Lucas 16
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF
1 Zesu pe 'ezin‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Pɛzan do ‑yaa, 'bhɛɛ‑ ‑gɔli' magaan mi do ‑yaa ‑a 'kɔɔ. Yi do ta, ‑o ꞊nwa ‑yaa' ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ꞊lwa 'wlalɛ‑ ‑a 'kɔɔ dɔɔ 'bhɛ ‑yaa' ‑gɔli' 'ɛ 'siɛ zii'.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 ‑Ayile, 'kee‑ yaa ‑gɔli' magaan mi 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale dɔɔ: ‹'Mi 'e ma jan do ‑maa. 'Mi 'a ꞊maa dɔɔ 'yaa 'an ‑gɔli' 'ɛ 'siɛla‑; 'bhɛla‑ ‑zɛɛle 'ye 'an ‑gɔli' 'ɛ ꞊kla 'ke pɛ 'oo pɛ 'la 'le, nu 'bhɛ 'yipe 'ŋ ni, 'bhɛɛ‑ 'e jila. ‑Amasrɔyi 'yaa nu klɛlɛ ‑li 'an ‑gɔli' 'ɛ magaan mi 'le.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: ‹'Ŋ zan ‑o zan 'ŋ ‑gbinlawolɛ 'an ye 'ɛ ta bhe, 'ŋ sɔ ‑a klɛle‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ? Gba la yewo faŋgan‑ 'laa ‑o 'ŋ ta, 'bhɛɛ‑ 'naa sɔ 'ŋ 'yrɛwole mɛɛ mu ma, ‑yrala' 'ɛ 'kɔɔ.›
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 'Bhɛ 'yi, 'ke ‑za do dɔle‑ ‑a 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ nu ‑za do klɛlɛ 'kooko‑ 'ke 'ŋ zan 'ŋ ‑gbian 'an ye 'ɛ ta, mɛɛ 'ke mu sɔ 'ŋ 'sile 'mu ba.›
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑a zan a ca mu ‑yaa mɛɛ 'la zan mu ma, 'kee‑ 'mu 'kpɛn 'siile do do ‑a ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lwa mi 'ɛ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: ‹'Ŋ zan a ca ‑wɛɛ' ‑le 'e ma ɛɛ?›
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 'Bhɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹‑Yrɔn 'gboŋgbo 'yan ‑kɛmɛ do.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: ‹Yala‑ ‑gɛ blaale‑ doo, 'yaa‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛ ‑yrɔn 'gboŋgbo mia plɛ bhɛ vu.›
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑e mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑lrɔkpale 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Bhɛɛ‑ 'bhi 'lɛɛ‑, 'ŋ zan a ca ‑wɛɛ' ‑le 'bhi ma ɛɛ?› 'Bhɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'An pɛ ca 'ɛ ‑yoo pɛbhɛ ‑bɔtɔ ‑kɛmɛ do.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: ‹Yala‑ ‑gɛ blaale‑, 'yaa‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛ mia yiziɛ.›
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 'Bhɛ blaan, 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'la bakanle laa ‑yaa, ‑a zan 'ɛ 'bhɛ 'a 'tɔ 'wlan ꞊pia ‑yaa' ‑dawliya 'ɛ ma.» 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Drunyan ta mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'eke‑ 'kungbɛya dɔ ‑waa' ‑za mu 'ɛ 'yi, 'ke 'bhɛ kan ‑Waanbhaa' a pɛ mɛɛ mu 'la 'taawo zii' 'tɛbhile ba 'mu ta.»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke 'ka 'drunyan ta ‑dawli' ma ‑naflo mu 'ɛ ꞊sia, 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊bhwa mɛɛ mu ba 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka bhɛgwlɛnya ‑glinna 'kɛle‑, 'ke 'kaa pɛ 'trɛ ta 'ɛ ꞊yaan yi 'la ta, 'ka sɔ ‑bheele' ‑o ma ‑Waanbhaa' a ‑wa 'la 'ke ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ꞊nɔɔ.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 'Ke mɛɛ 'la zan zru ‑o do ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛ zan zru nu klɛlɛ do ‑za ‑gbɛnɛ klɛle‑ 'yi 'ezin‑. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑lɛdɔɔle laa ‑o ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔɔle laa ‑o ‑za ‑gbɛnɛ mu 'yi 'ezin‑.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 'Duŋ‑ 'ke 'ka 'lɛdɔɔle laa klɛlɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ ta ‑dawli' ma ‑naflo ma mu 'kungbɛya 'ɛ ma, ‑dele nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ 'kpale 'ka 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑naflo ‑zeze mu gbɛkpa 'ka 'kɔɔ ɛɛ?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka zru laa ‑o do 'ka ‑vindo' mi a ‑za ma, 'ka 'gbu a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑dele nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ gbɛkpale 'ka 'kɔɔ ɛɛ?»
