Lucas 24

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 'Kaŋgɔplɛ ma zrwan 'tutu 'ɛ zi, 'ke 'woo‑ le mu 'ɛ ‑o gele‑ Zesu bu 'ɛ ta. ‑O gbaa ma 'sro ‑yrɔn mu 'pegee ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ mu 'la ꞊kla, 'mu ‑ja ‑o 'kɔɔ.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 ‑O bhɔle bu ‑gluu 'ɛ ta, ‑wa ‑liitaan vlɛ ‑kpuŋ 'la 'le, 'ke ‑o 'bhɛ 'bhlile‑ yele‑ ‑a ‑lii 'ɛ ‑gɔma' 'egbɔɔnle.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o wlale‑ bu ‑gluu 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ waa Mɛɛzan Zesu gbaa 'ɛ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'kpaayrɛ‑ 'ɛ ꞊nɔɔ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ‑O ‑yaa ‑o 'kpeelɛdan 'zi bhla 'la ba 'bhɛ ma, 'ke mɛɛ plɛ 'pwɛle ‑o ba. 'Bhɛ mu ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'yaa‑ flee 'e 'pu 'peŋpeŋle.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 ‑Gblaan ‑gbɛnɛ 'ɛ 'kɔɔ, ‑woo 'kpɔ ꞊zian, 'bhɛɛ‑ ‑woo ŋgblo ‑kulaa' 'trɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ mɛɛ 'la zan ‑o ‑a ‑yrɛ ma, 'ka ‑o 'bhɛ ziglin‑ 'zi mɛɛ gbaa mu 'ɛ pleŋ‑ ɛɛ?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Yaa ‑o ‑gɛ titi, ‑e ‑bwela gale ba. ‑E ‑yaa 'waati 'la ba Galile 'trɛ ta, ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'ka ni, 'bhɛ 'laa ‑o 'ka 'kpee ɛɛ! ‑Ya ꞊pia 'ka ni dɔɔ:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‹‑A ‑lɛdulale ‑o dɔɔ ‑o nu *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'kpalɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'mu 'a gbaan ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta. 'Duŋ‑ ‑e nu bwelɛ gale ba a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma.›»
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ ‑dwa ‑o 'kpee 'tɛ.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 ‑Ayile, 'ke ‑o gole‑ bu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yigɔɔnlɛ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin vu ta do 'ɛ 'pegee mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ni.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Le mu 'la ‑ja Zesu bu 'ɛ ta, 'mu 'tɔ ‑le ‑gɛ: Magidala Mari 'pegee Zaani, 'bhɛɛ‑ Zaki nɛɛ Mari. Le ‑vin mu 'la 'yaa‑ ye, 'mu 'yee‑ ‑jan do 'kpɔ 'ɛ 'yela‑ ‑yigɔɔnna Zesu a *winbɔwo mu 'ɛ ni.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 'Duŋ‑ Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ waa ‑o 'kpalɛ‑ 'woo‑ le mu 'ɛ 'wojan‑ mu 'ɛ 'yi; 'bhɛ mu ‑yaa ‑o ‑yrɛ 'yi 'bhii‑ gbiŋ dɛza.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Piɛri 'e 'wlɛnle‑, 'kee‑ gele‑ blaale‑ Zesu bu 'ɛ ta. ‑E bhɔle 'bhɛ ta, 'ke ‑ya makulale, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bu ‑gluu 'ɛ 'yiglinle. Yaa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'yi, 'ke yaa 'e go gbaa ma sɔ 'pu 'ɛ ba. ‑Ayile, ‑a ‑liibhaa' gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ ‑a ma, 'kee‑ niinale ‑a ‑zanta'.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 'Bhɛ yi do 'kpɔ 'ɛ 'le, Zesu a ‑klaŋlanɛ plɛ ‑yaa ge 'zi ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Emausi. 'Bhɛ ‑wa 'ɛ 'pleŋgole ‑yaa Zeruzalɛmu ma kilo vu ta do.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 ‑Za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta, ‑o mɛɛ plɛ ‑yaa ‑balo klɛ 'zi 'mu ‑la ta.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑balo 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'gbu 'e 'mabɛɛnle ‑o ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'eke‑ zi 'taa 'ɛ ta.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ‑O ‑yrɛ ‑yaa ‑a ma, 'duŋ‑ ‑e ‑yaa 'bhii‑ ‑gblo 'kpale‑ ‑yaa ‑o ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa sɔ ‑a madɔle.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑yaa ‑mɛ ‑balo ‑la klɛ 'zi 'ka 'nu bhla 'ɛ zi ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o dulale ‑o wlɛyisriwole 'ɛ 'le.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o do 'la sii Kleopasi, 'bhɛ Zesu 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «'Bhi do ‑kplɛn 'kpɔ ‑le 'yee‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'lɛɛ‑ ta 'kee‑ ‑zadɔle laa ‑o ‑za mu 'la ꞊kla ‑yrekpaa' plɛ 'lɛɛ‑ ta 'mu 'yi ɛɛ?»