Lucas 16

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zesu pe 'ezin‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Pɛzan do ‑yaa, 'bhɛɛ‑ ‑gɔli' magaan mi do ‑yaa ‑a 'kɔɔ. Yi do ta, ‑o ꞊nwa ‑yaa' ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ꞊lwa 'wlalɛ‑ ‑a 'kɔɔ dɔɔ 'bhɛ ‑yaa' ‑gɔli' 'ɛ 'siɛ zii'.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 ‑Ayile, 'kee‑ yaa ‑gɔli' magaan mi 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale dɔɔ: ‹'Mi 'e ma jan do ‑maa. 'Mi 'a ꞊maa dɔɔ 'yaa 'an ‑gɔli' 'ɛ 'siɛla‑; 'bhɛla‑ ‑zɛɛle 'ye 'an ‑gɔli' 'ɛ ꞊kla 'ke pɛ 'oo pɛ 'la 'le, nu 'bhɛ 'yipe 'ŋ ni, 'bhɛɛ‑ 'e jila. ‑Amasrɔyi 'yaa nu klɛlɛ ‑li 'an ‑gɔli' 'ɛ magaan mi 'le.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: ‹'Ŋ zan ‑o zan 'ŋ ‑gbinlawolɛ 'an ye 'ɛ ta bhe, 'ŋ sɔ ‑a klɛle‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ? Gba la yewo faŋgan‑ 'laa ‑o 'ŋ ta, 'bhɛɛ‑ 'naa sɔ 'ŋ 'yrɛwole mɛɛ mu ma, ‑yrala' 'ɛ 'kɔɔ.›
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 'Bhɛ 'yi, 'ke ‑za do dɔle‑ ‑a 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ nu ‑za do klɛlɛ 'kooko‑ 'ke 'ŋ zan 'ŋ ‑gbian 'an ye 'ɛ ta, mɛɛ 'ke mu sɔ 'ŋ 'sile 'mu ba.›
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑a zan a ca mu ‑yaa mɛɛ 'la zan mu ma, 'kee‑ 'mu 'kpɛn 'siile do do ‑a ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lwa mi 'ɛ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: ‹'Ŋ zan a ca ‑wɛɛ' ‑le 'e ma ɛɛ?›
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 'Bhɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹‑Yrɔn 'gboŋgbo 'yan ‑kɛmɛ do.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: ‹Yala‑ ‑gɛ blaale‑ doo, 'yaa‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛ ‑yrɔn 'gboŋgbo mia plɛ bhɛ vu.›
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑e mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑lrɔkpale 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Bhɛɛ‑ 'bhi 'lɛɛ‑, 'ŋ zan a ca ‑wɛɛ' ‑le 'bhi ma ɛɛ?› 'Bhɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'An pɛ ca 'ɛ ‑yoo pɛbhɛ ‑bɔtɔ ‑kɛmɛ do.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: ‹Yala‑ ‑gɛ blaale‑, 'yaa‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛ mia yiziɛ.›
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 'Bhɛ blaan, 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'la bakanle laa ‑yaa, ‑a zan 'ɛ 'bhɛ 'a 'tɔ 'wlan ꞊pia ‑yaa' ‑dawliya 'ɛ ma.» 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Drunyan ta mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'eke‑ 'kungbɛya dɔ ‑waa' ‑za mu 'ɛ 'yi, 'ke 'bhɛ kan ‑Waanbhaa' a pɛ mɛɛ mu 'la 'taawo zii' 'tɛbhile ba 'mu ta.»
