Lucas 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARC
1 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ blaan, Mɛɛzan Zesu ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu makwan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ ‑a ‑lɛɛ. 'Yee‑ 'gbu 'yaa‑ nu 'kanlɛ‑ ‑wa mu 'la 'kpɛn 'pegee yrɛ mu 'la 'kpɛn ꞊nɔɔ ‑e pe ‑o ni 'kaa ‑o 'kan ‑sɔ ‑a ‑lɛɛ 'mu 'kpɛn ꞊nɔɔ.
1 E, depois disso, designou o Senhor ainda outros setenta e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Mlɔ gba 'ɛ ‑yoo 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑tranna gban, 'duŋ‑ ‑a 'kan mu laa ‑o 'ebebele. ‑Ayile ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ ‑mlɔ 'ɛ 'kan mu 'ɛ baankpa' ‑o ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa kan, 'bhɛ 'pegee ‑wa zrɛdɔ.
2 E dizia-lhes: Grande
3 ‑Ka ge, 'ŋ 'yoo‑ 'ka 'winbɔ‑ 'zi mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'bhii‑ ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛ srɔpɛ mu pleŋ‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 'Ka ge bhla 'ɛ zi, 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'taa ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla 'wlalɛ‑ 'ka gaan ma. 'Ka 'laa dulalɛ zi 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ka mɛɛ 'pubɔ‑.
4 E não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ 'oo 'fɛ 'la ꞊la, ‑kaa pe 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹Bhaa ‑Waanbhaa' 'ka bɔ 'edɔɔle!›
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz
6 'Ke yilabla sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mi 'ɛ do ni, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'kaa‑ 'duma 'ɛ 'srɔɔwolɛ. 'Duŋ‑ 'ke yilabla 'laa sɔ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ni, 'ka 'laa 'bhɛ ꞊la mu 'ɛ 'dumawolɛ.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 'Ke 'ka ꞊wlaa 'fɛ ꞊lwa 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke ‑o 'ka ‑gbaa pɛle 'pegee ‑yi 'la ba, ‑kaa bhle 'bhɛ 'pegee ‑kaa mi. ‑Amasrɔyi, yewonɛ 'ɛ 'sra‑ ‑o 'kɛla 'le ‑o 'bhɛɛ‑ na ‑a ni. 'Ka 'laa bolɛ 'kaanle‑ ma 'fɛ mu ꞊la do do
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 'Ke 'ka ‑ja ‑wa 'oo ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'elrele 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o pɛ 'oo pɛ 'la ꞊naa 'ka ni, ‑ka 'bhɛ 'bhle.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei do que vos puserem diante.
9 ‑Ka 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta gadɛ mu 'ɛ 'bhee‑, 'bhɛɛ‑ ‑kaa pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
9 E curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: É chegado a vós o Reino de Deus.
10 'Duŋ‑ 'ke 'ka ‑ja ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ waa 'ka 'cieya‑ klɛlɛ, ‑ka go 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta.
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 'Ka go bhla zi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, ‑kaa pe dɔɔ: ‹'O 'kaa‑ ‑wa 'kpee bwegblɛn‑ 'ɛ 'wlɛn zii' 'ka 'gbu 'kaama‑ 'o gaan mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yi 'ɛ ꞊bhwa 'ka ‑din.›
11 Até o pó que da vossa cidade se nos pegou sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto:
12 ‑Ayile 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, waa nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ 'kpale Sodɔmu a pɛ ta ‑yrɛn 'ɛ 'bhɛ ma.»
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Korazɛn mu! 'Ka ta ‑yrɛn! 'Ka mu Bɛtisaida mu! 'Ŋ 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊kla 'ka ba, 'kee‑ 'kpa bi 'ŋ 'bhɛ yɛkɛ‑ 'sɔle‑ maza mu klɛ Tiri 'pegee Sidɔn ‑wa mu 'ɛ ta, ‑zɔn 'laa 'bhɛ 'le 'ke ‑zadɔwɛɛ ꞊bwa gban ‑o ma ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ploola gban 'bhɛ mu klɛle ma. ‑O ‑yaa nu 'bhɛ zrɔnlɛ ‑bɔtɔ kplɛ 'pegee ‑yie 'klalele ‑o ta.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco de pano grosseiro e cinza, se teriam arrependido.
14 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑Waanbhaa' a 'kitikan yi ‑gbɛnɛ 'ɛ 'le, Tiri ‑wa 'ɛ 'pegee Sidɔn ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ ‑o ta ‑yrɛn 'ɛ yaa nu ‑lalɛ' 'bhii‑ 'ka mu a pɛ 'ɛ gbɛɛn‑.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no Dia do Juízo do que para vós.
15 'Bhɛɛ‑ 'ka mu Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ta mu, 'ka 'kpee ma 'ka nu ‑wlɛnlɛ', 'bhɛɛ‑ 'ka tɛn laflɛ' ma ɛɛ? ‑Waanbhaa' nu 'ka mazinalɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ge 'ka 'le ‑jranama 'tɛ 'ɛ 'yi.»
