João 8

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Duŋ‑ Zesu ‑ja ‑o ‑yaa vlɛ gɔɔn 'la sii ‹Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn› 'ɛ 'bhɛ 'wiiŋ‑.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le zrwan 'tutu 'ɛ zi, 'kee‑ niinale‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'nule ‑a ‑din. ‑Ayile, 'kee‑ yaale' 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo daanle 'sanle.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ klɛ 'zi 'waati 'la ba, 'ke 'Toŋ Daan mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ ‑o nule‑ gwlɛn ‑wɛɛ le do 'le 'a ta. ‑O pe dɔɔ ‑o 'yee‑ le 'ɛ ꞊kwan 'gwlaan‑ ‑la. ‑O nule 'bhɛ le 'ɛ 'le, 'ke ‑wa dulale ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o le 'lɛɛ‑ ꞊kwan 'gwlaan‑ ‑la.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Moizi a 'Toŋ 'ɛ ta, ‑ya ꞊pia 'o ni dɔɔ 'o kpoti 'pa 'bhɛ le ‑glɔɔn mu 'lɛɛ‑ ma 'bhɛɛ‑ 'woo‑ dɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhi pe 'bhɛ 'yi 'nale‑ ɛɛ?»
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 ‑O 'bhɛ 'pia‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'kooko‑ ‑o ‑jan bhee kpalaa' ‑a 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o sɔ ‑a 'kunle ‑a 'gbu 'liiwli‑ ma. 'Duŋ‑ Zesu 'e ŋgblo kulale, 'kee‑ 'sɛwɛdɛle 'sanle 'trɛ ma ‑a gbɛ ‑nɛbhɛ' do 'le.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 ‑O ‑yaa ‑a matɛdɔ 'zi ‑a ‑lrɔkpale 'le bhe, 'ke ‑ya ŋgblo ‑lawlɛnle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ke 'ka 'pleŋ‑ mɛɛ 'la zan 'gbu laa ‑za 'yɔɔ‑ klɛlɛ ‑lido', 'bhɛ zan kpoti 'ɛ 'pa ‑a ma 'elwale 'pe.»
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'e ŋgblo kulale, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'sɛwɛdɛle 'sanle 'trɛ ma 'ezin‑.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 ‑O 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, ('bhɛ 'lalawoa ‑o nii‑ 'ɛ ma) 'ke ‑o 'kpɛn jilale do do 'ke 'bhɛ san ‑o ba 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ ma, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑waa' ‑zwannɛ mu 'ɛ ma. 'Bhɛɛ‑ Zesu do ‑kplɛn 'kpɔ 'pegee 'yee‑ le 'ɛ 'wole‑ ꞊bwa ‑a nɔɔ‑ ye.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 'Bhɛ klɛlɛ 'tɛ, 'ke Zesu 'e ŋgblo ‑lawlɛnle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'yee‑ le 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑la 'zi 'e ta, ‑woo 'naa ɛɛ? Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa bolɛ 'ke 'bhɛ ‑kpan baalɛ 'e ta ɛɛ?»
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 'Yee‑ le 'ɛ pe Zesu ni dɔɔ: «'Ɔn ɔn, Mɛɛzan, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa bolɛ 'ke 'bhɛ ‑kpan balaa' 'ŋ ta.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Mi 'duŋ‑ 'naa nu ‑kpan baalɛ 'e ta 'ezin‑, 'e sɔ gele‑ 'e ba ‑lɛ ma; 'duŋ‑ 'yaa ‑za 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' do 'kpɔ klɛlɛ 'ezin‑.»]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑janwole 'ezin‑ mɛɛ mu 'ɛ 'ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'drunyan 'ɛ ta 'tɛbhile 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan ‑dwa 'ŋ zi, 'tɛbhile 'la bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ zan nu 'bhɛ 'srɔɔwolɛ, 'bhɛɛ‑ yaa nu 'taawolɛ ‑gblo 'yi ‑titi.»
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Farizi mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni 'kaa: «'E do ‑kplɛn kpɔ ‑le 'srɛya‑ klɛ 'zi 'e 'gbu ba zayi', 'bhɛɛ‑ 'e ‑jan 'la 'wo zii' 'e 'gbu ma, 'bhɛ 'laa ‑o 'ke wlan 'le.»
