Lucas 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ blaan, Mɛɛzan Zesu ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu makwan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ ‑a ‑lɛɛ. 'Yee‑ 'gbu 'yaa‑ nu 'kanlɛ‑ ‑wa mu 'la 'kpɛn 'pegee yrɛ mu 'la 'kpɛn ꞊nɔɔ ‑e pe ‑o ni 'kaa ‑o 'kan ‑sɔ ‑a ‑lɛɛ 'mu 'kpɛn ꞊nɔɔ.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Mlɔ gba 'ɛ ‑yoo 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑tranna gban, 'duŋ‑ ‑a 'kan mu laa ‑o 'ebebele. ‑Ayile ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ ‑mlɔ 'ɛ 'kan mu 'ɛ baankpa' ‑o ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa kan, 'bhɛ 'pegee ‑wa zrɛdɔ.
2 E lhes disse:
3 ‑Ka ge, 'ŋ 'yoo‑ 'ka 'winbɔ‑ 'zi mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'bhii‑ ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛ srɔpɛ mu pleŋ‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 'Ka ge bhla 'ɛ zi, 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'taa ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla 'wlalɛ‑ 'ka gaan ma. 'Ka 'laa dulalɛ zi 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ka mɛɛ 'pubɔ‑.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ 'oo 'fɛ 'la ꞊la, ‑kaa pe 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹Bhaa ‑Waanbhaa' 'ka bɔ 'edɔɔle!›
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 'Ke yilabla sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mi 'ɛ do ni, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'kaa‑ 'duma 'ɛ 'srɔɔwolɛ. 'Duŋ‑ 'ke yilabla 'laa sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ni, 'ka 'laa 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ 'dumawolɛ.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ ꞊lwa 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke ‑o 'ka ‑gbaa pɛle 'pegee ‑yi 'la ba, ‑kaa bhle 'bhɛ 'pegee ‑kaa mi. ‑Amasrɔyi, yewonɛ 'ɛ 'sra‑ ‑o 'kɛla 'le ‑o 'bhɛɛ‑ na ‑a ni. 'Ka 'laa bolɛ 'kaanle‑ ma 'fɛ mu ꞊la do do
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 'Ke 'ka ‑ja ‑wa 'oo ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'elrele 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o pɛ 'oo pɛ 'la ꞊naa 'ka ni, ‑ka 'bhɛ 'bhle.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 ‑Ka 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta gadɛ mu 'ɛ 'bhee‑, 'bhɛɛ‑ ‑kaa pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 'Duŋ‑ 'ke 'ka ‑ja ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ waa 'ka 'cieya‑ klɛlɛ, ‑ka go 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 'Ka go bhla zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, ‑kaa pe dɔɔ: ‹'O 'kaa‑ ‑wa 'kpee bwegblɛn‑ 'ɛ 'wlɛn zii' 'ka 'gbu 'kaama‑ 'o gaan mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 ‑Ayile 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, waa nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ 'kpale Sodɔmu a pɛ ta ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛ ma.»
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Korazɛn mu! 'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Bɛtisaida mu! 'Ŋ 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊kla 'ka ba, 'kee‑ 'kpa bi 'ŋ 'bhɛ yɛkɛ‑ 'sɔle‑ maza mu klɛ Tiri 'pegee Sidɔn ‑wa mu 'ɛ ta, ‑zɔn 'laa 'bhɛ 'le 'ke ‑zadɔwɛɛ ꞊bwa gban ‑o ma ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ploola gban 'bhɛ mu klɛle ma. ‑O ‑yaa nu 'bhɛ zrɔnlɛ ‑bɔtɔ kplɛ 'pegee ‑yie 'klalele ‑o ta.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, Tiri ‑wa 'ɛ 'pegee Sidɔn ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ yaa nu ‑lalɛ' 'bhii‑ 'ka mu a pɛ 'ɛ gbɛɛn‑.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 'Bhɛɛ‑ 'ka mu Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta mu, 'ka 'kpee ma 'ka nu ‑wlɛnlɛ', 'bhɛɛ‑ 'ka tɛn laflɛ' ma ɛɛ? ‑Waanbhaa' nu 'ka mazinalɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ge 'ka 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi.»
