Lucas 7
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI
1 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele mɛɛ mu 'ɛ ni, 'ke 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii do ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ga ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu 'ɛ do ma. ‑A ‑za ‑yaa sɔ ‑a zan ni 'eglɔɔle. 'Bhɛ ‑e 'yaa‑ zan galɛ,
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'yee ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ ‑ya 'malawoa 'kaa Zesu ꞊nwa, 'kee‑ Zuufu mu a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'ke 'winbɔle Zesu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑ 'kaa 'bhɛ 'nu ‑yaa' yewonɛ 'ɛ 'bhee‑.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 'Bhɛ 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ gele 'tɛnlɛ‑ Zesu ma, 'ke ‑o 'bhɛ ‑sromabɔle dɔɔ: «'E 'zoole‑, 'yaa 'e ‑baŋgolɛ bhɔle ma mɛɛ 'lɛɛ‑ ba.
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 ‑Amasrɔyi, ‑kɔɔa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ‑za sɔ a ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'yele‑ 'o daanfɛ' 'ɛ ‑dwa.»
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 — ausente —
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 — ausente —
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 'Mi 'gbu ‑kuŋlii ‑o, 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu ‑o 'ke ‑srwase' 'ke mu ‑kuŋlii 'le 'ezin‑. 'Mi sɔ ‑a do winbɔle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ge; 'bhɛɛ‑ 'mi sɔ ‑a ‑bhɛɛke' do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu. 'Ezin‑ 'ke 'mi 'a ꞊pia 'an pɛ yewonɛ 'ɛ ‑za 'la 'bhɛ klɛ, 'bhɛ 'bhɛɛ‑ klɛ.»
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Zesu 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii 'ɛ 'liijan‑ 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrukpaale 'gbu 'egbɛnɛle. ‑Ayile 'ke ‑ya ‑lɛklale ‑a zi ‑zamaa' 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑A 'san 'ke 'ŋ ‑Jan 'nrale‑ 'ɛ 'wole‑ zisan, 'naa 'bhɛ 'yansi mɛɛ ‑glɔɔn yelɛ ‑lido' 'ke 'bhɛ 'bhɛ kpa 'mi 'yi 'egbɛnɛle 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑ Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ yaa winbɔwo mu 'ɛ 'niinale ‑a ta ‑yaa' 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o bhɔle ‑yaa' yewonɛ 'ɛ 'bheele‑ ta.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Naini. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pegee ‑zamaa' 'saa do ‑ja ‑a zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 ‑E ꞊bhwa bhla 'la ba 'bhɛ ‑wa 'ɛ ‑din, 'ke ‑o ‑lɛpale gbaa bin mu 'ke mu 'le, 'mu 'yaa‑ ge 'zi glaanle do ‑la ‑nɛ 'gwlaan‑ bhɛdo 'kpɔ 'ɛ binlɛ. ‑Ayile, ‑wa 'ɛ ta mɛɛ 'srɛ do ꞊nwa 'yee‑ le ‑nɛ 'ɛ zi ‑a gbe 'ɛ binyrɛ nɔɔ‑.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Mɛɛzan Zesu 'a yele, 'ke ‑a ‑yrɛnklale 'bhɛ ma, ‑ayile 'ke 'yee‑ Zesu 'a pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Yaa wisilɛ!»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya mabɛɛnle gbaa 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kunle ‑a 'kpa 'kesu 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke gbaa bina‑ mu 'ɛ ‑o dulale. 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'a 'pele gbaa 'ɛ 'a ni dɔɔ: «‑Zwannɛ, 'e 'wlɛn‑!»
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'yee‑ ‑nɛ ‑zwannɛ 'la ‑gaa bi bhe, ‑e ‑bwela, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑wlɛnle', 'kee‑ ‑janwole 'sanle. 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'nale ‑a nɛɛ ni.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ye, ‑gblaan ꞊klaa 'mu 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi ‑gbɛnɛ do ‑nwa ‑kɔɔ' 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑nwa ‑yaa' mɛɛ mu 'ɛ taglinlɛ!»
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 ‑Ayile 'ke Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ kpɛn 'pegee ‑a ‑din mu 'ɛ ‑o 'kpɛn Zesu klɛza 'ɛ 'male.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Zesu ‑za mu 'la ꞊kla, 'yee‑ Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'mu 'bhɛ mu 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑a ni.
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 Zaan 'bhɛ 'male‑, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ 'siile, 'ke ‑yoo winbɔle Mɛɛzan Zesu ba. ‑E pe ‑o ni ‑o ge Zesu 'lrɔkpa dɔɔ: «‑O mɛɛ 'la 'nuza‑ ꞊pia, 'bhi ‑le 'bhɛ zan 'ɛ 'le, taa‑ 'woo 'yrikpa mɛɛ ‑bhɛɛke' 'nule‑ ta ɛɛ?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'ke ‑wa pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'o 'winbwa‑ 'e 'lrɔkpa yrɛ nɔɔ‑ dɔɔ: ‑O mɛɛ 'la 'nuza‑ ꞊pia 'bhi ‑le 'bhɛ zan 'ɛ 'le taa‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑o zan 'bhi blaan ɛɛ?»