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ 'gbu 'srɛya‑ klɛ 'zi 'ŋ 'gbu ba zayi', 'bhɛ ‑o 'ke wlan 'le. ‑Amasrɔyi 'mi 'ŋ dayrɛ 'pegee 'ŋ geyrɛ dɔ. 'Duŋ‑ 'ka mu laa 'mi dayrɛ 'pegee 'ŋ geyrɛ dɔ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 'Ka mu, 'ka mɛɛ mu 'kitikan bhaaplɛŋ 'kungbɛya ‑la ma; 'duŋ‑ 'mi 'laa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'kitikan.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ke 'ŋ mɛɛ mu 'kitikaan, 'an 'kiti 'ɛ ‑yoo wlan ma 'kiti ‑la ‑le. ‑Amasrɔyi 'ŋ do ‑kplɛn 'laa ‑o mɛɛ mu 'kitikan zii'; 'duŋ‑ 'ŋ Dɛ 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ ‑o 'ŋ ba 'ezin‑.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 ‑A yɔɔndɛle ‑o 'kaa‑ 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ 'ke mɛɛ plɛ ꞊kla ‑za do 'srɛ 'le, ‑wa pe dɔɔ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑o 'ke wlan 'le.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 'Mi ‑o 'srɛya‑ klɛ 'zi 'ŋ 'gbu ba zayi', 'bhɛɛ‑ 'ŋ Dɛ 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ ‑o 'ŋ 'srɛya‑ klɛ 'zi 'ezin‑.»
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'E Dɛ ‑o 'naa ‑a ma ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑o ni 'kaa: «'Ka 'laa 'mi dɔ, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'ŋ Dɛ dɔ 'ezin‑. 'Ke 'ka 'mi dɔ bi, 'ka 'yaa‑ nu 'ŋ Dɛ dɔlɛ 'ezin‑.»
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Zesu 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ ꞊woa 'ke ‑yoo mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. ‑A dulale ‑yaa ‑koonɛ mu 'la ‑o ‑Waanbhaa' gbapɛ mu 'ɛ bɔ 'mu 'yi 'mu ‑din. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑a 'kunlɛ‑, ‑amasrɔyi ‑yaa' pɛ 'waati 'ɛ 'bhɛ 'laa bhɔlɛ ‑li bi.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ 'yoo‑ zan gelɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka nu 'ŋ ziglinlɛ. 'Duŋ‑ 'ka mu nu galɛ 'kaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ 'yi. 'Ka 'laa sɔ gele‑ 'ŋ ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.»
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 ‑E 'bhɛ 'pelawoa bhe, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «Taa‑ ‑e gele‑ ‑a 'gbu dɛlɛ ɛɛ? ‑Amasrɔyi ‑ya pe 'zi dɔɔ: ‹'Ŋ gele‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'ka 'laa sɔ gele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ.›»
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu da 'trɛ ta ‑gɛ, 'duŋ‑ 'mi da laanima. 'Ka mu ‑o 'ke 'drunyan 'lɛɛ‑ 'bhɛ a pɛ 'le, 'duŋ‑ 'mi 'laa ‑o 'ke 'drunyan 'lɛɛ‑ 'bhɛ a pɛ 'le.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'mi pe 'ka ni dɔɔ 'ka nu galɛ 'kaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'yi. ‑Amasrɔyi 'ke 'ka 'laa 'ka 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi 'bhii‑ 'an ꞊pia dɔɔ: ‹'Ŋ 'yoo‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'Ŋ 'yoo 'ke 'bhɛ 'le kpataakpa.› 'Ka nu galɛ 'kaa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'yi.»
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhɛ bhla 'ɛ ba, ‑dele 'bhi 'le ɛɛ?» Zesu 'a 'lɛkwan ‑o ni dɔɔ: «‑A 'san ‑a zisan' bhla zi 'ɛ ma, 'ŋ 'yoo‑ 'ke mɛɛ ‑glɔɔn 'la 'le, 'ŋ 'bhɛ 'pia‑ 'ka ni.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 'Ŋ sɔ ‑jan ‑bebe 'wole 'ka ba zayi', 'bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ 'ka 'kitikanle ‑za ‑bebe ma. 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛ wlan ‑la pe, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑za 'la ‑daanna ‑a ba, 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'wo zii' 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi mɛɛ mu 'ɛ ni.»
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Zuufu mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yimalɛ 'kaa ‑e ‑yaa ‑we 'zi ‑a Dɛ ‑Waanbhaa' ‑la ‑le.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 ‑Ayile 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'ka Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lawlɛnna 'waati 'la ba, 'ka nu ‑a 'yaangolɛ 'bhii‑ 'mi ‑le 'ke ‹'Ŋ 'yoo‑ kpataakpa mɛɛ 'la zan 'Ŋ 'yoo 'ke 'bhɛɛ‑ 'le›. 'Ka nu 'a 'yaangolɛ 'ezin‑ 'bhii‑ 'naa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ klɛ 'ŋ 'gbu 'kɔɔ: 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'ŋ ‑daanna ‑za 'la 'le, 'ŋ 'yoo‑ 'bhɛɛ‑ 'wo zii' 'ka ni 'te.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ ‑o 'ŋ ba; 'bhɛ 'laa 'ŋ do ‑kplɛnnɛ' 'tolɛ‑ a nɔɔ‑ 'le, ‑amasrɔyi ‑za 'la sɔ ‑a ni 'ŋ 'bhɛɛ‑ klɛ 'taŋii.»
