Lucas 16

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zesu pe 'ezin‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Pɛzan do ‑yaa, 'bhɛɛ‑ ‑gɔli' magaan mi do ‑yaa ‑a 'kɔɔ. Yi do ta, ‑o ꞊nwa ‑yaa' ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ꞊lwa 'wlalɛ‑ ‑a 'kɔɔ dɔɔ 'bhɛ ‑yaa' ‑gɔli' 'ɛ 'siɛ zii'.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 ‑Ayile, 'kee‑ yaa ‑gɔli' magaan mi 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale dɔɔ: ‹'Mi 'e ma jan do ‑maa. 'Mi 'a ꞊maa dɔɔ 'yaa 'an ‑gɔli' 'ɛ 'siɛla‑; 'bhɛla‑ ‑zɛɛle 'ye 'an ‑gɔli' 'ɛ ꞊kla 'ke pɛ 'oo pɛ 'la 'le, nu 'bhɛ 'yipe 'ŋ ni, 'bhɛɛ‑ 'e jila. ‑Amasrɔyi 'yaa nu klɛlɛ ‑li 'an ‑gɔli' 'ɛ magaan mi 'le.›
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: ‹'Ŋ zan ‑o zan 'ŋ ‑gbinlawolɛ 'an ye 'ɛ ta bhe, 'ŋ sɔ ‑a klɛle‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ? Gba la yewo faŋgan‑ 'laa ‑o 'ŋ ta, 'bhɛɛ‑ 'naa sɔ 'ŋ 'yrɛwole mɛɛ mu ma, ‑yrala' 'ɛ 'kɔɔ.›
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 'Bhɛ 'yi, 'ke ‑za do dɔle‑ ‑a 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ nu ‑za do klɛlɛ 'kooko‑ 'ke 'ŋ zan 'ŋ ‑gbian 'an ye 'ɛ ta, mɛɛ 'ke mu sɔ 'ŋ 'sile 'mu ba.›
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑a zan a ca mu ‑yaa mɛɛ 'la zan mu ma, 'kee‑ 'mu 'kpɛn 'siile do do ‑a ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lwa mi 'ɛ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: ‹'Ŋ zan a ca ‑wɛɛ' ‑le 'e ma ɛɛ?›
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 'Bhɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹‑Yrɔn 'gboŋgbo 'yan ‑kɛmɛ do.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: ‹Yala‑ ‑gɛ blaale‑ doo, 'yaa‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛ ‑yrɔn 'gboŋgbo mia plɛ bhɛ vu.›
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑e mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑lrɔkpale 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Bhɛɛ‑ 'bhi 'lɛɛ‑, 'ŋ zan a ca ‑wɛɛ' ‑le 'bhi ma ɛɛ?› 'Bhɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'An pɛ ca 'ɛ ‑yoo pɛbhɛ ‑bɔtɔ ‑kɛmɛ do.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'ɛ ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: ‹Yala‑ ‑gɛ blaale‑, 'yaa‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ‑a yɔɔndɛ mia yiziɛ.›
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 'Bhɛ blaan, 'yee‑ ‑gɔli' magaan mi 'la bakanle laa ‑yaa, ‑a zan 'ɛ 'bhɛ 'a 'tɔ 'wlan ꞊pia ‑yaa' ‑dawliya 'ɛ ma.» 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Drunyan ta mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'eke‑ 'kungbɛya dɔ ‑waa' ‑za mu 'ɛ 'yi, 'ke 'bhɛ kan ‑Waanbhaa' a pɛ mɛɛ mu 'la 'taawo zii' 'tɛbhile ba 'mu ta.»