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke 'ka 'drunyan ta ‑dawli' ma ‑naflo mu 'ɛ ꞊sia, 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊bhwa mɛɛ mu ba 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka bhɛgwlɛnya ‑glinna 'kɛle‑, 'ke 'kaa pɛ 'trɛ ta 'ɛ ꞊yaan yi 'la ta, 'ka sɔ ‑bheele' ‑o ma ‑Waanbhaa' a ‑wa 'la 'ke ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ꞊nɔɔ.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 'Ke mɛɛ 'la zan zru ‑o do ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛ zan zru nu klɛlɛ do ‑za ‑gbɛnɛ klɛle‑ 'yi 'ezin‑. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑lɛdɔɔle laa ‑o ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔɔle laa ‑o ‑za ‑gbɛnɛ mu 'yi 'ezin‑.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 'Duŋ‑ 'ke 'ka 'lɛdɔɔle laa klɛlɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ ta ‑dawli' ma ‑naflo ma mu 'kungbɛya 'ɛ ma, ‑dele nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ 'kpale 'ka 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑naflo ‑zeze mu gbɛkpa 'ka 'kɔɔ ɛɛ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka zru laa ‑o do 'ka ‑vindo' mi a ‑za ma, 'ka 'gbu a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑dele nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ gbɛkpale 'ka 'kɔɔ ɛɛ?»
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 «Mɛɛ do laa sɔ yewole ‑kuŋlii plɛ ni 'eke‑ ma. 'Kee‑ 'bhɛ ꞊kla, ‑a do vɛn nu 'silɛ‑ ‑a yin 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ ‑za sɔ a ni. 'Ke ‑a lii biile ꞊bwa ‑a do 'yi, ‑e nu ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ mavɛɛlɛ. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ka 'laa sɔ klɛle‑ ‑Waanbhaa' a lu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ka klɛ ‑gɔli' a lu 'le 'ezin‑.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Farizi mu 'la 'yaa‑ ‑o 'trɔnkpa zii' Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la, ‑o ‑yaa Zesu malrɔgo 'zi, ‑waa' ‑gɔli' 'flɛnya‑ 'ɛ ma.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu, 'ka 'ka 'gbu klɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le mɛɛ mu ‑yrɛ ta. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'ka zru mu 'ɛ dɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑za 'la 'bhɛ ‑o mɛɛ mu ‑yrɛ 'yi ‑za ‑gbɛnɛ 'le, 'bhɛ ‑la vɛnsi ‑Waanbhaa' yin 'lii.»
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 «Moizi a 'toŋ 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa 'sɛwɛ mu 'ɛ 'seŋ ‑daŋ' ‑le Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a pɛ 'waati 'bhɛɛ‑ 'le. ‑A 'san Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'nu yi 'ɛ ma, ‑o ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale 'ɛ 'wo zii', 'bhɛɛ‑ mɔkpɛn' ‑o dɔ 'zi 'eglɔɔle 'ke ‑o wla ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 'Duŋ‑ laflɛ' 'pegee 'trɛ nu 'kanlɛ‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a 'toŋ 'ɛ gɔ 'fiɛntrɔnnɛ do 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ gole‑ ‑a ba ‑titi.»
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 «'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola 'bhɛ 'na 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ le ‑bhɛɛke' 'yalaa‑, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla 'bhɛ 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan le 'la 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑ploola 'bhɛ ma 'bhɛ 'yalaa‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla 'bhɛ 'le bhe 'ezin‑.»
