Lucas 18

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ

Sair da comparação
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle 'sanle ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni, 'kooko‑ ‑ya zrɔn 'mu ni 'bhii‑ 'mu bo 'mu 'seriwole ma 'waati 'ɛ 'kpɛn ba, 'bhɛɛ‑ 'mu 'trɛ 'laa 'bhɔlɛ‑ 'mu 'seriwole ma ‑titi.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 ‑E pe 'mu ni dɔɔ: «'Kitikan mi do ‑yaa ‑wa do ta, yaa ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'klɔsikun.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 'Yee‑ ‑wa do 'kpɔ 'ɛ ta, ‑a nɔɔ‑ glaanle le do ‑yaa nu yi 'oo yi 'yee‑ 'kitikan 'mi 'ɛ ‑a matɛdɔlɛ. 'Bhɛ 'yaa‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Zoo 'na 'mi ni 'ŋ 'sɔɔnnii 'ɛ ta!›
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 'Bhɛ glaanle 'ɛ ꞊mwa 'yee‑ 'kitikan mi 'ɛ matɛdɔle ma 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa dɔle‑ ‑a ‑la 'kee‑ 'zoo na 'bhɛ ni. 'Duŋ‑ ‑yrekpaa' do, 'ke ‑ya pele‑ ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: ‹Wlan 'ɛ ni, 'naa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'naa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'klɔsikun.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'yee‑ le 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ŋ matɛdɔ 'zi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, ‑e nu bolɛ 'ŋ matɛdɔle ma 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'fɔke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ŋ zrupliile ma. 'Kee‑ ꞊kla 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'ŋ 'zoo 'nale ‑a ni.›»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 'Bhɛ blaan, 'ke Mɛɛzan Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ka 'yee‑ 'kitikan mi ‑yɔɔ 'ɛ ‑yaa' ‑jan 'ɛ ꞊maa ɛɛ?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ‑Waanbhaa' 'la mɛɛ mu ꞊sia ‑a ba 'ke ‑yaa' pɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ mu bole ‑o wisile ma ‑a ni 'ke ‑wa ‑sromabɔ ‑bi zi 'pegee ‑yrekpaa', 'ka mu 'kpee ma 'yee‑ ‑Waanbhaa' laa nu 'bhɛ zan mu a 'seri 'ɛ 'lɛkunlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑yoo go ‑yrɛn 'yi ɛɛ? 'Ka mu 'kpee ma, ‑e nu ‑mɔlɛ' 'ke yaa zibɔ ‑o zi ɛɛ?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Wlan 'gbu 'ɛ ni, ‑Waanbhaa' laa nu ‑mɔlɛ' ‑o gole ma ‑yrɛn 'yi. 'Duŋ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'nu yi 'ɛ 'le, ‑e nu bhɔlɛ mɛɛ ‑wɛɛ' ‑la ta 'ke 'mu 'kpale‑ ‑o ‑a ‑yi ɛɛ?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Zesu ‑gɔɔn do ꞊bwa 'ezin‑. Mɛɛ ‑lɛdo' 'la ‑o 'kpee ma ‑o ‑lɛdɔɔle ‑o ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'gbu magbaandɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ma, Zesu ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ ꞊bwa 'mu ‑la 'kaama‑.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 ‑E pe dɔɔ: «Mɛɛ plɛ ‑ja ‑o 'seriwo yrɛ nɔɔ‑ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, ‑a do ‑yaa 'ke Farizi mi 'le, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ 'bhɛ 'yaa‑ 'ke 'nisrakun mi 'le.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farizi mi 'ɛ ‑ja dulalɛ 'edaŋma ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'seriwole ‑saan dɔɔ: ‹'E, ‑Waanbhaa'! 'Mi 'e 'pubɔ‑, ‑amasrɔyi 'naa ‑o 'ke ‑faannii' 'pegee mɛɛ ‑yɔɔ' 'le, 'bhɛɛ‑ 'naa mɛɛ ‑bhɛɛke' 'na ‑glin 'bhii‑ mɛɛ ‑vin mu 'ɛ gbɛɛn‑. 'Mi 'e 'pubɔ‑ 'ezin‑, ‑amasrɔyi 'naa ‑o 'eyɔɔle 'bhii‑ 'nisrakun mi 'la bhe 'bhɛ gbɛɛn‑.›
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 'Ŋ 'suŋwla‑ gaan plɛ ‑gbɛɛyi' 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ pɛ 'oo pɛ 'la 'srɔɔwoa꞊ 'ŋ 'bhɛ 'yiciɛn‑ ‑lɛ vu, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑lɛ vu mi 'ɛ 'ŋ 'bhɛ na 'bhi ‑Waanbhaa' ni.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'nisrakun mi 'ɛ 'bhɛ 'pleŋgole ‑yaa 'yee‑ Farizi mi 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'laa ‑yaa sɔ 'bhɛ ‑yrɛkpale laanima. 'Bhɛ 'bhɛ gbɛ plɛ 'ɛ ꞊kpaa 'bhɛ 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ pe dɔɔ: ‹'Ee, ‑Waanbhaa'! 'Ŋ 'yrɛnkla 'e ma, 'ŋ 'yoo‑ 'ke ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi 'le.›»