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Mɛɛ do laa sɔ yewole ‑kuŋlii plɛ ni 'eke‑ ma. 'Kee‑ 'bhɛ ꞊kla, ‑a do vɛn nu 'silɛ‑ ‑a yin 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ ‑za sɔ a ni. 'Ke ‑a lii biile ꞊bwa ‑a do 'yi, ‑e nu ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ mavɛɛlɛ. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ka 'laa sɔ klɛle‑ ‑Waanbhaa' a lu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ka klɛ ‑gɔli' a lu 'le 'ezin‑.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Farizi mu 'la 'yaa‑ ‑o 'trɔnkpa zii' Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la, ‑o ‑yaa Zesu malrɔgo 'zi, ‑waa' ‑gɔli' 'flɛnya‑ 'ɛ ma.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu, 'ka 'ka 'gbu klɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le mɛɛ mu ‑yrɛ ta. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'ka zru mu 'ɛ dɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑za 'la 'bhɛ ‑o mɛɛ mu ‑yrɛ 'yi ‑za ‑gbɛnɛ 'le, 'bhɛ ‑la vɛnsi ‑Waanbhaa' yin 'lii.»
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Moizi a 'toŋ 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa 'sɛwɛ mu 'ɛ 'seŋ ‑daŋ' ‑le Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a pɛ 'waati 'bhɛɛ‑ 'le. ‑A 'san Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'nu yi 'ɛ ma, ‑o ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale 'ɛ 'wo zii', 'bhɛɛ‑ mɔkpɛn' ‑o dɔ 'zi 'eglɔɔle 'ke ‑o wla ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 'Duŋ‑ laflɛ' 'pegee 'trɛ nu 'kanlɛ‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a 'toŋ 'ɛ gɔ 'fiɛntrɔnnɛ do 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ gole‑ ‑a ba ‑titi.»
