João 6

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle Galile ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑draa 'ɛ sii 'ezin‑ Tiberiadi ‑draa.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do dɔle‑ ‑a zi 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'ezin‑; ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa Zesu 'ye zii' 'sɔle‑ maza mu klɛyrɛ nɔɔ‑ 'kee‑ gadɛ mu 'ɛ bhee.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊saan gɔɔn do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o yaale' 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 'Duŋ‑ Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ ꞊bhwa gban 'e ‑din.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Zesu a ŋgblo ‑lawlɛnle, 'ke ‑a ‑yrɛkpale ‑zamaa' 'srɛ do ma 'ke 'bhɛ mu ‑o zan ‑a ba ‑yrɛ ta; ‑ayile 'kee‑ Filipu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Kɔɔ' nu 'sɔlɛ‑ pɛle ‑lɔpɛ' ‑srɔɔwole 'naa ‑a ma ɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ 'a na mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni ɛɛ?»
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 ‑E Filipu 'lrɔkpaa‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e 'bhɛ 'liijan‑ ma; 'kebhlaale, ‑e ‑yaa zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑a 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ dɔ.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'kee yetanɛ a mlɛ 'srwaplɛ‑ ta ‑sra 'ɛ 'kpɛn ꞊wlaa pɛbhle 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ ‑o 'kpɛn do do 'yee‑ pɛbhle 'ɛ sanɛ‑ sanɛ‑ bhle, 'bhɛ 'laa nu ‑o mabhɔlɛ.»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Andre, 'bhɛɛ 'ke 'bhɛ 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'nwagwlɛn‑ 'le bhe, 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «'bluu 'yri 'soo 'pegee kaa plɛ ‑o ‑nɛ ‑zwannɛ do 'kɔɔ ‑gɛ. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ mu sɔ ‑mɛla ‑yanwole ‑zamaa' 'srɛ 'lɛɛ‑ ma ɛɛ?»
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Zesu pe ‑o ni tɛ dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o yala‑». ‑Bɔn ‑dɔɔ ‑bebe 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yalaa' 'tɛ; 'bhɛɛ‑ ‑o ba 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'yaa‑ bhɔ 'gwlaan‑ 'waa 'soo ‑din (5.000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑woo ‑yiciɛn' mɛɛ mu 'la 'yaale‑ ‑yaa 'trɛ ma 'mu ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e kaa mu 'ɛ 'sile‑, 'ke ‑yoo nale‑ ‑o ni 'bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑. ‑O maza ‑yaa pɛle yɛkɛ‑ 'la ma, ‑o 'kpɛn 'bhɛɛ‑ 'srɔɔwoa‑.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 ‑O kpɛdɔle ‑yaan 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'mu 'wloo‑, 'kooko‑ waa siɛ.»
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'ɛ 'yanle‑ pɛbhlelele, 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'woo‑ 'bluu 'yri 'soo 'ɛ blaan'; ‑o 'mu 'wloola‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊kla ciɛ ‑nɛ 'yan vu ta plɛ.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ Zesu 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'ke ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi 'la 'yaa‑ nu nulɛ 'drunyan 'yi 'bhɛ 'le kpataakpa.»
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ‑yaa nu ‑a 'kunlɛ‑ kpaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑wa klɛ 'ke ‑bhleŋgbe do 'le, 'kee‑ gole‑ ‑o pleŋ‑ swɛŋ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ‑kplɛn ge gbɛ drɛɛwole vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 'Bhɛ yroma do 'ɛ zi, 'ke yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ ‑draa 'ɛ 'lɛ ma.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑draa 'ɛ takanle 'sanle 'ke ‑o ge Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ba yrɛ ta. ‑Fitrii' ꞊kpaa gban, 'ke Zesu 'laa 'tɛn ‑o ma.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 'Duŋ‑ ‑draa 'yi 'ɛ 'pɔɔ mu 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi, ‑amasrɔyi ‑ploo ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'kan zii'.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 ‑Woo pleŋgole ‑draa 'ɛ 'lɛ ma kilo 'srwado‑ yɛkɛ‑ 'yi 'waati 'la ba, 'ke ‑o ‑yrɛkpale Zesu ma 'ke 'bhɛ ‑o 'taawo zii' ‑yi 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ mabɛɛn‑ 'zi ‑yitakoŋ 'ɛ ‑din; ‑ayile 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 'Duŋ‑ Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'!»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ Zesu 'san ‑o zi ‑waa' ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' 'lɛdo‑ 'la ꞊bwa ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑yitakoŋ do 'kpɔ ‑le ‑yaa ye, 'bhɛɛ‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa gelɛ 'eke‑ zi 'bhɛ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi; 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑kplɛn ‑le ‑saan 'bhɛ 'yi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ ‑yitakoŋ 'bhɛɛke mu ‑daa Tiberiadi ‑wa 'ɛ ta, Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'pubwa‑ 'bluu mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo ꞊bhla yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ ꞊nwa 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ‑din.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 'Bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'yrɛ 'laa 'kpalawolɛ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ma, 'ke ‑o bɔle‑ 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Zesu ziglinyrɛ nɔɔ‑ Kapɛnɔmu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 ‑O tɛnlɛ‑ ‑a ma ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «'O Daan mi, 'e ꞊nwa 'waati 'ɛ ‑dela ba ‑gɛ ɛɛ?»