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ka 'wojan‑ ‑la, 'bhɛ zan ‑o 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'mi ‑la wojan 'ɛ 'la bhe 'ezin‑. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'ka 'yi, 'bhɛ zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi ‑la ‑yi bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑baŋgwa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi 'ezin‑.»
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Zesu a ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu 'ɛ ‑o ‑ja, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa. ‑O zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑glɔɔya' 'la ‑yoo 'e 'tɔ 'ɛ 'yi 'bhɛ ‑zayi', 'o 'kpaale‑ ‑o 'zina mu 'ɛ 'wiiŋ‑; 'bhɛɛ‑ 'ke 'wa ꞊pia ‑o ni ‑o 'kɛla 'bhɛ klɛ ‑o 'bhɛɛ‑ klɛ.»
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'yrɛ 'yaa‑ ‑Setran' baale ma 'kee‑ da laflɛ' 'yi blaale‑ 'bhii‑ la ‑yrɛbɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
18 Jesus lhes disse:
19 ‑Ka 'ka 'trɔnkpa doo: 'ŋ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa 'ka ni 'ke 'ka sɔ 'taawole mlɛ mu 'pegee ‑zaanweele mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka sɔ 'kpaale ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'ɛ yaa ‑glɔɔya' 'ɛ 'wiiŋ‑. Pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ do 'kpɔ klɛle‑ 'ka ni.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 'Duŋ‑, 'ka 'laa 'ka zrukpaalɛ 'ka 'kpaale‑ 'la ‑yoo 'zina mu wiiŋ‑ 'bhɛ ‑zayi'. 'Duŋ‑ 'ka zrukpaale klɛ ‑Waanbhaa' 'ka 'tɔ mu 'ɛ yɔɔn 'la ꞊dia gban laanima 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.»
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke *Lii 'Weŋ 'ɛ zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale Zesu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ 'trɛ 'pegee laflɛ' Zan, 'mi 'e 'pubɔ, ‑amasrɔyi 'e ‑za 'la ‑gaanna ‑zadɔ' mu 'pegee 'sɛwɛdɔ mu ‑lɛɛ, 'e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑nɛ mu 'ɛ ni. ‑E ‑swa 'e ni 'ke 'ya klɛ 'bhɛ gbɛɛn‑, ‑ayile 'mi 'e 'tɔbhɔ‑ 'egbɛnɛle.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 «'Ŋ Dɛ ‑za 'kpɛn gbɛkpaa‑ 'mi 'kɔɔ. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi dɔ 'ke yaa 'e go 'yee‑ do ‑kplɛn ba. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi Dɛ 'ɛ dɔ 'ke yaa 'e go 'mi ‑a Gbe do ‑kplɛn, 'pegee mɛɛ 'la zan ‑a Gbe ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ zan 'a dɔ 'bhɛ ba.»
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya l‑ɛklale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka mu 'la 'ka 'yrɛ ‑o ‑za 'lɛɛ‑ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'kaa‑ pɛ ‑yinra'.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 ‑Amasrɔyi, ‑za 'la 'kpɛn ‑o klɛ 'zi 'ka yrɛ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'elwaleta ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu ‑bebe 'pegee ‑bhleŋgbe ‑bebe 'ke mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ ‑za 'lɛɛ‑ klɛ ‑o ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ yaa klɛlɛ ‑o ‑yrɛ ma. ‑O ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa ma, 'bhɛɛ‑ waa malɛ.»
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ do nule‑ Zesu 'lrɔkpalɛ, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑ya ‑yidan'. 'Bhɛla‑ ‑yile 'bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «'An klɛ 'gbu 'nale‑ ‑a ma 'bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwole ɛɛ?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «‑O ‑mɛ pɛ za ‑la yɔɔndia‑ ‑ Moizi a 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'ya 'yima‑ 'nale‑ ɛɛ?»
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e pe Zesu ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, ‑a yɔɔndɛle ‑o dɔɔ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e faŋgan‑ oo 'bhɛ 'pegee 'e 'kpeejan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛɛ‑ 'e ‑vindo' mi 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.»
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ye 'an ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele, 'bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ, 'bhɛɛ‑ 'e nu bole ‑yrɛ ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.»