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka 'ni dɔɔ ‑Waanbhaa' 'nisrakun mi 'ɛ ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma ‑yaan, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑ja 'bhɛ ba 'fɛ 'lɛ ma. 'Duŋ‑ Farizi mi 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'srɔɔwolɛ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ. ‑Amasrɔyi, 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la 'bhɛ 'gbu magbaandia mɛɛ ma, ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan mavɛɛlɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'gbu mavɛɛla, ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan magbaandɛlɛ.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 ‑Yrekpaa' do, mɛɛ 'ke mu ꞊nwa ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ke mu 'le Zesu ni, 'kooko‑ ‑e 'mu 'dumawo. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yrɛkpale 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ ma 'ke ‑o ‑yranle' 'mu zi.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ ‑o nu 'woo‑ ‑nɛ mu 'ɛ 'le ‑a ni, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ka 'laa ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ ‑gbinlɛ' 'ŋ ma, ‑kaa 'to 'ke ‑o nu 'ŋ ba. ‑Amasrɔyi mɛɛ 'la zan mu klɛgbɛya ‑o 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ mu 'lɛɛ‑ gbɛɛn‑, 'bhɛ zan mu ‑la pɛ ‑le 'ke ‑Waanbhaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'le.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ ma dɔɔ: 'Ke mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑za 'ɛ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do 'a kun gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛ zan laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta ‑titi.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Zuufu mu a ‑kuŋlii do Zesu 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «'O Daan mi wlan, 'an klɛ 'nale‑ ‑a ma 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la 'ke ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwo‑ ɛɛ?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ 'ŋ 'sii zii' 'e Daan mi wlan ɛɛ? Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o 'elrele 'ke yaa 'e go ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ba.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 'E ‑Waanbhaa' a 'toŋ mu 'lɛɛ‑ dɔ ɛɛ, 'wole‑ dɔɔ: ‹'Yaa ‑yanbhɔɔya klɛlɛ, 'yaa mɛɛ dɛlɛ, 'yaa ‑faanwolɛ, 'yaa bhla 'kpalɛ‑ mɛɛ ma, 'e dɛ 'pegee 'e nɛɛ ‑lɛdɔ' ‑a ma.›»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 'Yee‑ ‑naflo zan 'ɛ pe Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ 'woo‑ 'toŋ mu 'la bhe 'mu 'kpɛn 'klɔsikwan 'kee‑ 'san 'ŋ matruŋya 'waati 'ɛ ba.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 ‑E 'bhɛ 'pele‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Yaa ‑za do 'kpɔ ‑la klɛlɛ ‑li, 'bhɛ ‑le dɔɔ: 'e 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn gɔn, 'bhɛɛ‑ ‑o ma ‑gɔli' 'ɛ 'yiciɛn‑ 'kɔɔfleŋzan mu ma. 'Kee 'bhɛ ꞊kla, 'e nu ‑naflo mu 'srɔɔwolɛ laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, nu 'bhɛɛ‑ 'e klɛ 'ŋ zi mi 'le.»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ 'kpɛn 'male‑, 'ke ‑ya wlɛyisriwole, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa 'ke ‑naflo zan ‑gbɛnɛ do 'le.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'E, ‑naflo zan mu gele la ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta 'dɛ!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 'Ali‑ 'yɔɔnma do 'kanle‑ laa la ‑mlɛsiɛnnɛ do ‑gluu zi 'bhii‑ ‑naflo zan do gele la ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑o 'trɔnkpa zii' Zesu 'ni, 'bhɛ mu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke 'mu 'a pele‑ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ ‑dele sɔ gole ‑za 'yi ɛɛ?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Za 'la 'bhɛ bhaaplɛŋ mu ‑baliwo, 'bhɛ 'laa ‑Waanbhaa' ‑baliwo ‑titi.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Piɛri pe ‑a ni dɔɔ: «'O mɔɔ ‑ploola 'o 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ma, 'bhɛɛ‑ 'o ꞊nwa dɔlɛ 'e zi.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ ma dɔɔ: 'ke ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa 'fɛ oo, ‑a na oo, ‑a nɛɛnɛ‑ mu oo, ‑a dɛ 'pegee ‑a nɛɛ oo, 'bhɛ 'pegee ‑a ‑nɛ mu 'ɛ ꞊twa ‑a nɔɔ‑.
