Lucas 15
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 'Nisrakun mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'trɔnkpale ‑saan ‑a wojan mu 'ɛ ꞊la.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 ‑Ayile, 'ke Farizi mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑woo zrupliile', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kaa ‑glin doo, mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑e dɔ ‑a ‑la 'ke mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ nu yaalɛ ‑a ‑din a ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'pegee 'mu pɛbhle 'eke‑ zi.»
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Zesu 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ ‑o ni dɔɔ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «'Ke ‑bhlaa ‑kɛmɛ do ‑o 'ka do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ꞊nia ‑o ba, yaa nu ‑o ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'ɛ 'tolɛ‑ ‑a ‑zanta' ‑bɔn 'yi ‑bɔn 'bhlele‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑a do 'la 'bhɛ ꞊nia 'bhɛ ziglinyrɛ nɔɔ‑ 'sani‑ ‑ya ye ɛɛ?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 'Ke ‑ya ꞊ya, ‑a zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, ‑ya kpa ‑a bhlɔ ta.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ꞊nwa 'kɛle‑ 'fɛ 'lɛ ma, ‑ya bhɛgwlɛn mu 'ɛ sii 'bhɛ ‑ya pe 'mu ni dɔɔ: ‹‑Ka nu 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'ŋ zrukpaa' maza 'ɛ 'yiciɛn‑ 'eke‑ zi! ‑Amasrɔyi 'an ‑bhlaa 'lɛɛ‑ ꞊nia bi 'bhɛɛ‑ 'an 'ye gbɛ drɛɛwoa‑.›»
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'ke ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi do 'kpɔ 'ploola‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'gbu ꞊naa ‑Waanbhaa' ni, zrukpaa' ‑gbɛnɛ nu klɛlɛ laflɛ' 'yi ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ‑zayi'; 'yee‑ do ‑kplɛn a zrukpaa' 'ɛ 'bhɛ ‑gbɛnɛ 'yi nu yalɛ 'ke 'bhɛ kan mɛɛ ‑lɛdɔɔle mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'la 'ke 'mu laa 'ploolɛ‑ 'mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑o 'gbu 'nalɛ‑ ‑Waanbhaa' ni 'mu ta.»
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gɔli' 'taŋbha vu ‑o le do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do 'kpɔ ꞊nia ‑a 'kɔɔ 'fɛ 'ɛ ꞊la, yaa ‑za 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ klɛ ɛɛ? 'Ŋ bhe ‑e ‑yaa' ‑laŋbha 'ɛ bhi, 'bhɛɛ‑ ‑e 'fɛ 'ɛ ꞊la go ‑maa 'le 'elrele, 'sani‑ ‑ya ye.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 'Ke ‑ya ꞊ya bhla 'la ba, ‑ya bhɛle mu 'ɛ 'pegee ‑a ‑din mu 'ɛ 'kpɛn sii, 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'mu ni dɔɔ: ‹‑Ka nu 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'ŋ zrukpaa' maza 'ɛ 'yiciɛn‑ 'eke‑ zi! ‑Amasrɔyi 'an 'taŋbha do 'lɛɛ‑ ‑e ꞊nia bi, 'bhɛɛ‑ 'an ye gbɛ drɛɛwoa‑ 'ezin‑!›
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ zrukpaale nu klɛlɛ 'egbɛnɛle, 'ke ‑za 'yɔɔ klɛ mi do 'kpɔ 'ploola‑ ‑za 'yɔɔ klɛle ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'gbu ꞊naa ‑Waanbhaa' ni.»
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «Mɛɛ do gbe ‑yaa plɛ.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 ‑Yrekpaa' do, ‑nwagwlɛn' mi 'ɛ pe ‑a dɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ, 'yaa‑ ‑naflo 'ɛ ‑yiciɛn' 'o ma, 'bhɛɛ‑ 'ye 'an pɛ 'ciɛn 'na.› 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑o dɛ 'bhɛ a ‑naflo 'ɛ 'yiciɛnle ‑o mɛɛ plɛ ‑kpɛn ma.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 'Waati sa 'kanle‑ blaan, 'ke 'yee‑ ‑nwagwlɛn' mi 'ɛ ‑e ‑yaa' pɛ 'ciɛn 'ɛ 'kpɛn gɔnle‑. 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ ma ‑gɔli' 'ɛ ꞊sia, 'kee‑ gele‑ 'klɛɛn gbɔɔn do ‑yi. ‑E ‑yaa' ‑gɔli' 'ɛ 'kpɛn 'siɛla‑ le mu ta 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 ‑E ‑yaan ‑a 'ciɛn 'ɛ 'kpɛn 'siɛlele bhla 'la ba, 'ke ‑gu ‑gbɛnɛ do dɔle‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛbatɛdɔle ‑saan.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑ja ‑kɔntran' 'kanlɛ‑ 'yee 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ do ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ pe a ni 'kaa ‑ya ‑yrɛkpa' 'bhɛ a ꞊swa mu 'ɛ ba.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa gba ꞊swa mu 'ɛ 'le pɛbhle 'ɛ 'ke ba, 'duŋ‑ waa ‑a gbalɛ 'bhɛ 'kedo‑ 'kpɔ ba.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya 'kpeelɛdanle 'sanle ‑a 'gbu 'si 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ a yewonɛ mu 'ɛ ‑o le pɛbhle mu 'ɛ waa ‑o sa, 'bhɛɛ‑ 'mi ‑o ga 'zi ‑gɛ gbɔn 'kɔɔ!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 'Kee‑ ꞊kla, 'ŋ nu gelɛ 'ŋ ‑zanta' 'ŋ dɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu ‑a pelɛ ‑a ni dɔɔ: 'Ŋ dɛ, 'ŋ ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla 'bhi 'pegee ‑Waanbhaa' ni.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 'Bhɛ ‑gaale' laa ‑o 'ŋ ba 'ke 'ye 'ŋ kun 'ezin‑ 'bhii‑ 'e gbe do. 'Ŋ 'kun 'bhii‑ 'yaa‑ yewonɛ mu 'ɛ do gbɛɛn‑.›