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Zesu pe dɔɔ: «‑Za mu 'ɛ ‑de ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o mɛɛ plɛ 'a 'pele‑ 'sanle Zesu ni dɔɔ: «‑Za 'la 'bhɛ ꞊kla Nazarɛti mi Zesu 'ɛ ni bhe! ‑E ‑yaa 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi ‑glɔɔ do 'le. ‑E ‑yaa 'eglɔɔle ‑a klɛza mu 'pegee ‑a wojan mu 'ɛ ma ‑Waanbhaa' 'pegee Izraɛli 'si mu 'ɛ 'kpɛn 'yrɛ ma.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 ‑Kɔɔa' 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' 'lɛɛ mu 'ɛ ‑wa ‑kpaa *Romɛ mu a mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'kɔɔ, 'kaa 'mu 'a dɛ. ‑Ayile 'mu 'a ‑gbaanna ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 'O mɔɔ 'kpee ma, 'yele‑ ‑yaa nu klɛlɛ Izraɛli 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ‑o ‑Bhee mi 'le. 'Duŋ‑ ‑e ‑gaa 'bhɛ ‑yrekpaa' yaga mi ‑le ‑zɔn.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 'Bhɛɛ‑ 'waa‑ le mu 'ɛ 'ke mu 'o 'kpeelɛnia. ‑O ‑wlɛnna ‑zɔn zrwanzi 'tutu 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja Zesu bu 'ɛ ta.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 'Duŋ‑ waa ‑a gbaa 'ɛ 'yelɛ‑ ‑a bu 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia 'o ni dɔɔ ‑mlɛkɛ' 'ke mu ‑pwɛla ‑o ba, 'bhɛɛ‑ 'mu pe ‑o ni dɔɔ ‑e ‑bwela gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑yrɛ ma.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 'Bhɛ blaan, 'waa‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'ke mu ‑ja ‑a bu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ le mu 'ɛ 'mu ‑za mu 'la 'yigɔɔnna ‑o ni, 'woo‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ ‑o 'bhɛɛ‑ ‑za mu do 'kpɔ 'ɛ ꞊ya, 'duŋ‑ waa 'yee‑ Zesu 'gbu 'yelɛ‑.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ee! Mɛɛ 'kpeelɛkle mu, 'ka nu 'ka 'kpalɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu ‑jan mu 'la ꞊woa ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'mu 'yi 'waati 'ɛ ‑de ‑la ba ɛɛ?
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ‑A ‑lɛdulale laa ‑yaa dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑kpɔsɔɔ Krisi yaa ‑yaa nu 'bhɛɛ‑ ‑yrɛn 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ gele‑ 'tɛ ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yi ɛɛ?»
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya san Moizi 'sɛwɛ mu 'la yɔɔndia‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'kpɛn ‑jan mu 'la yɔɔndia‑ 'mu a 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'la bhe ‑o 'kpɛn ‑jan mu 'la ꞊woa 'yee‑ 'gbu ba zayi', ‑e 'mu 'kpɛn 'yipia꞊ ‑o ni.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 ‑O bhɔle Emausi ‑wa 'ɛ ‑din, Zesu 'a ꞊kla 'bhii‑ ‑e 'kanle 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ 'ɛ 'mu 'a 'yikwlanna gele ma, 'bhɛɛ 'mu pe ‑a ni dɔɔ: «Bo 'o ‑din ‑gɛ, yromazi ꞊bhwa gban, 'bhɛɛ‑ ‑fitrii' 'kpale‑ ‑saan gban 'ezin‑.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ gele‑ ‑o zi ‑wa 'ɛ 'kpee.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Pɛbhle 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑o yaale' ‑tabali 'ɛ zi. 'Bhɛɛ‑ Zesu 'bluu 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya takanle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑waa pɛ nale‑.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gblo gole‑ ‑o ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o Zesu madɔle. 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ 'truŋwole ‑o ‑yrɛ ba.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 ‑Ayile, 'ke ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'yaa‑ ‑balo klɛ 'zi 'a ‑le zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑jan mu 'ɛ 'yipe zii' 'o ni 'waati 'la ba, 'o zrukpaale ‑yaa 'egbɛnɛle 'dɛ!»
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑woo ‑wlɛnle' blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o niinale ‑o ‑zanta' Zeruzalɛmu. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'tɛnlɛ‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin vu ta do 'ɛ 'pegee 'bhɛ mu 'madɔwo mu 'ɛ ma.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 'Bhɛ mu ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛzan ‑bwela gale ba kpataakpa, 'bhɛɛ‑ Simɔ 'gbu 'a ꞊ya!»