15 E tu, Cafarnaum, serás levantada até ao céu? Até ao inferno serás abatida.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ka 'wojan‑ ‑la, 'bhɛ zan ‑o 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'mi ‑la wojan 'ɛ 'la bhe 'ezin‑. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'ka 'yi, 'bhɛ zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi ‑la ‑yi bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑baŋgwa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi 'ezin‑.»
16 Quem vos ouve a vós a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita rejeita aquele que me enviou.
17 Zesu a ‑klaŋlanɛ mia yaga bhɛ vu 'ɛ ‑o ‑ja, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa. ‑O zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑glɔɔya' 'la ‑yoo 'e 'tɔ 'ɛ 'yi 'bhɛ ‑zayi', 'o 'kpaale‑ ‑o 'zina mu 'ɛ 'wiiŋ‑; 'bhɛɛ‑ 'ke 'wa ꞊pia ‑o ni ‑o 'kɛla 'bhɛ klɛ ‑o 'bhɛɛ‑ klɛ.»
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'yrɛ 'yaa‑ ‑Setran' baale ma 'kee‑ da laflɛ' 'yi blaale‑ 'bhii‑ la ‑yrɛbɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 ‑Ka 'ka 'trɔnkpa doo: 'ŋ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa 'ka ni 'ke 'ka sɔ 'taawole mlɛ mu 'pegee ‑zaanweele mu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka sɔ 'kpaale ‑kɔɔ' 'sɔɔnnii 'ɛ yaa ‑glɔɔya' 'ɛ 'wiiŋ‑. Pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'yɔɔ‑ do 'kpɔ klɛle‑ 'ka ni.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes, e escorpiões, e toda a força do Inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 'Duŋ‑, 'ka 'laa 'ka zrukpaalɛ 'ka 'kpaale‑ 'la ‑yoo 'zina mu wiiŋ‑ 'bhɛ ‑zayi'. 'Duŋ‑ 'ka zrukpaale klɛ ‑Waanbhaa' 'ka 'tɔ mu 'ɛ yɔɔn 'la ꞊dia gban laanima 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.»
20 Mas não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos, antes, por estar o vosso nome escrito nos céus.
21 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke *Lii 'Weŋ 'ɛ zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale Zesu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ 'trɛ 'pegee laflɛ' Zan, 'mi 'e 'pubɔ, ‑amasrɔyi 'e ‑za 'la ‑gaanna ‑zadɔ' mu 'pegee 'sɛwɛdɔ mu ‑lɛɛ, 'e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑nɛ mu 'ɛ ni. ‑E ‑swa 'e ni 'ke 'ya klɛ 'bhɛ gbɛɛn‑, ‑ayile 'mi 'e 'tɔbhɔ‑ 'egbɛnɛle.
21 Naquela mesma hora, se alegrou Jesus no Espírito Santo e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas
22 «'Ŋ Dɛ ‑za 'kpɛn gbɛkpaa‑ 'mi 'kɔɔ. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi dɔ 'ke yaa 'e go 'yee‑ do ‑kplɛn ba. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'mi Dɛ 'ɛ dɔ 'ke yaa 'e go 'mi ‑a Gbe do ‑kplɛn, 'pegee mɛɛ 'la zan ‑a Gbe ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ zan 'a dɔ 'bhɛ ba.»
22 Tudo por meu Pai me foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya l‑ɛklale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka mu 'la 'ka 'yrɛ ‑o ‑za 'lɛɛ‑ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'kaa‑ pɛ ‑yinra'.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse- lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que veem o que vós vedes,
24 ‑Amasrɔyi, ‑za 'la 'kpɛn ‑o klɛ 'zi 'ka yrɛ ma ‑gɛ ‑zɔn bhe, 'elwaleta ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu ‑bebe 'pegee ‑bhleŋgbe ‑bebe 'ke mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ ‑za 'lɛɛ‑ klɛ ‑o ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ yaa klɛlɛ ‑o ‑yrɛ ma. ‑O ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa ma, 'bhɛɛ‑ waa malɛ.»
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes e não o viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ do nule‑ Zesu 'lrɔkpalɛ, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑ya ‑yidan'. 'Bhɛla‑ ‑yile 'bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «'An klɛ 'gbu 'nale‑ ‑a ma 'bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwole ɛɛ?»
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «‑O ‑mɛ pɛ za ‑la yɔɔndia‑ ‑ Moizi a 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'ya 'yima‑ 'nale‑ ɛɛ?»
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e pe Zesu ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, ‑a yɔɔndɛle ‑o dɔɔ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e faŋgan‑ oo 'bhɛ 'pegee 'e 'kpeejan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛɛ‑ 'e ‑vindo' mi 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.»
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ye 'an ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele, 'bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ, 'bhɛɛ‑ 'e nu bole ‑yrɛ ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.»
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso e viverás.