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke Zesu mɛɛ ‑bebe ma ga mu gole‑, ‑e 'zina mu ‑gbian mɛɛ ‑bebe zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrɛ 'wi mu ‑yrɛ 'liiploola.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a winbɔwo mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ka ‑za mu 'la klɛyrɛ ‑ya 'ŋ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑jan mu 'la ꞊maa, ‑ka ge 'mu 'kpɛn 'yigɔɔn‑ Zaan ni. ‑Kaa pe ‑a ni dɔɔ: ‑yrɛ 'wi mu ‑o yrɛ ma ye 'zi, ‑flugba mu ‑o 'taawo zii', ‑kpaandɛ' mu ma ‑kpaan ‑o go 'zi, 'trɔn 'wi mu ‑o ‑jan 'ma zii', 'bhɛɛ‑ gbaa mu ‑o bwe 'zi gale ba. 'Ezin‑ ‑kaa pe ‑a ni dɔɔ 'kaa 'ŋ 'yoo‑ ‑Jan 'Nrale 'ɛ 'wo zii' ‑yrɛnbhɔ' dɛ mu ni.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 'Ke mɛɛ 'la zan laa 'ploolɛ‑ 'mi a pɛ zi 'ɛ ma, 'bhɛ zan a pɛ ‑yinra'.»
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Zaan a *winbɔwo mu 'ɛ gele blaan, 'ke Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'lrɔkpale 'sanle 'yee‑ Zaan ba zayi' dɔɔ: «'Ka ‑ja ‑mɛla ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta. ‑Ploo ‑yaa togɔ 'la bɛɛn 'zi 'bhɛ ‑le 'kɛle‑ ɛɛ?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 'Bhɛɛ‑ 'ka ‑ja mɛɛ 'la ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta, 'ka dunɛ‑ 'lrele‑ ꞊ya ‑a ta ɛɛ? Mɛɛ 'la zan mu dunɛ‑ 'lrele‑ mu kla 'mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke pɛ ‑lrele' ‑bebe ‑o 'mu ‑kɔɔ, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑woo ‑bhleŋgbe mu ‑la 'fɛ mu ꞊la.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 'Ka ‑ja 'duŋ‑ ‑dela ‑glinlɛ' ‑kpe 'ɛ ta ɛɛ? 'Ka ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi do ‑la ꞊ya ɛɛ? Wlan 'gbu 'ɛ ni, ‑yoo 'ke 'bhɛ do 'le, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑a gblaan ‑yiya' ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ni.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 ‑Amasrɔyi Zaan ‑le 'ke ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la zan a ‑janwoa ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa ‑gɛ doo, 'mi 'e 'lɛɛ ‑toorodɔ mi do winbwa‑. 'Bhɛ nu 'e 'lɛɛ zibhɛ 'ɛ magaanlɛ.›»
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑o 'ezin‑ dɔɔ: «‑A 'san 'ke ‑Waanbhaa' 'drunyan klɛ, 'bhɛ 'yansi mɛɛ laa yalɛ ‑lido', 'ke 'bhɛ gblaan ‑yiya' Zaan ni. 'Duŋ‑ *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta mɛɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ bhɛ gblaan 'yiya‑ 'yee‑ Zaan 'gbu ni.
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ ‑o ‑yaa ‑o 'trɔn 'kpa zii' Zaan ni. ‑O 'kpɛn 'a 'yaangwa‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛdɔɔle ‑o, 'bhɛla‑ ‑yile ‑o ‑dwa ‑a ‑la 'ke Zaan ‑o wiiŋfɛ ‑yi ba ba.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu waa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke Zaan ‑o wiiŋfɛ ‑yi ba, 'bhɛ ya 'ɛ 'yi, waa ‑Waanbhaa' ‑lɛdɔlɛ ‑a ma.»
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ sɔ 'saanigɛ mu ‑o danle‑ ‑mɛla ma ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pwɛle‑ ‑o 'ke ‑de 'gbu ‑la ‑le ɛɛ?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 'Saanigɛ mu 'ɛ ‑woo 'bhii‑ ‑nɛ mu 'la 'yaale‑ ‑o ‑zabla' ‑kpan do ta, 'bhɛɛ‑ ‑o 'ke mu ‑o ‑a 'pe 'zi ‑o ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹'O 'srokpa ‑gofɛn' mu ꞊pian 'ka ni, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'srotanlɛ. 'O wisi' 'sro mu ‑kpaa 'ka ni, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa wisilɛ!›
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ꞊nwa, yaa ‑yaa pɛle, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa ‑drɔɔ mi, 'bhɛɛ‑ 'ka pe dɔɔ 'zina mu ‑o ‑a zi.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 'Bhɛɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa, 'bhɛ pɛbhle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑wɛɛn mi. 'Bhɛɛ‑ 'ka pe 'bhɛ ma dɔɔ: ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'a ta, mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑a bole ‑o pɛbhlele 'pegee ‑wɛɛn ‑la mile ma. 'Bhɛɛ‑ ‑a bhɛgwlɛn mu ‑o 'ke 'nisrakun mu 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑la ‑le!
