Lucas 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ
1 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ blaan, Mɛɛzan Zesu ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu makwan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ ‑a ‑lɛɛ. 'Yee‑ 'gbu 'yaa‑ nu 'kanlɛ‑ ‑wa mu 'la 'kpɛn 'pegee yrɛ mu 'la 'kpɛn ꞊nɔɔ ‑e pe ‑o ni 'kaa ‑o 'kan ‑sɔ ‑a ‑lɛɛ 'mu 'kpɛn ꞊nɔɔ.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Mlɔ gba 'ɛ ‑yoo 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑tranna gban, 'duŋ‑ ‑a 'kan mu laa ‑o 'ebebele. ‑Ayile ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ ‑mlɔ 'ɛ 'kan mu 'ɛ baankpa' ‑o ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa kan, 'bhɛ 'pegee ‑wa zrɛdɔ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 ‑Ka ge, 'ŋ 'yoo‑ 'ka 'winbɔ‑ 'zi mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'bhii‑ ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛ srɔpɛ mu pleŋ‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 'Ka ge bhla 'ɛ zi, 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'taa ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla 'wlalɛ‑ 'ka gaan ma. 'Ka 'laa dulalɛ zi 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ka mɛɛ 'pubɔ‑.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ 'oo 'fɛ 'la ꞊la, ‑kaa pe 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹Bhaa ‑Waanbhaa' 'ka bɔ 'edɔɔle!›
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 'Ke yilabla sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mi 'ɛ do ni, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'kaa‑ 'duma 'ɛ 'srɔɔwolɛ. 'Duŋ‑ 'ke yilabla 'laa sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ni, 'ka 'laa 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ 'dumawolɛ.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ ꞊lwa 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke ‑o 'ka ‑gbaa pɛle 'pegee ‑yi 'la ba, ‑kaa bhle 'bhɛ 'pegee ‑kaa mi. ‑Amasrɔyi, yewonɛ 'ɛ 'sra‑ ‑o 'kɛla 'le ‑o 'bhɛɛ‑ na ‑a ni. 'Ka 'laa bolɛ 'kaanle‑ ma 'fɛ mu ꞊la do do
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 'Ke 'ka ‑ja ‑wa 'oo ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'elrele 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o pɛ 'oo pɛ 'la ꞊naa 'ka ni, ‑ka 'bhɛ 'bhle.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 ‑Ka 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta gadɛ mu 'ɛ 'bhee‑, 'bhɛɛ‑ ‑kaa pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 'Duŋ‑ 'ke 'ka ‑ja ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ waa 'ka 'cieya‑ klɛlɛ, ‑ka go 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 'Ka go bhla zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, ‑kaa pe dɔɔ: ‹'O 'kaa‑ ‑wa 'kpee bwegblɛn‑ 'ɛ 'wlɛn zii' 'ka 'gbu 'kaama‑ 'o gaan mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 ‑Ayile 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, waa nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ 'kpale Sodɔmu a pɛ ta ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛ ma.»
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Korazɛn mu! 'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Bɛtisaida mu! 'Ŋ 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊kla 'ka ba, 'kee‑ 'kpa bi 'ŋ 'bhɛ yɛkɛ‑ 'sɔle‑ maza mu klɛ Tiri 'pegee Sidɔn ‑wa mu 'ɛ ta, ‑zɔn 'laa 'bhɛ 'le 'ke ‑zadɔwɛɛ ꞊bwa gban ‑o ma ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ploola gban 'bhɛ mu klɛle ma. ‑O ‑yaa nu 'bhɛ zrɔnlɛ ‑bɔtɔ kplɛ 'pegee ‑yie 'klalele ‑o ta.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, Tiri ‑wa 'ɛ 'pegee Sidɔn ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ yaa nu ‑lalɛ' 'bhii‑ 'ka mu a pɛ 'ɛ gbɛɛn‑.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 'Bhɛɛ‑ 'ka mu Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta mu, 'ka 'kpee ma 'ka nu ‑wlɛnlɛ', 'bhɛɛ‑ 'ka tɛn laflɛ' ma ɛɛ? ‑Waanbhaa' nu 'ka mazinalɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ge 'ka 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi.»