28 Então Jesus lhe disse:
29 'Duŋ‑ 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e 'zoo 'na ‑a 'gbu ni, ‑ayile 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑De 'gbu ‑le 'ŋ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle‑ dɔɔ: «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑daa Zeruzalɛmu, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ge 'zi Zeriko. ‑E bhɔle yrɛ do ꞊nɔɔ 'ke ‑faannii' mu baale' ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa tafɛle; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑wa madiŋwole, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑zrɔle' baale 'tole zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, 'sraka 'lɛna mi do 'kanle‑ ‑bɛŋgwa 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ baale ta, 'ke ‑ya taglinle frii, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kanle 'a ‑gɔma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ jilale.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 'Bhɛ blaan, 'ke Levi 'srɛ mu 'ɛ do 'kanle‑ ‑bɛŋgole 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii. 'Bhɛ 'bhɔle‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ta, 'ke ‑ya taglinle 'ezin‑ frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'kanle 'ezin‑ ‑a ‑gɔma'.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 'Bhɛɛ‑ boolazi, Samari mɛɛ do ‑yaa ge 'zi 'taa ta 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ zi 'ezin‑. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale a ma, 'ke ‑a ‑yrɛn ‑gbɛnɛ 'klale ‑a ma.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 ‑Ayile, 'ke ‑ya mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpale ‑yrɔn 'pegee ‑laanɛ' 'yi 'le, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ sɔgbɛ ‑yrele' 'mu bhɛ mu 'ɛ ta. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'sanle ‑yaa' ‑soofali 'ɛ ta, 'kee‑ gele‑ 'kɛle‑ 'cie mu yi 'fɛ do ‑la. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'laanɛkpale 'elrele, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑yrɛkpale 'bhɛ ba.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑e denie ‑gɔli' 'taŋbha plɛ ꞊sia ‑a ba 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ‑naa 'cie mu yi 'fɛzan‑ 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa mɛɛ 'lɛɛ‑ ba 'elrele, 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta yi 'la 'le, 'e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la 'siɛla‑ 'ke 'bhɛ kan 'kɛlɛɛ‑ ta, 'ŋ nu 'bhɛ 'kpɛn gbawolɛ 'e ni.›»
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'kpee ma, 'woo‑ mɛɛ yaga 'la bhe, ‑o ‑de 'gbu ‑le ꞊kla ‑faannii' mu ‑balaa' mɛɛ 'la zan ta 'bhɛ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
36 Então Jesus perguntou:
37 'Yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe dɔɔ: «‑A ‑yrɛnklaa mɛɛ 'la zan ma, 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑a ‑bhoo 'ɛ 'le.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑a ni dɔɔ: «'Bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ.»
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ke ‑o bhɔle‑ ‑wa do ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑o zɛnlɛ ‑o ‑yaa le 'la 'bhɛ sii Maati 'bhɛ ba.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Maati 'nwale‑ do ‑yaa, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Mari. Mɛɛzan Zesu 'yaa‑ ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke 'yee‑ Mari gele‑ yaalɛ 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'bhɛ 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑a ‑doole' Maati yrɛ ba 'tɛ 'yaa‑ kpo klɛle ma, 'bhɛ 'pegee 'fɛ 'ɛ ꞊la ye ‑glɔɔn 'ɛ 'kpɛn 'wole‑ ma. ‑Ayile 'kee‑ nule‑ ‑a pelɛ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, 'ŋ 'nwale‑ 'ɛ ‑yoo 'ŋ do ‑kplɛn 'tolawoa ye 'ɛ 'wole‑ ma, 'bhɛ 'laa la 'ɛ ma ɛɛ? ‑A pe ‑a ni 'kaa ‑e nu bhɔ 'ŋ ba kpo klɛle 'ɛ 'le.»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'E Maati, 'E Maati! 'E 'yrɛbatɛdɔle ‑o, 'bhɛɛ‑ 'e wlayrɛ 'ɛ 'pale‑ ‑o ‑za ‑bebe ‑zayi'.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 ‑Nafan ‑o ‑za do 'kpɔ ‑la ma, 'ke 'bhɛ kan pɛ 'kpɛn ta, Mari 'bhɛɛ‑ makwan‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ 'bhɛ 'kunle ‑a 'kɔɔ.»
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.