Lucas 13

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑janmatii Pilati mɛɛ 'ke mu winbwa‑ 'kaa 'mu ge Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'ke dɛ. 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Pilati 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ yiɛn 'ɛ 'pegee ‑waa' 'sraka go wi yiɛn mu 'ɛ 'yizaala 'eke‑ ba, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ꞊kla 'ke 'sraka 'le ‑Waanbhaa' ni. 'Duŋ‑ Zesu 'yaa‑ ‑janwo' zii' 'waati 'la ba, 'ke mɛɛ 'ke mu 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yilrɔkpale ‑a ma.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 ‑Ayile 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑O 'woo‑ Galile 'klɛɛn 'yi mu 'la ꞊dia, 'ka mu 'kpee ma ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo 'ebebele 'ke 'bhɛ kan Galile 'klɛɛn 'yi mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu a pɛ 'ɛ ta ɛɛ?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 'Yooye‑! 'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke 'ka 'laa 'ploolɛ‑ 'kaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'ka nu klɛlɛ siɛle 'bhii‑ 'woo‑ Galile mɛɛ mu 'ɛ gbɛɛn‑ 'ezin‑.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, Siloe 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ 'klalaa‑ mɛɛ vu ta 'srwaa‑ 'la ta Zeruzalɛmu, 'ka 'mu 'kpee ma 'woo‑ mɛɛ vu ta 'srwaa‑ 'ɛ ‑o klɛza mu 'ɛ 'yɔɔ‑ ‑yiya' 'ke 'bhɛ kan Zeruzalɛmu mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'kpɛn ta ɛɛ?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 'Yooye‑! 'Mi pe 'ka ni dɔɔ, 'ke 'ka 'laa 'ploolɛ‑ 'kaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'ka nu klɛlɛ 'siɛle 'bhii‑ Zeruzalɛmu mu 'ɛ gbɛɛn‑.»
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle‑ ‑o ni dɔɔ: «Mɛɛ do ‑yri diiŋ do ꞊swa ‑yaa' ‑drɔɔ gba 'ɛ 'yi. ‑Yri bhaa 'kan bhla 'ɛ 'bhɔle‑ 'ke 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'nule 'yee‑ ‑yri bhaa 'ɛ 'kanyrɛ‑ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ yaa 'bhɛ bhaa do 'kpɔ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'yi.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ ‑drɔɔ gba la yetanɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹‑A 'san lɛɛ yaga ma 'ke 'ŋ nu ‑yri 'lɛɛ bhaa ‑glinlɛ' ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'naa ‑a bhaa do 'kpɔ 'yelɛ‑ ‑lido'. Lɛɛ ‑bhɛɛke' ta, 'ke yaa ‑a bhaa klɛlɛ, ‑a takan', ‑mɛla ma 'bhɛɛ‑ ‑a 'sɔle‑ ‑o bhaa ma yrɛ 'lɛɛ‑ ꞊nɔɔ ɛɛ?›
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 'Duŋ‑ ‑drɔɔ gba la yetanɛ 'ɛ 'bhɛ pe 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ zan, ‑a 'to 'ke lɛɛla‑ 'ɛ 'bhɛ 'kan 'a ta doo. 'Ŋ nu ‑gluu do 'kanlɛ‑ ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ŋ grɛni kla ‑a zi 'kooko‑ ‑a nii‑ zinaa' ‑a ta 'elrele.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 'Ke 'bhɛ ꞊kla, ‑dɔke' ‑e nu 'sɔlɛ‑ ‑a bhaa klɛle‑ lɛɛtoo. 'Ke yaa ‑bhaalɛ' 'e nu 'sɔlɛ‑ ‑a takanle.›»
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 *‑Yitrɛ' yi do ma, Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu daan 'zi ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le Zuufu mu daanfɛ' do ‑la.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Koo ‑la ga ‑yaa le do ma 'bhɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la. Lii ‑yɔɔ ‑le 'bhɛ ga 'ɛ ꞊bwa 'yee‑ le 'ɛ ma. ‑A lɛɛ vu ta 'srwaa‑ ‑le ‑yaa bhe, 'ke koo ‑la ga ‑a ma, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa sɔ ‑a ‑lɛdɔɔle.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Zesu 'a 'yelawoa 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Le ‑nɛ, 'e koo ‑la ga 'ɛ ‑gwa ‑zɔn.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'e gbɛ 'kpale ‑a ma, 'bhɛɛ 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya ‑lɛdɔɔle, 'kee‑ dulale ‑a gaan ta. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 'Duŋ‑ 'bhɛ Zuufu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ 'bhɛ zrupliila dɔɔ ‑mɛla ma 'bhɛɛ‑ Zesu 'yee‑ le 'ɛ 'bheela‑ ‑yitrɛ' yi 'ɛ ma ɛɛ. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Gbɛɛyi' do 'ɛ ꞊la, yewo yi ‑o ‑yrekpaa' 'srwado‑, 'ka 'sɔ nule‑ 'ka 'bheeyrɛ‑ ꞊nɔɔ 'bhɛ yi mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑yitrɛ' yi 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑o 'ke ‑bhee yi 'le.»