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'ka 'laa ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi 'ka 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊ya 'mu ‑zayi', 'duŋ‑ 'ka ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi win 'la ma 'bhɛ ‑le dɔɔ 'ka 'bluu ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ka kpɛdwa‑.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 'Ka 'laa yewolɛ pɛle 'la 'bhɛ ‑o 'ke 'siɛpɛ‑ 'le 'bhɛ 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑ka yewo pɛle 'la 'ke 'bhɛ mɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni 'bhɛɛ 'kaama‑. 'Bhɛ pɛle ‑glɔɔn 'ɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'ka ni. ‑Amasrɔyi ‑a Dɛ ‑Waanbhaa' 'bhɛ a ‑glɔɔya' yɔɔn ‑kpalaa' 'yela‑ ta.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'O ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' zru ma ye mu 'ɛ wo ɛɛ?»
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Zesu 'bhɛ 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a zru ma yewole 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'ka 'ka 'kpa ‑e mɛɛ 'la zan winbwa‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 ‑O Zesu 'lrɔkpaa‑ 'ezin‑ dɔɔ: «'E sɔ 'sɔle‑ maza 'gbu 'ɛ ‑de 'gbu ‑la klɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊ya, 'woo kpa 'e 'yi ɛɛ? 'E sɔ ‑mɛ za 'gbu ‑la klɛle‑ ɛɛ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 'O ‑gbɔɔ mu pɛbhle 'la ‑wa sii mani 'bhɛ꞊bhla ‑kpe 'ɛ ta 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ ‑ya ‑pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: ‹‑Yoo ‑gbaa 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ ba 'kaa ‑wa bhle.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi *Moizi 'laa 'bhɛ 'nalɛ‑ 'ka ni. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑le 'bluu ‑zeze 'gbu 'la da laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ na 'ka ni.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' 'bluu 'la na bhaaplɛŋ mu ni, 'bhɛ ‑le 'ke mɛɛ 'la zan da laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑si na 'drunyan 'yi mu 'ɛ ni 'bhɛ zan 'ɛ 'le.»
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o gba yikpɛn‑ ta 'bhɛ 'bluu 'ɛ ba.»
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'mi ba, gbɔn laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 'Mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'ka 'ŋ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ka 'laa 'ka kpa 'ŋ 'yi.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 'Ke 'ŋ Dɛ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑naa 'ŋ ni, 'bhɛ zan nu nulɛ 'mi ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'ŋ ba, 'naa nu 'ŋ ‑baŋgolɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 ‑Amasrɔyi 'naa dalɛ laflɛ' 'yi 'ŋ 'gbu zru maza klɛ zayi', 'duŋ‑ 'ŋ ‑daa laflɛ' 'yi 'ŋ 'winbɔ‑ mi ‑la zru maza klɛ zayi'.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑, 'bhɛ zru maza 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ ‑e mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'naa‑ 'ŋ 'ni, 'naa ‑o do 'kpɔ 'nilɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke ‑o 'kpɛn bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ 'ke mɛɛ mu 'la 'kpɛn ‑a Gbe 'ɛ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑o bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'srɔɔwo‑; 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu nu ‑o bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.»
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑o Zesu 'tɔpele 'sanle ‑o ‑lɛla', ‑amasrɔyi ‑ya ‑pia dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le.»
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 ‑O ‑yaa 'pe 'zi dɔɔ: «‑Ɛɛ'! Zozɛfu gbe Zesu 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Wa dɛ 'pegee ‑a nɛɛ dɔ, ‑e ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'zi dɔɔ ‑e ‑daa laflɛ' 'yi ɛɛ?»
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'laa 'ŋ 'tɔpelɛ 'ka 'lɛla 'eke‑ pleŋ‑.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ 'laa 'nulɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'le 'mi ba, 'bhɛɛ‑ 'mi 'a bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'ke mu ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ꞊woa dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' nu ‑o 'kpɛn daanlɛ.› 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ŋ Dɛ wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑dwa ‑a ‑la, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'mi ba.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Yaa klɛlɛ 'bhii‑ mɛɛ 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ꞊ya, 'ke yaa 'e go mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn ‑daa ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ zan ‑le 'a ꞊ya.»