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Zesu 'yaa‑ ‑janwo' zii' 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'ke mɛɛ ‑bebe ‑o 'kpale 'a ‑yi.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Zesu pe Zuufu mu 'la ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi 'mu ni dɔɔ: «'Ke 'ka blɔɔle ꞊bwa 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ma, 'ka nu klɛlɛ 'an ‑klaŋlanɛ mu ‑zeze mu 'gbu ‑la ‑le.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, 'ka nu wlan dɔlɛ ‑Waanbhaa' ba zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'bhɛ wlan 'ɛ ‑dwa 'bhɛ nu 'ka bolɛ 'ka 'gbu ma.»
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O mɔɔ ‑o 'ke *Abraamu 'srɛ mu 'le, 'waa klɛlɛ ‑lido' mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ a lu mu 'le. ‑E ‑kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'ya 'pe zii' 'o ni dɔɔ: ‹'Ka nu bolɛ 'ka 'gbu ma ɛɛ?›»
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 ‑Ayile 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑za 'yɔɔ‑ klɛ, 'bhɛ zan ‑o 'ke ‑za 'yɔɔ a lu 'le.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 'Bhɛɛ‑ 'ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ waa lu do kpa 'taŋii ‑yoo 'fɛ 'la ꞊la 'bhɛ 'fa ‑la mu 'ɛ ba. 'Duŋ‑ 'fɛzan‑ 'ɛ gbe 'ɛ, 'bhɛ ‑o 'yee‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ baan' 'le 'taŋii.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 'Ke *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'ka ꞊twa 'ka 'gbu ma, 'ka nu klɛlɛ ꞊klɔ mu ‑zeze 'gbu 'le.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 'Mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ka ‑o 'ke Abraamu 'srɛ mu 'le. 'Duŋ‑ 'ka mu ‑a zi' 'bhii‑ 'ka 'mi dɛ, ‑amasrɔyi 'ka 'laa ‑o dɔ 'zi 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 'Ŋ ‑za 'la ꞊ya 'ŋ Dɛ 'kɔɔ, 'ŋ 'yoo‑ 'bhɛɛ‑ ‑janwo' zii' 'ka ni. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ka mu, 'ka ‑jan 'la ꞊maa 'ka dɛ ta, 'ka ‑o 'bhɛɛ‑ klɛ 'zi.»
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «Abraamu ‑le 'o mɔɔ ‑gbɔɔ 'le.» 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a zikpale ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'ka 'yaa‑ klɛ bi Abraamu 'srɛ mu 'le kpataakpa, 'ka 'yaa‑ nu Abraamu klɛza mu 'ɛ klɛlɛ.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 'Ka ‑o ‑a zi 'bhii‑ 'ka 'mi dɛ ‑zɔn, 'mi 'la 'ŋ wlan 'la ‑daanna ‑Waanbhaa' ba 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ 'bhɛ ꞊pia 'ka ni bhe. Abraamu 'duŋ‑ laa 'bhɛ 'yansi za klɛlɛ!