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 ‑Ayile, 'ke Mɛɛzan Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛ ‑yrɛkɔɔza klɛ mu! ‑Yitrɛ' yi 'ɛ ma 'ka 'kpɛn do do laa 'kaa‑ dri mu pwɛ ‑waa' wɛlɛ‑ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ka 'ploo‑ 'kaa‑ ‑soofalinɛ mu 'ɛ ma, 'kooko‑ ‑o ge ‑yi 'milɛ‑ tɔ 'ɛ 'lɛ ma ɛɛ?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 'Bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'taa‑ Abraamu 'nranɛ‑ 'lɛɛ‑, 'ke ‑Setran' 'a 'yrela‑ lɛɛ vu ta 'srwaa‑ ta, 'ali‑ 'kee‑ ꞊kla ‑yitrɛ' yi 'le oo, 'naa sɔ a 'ploole bi ɛɛ?»
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Zesu a ‑jan 'lɛkungbɛya 'ɛ 'bhɛ ‑yraladwa ‑o 'kpɛn ma. 'Duŋ‑ ‑e ‑yaa 'sɔle‑ maza ‑gbɛnɛ ‑gbɛnɛ mu 'la klɛ 'zi, mɛɛ mu 'ɛ zrukpaale ‑yaa 'bhɛ 'yi.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ sɔ *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'kpale ‑mɛ pɛ ‑la ma ɛɛ?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 ‑Yoo 'bhii‑ ‑yri diiŋ 'la ‑wa sii mutaadi 'bhɛ bhɛnɛ‑ do gbɛɛn‑. Mɛɛ do 'bhɛ mutaadi bhɛ ꞊bwa ‑yaa' gba 'ɛ 'yi. ‑E ꞊bhwa, 'bhɛɛ‑ ‑e gbaandia‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊kla 'ke ‑yri diiŋ ‑gbɛnɛ do 'le. 'Bhɛɛ‑ maannɛ‑ mu 'mu 'fɛ ꞊kpaa ‑a gbɛ mu 'ɛ 'yi.»
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ sɔ *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'kpale ‑mɛ pɛ ‑la ma ɛɛ?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 ‑Yoo 'bhii‑ 'bluu ‑pɛɛ 'wlɛn 'sɛkɛ do. 'Ke le do 'a 'yizaala 'kilo mia do 'bhɛ 'soo 'bluu ‑pɛɛ ba, ‑e 'bhɛ 'bluu ‑pɛɛ 'ɛ wlɛn.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Zesu ge bhla zi Zeruzalɛmu, ‑e ‑yaa 'kan zii' ‑wa ‑gbɛnɛ mu 'pegee ‑wa 'nɛ mu ta.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke mɛɛ do 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, mɛɛ sanɛ‑ ‑le nu golɛ ‑za ‑yi ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «‑Ka dɔ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ka wla 'fɛlii kprɛnɛ‑ 'ɛ 'lii. ‑Amasrɔyi 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ mɛɛ ‑bebe mu nu ‑a pelɛ 'kaa ‑o wlayrɛ ‑glinle', 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ waa nu 'sɔlɛ‑ wlale‑.»
