Lucas 24
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARC
1 'Kaŋgɔplɛ ma zrwan 'tutu 'ɛ zi, 'ke 'woo‑ le mu 'ɛ ‑o gele‑ Zesu bu 'ɛ ta. ‑O gbaa ma 'sro ‑yrɔn mu 'pegee ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ mu 'la ꞊kla, 'mu ‑ja ‑o 'kɔɔ.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 ‑O bhɔle bu ‑gluu 'ɛ ta, ‑wa ‑liitaan vlɛ ‑kpuŋ 'la 'le, 'ke ‑o 'bhɛ 'bhlile‑ yele‑ ‑a ‑lii 'ɛ ‑gɔma' 'egbɔɔnle.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o wlale‑ bu ‑gluu 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ waa Mɛɛzan Zesu gbaa 'ɛ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'kpaayrɛ‑ 'ɛ ꞊nɔɔ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ‑O ‑yaa ‑o 'kpeelɛdan 'zi bhla 'la ba 'bhɛ ma, 'ke mɛɛ plɛ 'pwɛle ‑o ba. 'Bhɛ mu ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'yaa‑ flee 'e 'pu 'peŋpeŋle.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 ‑Gblaan ‑gbɛnɛ 'ɛ 'kɔɔ, ‑woo 'kpɔ ꞊zian, 'bhɛɛ‑ ‑woo ŋgblo ‑kulaa' 'trɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ mɛɛ 'la zan ‑o ‑a ‑yrɛ ma, 'ka ‑o 'bhɛ ziglin‑ 'zi mɛɛ gbaa mu 'ɛ pleŋ‑ ɛɛ?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Yaa ‑o ‑gɛ titi, ‑e ‑bwela gale ba. ‑E ‑yaa 'waati 'la ba Galile 'trɛ ta, ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'ka ni, 'bhɛ 'laa ‑o 'ka 'kpee ɛɛ! ‑Ya ꞊pia 'ka ni dɔɔ:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‹‑A ‑lɛdulale ‑o dɔɔ ‑o nu *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'kpalɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'mu 'a gbaan ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta. 'Duŋ‑ ‑e nu bwelɛ gale ba a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma.›»
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ ‑dwa ‑o 'kpee 'tɛ.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 ‑Ayile, 'ke ‑o gole‑ bu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yigɔɔnlɛ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin vu ta do 'ɛ 'pegee mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ni.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Le mu 'la ‑ja Zesu bu 'ɛ ta, 'mu 'tɔ ‑le ‑gɛ: Magidala Mari 'pegee Zaani, 'bhɛɛ‑ Zaki nɛɛ Mari. Le ‑vin mu 'la 'yaa‑ ye, 'mu 'yee‑ ‑jan do 'kpɔ 'ɛ 'yela‑ ‑yigɔɔnna Zesu a *winbɔwo mu 'ɛ ni.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 'Duŋ‑ Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ waa ‑o 'kpalɛ‑ 'woo‑ le mu 'ɛ 'wojan‑ mu 'ɛ 'yi; 'bhɛ mu ‑yaa ‑o ‑yrɛ 'yi 'bhii‑ gbiŋ dɛza.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Piɛri 'e 'wlɛnle‑, 'kee‑ gele‑ blaale‑ Zesu bu 'ɛ ta. ‑E bhɔle 'bhɛ ta, 'ke ‑ya makulale, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bu ‑gluu 'ɛ 'yiglinle. Yaa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'yi, 'ke yaa 'e go gbaa ma sɔ 'pu 'ɛ ba. ‑Ayile, ‑a ‑liibhaa' gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ ‑a ma, 'kee‑ niinale ‑a ‑zanta'.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 'Bhɛ yi do 'kpɔ 'ɛ 'le, Zesu a ‑klaŋlanɛ plɛ ‑yaa ge 'zi ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Emausi. 'Bhɛ ‑wa 'ɛ 'pleŋgole ‑yaa Zeruzalɛmu ma kilo vu ta do.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 ‑Za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta, ‑o mɛɛ plɛ ‑yaa ‑balo klɛ 'zi 'mu ‑la ta.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑balo 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'gbu 'e 'mabɛɛnle ‑o ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'eke‑ zi 'taa 'ɛ ta.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 ‑O ‑yrɛ ‑yaa ‑a ma, 'duŋ‑ ‑e ‑yaa 'bhii‑ ‑gblo 'kpale‑ ‑yaa ‑o ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa sɔ ‑a madɔle.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑yaa ‑mɛ ‑balo ‑la klɛ 'zi 'ka 'nu bhla 'ɛ zi ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o dulale ‑o wlɛyisriwole 'ɛ 'le.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o do 'la sii Kleopasi, 'bhɛ Zesu 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «'Bhi do ‑kplɛn 'kpɔ ‑le 'yee‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'lɛɛ‑ ta 'kee‑ ‑zadɔle laa ‑o ‑za mu 'la ꞊kla ‑yrekpaa' plɛ 'lɛɛ‑ ta 'mu 'yi ɛɛ?»