João 6
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle Galile ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑draa 'ɛ sii 'ezin‑ Tiberiadi ‑draa.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do dɔle‑ ‑a zi 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'ezin‑; ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa Zesu 'ye zii' 'sɔle‑ maza mu klɛyrɛ nɔɔ‑ 'kee‑ gadɛ mu 'ɛ bhee.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊saan gɔɔn do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o yaale' 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 'Duŋ‑ Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ ꞊bhwa gban 'e ‑din.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Zesu a ŋgblo ‑lawlɛnle, 'ke ‑a ‑yrɛkpale ‑zamaa' 'srɛ do ma 'ke 'bhɛ mu ‑o zan ‑a ba ‑yrɛ ta; ‑ayile 'kee‑ Filipu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Kɔɔ' nu 'sɔlɛ‑ pɛle ‑lɔpɛ' ‑srɔɔwole 'naa ‑a ma ɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ 'a na mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni ɛɛ?»
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 ‑E Filipu 'lrɔkpaa‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e 'bhɛ 'liijan‑ ma; 'kebhlaale, ‑e ‑yaa zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑a 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ dɔ.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'kee yetanɛ a mlɛ 'srwaplɛ‑ ta ‑sra 'ɛ 'kpɛn ꞊wlaa pɛbhle 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ ‑o 'kpɛn do do 'yee‑ pɛbhle 'ɛ sanɛ‑ sanɛ‑ bhle, 'bhɛ 'laa nu ‑o mabhɔlɛ.»
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Andre, 'bhɛɛ 'ke 'bhɛ 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'nwagwlɛn‑ 'le bhe, 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 «'bluu 'yri 'soo 'pegee kaa plɛ ‑o ‑nɛ ‑zwannɛ do 'kɔɔ ‑gɛ. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ mu sɔ ‑mɛla ‑yanwole ‑zamaa' 'srɛ 'lɛɛ‑ ma ɛɛ?»
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Zesu pe ‑o ni tɛ dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o yala‑». ‑Bɔn ‑dɔɔ ‑bebe 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yalaa' 'tɛ; 'bhɛɛ‑ ‑o ba 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'yaa‑ bhɔ 'gwlaan‑ 'waa 'soo ‑din (5.000).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑woo ‑yiciɛn' mɛɛ mu 'la 'yaale‑ ‑yaa 'trɛ ma 'mu ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e kaa mu 'ɛ 'sile‑, 'ke ‑yoo nale‑ ‑o ni 'bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑. ‑O maza ‑yaa pɛle yɛkɛ‑ 'la ma, ‑o 'kpɛn 'bhɛɛ‑ 'srɔɔwoa‑.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 ‑O kpɛdɔle ‑yaan 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'mu 'wloo‑, 'kooko‑ waa siɛ.»
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'ɛ 'yanle‑ pɛbhlelele, 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'woo‑ 'bluu 'yri 'soo 'ɛ blaan'; ‑o 'mu 'wloola‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊kla ciɛ ‑nɛ 'yan vu ta plɛ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ Zesu 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'ke ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi 'la 'yaa‑ nu nulɛ 'drunyan 'yi 'bhɛ 'le kpataakpa.»
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ‑yaa nu ‑a 'kunlɛ‑ kpaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑wa klɛ 'ke ‑bhleŋgbe do 'le, 'kee‑ gole‑ ‑o pleŋ‑ swɛŋ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ‑kplɛn ge gbɛ drɛɛwole vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 'Bhɛ yroma do 'ɛ zi, 'ke yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ ‑draa 'ɛ 'lɛ ma.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑draa 'ɛ takanle 'sanle 'ke ‑o ge Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ba yrɛ ta. ‑Fitrii' ꞊kpaa gban, 'ke Zesu 'laa 'tɛn ‑o ma.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 'Duŋ‑ ‑draa 'yi 'ɛ 'pɔɔ mu 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi, ‑amasrɔyi ‑ploo ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'kan zii'.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 ‑Woo pleŋgole ‑draa 'ɛ 'lɛ ma kilo 'srwado‑ yɛkɛ‑ 'yi 'waati 'la ba, 'ke ‑o ‑yrɛkpale Zesu ma 'ke 'bhɛ ‑o 'taawo zii' ‑yi 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ mabɛɛn‑ 'zi ‑yitakoŋ 'ɛ ‑din; ‑ayile 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 'Duŋ‑ Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'!»
