Lucas 15

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 'Nisrakun mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'trɔnkpale ‑saan ‑a wojan mu 'ɛ ꞊la.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 ‑Ayile, 'ke Farizi mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑woo zrupliile', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kaa ‑glin doo, mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑e dɔ ‑a ‑la 'ke mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ nu yaalɛ ‑a ‑din a ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'pegee 'mu pɛbhle 'eke‑ zi.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Zesu 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ ‑o ni dɔɔ:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «'Ke ‑bhlaa ‑kɛmɛ do ‑o 'ka do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ꞊nia ‑o ba, yaa nu ‑o ‑vin mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'ɛ 'tolɛ‑ ‑a ‑zanta' ‑bɔn 'yi ‑bɔn 'bhlele‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑a do 'la 'bhɛ ꞊nia 'bhɛ ziglinyrɛ nɔɔ‑ 'sani‑ ‑ya ye ɛɛ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 'Ke ‑ya ꞊ya, ‑a zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, ‑ya kpa ‑a bhlɔ ta.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ꞊nwa 'kɛle‑ 'fɛ 'lɛ ma, ‑ya bhɛgwlɛn mu 'ɛ sii 'bhɛ ‑ya pe 'mu ni dɔɔ: ‹‑Ka nu 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'ŋ zrukpaa' maza 'ɛ 'yiciɛn‑ 'eke‑ zi! ‑Amasrɔyi 'an ‑bhlaa 'lɛɛ‑ ꞊nia bi 'bhɛɛ‑ 'an 'ye gbɛ drɛɛwoa‑.›»
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'ke ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi do 'kpɔ 'ploola‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'gbu ꞊naa ‑Waanbhaa' ni, zrukpaa' ‑gbɛnɛ nu klɛlɛ laflɛ' 'yi ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ‑zayi'; 'yee‑ do ‑kplɛn a zrukpaa' 'ɛ 'bhɛ ‑gbɛnɛ 'yi nu yalɛ 'ke 'bhɛ kan mɛɛ ‑lɛdɔɔle mia yiziɛ bhɛ vu ta 'srwayiziɛ 'la 'ke 'mu laa 'ploolɛ‑ 'mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑o 'gbu 'nalɛ‑ ‑Waanbhaa' ni 'mu ta.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gɔli' 'taŋbha vu ‑o le do 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do 'kpɔ ꞊nia ‑a 'kɔɔ 'fɛ 'ɛ ꞊la, yaa ‑za 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ klɛ ɛɛ? 'Ŋ bhe ‑e ‑yaa' ‑laŋbha 'ɛ bhi, 'bhɛɛ‑ ‑e 'fɛ 'ɛ ꞊la go ‑maa 'le 'elrele, 'sani‑ ‑ya ye.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 'Ke ‑ya ꞊ya bhla 'la ba, ‑ya bhɛle mu 'ɛ 'pegee ‑a ‑din mu 'ɛ 'kpɛn sii, 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'mu ni dɔɔ: ‹‑Ka nu 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'ŋ zrukpaa' maza 'ɛ 'yiciɛn‑ 'eke‑ zi! ‑Amasrɔyi 'an 'taŋbha do 'lɛɛ‑ ‑e ꞊nia bi, 'bhɛɛ‑ 'an ye gbɛ drɛɛwoa‑ 'ezin‑!›
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ zrukpaale nu klɛlɛ 'egbɛnɛle, 'ke ‑za 'yɔɔ klɛ mi do 'kpɔ 'ploola‑ ‑za 'yɔɔ klɛle ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'gbu ꞊naa ‑Waanbhaa' ni.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «Mɛɛ do gbe ‑yaa plɛ.
11 E disse:
12 ‑Yrekpaa' do, ‑nwagwlɛn' mi 'ɛ pe ‑a dɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ, 'yaa‑ ‑naflo 'ɛ ‑yiciɛn' 'o ma, 'bhɛɛ‑ 'ye 'an pɛ 'ciɛn 'na.› 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑o dɛ 'bhɛ a ‑naflo 'ɛ 'yiciɛnle ‑o mɛɛ plɛ ‑kpɛn ma.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 'Waati sa 'kanle‑ blaan, 'ke 'yee‑ ‑nwagwlɛn' mi 'ɛ ‑e ‑yaa' pɛ 'ciɛn 'ɛ 'kpɛn gɔnle‑. 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ ma ‑gɔli' 'ɛ ꞊sia, 'kee‑ gele‑ 'klɛɛn gbɔɔn do ‑yi. ‑E ‑yaa' ‑gɔli' 'ɛ 'kpɛn 'siɛla‑ le mu ta 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 ‑E ‑yaan ‑a 'ciɛn 'ɛ 'kpɛn 'siɛlele bhla 'la ba, 'ke ‑gu ‑gbɛnɛ do dɔle‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛbatɛdɔle ‑saan.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑ja ‑kɔntran' 'kanlɛ‑ 'yee 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ do ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ pe a ni 'kaa ‑ya ‑yrɛkpa' 'bhɛ a ꞊swa mu 'ɛ ba.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa gba ꞊swa mu 'ɛ 'le pɛbhle 'ɛ 'ke ba, 'duŋ‑ waa ‑a gbalɛ 'bhɛ 'kedo‑ 'kpɔ ba.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya 'kpeelɛdanle 'sanle ‑a 'gbu 'si 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ a yewonɛ mu 'ɛ ‑o le pɛbhle mu 'ɛ waa ‑o sa, 'bhɛɛ‑ 'mi ‑o ga 'zi ‑gɛ gbɔn 'kɔɔ!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 'Kee‑ ꞊kla, 'ŋ nu gelɛ 'ŋ ‑zanta' 'ŋ dɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu ‑a pelɛ ‑a ni dɔɔ: 'Ŋ dɛ, 'ŋ ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla 'bhi 'pegee ‑Waanbhaa' ni.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 'Bhɛ ‑gaale' laa ‑o 'ŋ ba 'ke 'ye 'ŋ kun 'ezin‑ 'bhii‑ 'e gbe do. 'Ŋ 'kun 'bhii‑ 'yaa‑ yewonɛ mu 'ɛ do gbɛɛn‑.›