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ‑o ‑kpaa ‑Waanbhaa' a ‑zadɔleya 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊ya 'bhii‑ ‑a ‑lɛdɔɔle ‑o, 'bhɛ zan mu 'kpɛn ‑dwa ‑a ‑la.»
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Farizi mi do pɛbhle ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e Zesu 'siila‑ 'bhɛ pɛbhle 'ɛ ma ‑a ba ‑lɛ ma. Zesu 'bhɔle‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'kee‑ gele‑ yaalɛ pɛbhle tabali 'ɛ zi.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 'Bhɛ ‑wa 'ɛ ta le do 'joo 'yaa‑ 'eyɔɔle. ‑Ya 'malawoa 'kaa Zesu ‑o pɛle 'zi Farizi mi 'ɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'ke alibatri buteli 'plɛɛle‑ do 'le, 'bhɛ 'pale‑ ‑yaa 'ke ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ do 'le.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 'Yee‑ le 'ɛ ꞊nwa dulalɛ Zesu ‑zan, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'yaale 'bhɛ gaan ma. 'Kee‑ wisile 'ke ‑ya ‑yrɛyi' 'klale Zesu gaan ma. 'Bhɛ blaan 'ke ‑ya ‑yrɛyi' mu 'ɛ gole‑ Zesu gaan ma ‑a winle mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ kan Zesu gaan mu 'ɛ ma yrɛtɛtɛ.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Farizi mi 'la Zesu 'siila‑ pɛle 'ɛ ma, 'bhɛ 'yrɛkpale ‑a ma, 'ke 'bhɛ 'a pele‑ 'bhɛ 'kpee dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi kpataakpa 'gbu 'le bhe, le ‑glɔɔn 'la 'kun zii' ‑a ma bhe, ‑e ‑yaa nu 'bhɛ 'yaangolɛ. ‑E ‑yaa nu ‑a dɔlɛ 'bhii‑ le 'joo 'yɔɔ‑ do ‑le 'kɛle‑.»
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'yee‑ Farizi mi Simɔ ni dɔɔ: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑jan do wo 'e ni.» Simɔ pe ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, ‑a wo!»
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑a ca ‑yaa mɛɛ plɛ ma. Denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ 'soo ca ‑yaa ‑a do ma, 'bhɛɛ‑ denie ‑gɔli' 'taŋbha mia plɛ bhɛ vu ca ‑yaa ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ ma.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 ‑O mɛɛ plɛ 'ɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑yaa sɔ ‑yaa ca mu 'ɛ gbawole. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa ‑ya niigwa‑ ‑waa' ca mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'woo‑ mɛɛ plɛ 'ɛ ba ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑la ni 'egbɛnɛle ɛɛ?»
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simɔ pe ‑a ni dɔɔ: «‑Yaa' ca ‑gbɛnɛ ‑yaa mɛɛ 'la zan ma ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛɛ‑ ni 'egbɛnɛle.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'E ‑jan 'ɛ ꞊woa 'elrele.»
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 'Bhɛ blaan 'ke, Zesu 'e 'yrɛkpale 'yee‑ le 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ Simɔ ni dɔɔ: «Le 'lɛɛ‑ ‑glin 'pe doo. 'Ŋ ꞊nwa 'e ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'yaa ‑yi 'nalɛ‑ 'mi ni 'ŋ gaan mu mafɛ' pɛ 'le. 'Duŋ‑ le 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o mafia‑ 'ke ‑a ‑yrɛyi' mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo magwa‑ 'ke ‑a winle mu 'ɛ 'le.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 'Ŋ ꞊nwa 'e ba, 'bhɛɛ‑ 'yaa 'ŋ ‑tuubɔlɛ. 'Duŋ‑ ‑a 'san 'ke 'ŋ wla 'yaa‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, le 'lɛɛ‑ ‑a bole ‑o ‑a gbɛ 'kanle‑ ma 'ŋ gaan 'ɛ ma.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 'Yaa 'ŋ 'wiiŋ‑ 'srolɛ‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'duŋ‑ 'yee‑ 'ŋ gaan masrola 'ke ‑lasiklɔɔ 'le.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 'Bhɛla‑ ‑yile, 'mi pe 'e ni dɔɔ 'mi ‑za 'la ꞊swa ‑a ni 'egbɛnɛle, ‑ayile ‑Waanbhaa' ‑yaa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'sroma‑ ‑yaan. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la a ‑sroma yan ‑za 'yɔɔ‑ 'fiɛntrɔnnɛ 'yi, ‑a ‑za nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ zan ni 'bhɛɛ‑ yɛkɛ‑ gbɛɛn‑.»
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele le 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma ‑yaan.»
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan mu 'pegee Zesu 'yaa‑ pɛle 'zi 'eke‑ zi 'mu pe 'mu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ mɛɛ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ‑sroma 'yanle ɛɛ?»
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu 'pe le 'ɛ ni dɔɔ: «Ge 'e ba ‑lɛ ma 'e yilablawolele, ‑amasrɔyi 'yee 'kpalawoa 'mi 'yi 'e ‑gwa ‑za 'yi.»
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.