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Elwale ‑sɔ, ‑naflo zan do ‑yaa; ‑e ‑yaa dunɛ‑ 'plɛɛle‑ ‑lrele' mu ‑la kla ‑a ta. Yi 'oo yi, ‑trɔn maza ‑le ‑yaa sɔ ‑a ni, 'bhɛ 'pegee pɛbhle ‑lrele' ‑yaa sɔ ‑a ni.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'kɔɔfleŋzan do sii Lazaa. Bhɛ mu ‑yaa ‑a 'flɛ 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑a yilale ‑yaa ‑naflo zan 'ɛ ‑yaa 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 'Ke pɛle piinɛ‑ mu 'la 'yaa‑ balaa' ‑naflo zan 'ɛ ‑yaa ‑tabali 'ɛ ꞊la, 'yee‑ Lazaa ‑yaa 'mu ‑la bhle. 'Bhɛɛ‑ ‑gbaan' mu ‑yaa ‑yaa' bhɛ mu 'ɛ 'liiplaa‑.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi 'tɛ, 'ke Lazaa klɛle‑ 'ke siɛle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ gele‑ ‑a lii 'ɛ 'le Abraamu ‑din laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ klɛle‑ 'ke siɛle' 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa binle‑.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 'Duŋ‑ 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ binle blaan, ‑e ‑yaa ‑yrɛnbhle' zii' 'ebebele gbaa mu a ‑wa 'ɛ ta. ‑Ya ŋgblo ‑lawlɛnle 'ke ‑a ‑yrɛkpale Abraamu ma 'egbɔɔnle laanima. Lazaa ‑yaa 'bhɛ ‑din.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma, ‑a pe Lazaa ni dɔɔ ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' do ꞊zwan ‑yi ba, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'ŋ blina‑ 'ɛ 'twalɛ‑ 'ke 'bhɛ 'le, ‑amasrɔyi 'ŋ 'yoo‑ ‑yrɛn 'yɔɔ‑ bhle 'zi 'tɛ 'lɛɛ‑ 'yi ‑gɛ.›
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 'Duŋ‑ Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'nɛ, 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑o ‑li 'e 'kpee ɛɛ, 'e 'yaa‑ 'e 'yrɛ ma 'waati 'la ba, 'e pɛ ‑bebe 'srɔɔwoa‑, 'bhɛɛ‑ Lazaa ‑yrɛnbhla 'ebebele 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E ꞊nwa ‑a zrukpaa' yrɛ ‑la nɔɔ‑ ‑zɔn ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhi ‑o ‑yrɛnbhle' zii'.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑gluu 'trole‑ ‑gbɛnɛ do ‑o 'o mɔɔ 'pegee 'ka mu pleŋ‑; ‑asiikɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊pia‑ dɔɔ 'bhɛ ‑o gole‑ 'o ba, 'bhɛɛ 'bhɛ ge 'ka ba laale, 'bhɛ zan laa sɔ 'bhɛ klɛle‑. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ klɛgbɛya do 'kpɔ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊pia dɔɔ 'bhɛ ‑o gole‑ 'ka ba ye, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'o ba ‑gɛ, 'bhɛ zan laa sɔ.›
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ pe dɔɔ: ‹'Ke ‑yoo 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'e 'zoole‑ 'ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, Lazaa 'winbɔ‑ 'drunyan ta 'ŋ dɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 'Ŋ nɛɛnɛ‑ 'soo ‑o 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, ‑e ge ‑o 'kpeelɛkan, 'bhɛɛ‑ ‑ya pe ‑o ni dɔɔ waa nulɛ 'ŋ 'yoo‑ ‑yrɛnbhle' zii' yrɛ 'la ꞊nɔɔ ‑gɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ.›
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹*Moizi 'pegee ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑woo ‑o ‑din ye. 'Bhɛ mu sɔ ‑o 'kpeelɛkanle, ‑woo 'trɔnkpa 'mu 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la.›
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 'Duŋ‑ 'yee ‑naflo zan 'ɛ pe Abraamu ni dɔɔ: ‹'Ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, 'bhɛ 'laa 'a 'yibhɔ‑. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ do ‑bwela gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑ja ‑o ta ye, ‑o 'kpeelɛkan zayi', ‑o nu 'ploolɛ‑ ‑waa' 'taawogbɛya 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'taawo‑ ‑Waanbhaa' a zru maza 'ɛ ta 'tɛ.›
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Ke waa dɔ ‑a ‑la 'ke ‑woo 'trɔnkpa Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu 'wojan‑ mu 'ɛ ‑la, 'ali‑ 'ke mɛɛ do ‑bwela gale ba, 'waa nu dɔlɛ ‑a ꞊la 'sekeseke 'ke ‑woo kpa 'bhɛ zan 'ɛ 'wojan‑ 'ɛ 'yi.›»
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.