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ Zesu 'san ‑o zi ‑waa' ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' 'lɛdo‑ 'la ꞊bwa ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑yitakoŋ do 'kpɔ ‑le ‑yaa ye, 'bhɛɛ‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa gelɛ 'eke‑ zi 'bhɛ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi; 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑kplɛn ‑le ‑saan 'bhɛ 'yi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ ‑yitakoŋ 'bhɛɛke mu ‑daa Tiberiadi ‑wa 'ɛ ta, Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'pubwa‑ 'bluu mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo ꞊bhla yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ ꞊nwa 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ‑din.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 'Bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'yrɛ 'laa 'kpalawolɛ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ma, 'ke ‑o bɔle‑ 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Zesu ziglinyrɛ nɔɔ‑ Kapɛnɔmu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 ‑O tɛnlɛ‑ ‑a ma ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «'O Daan mi, 'e ꞊nwa 'waati 'ɛ ‑dela ba ‑gɛ ɛɛ?»
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'ka 'laa ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi 'ka 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊ya 'mu ‑zayi', 'duŋ‑ 'ka ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi win 'la ma 'bhɛ ‑le dɔɔ 'ka 'bluu ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ka kpɛdwa‑.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 'Ka 'laa yewolɛ pɛle 'la 'bhɛ ‑o 'ke 'siɛpɛ‑ 'le 'bhɛ 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑ka yewo pɛle 'la 'ke 'bhɛ mɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni 'bhɛɛ 'kaama‑. 'Bhɛ pɛle ‑glɔɔn 'ɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'ka ni. ‑Amasrɔyi ‑a Dɛ ‑Waanbhaa' 'bhɛ a ‑glɔɔya' yɔɔn ‑kpalaa' 'yela‑ ta.»
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'O ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' zru ma ye mu 'ɛ wo ɛɛ?»
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Zesu 'bhɛ 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a zru ma yewole 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'ka 'ka 'kpa ‑e mɛɛ 'la zan winbwa‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.»
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 ‑O Zesu 'lrɔkpaa‑ 'ezin‑ dɔɔ: «'E sɔ 'sɔle‑ maza 'gbu 'ɛ ‑de 'gbu ‑la klɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊ya, 'woo kpa 'e 'yi ɛɛ? 'E sɔ ‑mɛ za 'gbu ‑la klɛle‑ ɛɛ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 'O ‑gbɔɔ mu pɛbhle 'la ‑wa sii mani 'bhɛ꞊bhla ‑kpe 'ɛ ta 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ ‑ya ‑pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: ‹‑Yoo ‑gbaa 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ ba 'kaa ‑wa bhle.›»
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi *Moizi 'laa 'bhɛ 'nalɛ‑ 'ka ni. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑le 'bluu ‑zeze 'gbu 'la da laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ na 'ka ni.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' 'bluu 'la na bhaaplɛŋ mu ni, 'bhɛ ‑le 'ke mɛɛ 'la zan da laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑si na 'drunyan 'yi mu 'ɛ ni 'bhɛ zan 'ɛ 'le.»
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o gba yikpɛn‑ ta 'bhɛ 'bluu 'ɛ ba.»
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'mi ba, gbɔn laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 'Mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'ka 'ŋ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ka 'laa 'ka kpa 'ŋ 'yi.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 'Ke 'ŋ Dɛ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑naa 'ŋ ni, 'bhɛ zan nu nulɛ 'mi ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'ŋ ba, 'naa nu 'ŋ ‑baŋgolɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 ‑Amasrɔyi 'naa dalɛ laflɛ' 'yi 'ŋ 'gbu zru maza klɛ zayi', 'duŋ‑ 'ŋ ‑daa laflɛ' 'yi 'ŋ 'winbɔ‑ mi ‑la zru maza klɛ zayi'.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑, 'bhɛ zru maza 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ ‑e mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'naa‑ 'ŋ 'ni, 'naa ‑o do 'kpɔ 'nilɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke ‑o 'kpɛn bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ 'ke mɛɛ mu 'la 'kpɛn ‑a Gbe 'ɛ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑o bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'srɔɔwo‑; 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu nu ‑o bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.»
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑o Zesu 'tɔpele 'sanle ‑o ‑lɛla', ‑amasrɔyi ‑ya ‑pia dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le.»
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 ‑O ‑yaa 'pe 'zi dɔɔ: «‑Ɛɛ'! Zozɛfu gbe Zesu 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Wa dɛ 'pegee ‑a nɛɛ dɔ, ‑e ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'zi dɔɔ ‑e ‑daa laflɛ' 'yi ɛɛ?»
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'laa 'ŋ 'tɔpelɛ 'ka 'lɛla 'eke‑ pleŋ‑.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ 'laa 'nulɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'le 'mi ba, 'bhɛɛ‑ 'mi 'a bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'ke mu ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ꞊woa dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' nu ‑o 'kpɛn daanlɛ.› 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ŋ Dɛ wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑dwa ‑a ‑la, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'mi ba.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Yaa klɛlɛ 'bhii‑ mɛɛ 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ꞊ya, 'ke yaa 'e go mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn ‑daa ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ zan ‑le 'a ꞊ya.»
