Lucas 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC
1 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ blaan, Mɛɛzan Zesu ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu makwan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ ‑a ‑lɛɛ. 'Yee‑ 'gbu 'yaa‑ nu 'kanlɛ‑ ‑wa mu 'la 'kpɛn 'pegee yrɛ mu 'la 'kpɛn ꞊nɔɔ ‑e pe ‑o ni 'kaa ‑o 'kan ‑sɔ ‑a ‑lɛɛ 'mu 'kpɛn ꞊nɔɔ.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Mlɔ gba 'ɛ ‑yoo 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑tranna gban, 'duŋ‑ ‑a 'kan mu laa ‑o 'ebebele. ‑Ayile ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ ‑mlɔ 'ɛ 'kan mu 'ɛ baankpa' ‑o ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa kan, 'bhɛ 'pegee ‑wa zrɛdɔ.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 ‑Ka ge, 'ŋ 'yoo‑ 'ka 'winbɔ‑ 'zi mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'bhii‑ ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛ srɔpɛ mu pleŋ‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 'Ka ge bhla 'ɛ zi, 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'taa ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla 'wlalɛ‑ 'ka gaan ma. 'Ka 'laa dulalɛ zi 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ka mɛɛ 'pubɔ‑.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ 'oo 'fɛ 'la ꞊la, ‑kaa pe 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹Bhaa ‑Waanbhaa' 'ka bɔ 'edɔɔle!›
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 'Ke yilabla sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mi 'ɛ do ni, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'kaa‑ 'duma 'ɛ 'srɔɔwolɛ. 'Duŋ‑ 'ke yilabla 'laa sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ni, 'ka 'laa 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ 'dumawolɛ.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ ꞊lwa 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke ‑o 'ka ‑gbaa pɛle 'pegee ‑yi 'la ba, ‑kaa bhle 'bhɛ 'pegee ‑kaa mi. ‑Amasrɔyi, yewonɛ 'ɛ 'sra‑ ‑o 'kɛla 'le ‑o 'bhɛɛ‑ na ‑a ni. 'Ka 'laa bolɛ 'kaanle‑ ma 'fɛ mu ꞊la do do
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 'Ke 'ka ‑ja ‑wa 'oo ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'elrele 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o pɛ 'oo pɛ 'la ꞊naa 'ka ni, ‑ka 'bhɛ 'bhle.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 ‑Ka 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta gadɛ mu 'ɛ 'bhee‑, 'bhɛɛ‑ ‑kaa pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 'Duŋ‑ 'ke 'ka ‑ja ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ waa 'ka 'cieya‑ klɛlɛ, ‑ka go 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 'Ka go bhla zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, ‑kaa pe dɔɔ: ‹'O 'kaa‑ ‑wa 'kpee bwegblɛn‑ 'ɛ 'wlɛn zii' 'ka 'gbu 'kaama‑ 'o gaan mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 ‑Ayile 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, waa nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ 'kpale Sodɔmu a pɛ ta ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛ ma.»
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Korazɛn mu! 'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Bɛtisaida mu! 'Ŋ 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊kla 'ka ba, 'kee‑ 'kpa bi 'ŋ 'bhɛ yɛkɛ‑ 'sɔle‑ maza mu klɛ Tiri 'pegee Sidɔn ‑wa mu 'ɛ ta, ‑zɔn 'laa 'bhɛ 'le 'ke ‑zadɔwɛɛ ꞊bwa gban ‑o ma ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ploola gban 'bhɛ mu klɛle ma. ‑O ‑yaa nu 'bhɛ zrɔnlɛ ‑bɔtɔ kplɛ 'pegee ‑yie 'klalele ‑o ta.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, Tiri ‑wa 'ɛ 'pegee Sidɔn ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ yaa nu ‑lalɛ' 'bhii‑ 'ka mu a pɛ 'ɛ gbɛɛn‑.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 'Bhɛɛ‑ 'ka mu Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta mu, 'ka 'kpee ma 'ka nu ‑wlɛnlɛ', 'bhɛɛ‑ 'ka tɛn laflɛ' ma ɛɛ? ‑Waanbhaa' nu 'ka mazinalɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ge 'ka 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi.»
