Lucas 14
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC
1 *‑Yitrɛ' yi do ma, Zesu ‑ja pɛbhlelɛ Farizi mu 'ɛ ‑o ‑kuŋlii 'ɛ do ba. ‑O 'pegee Farizi mu 'la 'yaa‑ pɛbhle 'zi 'eke‑ zi, 'mu ‑yaa ‑a klɛza mu 'ɛ 'klɔsikun zii'.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ do nule‑ dulalɛ Zesu 'lɛ ma: ‑mlaan ga ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ ma.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 ‑Ayile, 'ke Zesu 'woo‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, ‑o sɔ mɛɛ ‑bheele' taa‑ waa sɔ ‑a ‑bheele' ‑yitrɛ' yi 'ɛ ma ɛɛ?»
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o tagale ꞊bwa. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'e gbɛ 'kpale gadɛ mi 'ɛ ma, 'ke 'bhɛ 'bheele, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ ge 'bhɛ ba ‑lɛ ma.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑de 'gbu ‑le 'kee‑ ‑kla ‑a ‑nɛ 'le oo, 'kee‑ ‑kla ‑yaa' dri do 'le oo, 'ke 'bhɛ ‑balaa' ‑klɔŋ do ‑yi ‑yitrɛ' yi do ma, yaa nu 'bhɛ golɛ 'yee‑ ‑klɔŋ 'ɛ yi 'yee‑ ‑yitrɛ' yi 'gbu 'ɛ ma ɛɛ?»
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 'Bhɛɛ‑ waa 'sɔlɛ‑ 'bhɛ 'lɛkunle ‑a ni.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Zesu 'a 'yelawoa 'bhii‑ ‑o mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'siila‑ pɛleyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'mu 'kpɛn 'yaa‑ zilɛɛ‑ yaayrɛ ‑lrele' mu 'ɛ 'mu ‑la makun' zii', 'kee‑ ‑gɔɔn dɔ bɔle‑ dɔɔ:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 «'Ke mɛɛ do 'e 'siila‑ le dɔyrɛ nɔɔ‑ ‑zabla' do ta, 'yaa gelɛ yaalɛ zilɛɛ‑ yaayrɛ 'ɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ. ‑Amasrɔyi 'ke ‑o mɛɛ ‑bhɛɛke' do ‑siila 'yee‑ le dɔyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ gblaan ‑yiya' 'bhi ni 'ezin‑,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'kpɛn zeti‑ mi 'ɛ ꞊nwa 'waati 'la ba, 'ke ‑ya ꞊pia 'bhi ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'e 'yaayrɛ‑ 'ɛ 'na mɛɛ 'lɛɛ‑ ni.› 'Ke 'bhɛ ꞊kla, ‑yrala' nu dɔlɛ 'e ma, 'bhɛɛ‑ 'e nu gelɛ yaalɛ mɔkpɛn' ‑zanta' zizan‑.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Drɔɔn' 'ke ‑woo 'e 'siila‑ yrɛ do ꞊nɔɔ, ge yala‑ mɔkpɛn' ‑zanta' yaayrɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ; 'kooko‑ 'e zeti‑ mi 'la 'bhɛ 'e 'siila‑, 'ke 'bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ zizan‑ 'yaayrɛ‑ 'ɛ ‑gaale' laa ‑o 'e ba, 'bhɛ sɔ ‑a pele‑ 'e ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑ nu yala‑ zilɛɛ‑ ‑gɛ!› 'Ke 'bhɛ ꞊kla, 'e ŋgblo ma sɔ 'ŋgole ‑o mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'siila‑ 'mu 'yrɛ ma.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 ‑Ayile, 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'gbu magbaandɛ mɛɛ ma, ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan 'ɛ mavɛɛlɛ, 'duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'gbu mavɛɛ, ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan 'ɛ magbaandɛlɛ.»