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwo‑.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 'Elwaleta ‑sɔ, 'ka ‑gbɔɔ mu 'ɛ ‑o ‑yaa pɛbhle 'la sii mani 'bhɛ bhle ‑kpe 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑gaa.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 'Duŋ‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan laa nu galɛ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'yrɛ male 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta 'ke ‑daŋ' 'laa klɛ 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ nu pɛbhle 'la 'nalɛ 'bhɛ zan ni, 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'le. 'Mi ‑o 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'na zii', 'kooko‑ 'drunyan 'yi mu 'ɛ bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'bhɛ ma.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑zaabɔle 'sanle 'eglɔɔle 'eke‑ pleŋ‑, 'ke ‑wa pe dɔɔ: «'Bhɛ sɔ klɛle‑ 'nale‑ 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ sɔ ‑a 'flɛ 'ɛ 'nale 'o ni 'kaa 'wa 'bhle ɛɛ?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke 'ka 'laa Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'flɛ 'ɛ 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'laa ‑a yiɛn 'milɛ‑, 'ka 'laa nu bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwolɛ 'ka 'gbu 'yi.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ‑o 'bhɛ zan 'kɔɔ; 'bhɛɛ‑ 'mi nu 'bhɛ zan 'ɛ bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'flɛ ‑yoo 'ke pɛbhle ‑zeze 'gbu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ yiɛn 'ɛ 'bhɛ ‑o 'ke mipɛ ‑zeze 'gbu 'le 'ezin‑.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, 'bhɛ zan bo 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'mi bo 'bhɛ zan 'ɛ ‑yi 'ezin‑.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 'Ŋ Dɛ 'la ‑yoo 'ŋ 'winbwa‑ ‑ya ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ 'yrɛ ma 'yela‑ 'srɔyi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma 'mi 'srɔyi.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Pɛbhle 'la ‑daa laflɛ 'yi 'yele‑ ‑gɛ. Yaa ‑o 'bhii‑ 'ka ‑gbɔɔ mu 'kɛla ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ waa bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa. 'Ke mɛɛ 'la zan 'yee‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta.»
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Zesu 'bhɛ ‑jan mu 'la bhe 'mu ꞊woa 'ke ‑yoo Kapɛnɔmu Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe 'a 'pele dɔɔ: «‑Jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o 'eglɔɔle 'dɛ, ‑dele sɔ dɔle‑ 'bhɛ ꞊la ɛɛ?»
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a ma janwo 'zi ‑o ‑lɛla'. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊sia 'ka 'yi ɛɛ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 'Bhɛɛ‑ 'ka nu ‑a pelɛ 'nale‑ ‑a ma, 'ke 'ka *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'sanle ꞊ya 'waati 'la ba, 'ke ‑yoo ge 'zi ‑e ‑yaa yrɛ ꞊lwa 'la ꞊nɔɔ 'elwale 'bhɛ ꞊nɔɔ ɛɛ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'na mɛɛ ni, 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ laa sɔ ‑si 'nale bhaaplɛŋ ni. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'ka *‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'pegee bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'mu ‑la ma.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 'Duŋ‑ 'ka 'ke mu laa ‑o 'mu 'kpa zii' 'mu 'yi.» ‑Amasrɔyi 'kee‑ san ‑yaa' ye 'ɛ zisan' bhla zi 'ɛ ma, mɛɛ 'la zan mu laa ‑yaa nu 'mu 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi ‑e ‑yaa 'bhɛ zan mu 'ɛ dɔ; 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni; ‑e ‑yaa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ 'ezin‑.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Zesu pe 'bhɛ trala 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛla‑ ‑zayile 'mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ laa 'bhɛ 'seŋ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe ‑o pleŋgwa‑ ‑a ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa ge a zi ‑li.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka mu 'lɛɛ, 'ka mu laa ‑a zi 'bhii‑ 'ka go 'ŋ zi 'ezin‑ ɛɛ?»
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri 'a 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o nu gelɛ ‑de 'gbu ba ɛɛ? ‑Jan mu 'la bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ na bhaaplɛŋ ni 'mu ‑o 'bhi 'la 'kɔɔ.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 'Bhɛɛ‑ 'woo ꞊kpaa 'mu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ 'bhi ‑le 'ke ‑Waanbhaa' Mɛɛ 'Weŋ 'la ꞊kpaa bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ 'le.»
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'laa 'ka mɛɛ vu ta plɛ 'ɛ makunlɛ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka do ‑o 'ke ‑Setran' 'le!»
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 ‑E ‑yaa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' Zuda ‑la ma, Simɔ Isikariɔti gbe, ‑amasrɔyi 'ali‑ ‑e ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ do ‑la 'le bhe, 'yele‑ ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.