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola 'bhɛ 'na 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ le ‑bhɛɛke' 'yalaa‑, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla 'bhɛ 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan le 'la 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑ploola 'bhɛ ma 'bhɛ 'yalaa‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla 'bhɛ 'le bhe 'ezin‑.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Elwale ‑sɔ, ‑naflo zan do ‑yaa; ‑e ‑yaa dunɛ‑ 'plɛɛle‑ ‑lrele' mu ‑la kla ‑a ta. Yi 'oo yi, ‑trɔn maza ‑le ‑yaa sɔ ‑a ni, 'bhɛ 'pegee pɛbhle ‑lrele' ‑yaa sɔ ‑a ni.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'kɔɔfleŋzan do sii Lazaa. Bhɛ mu ‑yaa ‑a 'flɛ 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑a yilale ‑yaa ‑naflo zan 'ɛ ‑yaa 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 'Ke pɛle piinɛ‑ mu 'la 'yaa‑ balaa' ‑naflo zan 'ɛ ‑yaa ‑tabali 'ɛ ꞊la, 'yee‑ Lazaa ‑yaa 'mu ‑la bhle. 'Bhɛɛ‑ ‑gbaan' mu ‑yaa ‑yaa' bhɛ mu 'ɛ 'liiplaa‑.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi 'tɛ, 'ke Lazaa klɛle‑ 'ke siɛle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ gele‑ ‑a lii 'ɛ 'le Abraamu ‑din laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ klɛle‑ 'ke siɛle' 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa binle‑.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 'Duŋ‑ 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ binle blaan, ‑e ‑yaa ‑yrɛnbhle' zii' 'ebebele gbaa mu a ‑wa 'ɛ ta. ‑Ya ŋgblo ‑lawlɛnle 'ke ‑a ‑yrɛkpale Abraamu ma 'egbɔɔnle laanima. Lazaa ‑yaa 'bhɛ ‑din.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma, ‑a pe Lazaa ni dɔɔ ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' do ꞊zwan ‑yi ba, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'ŋ blina‑ 'ɛ 'twalɛ‑ 'ke 'bhɛ 'le, ‑amasrɔyi 'ŋ 'yoo‑ ‑yrɛn 'yɔɔ‑ bhle 'zi 'tɛ 'lɛɛ‑ 'yi ‑gɛ.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 'Duŋ‑ Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'nɛ, 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑o ‑li 'e 'kpee ɛɛ, 'e 'yaa‑ 'e 'yrɛ ma 'waati 'la ba, 'e pɛ ‑bebe 'srɔɔwoa‑, 'bhɛɛ‑ Lazaa ‑yrɛnbhla 'ebebele 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E ꞊nwa ‑a zrukpaa' yrɛ ‑la nɔɔ‑ ‑zɔn ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhi ‑o ‑yrɛnbhle' zii'.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑gluu 'trole‑ ‑gbɛnɛ do ‑o 'o mɔɔ 'pegee 'ka mu pleŋ‑; ‑asiikɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊pia‑ dɔɔ 'bhɛ ‑o gole‑ 'o ba, 'bhɛɛ 'bhɛ ge 'ka ba laale, 'bhɛ zan laa sɔ 'bhɛ klɛle‑. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ klɛgbɛya do 'kpɔ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊pia dɔɔ 'bhɛ ‑o gole‑ 'ka ba ye, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'o ba ‑gɛ, 'bhɛ zan laa sɔ.›
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ pe dɔɔ: ‹'Ke ‑yoo 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'e 'zoole‑ 'ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, Lazaa 'winbɔ‑ 'drunyan ta 'ŋ dɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 'Ŋ nɛɛnɛ‑ 'soo ‑o 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, ‑e ge ‑o 'kpeelɛkan, 'bhɛɛ‑ ‑ya pe ‑o ni dɔɔ waa nulɛ 'ŋ 'yoo‑ ‑yrɛnbhle' zii' yrɛ 'la ꞊nɔɔ ‑gɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ.›
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹*Moizi 'pegee ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑woo ‑o ‑din ye. 'Bhɛ mu sɔ ‑o 'kpeelɛkanle, ‑woo 'trɔnkpa 'mu 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la.›
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 'Duŋ‑ 'yee ‑naflo zan 'ɛ pe Abraamu ni dɔɔ: ‹'Ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, 'bhɛ 'laa 'a 'yibhɔ‑. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ do ‑bwela gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑ja ‑o ta ye, ‑o 'kpeelɛkan zayi', ‑o nu 'ploolɛ‑ ‑waa' 'taawogbɛya 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'taawo‑ ‑Waanbhaa' a zru maza 'ɛ ta 'tɛ.›
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Ke waa dɔ ‑a ‑la 'ke ‑woo 'trɔnkpa Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu 'wojan‑ mu 'ɛ ‑la, 'ali‑ 'ke mɛɛ do ‑bwela gale ba, 'waa nu dɔlɛ ‑a ꞊la 'sekeseke 'ke ‑woo kpa 'bhɛ zan 'ɛ 'wojan‑ 'ɛ 'yi.›»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.