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwo‑.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le.
48 Eu sou o pão da vida.
49 'Elwaleta ‑sɔ, 'ka ‑gbɔɔ mu 'ɛ ‑o ‑yaa pɛbhle 'la sii mani 'bhɛ bhle ‑kpe 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑gaa.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 'Duŋ‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan laa nu galɛ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'yrɛ male 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta 'ke ‑daŋ' 'laa klɛ 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ nu pɛbhle 'la 'nalɛ 'bhɛ zan ni, 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'le. 'Mi ‑o 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'na zii', 'kooko‑ 'drunyan 'yi mu 'ɛ bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'bhɛ ma.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑zaabɔle 'sanle 'eglɔɔle 'eke‑ pleŋ‑, 'ke ‑wa pe dɔɔ: «'Bhɛ sɔ klɛle‑ 'nale‑ 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ sɔ ‑a 'flɛ 'ɛ 'nale 'o ni 'kaa 'wa 'bhle ɛɛ?»
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke 'ka 'laa Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'flɛ 'ɛ 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'laa ‑a yiɛn 'milɛ‑, 'ka 'laa nu bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwolɛ 'ka 'gbu 'yi.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ‑o 'bhɛ zan 'kɔɔ; 'bhɛɛ‑ 'mi nu 'bhɛ zan 'ɛ bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'flɛ ‑yoo 'ke pɛbhle ‑zeze 'gbu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ yiɛn 'ɛ 'bhɛ ‑o 'ke mipɛ ‑zeze 'gbu 'le 'ezin‑.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, 'bhɛ zan bo 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'mi bo 'bhɛ zan 'ɛ ‑yi 'ezin‑.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 'Ŋ Dɛ 'la ‑yoo 'ŋ 'winbwa‑ ‑ya ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ 'yrɛ ma 'yela‑ 'srɔyi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma 'mi 'srɔyi.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Pɛbhle 'la ‑daa laflɛ 'yi 'yele‑ ‑gɛ. Yaa ‑o 'bhii‑ 'ka ‑gbɔɔ mu 'kɛla ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ waa bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa. 'Ke mɛɛ 'la zan 'yee‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta.»
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Zesu 'bhɛ ‑jan mu 'la bhe 'mu ꞊woa 'ke ‑yoo Kapɛnɔmu Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe 'a 'pele dɔɔ: «‑Jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o 'eglɔɔle 'dɛ, ‑dele sɔ dɔle‑ 'bhɛ ꞊la ɛɛ?»
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a ma janwo 'zi ‑o ‑lɛla'. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊sia 'ka 'yi ɛɛ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 'Bhɛɛ‑ 'ka nu ‑a pelɛ 'nale‑ ‑a ma, 'ke 'ka *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'sanle ꞊ya 'waati 'la ba, 'ke ‑yoo ge 'zi ‑e ‑yaa yrɛ ꞊lwa 'la ꞊nɔɔ 'elwale 'bhɛ ꞊nɔɔ ɛɛ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'na mɛɛ ni, 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ laa sɔ ‑si 'nale bhaaplɛŋ ni. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'ka *‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'pegee bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'mu ‑la ma.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 'Duŋ‑ 'ka 'ke mu laa ‑o 'mu 'kpa zii' 'mu 'yi.» ‑Amasrɔyi 'kee‑ san ‑yaa' ye 'ɛ zisan' bhla zi 'ɛ ma, mɛɛ 'la zan mu laa ‑yaa nu 'mu 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi ‑e ‑yaa 'bhɛ zan mu 'ɛ dɔ; 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni; ‑e ‑yaa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ 'ezin‑.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Zesu pe 'bhɛ trala 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛla‑ ‑zayile 'mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ laa 'bhɛ 'seŋ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe ‑o pleŋgwa‑ ‑a ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa ge a zi ‑li.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka mu 'lɛɛ, 'ka mu laa ‑a zi 'bhii‑ 'ka go 'ŋ zi 'ezin‑ ɛɛ?»
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri 'a 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o nu gelɛ ‑de 'gbu ba ɛɛ? ‑Jan mu 'la bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ na bhaaplɛŋ ni 'mu ‑o 'bhi 'la 'kɔɔ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 'Bhɛɛ‑ 'woo ꞊kpaa 'mu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ 'bhi ‑le 'ke ‑Waanbhaa' Mɛɛ 'Weŋ 'la ꞊kpaa bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ 'le.»
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'laa 'ka mɛɛ vu ta plɛ 'ɛ makunlɛ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka do ‑o 'ke ‑Setran' 'le!»
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 ‑E ‑yaa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' Zuda ‑la ma, Simɔ Isikariɔti gbe, ‑amasrɔyi 'ali‑ ‑e ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ do ‑la 'le bhe, 'yele‑ ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.