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 ‑Ayile, 'woo Zesu a ‑klaŋlanɛ plɛ 'la ‑daa Emausi ‑wa 'ɛ ta, ‑o ‑waa pɛ ‑za 'ɛ 'yigɔɔnna. Zesu 'pwɛla‑ ‑o ba gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑o ge bhla 'ɛ zi Emausi, 'bhɛɛ‑ ‑wa madwa‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'yee‑ Zesu 'yaa‑ 'bluu takan' zii' ‑o ‑le bhla 'la ba, ‑o 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna 'bhɛ mu ni.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 ‑O ꞊bwa 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yigɔɔnle ma bhe, 'ke Zesu 'pwɛle ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Bhaa ‑Waanbhaa' a yilabla klɛ 'ka ba!»
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 'Duŋ‑ ‑e ‑kla bi ‑o ni 'bhii‑ jiɛlii do ‑le ‑pwɛla ‑o ba, ‑ayile ‑gblaan ‑gbɛnɛ do ꞊klaa ‑o 'kpɛn 'yi.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zesu 'gbu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka zru ba 'tɛ ‑o ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑mɛla ma 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'ka zru mu 'ɛ klɛ 'zi plɛ ɛɛ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 ‑Ka 'ŋ 'kɔɔlaalii mu 'ɛ 'pegee 'ŋ gaan mu 'ɛ ‑glin doo, 'mi 'gbu ‑le ‑gɛ kpataakpa. ‑Ka 'kun 'ŋ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'ŋ ‑glin doo. So 'pegee bhɛlɛ' 'laa ‑o mɛɛ jiɛlii ma, 'bhii‑ 'ka 'yrɛ ‑o ‑a ma 'mi ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑gɛ.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 ‑E 'bhɛ 'pelawoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'pɔnli blaan mu 'la 'yaa‑ ‑a 'kɔɔlaalii, 'bhɛ 'pegee ‑a gaan ‑laa mu 'ɛ ma, ‑e 'mu ‑zrɔnna ‑o ni.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ‑O zrukpaa' gbɛ 'pegee ‑o ‑liibhaa' gbɛya ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, waa ‑yaa 'sɔle ‑o 'kpale ‑a ‑yi. 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «Pɛle sa ‑o 'ka 'kɔɔ ‑gɛ ɛɛ?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o kaa ‑yaale' ‑lɛkpu' do nale‑ ‑a ni.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ‑E 'bhɛ 'sile‑, 'kee‑ 'bhɛ 'bhlele ‑o 'kpɛn 'yrɛ ma.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni 'ŋ 'yaa‑ 'ka ‑din 'waati 'la ba, 'bhɛ mu laa ‑o ‑li 'ka 'kpee ɛɛ? 'An ꞊pia 'ka ni dɔɔ: ‑A ‑lɛdulale ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn yɔɔndɛle ‑o 'mi ba zayi' Moizi a 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi 'bhɛ 'pegee ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu ‑jan mu 'la yɔɔndia‑ ‑waa' 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi 'mi ba zayi', 'bhɛɛ‑ ‑o 'kɛ mu 'la yɔɔndia‑ 'Srokpa 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'kpɛn 'yizakla wlan 'le kpataakpa.»
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ yikan' 'nale ‑o ni, 'kooko‑ ‑o sɔ ‑Waanbhaa' a ‑jan mu 'ɛ 'yimale kplankplan.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Wa yɔɔndia‑ 'elwale gban ‑sɔ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹‑A ‑lɛdulale ‑o dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi nu ‑yrɛnbhlelɛ 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ blaan ‑e nu bwelɛ gale ba ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma.›
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, 'kee‑ san Zeruzalɛmu ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ge 'tɛnlɛ‑ 'drunyan 'ɛ 'yi mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ma, ‑o nu ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wolɛ‑ ‑o 'kpɛn ni ‑a 'tɔ 'ɛ 'yi; 'kooko‑ ‑o ploo waa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 'Ka mu 'gbu ‑le 'mi 'srɛ 'le ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'yi.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 'Ŋ Dɛ 'bhɛ 'liiwli‑ ‑naa ‑a *Lii 'Weŋ 'la 'naza‑ ta 'ka ni, 'mi 'gbu nu 'bhɛ 'kpalɛ‑ 'ka ni. 'Duŋ‑ ‑ka bo ‑sɔ Zeruzalɛmu 'sani‑ 'ke 'bhɛ ‑glɔɔya' 'ɛ zinaa' 'ka ta 'kee‑ da laanima.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gole‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Betani ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑O bhɔlawoa 'bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya gbɛ mu 'ɛ 'wlɛnle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'dumawole.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 ‑E ‑yaa ‑o 'dumawo zii' 'waati 'la ba, 'ke ‑Waanbhaa' 'a 'sile 'ke 'bhɛ gele‑ 'kɛle‑ laflɛ' 'yi.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 'Bhɛ blaan, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yanle‑ ‑a gbalele, 'ke 'mu niinale 'mu ‑zanta' Zeruzalɛmu, 'mu zrukpaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ ta.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Yi 'oo yi, ‑o ‑yaa kla 'eke‑ ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑Waanbhaa' gba.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.