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ka 'wojan‑ ‑la, 'bhɛ zan ‑o 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'mi ‑la wojan 'ɛ 'la bhe 'ezin‑. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'ka 'yi, 'bhɛ zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi ‑la ‑yi bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑baŋgwa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi 'ezin‑.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Zesu a ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu 'ɛ ‑o ‑ja, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa. ‑O zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑glɔɔya' 'la ‑yoo 'e 'tɔ 'ɛ 'yi 'bhɛ ‑zayi', 'o 'kpaale‑ ‑o 'zina mu 'ɛ 'wiiŋ‑; 'bhɛɛ‑ 'ke 'wa ꞊pia ‑o ni ‑o 'kɛla 'bhɛ klɛ ‑o 'bhɛɛ‑ klɛ.»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'yrɛ 'yaa‑ ‑Setran' baale ma 'kee‑ da laflɛ' 'yi blaale‑ 'bhii‑ la ‑yrɛbɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 ‑Ka 'ka 'trɔnkpa doo: 'ŋ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa 'ka ni 'ke 'ka sɔ 'taawole mlɛ mu 'pegee ‑zaanweele mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka sɔ 'kpaale ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'ɛ yaa ‑glɔɔya' 'ɛ 'wiiŋ‑. Pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ do 'kpɔ klɛle‑ 'ka ni.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 'Duŋ‑, 'ka 'laa 'ka zrukpaalɛ 'ka 'kpaale‑ 'la ‑yoo 'zina mu wiiŋ‑ 'bhɛ ‑zayi'. 'Duŋ‑ 'ka zrukpaale klɛ ‑Waanbhaa' 'ka 'tɔ mu 'ɛ yɔɔn 'la ꞊dia gban laanima 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke *Lii 'Weŋ 'ɛ zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale Zesu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ 'trɛ 'pegee laflɛ' Zan, 'mi 'e 'pubɔ, ‑amasrɔyi 'e ‑za 'la ‑gaanna ‑zadɔ' mu 'pegee 'sɛwɛdɔ mu ‑lɛɛ, 'e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑nɛ mu 'ɛ ni. ‑E ‑swa 'e ni 'ke 'ya klɛ 'bhɛ gbɛɛn‑, ‑ayile 'mi 'e 'tɔbhɔ‑ 'egbɛnɛle.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 «'Ŋ Dɛ ‑za 'kpɛn gbɛkpaa‑ 'mi 'kɔɔ. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi dɔ 'ke yaa 'e go 'yee‑ do ‑kplɛn ba. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi Dɛ 'ɛ dɔ 'ke yaa 'e go 'mi ‑a Gbe do ‑kplɛn, 'pegee mɛɛ 'la zan ‑a Gbe ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ zan 'a dɔ 'bhɛ ba.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya l‑ɛklale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka mu 'la 'ka 'yrɛ ‑o ‑za 'lɛɛ‑ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'kaa‑ pɛ ‑yinra'.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 ‑Amasrɔyi, ‑za 'la 'kpɛn ‑o klɛ 'zi 'ka yrɛ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'elwaleta ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu ‑bebe 'pegee ‑bhleŋgbe ‑bebe 'ke mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ ‑za 'lɛɛ‑ klɛ ‑o ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ yaa klɛlɛ ‑o ‑yrɛ ma. ‑O ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa ma, 'bhɛɛ‑ waa malɛ.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ do nule‑ Zesu 'lrɔkpalɛ, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑ya ‑yidan'. 'Bhɛla‑ ‑yile 'bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «'An klɛ 'gbu 'nale‑ ‑a ma 'bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwole ɛɛ?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «‑O ‑mɛ pɛ za ‑la yɔɔndia‑ ‑ Moizi a 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'ya 'yima‑ 'nale‑ ɛɛ?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e pe Zesu ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, ‑a yɔɔndɛle ‑o dɔɔ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e faŋgan‑ oo 'bhɛ 'pegee 'e 'kpeejan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛɛ‑ 'e ‑vindo' mi 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.»
