Lucas 15

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Nisrakun mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'trɔnkpale ‑saan ‑a wojan mu 'ɛ ꞊la.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 ‑Ayile, 'ke Farizi mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑woo zrupliile', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kaa ‑glin doo, mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑e dɔ ‑a ‑la 'ke mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ nu yaalɛ ‑a ‑din a ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'pegee 'mu pɛbhle 'eke‑ zi.»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Zesu 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ ‑o ni dɔɔ:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «'Ke ‑bhlaa ‑kɛmɛ do ‑o 'ka do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ꞊nia ‑o ba, yaa nu ‑o ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'ɛ 'tolɛ‑ ‑a ‑zanta' ‑bɔn 'yi ‑bɔn 'bhlele‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑a do 'la 'bhɛ ꞊nia 'bhɛ ziglinyrɛ nɔɔ‑ 'sani‑ ‑ya ye ɛɛ?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 'Ke ‑ya ꞊ya, ‑a zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, ‑ya kpa ‑a bhlɔ ta.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ꞊nwa 'kɛle‑ 'fɛ 'lɛ ma, ‑ya bhɛgwlɛn mu 'ɛ sii 'bhɛ ‑ya pe 'mu ni dɔɔ: ‹‑Ka nu 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'ŋ zrukpaa' maza 'ɛ 'yiciɛn‑ 'eke‑ zi! ‑Amasrɔyi 'an ‑bhlaa 'lɛɛ‑ ꞊nia bi 'bhɛɛ‑ 'an 'ye gbɛ drɛɛwoa‑.›»
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'ke ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi do 'kpɔ 'ploola‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'gbu ꞊naa ‑Waanbhaa' ni, zrukpaa' ‑gbɛnɛ nu klɛlɛ laflɛ' 'yi ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ‑zayi'; 'yee‑ do ‑kplɛn a zrukpaa' 'ɛ 'bhɛ ‑gbɛnɛ 'yi nu yalɛ 'ke 'bhɛ kan mɛɛ ‑lɛdɔɔle mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'la 'ke 'mu laa 'ploolɛ‑ 'mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑o 'gbu 'nalɛ‑ ‑Waanbhaa' ni 'mu ta.»
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gɔli' 'taŋbha vu ‑o le do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do 'kpɔ ꞊nia ‑a 'kɔɔ 'fɛ 'ɛ ꞊la, yaa ‑za 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ klɛ ɛɛ? 'Ŋ bhe ‑e ‑yaa' ‑laŋbha 'ɛ bhi, 'bhɛɛ‑ ‑e 'fɛ 'ɛ ꞊la go ‑maa 'le 'elrele, 'sani‑ ‑ya ye.
8 Jesus continuou:
9 'Ke ‑ya ꞊ya bhla 'la ba, ‑ya bhɛle mu 'ɛ 'pegee ‑a ‑din mu 'ɛ 'kpɛn sii, 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'mu ni dɔɔ: ‹‑Ka nu 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'ŋ zrukpaa' maza 'ɛ 'yiciɛn‑ 'eke‑ zi! ‑Amasrɔyi 'an 'taŋbha do 'lɛɛ‑ ‑e ꞊nia bi, 'bhɛɛ‑ 'an ye gbɛ drɛɛwoa‑ 'ezin‑!›
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ zrukpaale nu klɛlɛ 'egbɛnɛle, 'ke ‑za 'yɔɔ klɛ mi do 'kpɔ 'ploola‑ ‑za 'yɔɔ klɛle ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'gbu ꞊naa ‑Waanbhaa' ni.»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «Mɛɛ do gbe ‑yaa plɛ.
11 E Jesus disse ainda:
12 ‑Yrekpaa' do, ‑nwagwlɛn' mi 'ɛ pe ‑a dɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ, 'yaa‑ ‑naflo 'ɛ ‑yiciɛn' 'o ma, 'bhɛɛ‑ 'ye 'an pɛ 'ciɛn 'na.› 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑o dɛ 'bhɛ a ‑naflo 'ɛ 'yiciɛnle ‑o mɛɛ plɛ ‑kpɛn ma.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 'Waati sa 'kanle‑ blaan, 'ke 'yee‑ ‑nwagwlɛn' mi 'ɛ ‑e ‑yaa' pɛ 'ciɛn 'ɛ 'kpɛn gɔnle‑. 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ ma ‑gɔli' 'ɛ ꞊sia, 'kee‑ gele‑ 'klɛɛn gbɔɔn do ‑yi. ‑E ‑yaa' ‑gɔli' 'ɛ 'kpɛn 'siɛla‑ le mu ta 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 ‑E ‑yaan ‑a 'ciɛn 'ɛ 'kpɛn 'siɛlele bhla 'la ba, 'ke ‑gu ‑gbɛnɛ do dɔle‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛbatɛdɔle ‑saan.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑ja ‑kɔntran' 'kanlɛ‑ 'yee 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ do ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ pe a ni 'kaa ‑ya ‑yrɛkpa' 'bhɛ a ꞊swa mu 'ɛ ba.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa gba ꞊swa mu 'ɛ 'le pɛbhle 'ɛ 'ke ba, 'duŋ‑ waa ‑a gbalɛ 'bhɛ 'kedo‑ 'kpɔ ba.