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke 'ka 'drunyan ta ‑dawli' ma ‑naflo mu 'ɛ ꞊sia, 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊bhwa mɛɛ mu ba 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka bhɛgwlɛnya ‑glinna 'kɛle‑, 'ke 'kaa pɛ 'trɛ ta 'ɛ ꞊yaan yi 'la ta, 'ka sɔ ‑bheele' ‑o ma ‑Waanbhaa' a ‑wa 'la 'ke ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ꞊nɔɔ.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 'Ke mɛɛ 'la zan zru ‑o do ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛ zan zru nu klɛlɛ do ‑za ‑gbɛnɛ klɛle‑ 'yi 'ezin‑. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑lɛdɔɔle laa ‑o ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔɔle laa ‑o ‑za ‑gbɛnɛ mu 'yi 'ezin‑.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 'Duŋ‑ 'ke 'ka 'lɛdɔɔle laa klɛlɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ ta ‑dawli' ma ‑naflo ma mu 'kungbɛya 'ɛ ma, ‑dele nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ 'kpale 'ka 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑naflo ‑zeze mu gbɛkpa 'ka 'kɔɔ ɛɛ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka zru laa ‑o do 'ka ‑vindo' mi a ‑za ma, 'ka 'gbu a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑dele nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ gbɛkpale 'ka 'kɔɔ ɛɛ?»
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Mɛɛ do laa sɔ yewole ‑kuŋlii plɛ ni 'eke‑ ma. 'Kee‑ 'bhɛ ꞊kla, ‑a do vɛn nu 'silɛ‑ ‑a yin 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ ‑za sɔ a ni. 'Ke ‑a lii biile ꞊bwa ‑a do 'yi, ‑e nu ‑a ‑bhɛɛke' do 'ɛ mavɛɛlɛ. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ka 'laa sɔ klɛle‑ ‑Waanbhaa' a lu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ka klɛ ‑gɔli' a lu 'le 'ezin‑.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farizi mu 'la 'yaa‑ ‑o 'trɔnkpa zii' Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la, ‑o ‑yaa Zesu malrɔgo 'zi, ‑waa' ‑gɔli' 'flɛnya‑ 'ɛ ma.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu, 'ka 'ka 'gbu klɛ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'le mɛɛ mu ‑yrɛ ta. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'ka zru mu 'ɛ dɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑za 'la 'bhɛ ‑o mɛɛ mu ‑yrɛ 'yi ‑za ‑gbɛnɛ 'le, 'bhɛ ‑la vɛnsi ‑Waanbhaa' yin 'lii.»
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Moizi a 'toŋ 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa 'sɛwɛ mu 'ɛ 'seŋ ‑daŋ' ‑le Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a pɛ 'waati 'bhɛɛ‑ 'le. ‑A 'san Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'nu yi 'ɛ ma, ‑o ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale 'ɛ 'wo zii', 'bhɛɛ‑ mɔkpɛn' ‑o dɔ 'zi 'eglɔɔle 'ke ‑o wla ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 'Duŋ‑ laflɛ' 'pegee 'trɛ nu 'kanlɛ‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a 'toŋ 'ɛ gɔ 'fiɛntrɔnnɛ do 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ gole‑ ‑a ba ‑titi.»
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola 'bhɛ 'na 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ le ‑bhɛɛke' 'yalaa‑, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla 'bhɛ 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan le 'la 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑ploola 'bhɛ ma 'bhɛ 'yalaa‑, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla 'bhɛ 'le bhe 'ezin‑.»