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ye 'an ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele, 'bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ, 'bhɛɛ‑ 'e nu bole ‑yrɛ ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 'Duŋ‑ 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e 'zoo 'na ‑a 'gbu ni, ‑ayile 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑De 'gbu ‑le 'ŋ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle‑ dɔɔ: «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑daa Zeruzalɛmu, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ge 'zi Zeriko. ‑E bhɔle yrɛ do ꞊nɔɔ 'ke ‑faannii' mu baale' ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa tafɛle; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑wa madiŋwole, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑zrɔle' baale 'tole zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, 'sraka 'lɛna mi do 'kanle‑ ‑bɛŋgwa 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ baale ta, 'ke ‑ya taglinle frii, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kanle 'a ‑gɔma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ jilale.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 'Bhɛ blaan, 'ke Levi 'srɛ mu 'ɛ do 'kanle‑ ‑bɛŋgole 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii. 'Bhɛ 'bhɔle‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ta, 'ke ‑ya taglinle 'ezin‑ frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'kanle 'ezin‑ ‑a ‑gɔma'.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 'Bhɛɛ‑ boolazi, Samari mɛɛ do ‑yaa ge 'zi 'taa ta 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ zi 'ezin‑. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale a ma, 'ke ‑a ‑yrɛn ‑gbɛnɛ 'klale ‑a ma.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 ‑Ayile, 'ke ‑ya mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpale ‑yrɔn 'pegee ‑laanɛ' 'yi 'le, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ sɔgbɛ ‑yrele' 'mu bhɛ mu 'ɛ ta. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'sanle ‑yaa' ‑soofali 'ɛ ta, 'kee‑ gele‑ 'kɛle‑ 'cie mu yi 'fɛ do ‑la. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'laanɛkpale 'elrele, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑yrɛkpale 'bhɛ ba.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑e denie ‑gɔli' 'taŋbha plɛ ꞊sia ‑a ba 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ‑naa 'cie mu yi 'fɛzan‑ 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa mɛɛ 'lɛɛ‑ ba 'elrele, 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta yi 'la 'le, 'e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la 'siɛla‑ 'ke 'bhɛ kan 'kɛlɛɛ‑ ta, 'ŋ nu 'bhɛ 'kpɛn gbawolɛ 'e ni.›»
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'kpee ma, 'woo‑ mɛɛ yaga 'la bhe, ‑o ‑de 'gbu ‑le ꞊kla ‑faannii' mu ‑balaa' mɛɛ 'la zan ta 'bhɛ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 'Yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe dɔɔ: «‑A ‑yrɛnklaa mɛɛ 'la zan ma, 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑a ‑bhoo 'ɛ 'le.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑a ni dɔɔ: «'Bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ke ‑o bhɔle‑ ‑wa do ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑o zɛnlɛ ‑o ‑yaa le 'la 'bhɛ sii Maati 'bhɛ ba.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Maati 'nwale‑ do ‑yaa, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Mari. Mɛɛzan Zesu 'yaa‑ ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke 'yee‑ Mari gele‑ yaalɛ 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'bhɛ 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑a ‑doole' Maati yrɛ ba 'tɛ 'yaa‑ kpo klɛle ma, 'bhɛ 'pegee 'fɛ 'ɛ ꞊la ye ‑glɔɔn 'ɛ 'kpɛn 'wole‑ ma. ‑Ayile 'kee‑ nule‑ ‑a pelɛ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, 'ŋ 'nwale‑ 'ɛ ‑yoo 'ŋ do ‑kplɛn 'tolawoa ye 'ɛ 'wole‑ ma, 'bhɛ 'laa la 'ɛ ma ɛɛ? ‑A pe ‑a ni 'kaa ‑e nu bhɔ 'ŋ ba kpo klɛle 'ɛ 'le.»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'E Maati, 'E Maati! 'E 'yrɛbatɛdɔle ‑o, 'bhɛɛ‑ 'e wlayrɛ 'ɛ 'pale‑ ‑o ‑za ‑bebe ‑zayi'.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 ‑Nafan ‑o ‑za do 'kpɔ ‑la ma, 'ke 'bhɛ kan pɛ 'kpɛn ta, Mari 'bhɛɛ‑ makwan‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ 'bhɛ 'kunle ‑a 'kɔɔ.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.