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 «'Ke 'fɛzan‑ 'ɛ ‑ya ‑wlɛnna bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'fɛlii 'gborobhɛ 'ɛ ꞊bwa 'ke 'ka ‑o 'bhɛ bhla 'ɛ ba 'pɛɛlii‑. 'Ke 'bhɛ ꞊kla, 'ka nu kɔkɔdɛle 'sanlɛ‑ ‑a ta 'ke 'kaa pe dɔɔ: ‹Mɛɛzan, 'o mɔɔ ‑le, 'fɛ 'ɛ 'liigo‑ 'o ni›. 'Bhɛɛ‑ ‑e nu a ‑lɛkunlɛ 'ka ni 'fɛ 'ɛ 'kpee dɔɔ: ‹'Naa 'ka dɔ.›
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ka nu ‑a pelɛ ‑a ni dɔɔ: ‹‑Kɔɔ' pɛbhla‑ 'eke‑ zi, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑yi ꞊mia 'eke‑ zi, 'bhɛɛ‑ 'e mɛɛ mu ‑daanna 'waa‑ ‑wa 'ɛ 'kpee ‑gbleba mu 'ɛ ta.›
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan nu ‑a pelɛ 'ka ni 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Naa 'ka dɔ, ‑ka 'ka 'pleŋgo‑ 'ŋ ma, 'ka mu ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu.›
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 'Bhɛ yi 'ɛ 'le, 'ke 'ka Abraamu 'pegee Izaki, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' a *‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'kpɛn ꞊ya bhla 'la ba *‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta, 'ka nu 'ka gbɛnɛbhɛ mu 'ɛ 'sɔnkpalɛ 'bhɛɛ‑ 'ka wisi; 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'ka blinlɛ 'pɛɛlii‑.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 ‑Amasrɔyi mɛɛ mu nu dalɛ 'drunyan ‑daŋma' yrɛ 'ɛ 'kpɛn ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑o nu pɛbhlelɛ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, mɛɛ 'ke mu ‑o zi zilɛɛ‑ mu 'le ‑zɔn, 'duŋ‑ 'mu nu klɛlɛ ‑zanta' mu 'le too. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'ke mu ‑o ‑zanta' mu 'le ‑zɔn, 'duŋ‑ 'mu nu klɛlɛ zilɛɛ‑ mu 'le too.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Farizi mu 'ɛ 'ke mu ꞊nwa Zesu ‑din 'bhɛɛ‑ ‑o pe a ni dɔɔ:«'E Go ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ 'e ge yrɛ ‑bhɛɛke' do ꞊nɔɔ, ‑amasrɔyi ‑bhleŋgbe Erɔdi ‑a zi 'bhii‑ ‑yee' dɛ.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Ka ge a pe 'yee‑ ‑gbɛŋgbɛni 'plalu mɛɛ 'la bhe ‑a ni 'kaa: 'Mi ‑o 'zina mu ‑gbin 'zi mɛɛ mu zi; 'bhɛ 'pegee 'ŋ 'yoo‑ gadɛ mu ‑bhee 'zi ‑zɔn 'pegee too. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ nu yanlɛ 'ŋ 'woye‑ 'ɛ 'le ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ŋ nu 'ŋ 'yrɛgbaanlɛ Zeruzalɛmu 'taa ta gele 'ɛ zi, ‑zɔn 'pegee too, 'bhɛɛ‑ tootama. ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mi 'ɛ yaa sɔ gale‑ yrɛ ‑bhɛɛke' ꞊nɔɔ 'ke yaa 'e go Zeruzalɛmu do ‑kplɛn ba.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 «'Ee! Zeruzalɛmu ‑wa la mu, 'Ee! Zeruzalɛmu ‑wa la mu! 'Ka mu ‑le ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ dɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ mɛɛ 'la zan mu 'winbwa‑ 'ka ta, 'ka kpoti pa 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'ka 'mu dɛ. Yaa 'sanlɛ‑ ‑zɔn ma 'ke 'an pe dɔɔ 'ŋ 'yoo‑ 'ka 'lɛkpale 'eke‑ ta 'bhii‑ maa da do 'bhɛ 'nɛ mu 'ɛ 'lɛkpa 'eke‑ ta ‑a gbɛŋroŋ‑ mu 'ɛ ꞊la gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Duŋ‑ 'ka 'laa dɔlɛ ‑a ‑la do ‑titi.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 ‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, ‑Waanbhaa' nu 'ka do ‑kplɛn 'tolɛ‑ ‑a nɔɔ‑. 'Bhɛɛ‑ 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ: 'ka 'laa nu 'ŋ 'yelɛ‑ ‑li 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ka nu ‑a pelɛ yi 'la 'le dɔɔ: ‹Mɛɛ 'la zan ‑o zan Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'tɔ 'ɛ 'yi, bhaa 'e ‑dɔɔbo'!›»
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.