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ nule‑ ‑a dɛ ba. ‑A dɛ ‑yrɛkpale ‑a ma 'egbɔɔnle, 'ke ‑a ‑yrɛnklale 'bhɛ ma 'eyɔɔle. 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke 'bhɛ gele‑ ‑a ‑lɛpalɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a ‑tuubɔle.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑a dɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ, 'ŋ ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla 'bhi 'pegee ‑Waanbhaa' ni, 'bhɛla‑ ‑yile, 'yaa 'ŋ 'kunlɛ‑ 'ezin‑ 'bhii‑ 'e gbe.›
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 'Duŋ‑ ‑a dɛ pe 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹‑Ka nu blaale‑ dunɛ‑ gbɔɔn 'la 'bhɛ 'lrele‑ ‑yiya' dunɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ni 'bhɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'kla 'a ta. ‑Ka gbɛ ma piibhɛnɛ do bɔ ‑a gbɛ ‑nɛbhɛ' 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka ‑sawla 'wla ‑a gaan ma.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 ‑Ka ge dri ‑nɛ blaale 'ɛ 'kun, 'bhɛɛ‑ 'kaa dɛ; 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'a bhle. 'Bhɛ blaan, ‑kɔɔ' ‑zabla' ‑kɔɔ' zrukpaa' ta.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'nɛ 'la 'yele‑ ‑gɛ bhe, ‑e ‑gaa bi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba ‑zɔn; ‑e ꞊nia bi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'ye gbɛ drɛɛwoa‑ ‑zɔn.› 'Bhɛla‑ ‑yile ‑woo zrukpaa' ma ‑zablale ‑saan.»
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 «'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ mɛɛ 'ɛ gbe ‑lwa mi 'ɛ 'yaa‑ gba la. 'Bhɛ da bhla 'ɛ zi gba 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ bhɔlawoa ‑waa' 'fɛ 'ɛ ‑din, 'ke 'bhɛ 'srokpawli mu 'pegee 'srotanwli mu male‑.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ yewonɛ mu 'ɛ do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'fɛ 'lɛ maza ‑yilrɔkpale 'bhɛ ma.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 'Bhɛ yewonɛ 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'nwagwlɛn‑ 'la ‑ja 'drunyan zi, ‑e ꞊nwa ‑zɔn. ‑Ayile 'e dɛ pe dɔɔ ‑o dri ‑nɛ blaale 'ɛ dɛ ‑a ni. ‑Amasrɔyi ‑a gbe 'ɛ ꞊nwa ‑a ba 'edɔɔle.›
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ yaa ‑o gele‑ ‑o ba ‑lɛ ma. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke a dɛ 'pwɛle, 'ke 'bhɛ gele‑ ‑sromabɔlɛ ‑a ni.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑a dɛ ni dɔɔ: ‹'E 'trɔnkpa 'ŋ ni doo, ‑zɔn 'laa 'ŋ 'sanlɛ‑ 'ke 'ŋ yewo 'e ni yi 'oo yi, 'bhɛ 'pegee 'mi 'taawoa꞊ 'taŋii 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'kpɛn ta. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'yaa bhoonɛ‑ do 'kpɔ 'nalɛ‑ ‑lido' 'mi ni 'ke 'mi 'pegee 'ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu 'ɛ 'o sɔ ‑zablale 'o zrukpaa' ta 'eke‑ zi.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'e gbe mɛɛ kloo 'lɛɛ‑, 'bhɛ ‑ja 'yaa‑ ‑naflo 'ɛ 'kpɛn 'siɛlɛ‑ gwlɛn ‑wɛɛ le mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e nulawoa ‑zɔn, 'e dri ‑nɛ blaale ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊dia ‑a ni.›
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑a dɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'nɛ, 'bhi ‑o 'ŋ ‑din yikpɛnsee ta, 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ 'tɔle‑ 'kɔɔpɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑le 'mu 'kpɛn 'le.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 'Duŋ‑, ‑kɔɔ' ‑kɔɔ' 'yinra‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑zabla' zrukpaa' ta; ‑amasrɔyi 'e 'nwagwlɛn‑ 'lɛɛ‑ 'yaa‑ 'bhii‑ ‑e ‑gaa, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba. ‑E ꞊nia bi 'bhɛɛ‑ 'wa 'ye gbɛ drɛɛwoa‑.›»
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.