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Elwale ‑sɔ, ‑naflo zan do ‑yaa; ‑e ‑yaa dunɛ‑ 'plɛɛle‑ ‑lrele' mu ‑la kla ‑a ta. Yi 'oo yi, ‑trɔn maza ‑le ‑yaa sɔ ‑a ni, 'bhɛ 'pegee pɛbhle ‑lrele' ‑yaa sɔ ‑a ni.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'kɔɔfleŋzan do sii Lazaa. Bhɛ mu ‑yaa ‑a 'flɛ 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑a yilale ‑yaa ‑naflo zan 'ɛ ‑yaa 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 'Ke pɛle piinɛ‑ mu 'la 'yaa‑ balaa' ‑naflo zan 'ɛ ‑yaa ‑tabali 'ɛ ꞊la, 'yee‑ Lazaa ‑yaa 'mu ‑la bhle. 'Bhɛɛ‑ ‑gbaan' mu ‑yaa ‑yaa' bhɛ mu 'ɛ 'liiplaa‑.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi 'tɛ, 'ke Lazaa klɛle‑ 'ke siɛle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ gele‑ ‑a lii 'ɛ 'le Abraamu ‑din laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ klɛle‑ 'ke siɛle' 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa binle‑.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 'Duŋ‑ 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ binle blaan, ‑e ‑yaa ‑yrɛnbhle' zii' 'ebebele gbaa mu a ‑wa 'ɛ ta. ‑Ya ŋgblo ‑lawlɛnle 'ke ‑a ‑yrɛkpale Abraamu ma 'egbɔɔnle laanima. Lazaa ‑yaa 'bhɛ ‑din.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma, ‑a pe Lazaa ni dɔɔ ‑ya gbɛ ‑nɛbhɛ' do ꞊zwan ‑yi ba, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'ŋ blina‑ 'ɛ 'twalɛ‑ 'ke 'bhɛ 'le, ‑amasrɔyi 'ŋ 'yoo‑ ‑yrɛn 'yɔɔ‑ bhle 'zi 'tɛ 'lɛɛ‑ 'yi ‑gɛ.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 'Duŋ‑ Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'nɛ, 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑o ‑li 'e 'kpee ɛɛ, 'e 'yaa‑ 'e 'yrɛ ma 'waati 'la ba, 'e pɛ ‑bebe 'srɔɔwoa‑, 'bhɛɛ‑ Lazaa ‑yrɛnbhla 'ebebele 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E ꞊nwa ‑a zrukpaa' yrɛ ‑la nɔɔ‑ ‑zɔn ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhi ‑o ‑yrɛnbhle' zii'.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑gluu 'trole‑ ‑gbɛnɛ do ‑o 'o mɔɔ 'pegee 'ka mu pleŋ‑; ‑asiikɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊pia‑ dɔɔ 'bhɛ ‑o gole‑ 'o ba, 'bhɛɛ 'bhɛ ge 'ka ba laale, 'bhɛ zan laa sɔ 'bhɛ klɛle‑. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ klɛgbɛya do 'kpɔ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ 'la zan 'a ꞊pia dɔɔ 'bhɛ ‑o gole‑ 'ka ba ye, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'o ba ‑gɛ, 'bhɛ zan laa sɔ.›
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ ‑naflo zan 'ɛ pe dɔɔ: ‹'Ke ‑yoo 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'e 'zoole‑ 'ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, Lazaa 'winbɔ‑ 'drunyan ta 'ŋ dɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 'Ŋ nɛɛnɛ‑ 'soo ‑o 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, ‑e ge ‑o 'kpeelɛkan, 'bhɛɛ‑ ‑ya pe ‑o ni dɔɔ waa nulɛ 'ŋ 'yoo‑ ‑yrɛnbhle' zii' yrɛ 'la ꞊nɔɔ ‑gɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹*Moizi 'pegee ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑woo ‑o ‑din ye. 'Bhɛ mu sɔ ‑o 'kpeelɛkanle, ‑woo 'trɔnkpa 'mu 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la.›
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 'Duŋ‑ 'yee ‑naflo zan 'ɛ pe Abraamu ni dɔɔ: ‹'Ŋ ‑gbɔɔ Abraamu, 'bhɛ 'laa 'a 'yibhɔ‑. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ do ‑bwela gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑ja ‑o ta ye, ‑o 'kpeelɛkan zayi', ‑o nu 'ploolɛ‑ ‑waa' 'taawogbɛya 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'taawo‑ ‑Waanbhaa' a zru maza 'ɛ ta 'tɛ.›
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraamu pe ‑a ni dɔɔ: ‹'Ke waa dɔ ‑a ‑la 'ke ‑woo 'trɔnkpa Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu 'wojan‑ mu 'ɛ ‑la, 'ali‑ 'ke mɛɛ do ‑bwela gale ba, 'waa nu dɔlɛ ‑a ꞊la 'sekeseke 'ke ‑woo kpa 'bhɛ zan 'ɛ 'wojan‑ 'ɛ 'yi.›»
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.