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan Zesu 'siila‑ pɛbhleyrɛ 'ɛ nɔɔ‑, Zesu pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'Ke 'ya zi 'bhii‑ 'e mɛɛ mu 'sii‑ pɛbhle ma 'e ba ‑yrekpaa' oo, yromazi oo, yaa klɛlɛ 'e 'bhɛgwlɛn‑ mu oo, 'e nɛɛnɛ‑ mu oo, 'e 'yiɛnii mu oo, 'e ‑din ‑naflo zan mu 'ɛ ‑o 'kedo‑ 'kpɔ 'le; 'kooko‑ 'bhɛ mu laa nu 'e 'siilɛ‑ 'ezin‑ pɛbhle ma 'mu ba, 'bhɛɛ‑ ‑o 'yaa‑ ‑za 'wlan 'ɛ ‑zigo' 'ɛ ma.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 'Duŋ‑ 'kee 'yoo‑ mɛɛ mu ‑lɛwɛɛ' 'fɛti ta pɛle do klɛle‑, 'kee‑ ꞊kla 'kɔɔfleŋzan mu 'le oo, ‑flugba mu 'le oo, gaan 'siɛle‑ mu 'le oo, 'bhɛ 'pegee ‑yrɛ 'wi mu, 'mu ‑la 'sii‑ 'yaa‑ pɛbhle 'ɛ ma.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 'Kee 'bhɛ ꞊kla, 'yaa‑ pɛ ‑yi nu ‑nralɛ', ‑amasrɔyi waa nu 'sɔlɛ‑ ‑a ‑zigole 'e ma 'ke ‑woo 'e sii pɛbhle ma ‑o ba boolazi. ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ ‑zigolɛ 'e ma mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu bwe yi 'ɛ 'le gale ba.»
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Mɛɛ 'la zan mu 'pegee Zesu 'yaa‑ pɛbhle 'zi 'eke‑ zi, ‑o do 'bhɛ ‑jan 'la bhe 'bhɛ 'male‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele Zesu ni dɔɔ: «‑O nu mɛɛ 'la zan 'siilɛ‑ pɛle ma *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ zan a pɛ ‑yi nu ‑nralɛ'.»
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «‑Yrekpaa' do mɛɛ do mɛɛ mu ‑lɛwɛɛ' pɛbhle ‑koo ‑gbɛnɛ do ‑kla, 'bhɛɛ‑ ‑e mɛɛ ‑bebe ‑siila 'bhɛ ma.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Pɛbhle 'waati 'ɛ 'bhɔle‑, 'kee‑ yaa 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ 'ɛ do winbɔle 'kaa 'bhɛ ge a pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o nu, pɛ 'ɛ 'kpɛn 'lɛbɛŋgole ‑o.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 'Duŋ‑, ‑o 'kpɛn do do a 'pele‑ ‑saan 'bhɛ yewonɛ 'ɛ ni dɔɔ waa sɔ nule‑ ‑yaa' pɛleyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. Mɛɛ ‑lwa mi 'ɛ 'bhɛ pe 'yee‑ yewonɛ 'ɛ ni 'kaa ‑ya pe ‑a zan 'ɛ ni dɔɔ: ‑A 'zoole‑, dɔɔ yaa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ pɛbhleyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑amasrɔyi ‑e gba do ‑lwa ‑e gele‑ 'pwɛlɛ‑ 'bhɛ ta.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 ‑A plɛ mi 'ɛ 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ, 'bhɛ 'laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ pɛbhleyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑amasrɔyi 'bhɛ dri vu ‑lwa, 'bhɛɛ 'bhɛ gele‑ 'mu ‑yidanlɛ 'bhɛ a gbabhɛ 'ɛ ta.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 ‑A yaga mi 'ɛ 'bhɛ pe a ni 'ezin‑ dɔɔ 'bhɛ 'laa sɔ gele‑ pɛbhleyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑amasrɔyi 'bhɛ le do ꞊sia 'edrɛɛle.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke yewonɛ 'ɛ 'niinale ‑a zan ba, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'wojan‑ mu 'ɛ 'yiklale 'bhɛ 'kɔɔ. ‑Ayile 'ke 'fɛzan‑ 'ɛ ‑ya zrupliile', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' yewonɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹Ge blaale‑ ‑wa 'ɛ 'kpee ‑gbleba mu 'ɛ 'pegee ‑kpan mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ 'kɔɔfleŋzan mu oo, ‑flugba mu oo, ‑yrɛ 'wi mu oo, 'bhɛ 'pegee mɛɛ gaan 'siɛle‑ mu, ‑o 'kpɛn 'sii 'kaa ‑o nu ‑gɛ.›
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 'Bhɛ blaan 'waati sa, 'ke yewonɛ 'ɛ 'nule ‑a pelɛ ‑a zan ni dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e pe 'ŋ mɛɛ 'la zan mu 'sii‑ 'ŋ 'bhɛ ꞊kla, 'duŋ‑ yaayrɛ 'ɛ 'ke ꞊bwa, 'bhɛɛ‑ mɛɛ laa ‑o 'mu ta.›
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑a zan 'a pele‑ 'a ni dɔɔ: ‹Ge gba la zi mu 'ɛ 'lii, 'bhɛ 'pegee 'fɛ ‑gbeŋ mu 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑a pe mɛɛ nu 'ɛ ni 'kaa ‑o nu kpaŋma 'ŋ ba, 'kooko‑ 'an 'fɛ sɔ 'pale.›»
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 'Bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Ŋ mɛɛ ‑lwa mu 'la 'siila‑ pɛle 'ɛ ma, ‑o 'kedo‑ 'kpɔ laa nu 'an pɛ 'ɛ 'ke 'bhlelɛ.»