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya 'kpeelɛdanle 'sanle ‑a 'gbu 'si 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ a yewonɛ mu 'ɛ ‑o le pɛbhle mu 'ɛ waa ‑o sa, 'bhɛɛ‑ 'mi ‑o ga 'zi ‑gɛ gbɔn 'kɔɔ!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 'Kee‑ ꞊kla, 'ŋ nu gelɛ 'ŋ ‑zanta' 'ŋ dɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu ‑a pelɛ ‑a ni dɔɔ: 'Ŋ dɛ, 'ŋ ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla 'bhi 'pegee ‑Waanbhaa' ni.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 'Bhɛ ‑gaale' laa ‑o 'ŋ ba 'ke 'ye 'ŋ kun 'ezin‑ 'bhii‑ 'e gbe do. 'Ŋ 'kun 'bhii‑ 'yaa‑ yewonɛ mu 'ɛ do gbɛɛn‑.›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ nule‑ ‑a dɛ ba. ‑A dɛ ‑yrɛkpale ‑a ma 'egbɔɔnle, 'ke ‑a ‑yrɛnklale 'bhɛ ma 'eyɔɔle. 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke 'bhɛ gele‑ ‑a ‑lɛpalɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a ‑tuubɔle.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑a dɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ, 'ŋ ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla 'bhi 'pegee ‑Waanbhaa' ni, 'bhɛla‑ ‑yile, 'yaa 'ŋ 'kunlɛ‑ 'ezin‑ 'bhii‑ 'e gbe.›
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 'Duŋ‑ ‑a dɛ pe 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹‑Ka nu blaale‑ dunɛ‑ gbɔɔn 'la 'bhɛ 'lrele‑ ‑yiya' dunɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ni 'bhɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'kla 'a ta. ‑Ka gbɛ ma piibhɛnɛ do bɔ ‑a gbɛ ‑nɛbhɛ' 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka ‑sawla 'wla ‑a gaan ma.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 ‑Ka ge dri ‑nɛ blaale 'ɛ 'kun, 'bhɛɛ‑ 'kaa dɛ; 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'a bhle. 'Bhɛ blaan, ‑kɔɔ' ‑zabla' ‑kɔɔ' zrukpaa' ta.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'nɛ 'la 'yele‑ ‑gɛ bhe, ‑e ‑gaa bi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba ‑zɔn; ‑e ꞊nia bi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'ye gbɛ drɛɛwoa‑ ‑zɔn.› 'Bhɛla‑ ‑yile ‑woo zrukpaa' ma ‑zablale ‑saan.»
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 «'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ mɛɛ 'ɛ gbe ‑lwa mi 'ɛ 'yaa‑ gba la. 'Bhɛ da bhla 'ɛ zi gba 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ bhɔlawoa ‑waa' 'fɛ 'ɛ ‑din, 'ke 'bhɛ 'srokpawli mu 'pegee 'srotanwli mu male‑.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ yewonɛ mu 'ɛ do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'fɛ 'lɛ maza ‑yilrɔkpale 'bhɛ ma.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 'Bhɛ yewonɛ 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'nwagwlɛn‑ 'la ‑ja 'drunyan zi, ‑e ꞊nwa ‑zɔn. ‑Ayile 'e dɛ pe dɔɔ ‑o dri ‑nɛ blaale 'ɛ dɛ ‑a ni. ‑Amasrɔyi ‑a gbe 'ɛ ꞊nwa ‑a ba 'edɔɔle.›
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ yaa ‑o gele‑ ‑o ba ‑lɛ ma. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke a dɛ 'pwɛle, 'ke 'bhɛ gele‑ ‑sromabɔlɛ ‑a ni.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑a dɛ ni dɔɔ: ‹'E 'trɔnkpa 'ŋ ni doo, ‑zɔn 'laa 'ŋ 'sanlɛ‑ 'ke 'ŋ yewo 'e ni yi 'oo yi, 'bhɛ 'pegee 'mi 'taawoa꞊ 'taŋii 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'kpɛn ta. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'yaa bhoonɛ‑ do 'kpɔ 'nalɛ‑ ‑lido' 'mi ni 'ke 'mi 'pegee 'ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu 'ɛ 'o sɔ ‑zablale 'o zrukpaa' ta 'eke‑ zi.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'e gbe mɛɛ kloo 'lɛɛ‑, 'bhɛ ‑ja 'yaa‑ ‑naflo 'ɛ 'kpɛn 'siɛlɛ‑ gwlɛn ‑wɛɛ le mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e nulawoa ‑zɔn, 'e dri ‑nɛ blaale ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊dia ‑a ni.›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑a dɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'nɛ, 'bhi ‑o 'ŋ ‑din yikpɛnsee ta, 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ 'tɔle‑ 'kɔɔpɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑le 'mu 'kpɛn 'le.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 'Duŋ‑, ‑kɔɔ' ‑kɔɔ' 'yinra‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑zabla' zrukpaa' ta; ‑amasrɔyi 'e 'nwagwlɛn‑ 'lɛɛ‑ 'yaa‑ 'bhii‑ ‑e ‑gaa, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba. ‑E ꞊nia bi 'bhɛɛ‑ 'wa 'ye gbɛ drɛɛwoa‑.›»
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.