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ka 'wojan‑ ‑la, 'bhɛ zan ‑o 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'mi ‑la wojan 'ɛ 'la bhe 'ezin‑. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'ka 'yi, 'bhɛ zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi ‑la ‑yi bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑baŋgwa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi 'ezin‑.»
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Zesu a ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu 'ɛ ‑o ‑ja, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa. ‑O zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑glɔɔya' 'la ‑yoo 'e 'tɔ 'ɛ 'yi 'bhɛ ‑zayi', 'o 'kpaale‑ ‑o 'zina mu 'ɛ 'wiiŋ‑; 'bhɛɛ‑ 'ke 'wa ꞊pia ‑o ni ‑o 'kɛla 'bhɛ klɛ ‑o 'bhɛɛ‑ klɛ.»
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'yrɛ 'yaa‑ ‑Setran' baale ma 'kee‑ da laflɛ' 'yi blaale‑ 'bhii‑ la ‑yrɛbɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 ‑Ka 'ka 'trɔnkpa doo: 'ŋ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa 'ka ni 'ke 'ka sɔ 'taawole mlɛ mu 'pegee ‑zaanweele mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka sɔ 'kpaale ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'ɛ yaa ‑glɔɔya' 'ɛ 'wiiŋ‑. Pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ do 'kpɔ klɛle‑ 'ka ni.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 'Duŋ‑, 'ka 'laa 'ka zrukpaalɛ 'ka 'kpaale‑ 'la ‑yoo 'zina mu wiiŋ‑ 'bhɛ ‑zayi'. 'Duŋ‑ 'ka zrukpaale klɛ ‑Waanbhaa' 'ka 'tɔ mu 'ɛ yɔɔn 'la ꞊dia gban laanima 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.»
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke *Lii 'Weŋ 'ɛ zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale Zesu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ 'trɛ 'pegee laflɛ' Zan, 'mi 'e 'pubɔ, ‑amasrɔyi 'e ‑za 'la ‑gaanna ‑zadɔ' mu 'pegee 'sɛwɛdɔ mu ‑lɛɛ, 'e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑nɛ mu 'ɛ ni. ‑E ‑swa 'e ni 'ke 'ya klɛ 'bhɛ gbɛɛn‑, ‑ayile 'mi 'e 'tɔbhɔ‑ 'egbɛnɛle.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 «'Ŋ Dɛ ‑za 'kpɛn gbɛkpaa‑ 'mi 'kɔɔ. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi dɔ 'ke yaa 'e go 'yee‑ do ‑kplɛn ba. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi Dɛ 'ɛ dɔ 'ke yaa 'e go 'mi ‑a Gbe do ‑kplɛn, 'pegee mɛɛ 'la zan ‑a Gbe ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ zan 'a dɔ 'bhɛ ba.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya l‑ɛklale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka mu 'la 'ka 'yrɛ ‑o ‑za 'lɛɛ‑ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'kaa‑ pɛ ‑yinra'.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 ‑Amasrɔyi, ‑za 'la 'kpɛn ‑o klɛ 'zi 'ka yrɛ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'elwaleta ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu ‑bebe 'pegee ‑bhleŋgbe ‑bebe 'ke mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ ‑za 'lɛɛ‑ klɛ ‑o ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ yaa klɛlɛ ‑o ‑yrɛ ma. ‑O ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa ma, 'bhɛɛ‑ waa malɛ.»
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ do nule‑ Zesu 'lrɔkpalɛ, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑ya ‑yidan'. 'Bhɛla‑ ‑yile 'bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «'An klɛ 'gbu 'nale‑ ‑a ma 'bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwole ɛɛ?»
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «‑O ‑mɛ pɛ za ‑la yɔɔndia‑ ‑ Moizi a 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'ya 'yima‑ 'nale‑ ɛɛ?»
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e pe Zesu ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, ‑a yɔɔndɛle ‑o dɔɔ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e faŋgan‑ oo 'bhɛ 'pegee 'e 'kpeejan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛɛ‑ 'e ‑vindo' mi 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.»
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ye 'an ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele, 'bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ, 'bhɛɛ‑ 'e nu bole ‑yrɛ ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.»