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 ‑Yrekpaa' do, Zesu 'pegee ‑zamaa' 'srɛ do ‑yaa 'taawo zii' 'eke‑ zi. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lɛ 'niinale 'mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 «'Ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ klɛ 'an pɛ ‑klaŋlanɛ 'le, 'ke 'ŋ ‑za 'laa 'sɔlɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni 'ke 'bhɛ kan 'bhɛ dɛ oo, 'bhɛ nɛɛ oo, 'bhɛ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ 'pegee 'bhɛ nɛɛnɛ‑ le mu ta, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ 'gbu ta; 'bhɛ zan laa nu 'sɔlɛ‑ klɛle‑ 'mi 'an pɛ ‑klaŋlanɛ 'le.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 'Ke mɛɛ 'la zan laa dɔlɛ ‑yrɛn 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn 'bhlele‑ ‑la 'fɔke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑a gale ma, 'bhɛɛ 'kee‑ dɔ 'ŋ zi, 'bhɛ zan laa sɔ klɛle‑ 'mi a pɛ ‑klaŋlanɛ 'le.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 'Ka ‑de 'gbu ‑le 'ke ‑ya zi 'bhii‑ ‑e 'saŋgaso do dɔ, yaa yalaa' 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ ‑e nu ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la 'wlalɛ‑ 'yee‑ 'saŋgaso dɔle 'ɛ 'yi, ‑e 'bhɛ nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑a gbɛ nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ 'saŋgaso 'ɛ dɔle‑ ta ‑e 'bhɛ 'yaango‑.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 'Ke yaa 'bhɛ klɛlɛ 'elwale 'pe, 'kee‑ 'yee‑ 'saŋgaso 'ɛ dɔle‑ ‑saan, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa ‑a ‑lɛyanlɛ, ‑e nu klɛlɛ mɔkpɛn' a pɛ 'sɔnsipɛ 'le.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu nu ‑a pelɛ dɔɔ: ‹Mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑e ‑yaa' 'saŋgaso 'ɛ dɔle ‑saan, 'bhɛɛ‑ yaa 'sɔlɛ‑ ‑a ‑lɛyanle.›
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑, ‑bhleŋgbe 'ɛ ‑dele sɔ ‑wlɛnle' ‑bhleŋgbe 'bhɛɛke do 'kaama‑ 'kaa ‑e gwledanle 'bhɛ ba, 'ke yaa ‑yaa' gwledan mu 'ɛ 'nɔɔlɛ‑ 'elwale 'pe ɛɛ? 'Kee‑ ‑yalaa' 'pe, 'bhɛɛ‑ ‑ya klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' gwledan mu 'waa vu 'ɛ ‑o sɔ gwledanle ‑bhleŋgbe 'bhɛɛke do 'ɛ 'pegee 'bhɛ a gwledan mu 'waa mia do 'ɛ ba, ‑ya 'kpeelɛdan 'bhɛɛ‑ ma 'elwale 'pe.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 'Duŋ‑ 'ke ‑ya ꞊ya 'bhii‑ waa sɔ gele‑ gwledanlɛ 'mu ba, ‑e mɛɛ do winbɔ 'bhɛ ‑bhleŋgbe 'bhɛɛke do 'ɛ ba, 'ke 'bhɛ 'laa 'bhɔlɛ‑ ‑li ‑o ‑din 'waati 'la ba, 'kaa ‑o 'ploo‑ gwle 'ɛ ma, 'bhɛɛ ‑o ‑bhoolaya dɔ ‑o pleŋ‑.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, 'ka do 'kpɔ 'laa sɔ klɛle‑ 'mi a ‑klaŋlanɛ 'le 'ke 'bhɛ zan laa 'bhɛ 'niigolɛ 'bhɛ 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn 'yi 'elwale 'pe.»
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «Mɔkpɛn' 'a 'yaango‑ 'bhii‑ wɛ ‑o 'ke pɛ ‑lrele' do 'le. 'Duŋ‑ 'ke ‑a ‑nraleya 'ɛ ‑gwa ‑a ‑yi, ‑o sɔ ‑a ‑nrale' ‑mɛ pɛ ‑la ‑le ɛɛ?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Yaa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yanwo‑ ‑li 'trɛ 'pegee 'trɛ ti ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e klɛ 'ke blin pɛ 'le. 'Ke ‑za 'lɛɛ‑ 'yima 'trɔn ‑o 'ka ŋgblo ma, ‑kaa ‑yima'!»
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.