29 'Duŋ‑ 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e 'zoo 'na ‑a 'gbu ni, ‑ayile 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑De 'gbu ‑le 'ŋ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle‑ dɔɔ: «‑Yrekpaa' do, mɛɛ do ‑daa Zeruzalɛmu, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ge 'zi Zeriko. ‑E bhɔle yrɛ do ꞊nɔɔ 'ke ‑faannii' mu baale' ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa tafɛle; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑wa madiŋwole, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑zrɔle' baale 'tole zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o jilale.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram e, espancando-o, se retiraram, deixando-
31 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, 'sraka 'lɛna mi do 'kanle‑ ‑bɛŋgwa 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii 'bhɛ 'waati 'ɛ ba. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ baale ta, 'ke ‑ya taglinle frii, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kanle 'a ‑gɔma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ jilale.
31 E, ocasionalmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 'Bhɛ blaan, 'ke Levi 'srɛ mu 'ɛ do 'kanle‑ ‑bɛŋgole 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ 'lii. 'Bhɛ 'bhɔle‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ta, 'ke ‑ya taglinle 'ezin‑ frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'kanle 'ezin‑ ‑a ‑gɔma'.
32 E, de igual modo, também um levita, chegando àquele lugar e vendo-
33 'Bhɛɛ‑ boolazi, Samari mɛɛ do ‑yaa ge 'zi 'taa ta 'yee‑ zi do 'kpɔ 'ɛ zi 'ezin‑. ‑E bhɔle 'yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale a ma, 'ke ‑a ‑yrɛn ‑gbɛnɛ 'klale ‑a ma.
33 Mas um samaritano que ia de viagem chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão.
34 ‑Ayile, 'ke ‑ya mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpale ‑yrɔn 'pegee ‑laanɛ' 'yi 'le, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ sɔgbɛ ‑yrele' 'mu bhɛ mu 'ɛ ta. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'sanle ‑yaa' ‑soofali 'ɛ ta, 'kee‑ gele‑ 'kɛle‑ 'cie mu yi 'fɛ do ‑la. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'kee‑ 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'laanɛkpale 'elrele, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑yrɛkpale 'bhɛ ba.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, aplicando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele;
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑e denie ‑gɔli' 'taŋbha plɛ ꞊sia ‑a ba 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ‑naa 'cie mu yi 'fɛzan‑ 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'E 'yrɛkpa mɛɛ 'lɛɛ‑ ba 'elrele, 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta yi 'la 'le, 'e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la 'siɛla‑ 'ke 'bhɛ kan 'kɛlɛɛ‑ ta, 'ŋ nu 'bhɛ 'kpɛn gbawolɛ 'e ni.›»
35 E, partindo ao outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-
36 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'kpee ma, 'woo‑ mɛɛ yaga 'la bhe, ‑o ‑de 'gbu ‑le ꞊kla ‑faannii' mu ‑balaa' mɛɛ 'la zan ta 'bhɛ ‑vindo' mi 'le ɛɛ?»
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 'Yee‑ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe dɔɔ: «‑A ‑yrɛnklaa mɛɛ 'la zan ma, 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑a ‑bhoo 'ɛ 'le.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑a ni dɔɔ: «'Bhi ge 'bhɛ 'yansi za klɛ.»
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai e faze da mesma maneira.
38 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ke ‑o bhɔle‑ ‑wa do ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑o zɛnlɛ ‑o ‑yaa le 'la 'bhɛ sii Maati 'bhɛ ba.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Maati 'nwale‑ do ‑yaa, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Mari. Mɛɛzan Zesu 'yaa‑ ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke 'yee‑ Mari gele‑ yaalɛ 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ 'bhɛ 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
39 E tinha esta uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑a ‑doole' Maati yrɛ ba 'tɛ 'yaa‑ kpo klɛle ma, 'bhɛ 'pegee 'fɛ 'ɛ ꞊la ye ‑glɔɔn 'ɛ 'kpɛn 'wole‑ ma. ‑Ayile 'kee‑ nule‑ ‑a pelɛ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ Zan, 'ŋ 'nwale‑ 'ɛ ‑yoo 'ŋ do ‑kplɛn 'tolawoa ye 'ɛ 'wole‑ ma, 'bhɛ 'laa la 'ɛ ma ɛɛ? ‑A pe ‑a ni 'kaa ‑e nu bhɔ 'ŋ ba kpo klɛle 'ɛ 'le.»
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços e, aproximando-se, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'E Maati, 'E Maati! 'E 'yrɛbatɛdɔle ‑o, 'bhɛɛ‑ 'e wlayrɛ 'ɛ 'pale‑ ‑o ‑za ‑bebe ‑zayi'.
41 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas
42 ‑Nafan ‑o ‑za do 'kpɔ ‑la ma, 'ke 'bhɛ kan pɛ 'kpɛn ta, Mari 'bhɛɛ‑ makwan‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu 'sɔlɛ 'bhɛ 'kunle ‑a 'kɔɔ.»
42 mas uma só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.