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ nule‑ ‑a dɛ ba. ‑A dɛ ‑yrɛkpale ‑a ma 'egbɔɔnle, 'ke ‑a ‑yrɛnklale 'bhɛ ma 'eyɔɔle. 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke 'bhɛ gele‑ ‑a ‑lɛpalɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a ‑tuubɔle.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑a dɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ dɛ, 'ŋ ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla 'bhi 'pegee ‑Waanbhaa' ni, 'bhɛla‑ ‑yile, 'yaa 'ŋ 'kunlɛ‑ 'ezin‑ 'bhii‑ 'e gbe.›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'Duŋ‑ ‑a dɛ pe 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹‑Ka nu blaale‑ dunɛ‑ gbɔɔn 'la 'bhɛ 'lrele‑ ‑yiya' dunɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ni 'bhɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'kla 'a ta. ‑Ka gbɛ ma piibhɛnɛ do bɔ ‑a gbɛ ‑nɛbhɛ' 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka ‑sawla 'wla ‑a gaan ma.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 ‑Ka ge dri ‑nɛ blaale 'ɛ 'kun, 'bhɛɛ‑ 'kaa dɛ; 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'a bhle. 'Bhɛ blaan, ‑kɔɔ' ‑zabla' ‑kɔɔ' zrukpaa' ta.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'nɛ 'la 'yele‑ ‑gɛ bhe, ‑e ‑gaa bi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba ‑zɔn; ‑e ꞊nia bi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'ye gbɛ drɛɛwoa‑ ‑zɔn.› 'Bhɛla‑ ‑yile ‑woo zrukpaa' ma ‑zablale ‑saan.»
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ mɛɛ 'ɛ gbe ‑lwa mi 'ɛ 'yaa‑ gba la. 'Bhɛ da bhla 'ɛ zi gba 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ bhɔlawoa ‑waa' 'fɛ 'ɛ ‑din, 'ke 'bhɛ 'srokpawli mu 'pegee 'srotanwli mu male‑.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ yewonɛ mu 'ɛ do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'fɛ 'lɛ maza ‑yilrɔkpale 'bhɛ ma.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 'Bhɛ yewonɛ 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'nwagwlɛn‑ 'la ‑ja 'drunyan zi, ‑e ꞊nwa ‑zɔn. ‑Ayile 'e dɛ pe dɔɔ ‑o dri ‑nɛ blaale 'ɛ dɛ ‑a ni. ‑Amasrɔyi ‑a gbe 'ɛ ꞊nwa ‑a ba 'edɔɔle.›
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ yaa ‑o gele‑ ‑o ba ‑lɛ ma. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke a dɛ 'pwɛle, 'ke 'bhɛ gele‑ ‑sromabɔlɛ ‑a ni.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑a dɛ ni dɔɔ: ‹'E 'trɔnkpa 'ŋ ni doo, ‑zɔn 'laa 'ŋ 'sanlɛ‑ 'ke 'ŋ yewo 'e ni yi 'oo yi, 'bhɛ 'pegee 'mi 'taawoa꞊ 'taŋii 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'kpɛn ta. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'yaa bhoonɛ‑ do 'kpɔ 'nalɛ‑ ‑lido' 'mi ni 'ke 'mi 'pegee 'ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu 'ɛ 'o sɔ ‑zablale 'o zrukpaa' ta 'eke‑ zi.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'e gbe mɛɛ kloo 'lɛɛ‑, 'bhɛ ‑ja 'yaa‑ ‑naflo 'ɛ 'kpɛn 'siɛlɛ‑ gwlɛn ‑wɛɛ le mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e nulawoa ‑zɔn, 'e dri ‑nɛ blaale ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊dia ‑a ni.›
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑a dɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'nɛ, 'bhi ‑o 'ŋ ‑din yikpɛnsee ta, 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ 'tɔle‑ 'kɔɔpɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑le 'mu 'kpɛn 'le.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 'Duŋ‑, ‑kɔɔ' ‑kɔɔ' 'yinra‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑zabla' zrukpaa' ta; ‑amasrɔyi 'e 'nwagwlɛn‑ 'lɛɛ‑ 'yaa‑ 'bhii‑ ‑e ‑gaa, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑bwela gale ba. ‑E ꞊nia bi 'bhɛɛ‑ 'wa 'ye gbɛ drɛɛwoa‑.›»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.