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Zesu pe dɔɔ: «‑Za mu 'ɛ ‑de ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o mɛɛ plɛ 'a 'pele‑ 'sanle Zesu ni dɔɔ: «‑Za 'la 'bhɛ ꞊kla Nazarɛti mi Zesu 'ɛ ni bhe! ‑E ‑yaa 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi ‑glɔɔ do 'le. ‑E ‑yaa 'eglɔɔle ‑a klɛza mu 'pegee ‑a wojan mu 'ɛ ma ‑Waanbhaa' 'pegee Izraɛli 'si mu 'ɛ 'kpɛn 'yrɛ ma.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 ‑Kɔɔa' 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' 'lɛɛ mu 'ɛ ‑wa ‑kpaa *Romɛ mu a mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'kɔɔ, 'kaa 'mu 'a dɛ. ‑Ayile 'mu 'a ‑gbaanna ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 'O mɔɔ 'kpee ma, 'yele‑ ‑yaa nu klɛlɛ Izraɛli 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ‑o ‑Bhee mi 'le. 'Duŋ‑ ‑e ‑gaa 'bhɛ ‑yrekpaa' yaga mi ‑le ‑zɔn.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 'Bhɛɛ‑ 'waa‑ le mu 'ɛ 'ke mu 'o 'kpeelɛnia. ‑O ‑wlɛnna ‑zɔn zrwanzi 'tutu 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja Zesu bu 'ɛ ta.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 'Duŋ‑ waa ‑a gbaa 'ɛ 'yelɛ‑ ‑a bu 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia 'o ni dɔɔ ‑mlɛkɛ' 'ke mu ‑pwɛla ‑o ba, 'bhɛɛ‑ 'mu pe ‑o ni dɔɔ ‑e ‑bwela gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑yrɛ ma.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 'Bhɛ blaan, 'waa‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'ke mu ‑ja ‑a bu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ le mu 'ɛ 'mu ‑za mu 'la 'yigɔɔnna ‑o ni, 'woo‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ‑o 'bhɛɛ‑ ‑za mu do 'kpɔ 'ɛ ꞊ya, 'duŋ‑ waa 'yee‑ Zesu 'gbu 'yelɛ‑.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ee! Mɛɛ 'kpeelɛkle mu, 'ka nu 'ka 'kpalɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu ‑jan mu 'la ꞊woa ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'mu 'yi 'waati 'ɛ ‑de ‑la ba ɛɛ?
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ‑A ‑lɛdulale laa ‑yaa dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑kpɔsɔɔ Krisi yaa ‑yaa nu 'bhɛɛ‑ ‑yrɛn 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ gele‑ 'tɛ ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yi ɛɛ?»
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya san Moizi 'sɛwɛ mu 'la yɔɔndia‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'kpɛn ‑jan mu 'la yɔɔndia‑ 'mu a 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'la bhe ‑o 'kpɛn ‑jan mu 'la ꞊woa 'yee‑ 'gbu ba zayi', ‑e 'mu 'kpɛn 'yipia꞊ ‑o ni.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 ‑O bhɔle Emausi ‑wa 'ɛ ‑din, Zesu 'a ꞊kla 'bhii‑ ‑e 'kanle 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ 'ɛ 'mu 'a 'yikwlanna gele ma, 'bhɛɛ 'mu pe ‑a ni dɔɔ: «Bo 'o ‑din ‑gɛ, yromazi ꞊bhwa gban, 'bhɛɛ‑ ‑fitrii' 'kpale‑ ‑saan gban 'ezin‑.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ gele‑ ‑o zi ‑wa 'ɛ 'kpee.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Pɛbhle 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑o yaale' ‑tabali 'ɛ zi. 'Bhɛɛ‑ Zesu 'bluu 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya takanle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑waa pɛ nale‑.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gblo gole‑ ‑o ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o Zesu madɔle. 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ 'truŋwole ‑o ‑yrɛ ba.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 ‑Ayile, 'ke ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'yaa‑ ‑balo klɛ 'zi 'a ‑le zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑jan mu 'ɛ 'yipe zii' 'o ni 'waati 'la ba, 'o zrukpaale ‑yaa 'egbɛnɛle 'dɛ!»
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑woo ‑wlɛnle' blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o niinale ‑o ‑zanta' Zeruzalɛmu. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'tɛnlɛ‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin vu ta do 'ɛ 'pegee 'bhɛ mu 'madɔwo mu 'ɛ ma.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 'Bhɛ mu ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛzan ‑bwela gale ba kpataakpa, 'bhɛɛ‑ Simɔ 'gbu 'a ꞊ya!»