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 'Ka ‑o 'ka dɛ klɛza mu ‑la klɛ 'zi.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Kee‑ 'kpa bi ‑Waanbhaa' ‑o 'ka Dɛ 'gbu 'le bhe, 'ŋ ‑za ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ 'ka ni. ‑Amasrɔyi 'ŋ ꞊daa 'yela‑ ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ ‑gɛ 'yela‑ 'srɔyi. 'Naa 'nulɛ‑ 'ŋ 'gbu ma, 'duŋ‑ 'yele‑ 'mi 'winbwa‑.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 ‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa ‑o 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ 'yima zii' ɛɛ? ‑Amasrɔyi 'ka 'laa ‑o ‑a zi 'ke 'ka dɔ 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 'Ka dɛ ‑le 'ke ‑Setran' 'le, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑a zi 'ke 'kaa zru maza ‑la klɛ. ‑Yoo 'taŋii mɛɛ dɛ mi 'le. Yaa dulalɛ ‑lido' wlan ta, ‑amasrɔyi wlan do 'kpɔ laa ‑o ‑a 'kpee ‑titi. 'Ke ‑yoo bhla pe 'zi, ‑e ‑janwo' ‑a 'gbu dɔgbɛya 'ɛ 'bhɛɛ‑ zi; ‑amasrɔyi ‑yoo 'ke bhla pe mi 'le, 'bhɛɛ‑ 'yele‑ 'ke bhla 'ɛ dɛ 'le.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 'Mi 'duŋ‑, 'mi ‑o wlan ‑la 'pe zii' 'ka ni, 'bhɛla‑ ‑yile 'ka 'laa ‑o 'ka 'kpale 'mi 'yi.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 'Ka ba, 'ka ‑dele sɔ a zrɔnle‑ dɔɔ 'ŋ ‑za 'yɔɔ ꞊kla ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ 'yoo‑ wlan pe 'zi, ‑mɛla ma 'ka 'laa ‑o 'ka 'kpale 'ŋ 'yi ɛɛ?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 'Ke mɛɛ 'la zan da ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛ zan 'e 'trɔnkpa‑ ‑yaa' ‑jan mu 'ɛ ꞊la 'elrele. 'Duŋ‑ 'ka mu laa da ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛla‑ ‑yile 'ka 'laa ‑o dɔ 'zi ‑a ‑la 'ke 'ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'Zoo 'laa ‑o 'o zi 'ke 'wa pe 'kaa 'yoo‑ 'ke Samari mi 'le, 'bhɛ 'pegee lii ‑yɔɔ do ‑o 'e zi ɛɛ?»
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «Lii ‑yɔɔ laa ‑o 'ŋ zi. 'Duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ Dɛ ‑lɛdɔ' 'zi ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'ka mu laa ‑o dɔle‑ ‑a ‑la 'ke 'ka 'mi 'lɛdɔ‑ ‑a ma.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 'Mi, 'mi 'laa ‑o 'ŋ 'gbu 'tɔbhɔyrɛ ‑glin 'zi. Mɛɛ do 'kpɔ ‑le 'tɔbhɔleya ‑glin 'zi 'mi ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑le 'mi ta janwo.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ 'klɔsikwan 'bhɛ zan laa nu galɛ ‑titi.»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O 'kpale ‑o ‑a ‑yi ‑zɔn 'tɛ 'bhii‑ lii ‑yɔɔ' do ‑o 'e zi! *Abraamu ‑gaa, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑gaa, 'bhɛɛ‑ 'mi pe dɔɔ: ‹'Ke mɛɛ 'la zan 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'klɔsikwan, 'bhɛ zan laa nu galɛ ‑titi.›
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 'O ‑gbɔɔ Abraamu ‑gaa, 'bhi 'kpee ma 'e gblaan ‑yiya' 'bhɛ ni ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'la ‑gaa bhe 'ezin‑, 'yoo‑ 'e 'gbu klɛ 'zi mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela ‑le ɛɛ?»
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ 'gbu 'tɔbhɔ zii' bi, 'an 'tɔbhɔleya 'ɛ ‑yoo bhaama. 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan ‑o 'ŋ 'tɔbhɔ zii', 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ Dɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'kaa pe 'bhɛɛ‑ ma dɔɔ: 'O Dɛ!
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka 'laa ‑a dɔ. 'Mi 'duŋ‑ 'a dɔ. 'Ke 'an 'pe bi 'kaa 'naa ‑a dɔ, 'ŋ 'yaa‑ nu klɛlɛ 'ke bhlanii‑ 'le 'bhii‑ 'ka mu gbɛɛn‑. 'Duŋ‑ 'mi 'a dɔ kpataakpa, 'bhɛɛ‑ 'mi ‑yaa ‑jan mu 'ɛ 'klɔsikun.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 'Ka ‑gbɔɔ Abraamu zrukpalaa 'egbɛnɛle ‑e ‑yaa nu 'ŋ 'nu yi 'ɛ 'yelawolɛ bhe 'bhɛ ‑zayi'; ‑e 'bhɛ yi 'ɛ ꞊ya 'bhɛɛ‑ ‑a zrukpalaa.»
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E lɛɛ ‑lii 'laa lɛɛ mia plɛ bhɛ vu bhɔlɛ ‑li, 'bhɛɛ‑ 'e pe dɔɔ 'e Abraamu ꞊ya ɛɛ?»
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'sani‑ Abraamu 'yale‑ pleŋ‑, 'mi 'yaa‑ gban 'ŋ 'yrɛ ma 'bhɛ 'lɛɛ.»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 'Bhɛla‑ ‑yile 'tɛ, 'ke ‑o kpoti mu 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o 'mu 'pale 'a ma. 'Duŋ‑ Zesu 'nile‑ ‑o pleŋ‑, 'kee‑ 'pwɛle ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ jilale.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.