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 'Bhɛ zan nu 'bhɛ pɛ mu 'ɛ yɛkɛ‑ 'srɔɔwolɛ 'ke bhɛ kan ‑a 'ciɛn ‑lwa mu 'ɛ ta 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ zan nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑yaa' *‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele, ‑kɔɔ' ‑o gelawo zii' Zeruzalɛmu ‑gɛ bhe, ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn yɔɔndia‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ba za 'yi 'mu 'kpɛn 'yi za nu klɛlɛ.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 ‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'kpalɛ‑ 'si 'bhɛɛke mu 'kɔɔ, 'bhɛ mu 'nu ‑a malrɔgolɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu 'sɔnsi‑ ‑a ma; 'mu nu a ‑zwanwolɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu nu 'mu 'liile‑ 'klalɛ‑ ‑a ta.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 'Bhɛ blaan, ‑o nu ‑a tafɛlɛ 'ke gbaŋbhlɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ. 'Ke ‑wa ꞊dia, 'duŋ‑ ‑e nu bwelɛ gale ba ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ ‑o do 'kpɔ 'yimalɛ. ‑E ‑yaa 'bhii‑ ‑gblo 'kpale‑ ‑yaa' ‑o yikan' 'ɛ 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa sɔ ‑o ‑yimale.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Zesu 'pegee ‑a zi mu 'ɛ 'bhɔlawoa Zeriko ‑wa 'ɛ ‑din 'waati 'la ba, ‑yrɛ 'wi mi do yaale ‑yaa zi 'ɛ 'trɔn ta 'ke ‑ya ‑yrɛwo' mɛɛ mu ma.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 ‑Ayile, ‑ya male 'kaa ‑zamaa' 'srɛ do ‑o 'kan zii', 'kee‑ mɛɛ 'ke mu ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛla ma 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑weli' ‑o 'esrɛle ‑gee' ɛɛ?»
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 ‑O pe ‑a ni dɔɔ Zesu 'la da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ ‑le 'kan zii'.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑ya pele 'sanle 'eglɔɔle dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑ Zesu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Mɛɛ 'la zan mu dɔle‑ ‑yaa mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'lɛɛ, 'mu 'yaa‑ ‑yran 'zi ‑a zi 'kaa ‑ya taga. 'Duŋ‑ ‑e ‑yaa pe 'zi 'eglɔɔle 'ezin‑ dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑ Zesu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu dulale, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'kaa ‑o nu 'yee‑ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'le ‑a ni. ‑Ya mabɛɛnle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpale dɔɔ:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ za ‑la klɛ 'e ni ɛɛ?» ‑E pe Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ya klɛ 'ke 'ŋ sɔ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑.»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'E 'yrɛ 'liiploo‑! 'Yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe 'e 'bheela‑.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑a ‑yrɛ mu 'ɛ 'liiploole, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yrɛ ma yele‑. ‑Ayile 'kee‑ dɔle‑ Zesu zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ge ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔlele. ‑Zamaa' 'ɛ 'yrɛkpale 'yee‑ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ ma, 'ke ‑o 'kpɛn ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle 'sanle.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.