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 ‑Ayile, 'woo Zesu a ‑klaŋlanɛ plɛ 'la ‑daa Emausi ‑wa 'ɛ ta, ‑o ‑waa pɛ ‑za 'ɛ 'yigɔɔnna. Zesu 'pwɛla‑ ‑o ba gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑o ge bhla 'ɛ zi Emausi, 'bhɛɛ‑ ‑wa madwa‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'yee‑ Zesu 'yaa‑ 'bluu takan' zii' ‑o ‑le bhla 'la ba, ‑o 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna 'bhɛ mu ni.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 ‑O ꞊bwa 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yigɔɔnle ma bhe, 'ke Zesu 'pwɛle ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Bhaa ‑Waanbhaa' a yilabla klɛ 'ka ba!»
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 'Duŋ‑ ‑e ‑kla bi ‑o ni 'bhii‑ jiɛlii do ‑le ‑pwɛla ‑o ba, ‑ayile ‑gblaan ‑gbɛnɛ do ꞊klaa ‑o 'kpɛn 'yi.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zesu 'gbu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka zru ba 'tɛ ‑o ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑mɛla ma 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'ka zru mu 'ɛ klɛ 'zi plɛ ɛɛ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 ‑Ka 'ŋ 'kɔɔlaalii mu 'ɛ 'pegee 'ŋ gaan mu 'ɛ ‑glin doo, 'mi 'gbu ‑le ‑gɛ kpataakpa. ‑Ka 'kun 'ŋ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'ŋ ‑glin doo. So 'pegee bhɛlɛ' 'laa ‑o mɛɛ jiɛlii ma, 'bhii‑ 'ka 'yrɛ ‑o ‑a ma 'mi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑gɛ.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 ‑E 'bhɛ 'pelawoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'pɔnli blaan mu 'la 'yaa‑ ‑a 'kɔɔlaalii, 'bhɛ 'pegee ‑a gaan ‑laa mu 'ɛ ma, ‑e 'mu ‑zrɔnna ‑o ni.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ‑O zrukpaa' gbɛ 'pegee ‑o ‑liibhaa' gbɛya ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, waa ‑yaa 'sɔle ‑o 'kpale ‑a ‑yi. 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «Pɛle sa ‑o 'ka 'kɔɔ ‑gɛ ɛɛ?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o kaa ‑yaale' ‑lɛkpu' do nale‑ ‑a ni.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 ‑E 'bhɛ 'sile‑, 'kee‑ 'bhɛ 'bhlele ‑o 'kpɛn 'yrɛ ma.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni 'ŋ 'yaa‑ 'ka ‑din 'waati 'la ba, 'bhɛ mu laa ‑o ‑li 'ka 'kpee ɛɛ? 'An ꞊pia 'ka ni dɔɔ: ‑A ‑lɛdulale ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn yɔɔndɛle ‑o 'mi ba zayi' Moizi a 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi 'bhɛ 'pegee ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu ‑jan mu 'la yɔɔndia‑ ‑waa' 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi 'mi ba zayi', 'bhɛɛ‑ ‑o 'kɛ mu 'la yɔɔndia‑ 'Srokpa 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'kpɛn 'yizakla wlan 'le kpataakpa.»
44 E disse-lhes:
45 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ yikan' 'nale ‑o ni, 'kooko‑ ‑o sɔ ‑Waanbhaa' a ‑jan mu 'ɛ 'yimale kplankplan.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Wa yɔɔndia‑ 'elwale gban ‑sɔ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹‑A ‑lɛdulale ‑o dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi nu ‑yrɛnbhlelɛ 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ blaan ‑e nu bwelɛ gale ba ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma.›
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, 'kee‑ san Zeruzalɛmu ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ge 'tɛnlɛ‑ 'drunyan 'ɛ 'yi mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ma, ‑o nu ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wolɛ‑ ‑o 'kpɛn ni ‑a 'tɔ 'ɛ 'yi; 'kooko‑ ‑o ploo waa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 'Ka mu 'gbu ‑le 'mi 'srɛ 'le ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'yi.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 'Ŋ Dɛ 'bhɛ 'liiwli‑ ‑naa ‑a *Lii 'Weŋ 'la 'naza‑ ta 'ka ni, 'mi 'gbu nu 'bhɛ 'kpalɛ‑ 'ka ni. 'Duŋ‑ ‑ka bo ‑sɔ Zeruzalɛmu 'sani‑ 'ke 'bhɛ ‑glɔɔya' 'ɛ zinaa' 'ka ta 'kee‑ da laanima.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gole‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Betani ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑O bhɔlawoa 'bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya gbɛ mu 'ɛ 'wlɛnle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'dumawole.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 ‑E ‑yaa ‑o 'dumawo zii' 'waati 'la ba, 'ke ‑Waanbhaa' 'a 'sile 'ke 'bhɛ gele‑ 'kɛle‑ laflɛ' 'yi.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 'Bhɛ blaan, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yanle‑ ‑a gbalele, 'ke 'mu niinale 'mu ‑zanta' Zeruzalɛmu, 'mu zrukpaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ ta.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Yi 'oo yi, ‑o ‑yaa kla 'eke‑ ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑Waanbhaa' gba.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.