'ɛ ma ‑a ba ‑lɛ ma. Zesu 'bhɔle‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'kee‑ gele‑ yaalɛ pɛbhle tabali 'ɛ zi.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 'Bhɛ ‑wa 'ɛ ta le do 'joo 'yaa‑ 'eyɔɔle. ‑Ya 'malawoa 'kaa Zesu ‑o pɛle 'zi Farizi mi 'ɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'ke alibatri buteli 'plɛɛle‑ do 'le, 'bhɛ 'pale‑ ‑yaa 'ke ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ do 'le.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 'Yee‑ le 'ɛ ꞊nwa dulalɛ Zesu ‑zan, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'yaale 'bhɛ gaan ma. 'Kee‑ wisile 'ke ‑ya ‑yrɛyi' 'klale Zesu gaan ma. 'Bhɛ blaan 'ke ‑ya ‑yrɛyi' mu 'ɛ gole‑ Zesu gaan ma ‑a winle mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ kan Zesu gaan mu 'ɛ ma yrɛtɛtɛ.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Farizi mi 'la Zesu 'siila‑ pɛle 'ɛ ma, 'bhɛ 'yrɛkpale ‑a ma, 'ke 'bhɛ 'a pele‑ 'bhɛ 'kpee dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi kpataakpa 'gbu 'le bhe, le ‑glɔɔn 'la 'kun zii' ‑a ma bhe, ‑e ‑yaa nu 'bhɛ 'yaangolɛ. ‑E ‑yaa nu ‑a dɔlɛ 'bhii‑ le 'joo 'yɔɔ‑ do ‑le 'kɛle‑.»
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'yee‑ Farizi mi Simɔ ni dɔɔ: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑jan do wo 'e ni.» Simɔ pe ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, ‑a wo!»
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑a ca ‑yaa mɛɛ plɛ ma. Denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ 'soo ca ‑yaa ‑a do ma, 'bhɛɛ‑ denie ‑gɔli' 'taŋbha mia plɛ bhɛ vu ca ‑yaa ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ ma.
41 Jesus continuou:
42 ‑O mɛɛ plɛ 'ɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑yaa sɔ ‑yaa ca mu 'ɛ gbawole. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa ‑ya niigwa‑ ‑waa' ca mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'woo‑ mɛɛ plɛ 'ɛ ba ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑la ni 'egbɛnɛle ɛɛ?»
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simɔ pe ‑a ni dɔɔ: «‑Yaa' ca ‑gbɛnɛ ‑yaa mɛɛ 'la zan ma ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛɛ‑ ni 'egbɛnɛle.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'E ‑jan 'ɛ ꞊woa 'elrele.»
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 'Bhɛ blaan 'ke, Zesu 'e 'yrɛkpale 'yee‑ le 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ Simɔ ni dɔɔ: «Le 'lɛɛ‑ ‑glin 'pe doo. 'Ŋ ꞊nwa 'e ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'yaa ‑yi 'nalɛ‑ 'mi ni 'ŋ gaan mu mafɛ' pɛ 'le. 'Duŋ‑ le 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o mafia‑ 'ke ‑a ‑yrɛyi' mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo magwa‑ 'ke ‑a winle mu 'ɛ 'le.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 'Ŋ ꞊nwa 'e ba, 'bhɛɛ‑ 'yaa 'ŋ ‑tuubɔlɛ. 'Duŋ‑ ‑a 'san 'ke 'ŋ wla 'yaa‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, le 'lɛɛ‑ ‑a bole ‑o ‑a gbɛ 'kanle‑ ma 'ŋ gaan 'ɛ ma.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 'Yaa 'ŋ 'wiiŋ‑ 'srolɛ‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'duŋ‑ 'yee‑ 'ŋ gaan masrola 'ke ‑lasiklɔɔ 'le.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 'Bhɛla‑ ‑yile, 'mi pe 'e ni dɔɔ 'mi ‑za 'la ꞊swa ‑a ni 'egbɛnɛle, ‑ayile ‑Waanbhaa' ‑yaa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'sroma‑ ‑yaan. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la a ‑sroma yan ‑za 'yɔɔ‑ 'fiɛntrɔnnɛ 'yi, ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ zan ni 'bhɛɛ‑ yɛkɛ‑ gbɛɛn‑.»
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele le 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma ‑yaan.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan mu 'pegee Zesu 'yaa‑ pɛle 'zi 'eke‑ zi 'mu pe 'mu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ mɛɛ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ‑sroma 'yanle ɛɛ?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu 'pe le 'ɛ ni dɔɔ: «Ge 'e ba ‑lɛ ma 'e yilablawolele, ‑amasrɔyi 'yee 'kpalawoa 'mi 'yi 'e ‑gwa ‑za 'yi.»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.