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 'Duŋ‑ 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e 'zoo 'na ‑a 'gbu ni, ‑ayile 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑De 'gbu ‑le 'ŋ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle‑ dɔɔ: «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑daa Zeruzalɛmu, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ge 'zi Zeriko. ‑E bhɔle yrɛ do ꞊nɔɔ 'ke ‑faannii' mu baale' ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa tafɛle; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑wa madiŋwole, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑zrɔle' baale 'tole zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, 'sraka 'lɛna mi do 'kanle‑ ‑bɛŋgwa 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ baale ta, 'ke ‑ya taglinle frii, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kanle 'a ‑gɔma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ jilale.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 'Bhɛ blaan, 'ke Levi 'srɛ mu 'ɛ do 'kanle‑ ‑bɛŋgole 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii. 'Bhɛ 'bhɔle‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ta, 'ke ‑ya taglinle 'ezin‑ frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'kanle 'ezin‑ ‑a ‑gɔma'.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 'Bhɛɛ‑ boolazi, Samari mɛɛ do ‑yaa ge 'zi 'taa ta 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ zi 'ezin‑. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale a ma, 'ke ‑a ‑yrɛn ‑gbɛnɛ 'klale ‑a ma.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 ‑Ayile, 'ke ‑ya mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpale ‑yrɔn 'pegee ‑laanɛ' 'yi 'le, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ sɔgbɛ ‑yrele' 'mu bhɛ mu 'ɛ ta. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'sanle ‑yaa' ‑soofali 'ɛ ta, 'kee‑ gele‑ 'kɛle‑ 'cie mu yi 'fɛ do ‑la. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'laanɛkpale 'elrele, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑yrɛkpale 'bhɛ ba.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑e denie ‑gɔli' 'taŋbha plɛ ꞊sia ‑a ba 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ‑naa 'cie mu yi 'fɛzan‑ 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa mɛɛ 'lɛɛ‑ ba 'elrele, 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta yi 'la 'le, 'e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la 'siɛla‑ 'ke 'bhɛ kan 'kɛlɛɛ‑ ta, 'ŋ nu 'bhɛ 'kpɛn gbawolɛ 'e ni.›»
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'kpee ma, 'woo‑ mɛɛ yaga 'la bhe, ‑o ‑de 'gbu ‑le ꞊kla ‑faannii' mu ‑balaa' mɛɛ 'la zan ta 'bhɛ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 'Yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe dɔɔ: «‑A ‑yrɛnklaa mɛɛ 'la zan ma, 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑a ‑bhoo 'ɛ 'le.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑a ni dɔɔ: «'Bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ.»
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ke ‑o bhɔle‑ ‑wa do ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑o zɛnlɛ ‑o ‑yaa le 'la 'bhɛ sii Maati 'bhɛ ba.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Maati 'nwale‑ do ‑yaa, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Mari. Mɛɛzan Zesu 'yaa‑ ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke 'yee‑ Mari gele‑ yaalɛ 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'bhɛ 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑a ‑doole' Maati yrɛ ba 'tɛ 'yaa‑ kpo klɛle ma, 'bhɛ 'pegee 'fɛ 'ɛ ꞊la ye ‑glɔɔn 'ɛ 'kpɛn 'wole‑ ma. ‑Ayile 'kee‑ nule‑ ‑a pelɛ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, 'ŋ 'nwale‑ 'ɛ ‑yoo 'ŋ do ‑kplɛn 'tolawoa ye 'ɛ 'wole‑ ma, 'bhɛ 'laa la 'ɛ ma ɛɛ? ‑A pe ‑a ni 'kaa ‑e nu bhɔ 'ŋ ba kpo klɛle 'ɛ 'le.»
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'E Maati, 'E Maati! 'E 'yrɛbatɛdɔle ‑o, 'bhɛɛ‑ 'e wlayrɛ 'ɛ 'pale‑ ‑o ‑za ‑bebe ‑zayi'.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 ‑Nafan ‑o ‑za do 'kpɔ ‑la ma, 'ke 'bhɛ kan pɛ 'kpɛn ta, Mari 'bhɛɛ‑ makwan‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ 'bhɛ 'kunle ‑a 'kɔɔ.»
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.