João 6

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle Galile ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑draa 'ɛ sii 'ezin‑ Tiberiadi ‑draa.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do dɔle‑ ‑a zi 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'ezin‑; ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa Zesu 'ye zii' 'sɔle‑ maza mu klɛyrɛ nɔɔ‑ 'kee‑ gadɛ mu 'ɛ bhee.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊saan gɔɔn do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o yaale' 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 'Duŋ‑ Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ ꞊bhwa gban 'e ‑din.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Zesu a ŋgblo ‑lawlɛnle, 'ke ‑a ‑yrɛkpale ‑zamaa' 'srɛ do ma 'ke 'bhɛ mu ‑o zan ‑a ba ‑yrɛ ta; ‑ayile 'kee‑ Filipu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Kɔɔ' nu 'sɔlɛ‑ pɛle ‑lɔpɛ' ‑srɔɔwole 'naa ‑a ma ɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ 'a na mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni ɛɛ?»
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 ‑E Filipu 'lrɔkpaa‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e 'bhɛ 'liijan‑ ma; 'kebhlaale, ‑e ‑yaa zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑a 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ dɔ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'kee yetanɛ a mlɛ 'srwaplɛ‑ ta ‑sra 'ɛ 'kpɛn ꞊wlaa pɛbhle 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ ‑o 'kpɛn do do 'yee‑ pɛbhle 'ɛ sanɛ‑ sanɛ‑ bhle, 'bhɛ 'laa nu ‑o mabhɔlɛ.»
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Andre, 'bhɛɛ 'ke 'bhɛ 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'nwagwlɛn‑ 'le bhe, 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 «'bluu 'yri 'soo 'pegee kaa plɛ ‑o ‑nɛ ‑zwannɛ do 'kɔɔ ‑gɛ. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ mu sɔ ‑mɛla ‑yanwole ‑zamaa' 'srɛ 'lɛɛ‑ ma ɛɛ?»
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Zesu pe ‑o ni tɛ dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o yala‑». ‑Bɔn ‑dɔɔ ‑bebe 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yalaa' 'tɛ; 'bhɛɛ‑ ‑o ba 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'yaa‑ bhɔ 'gwlaan‑ 'waa 'soo ‑din (5.000).
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑woo ‑yiciɛn' mɛɛ mu 'la 'yaale‑ ‑yaa 'trɛ ma 'mu ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e kaa mu 'ɛ 'sile‑, 'ke ‑yoo nale‑ ‑o ni 'bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑. ‑O maza ‑yaa pɛle yɛkɛ‑ 'la ma, ‑o 'kpɛn 'bhɛɛ‑ 'srɔɔwoa‑.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 ‑O kpɛdɔle ‑yaan 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'mu 'wloo‑, 'kooko‑ waa siɛ.»
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'ɛ 'yanle‑ pɛbhlelele, 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'woo‑ 'bluu 'yri 'soo 'ɛ blaan'; ‑o 'mu 'wloola‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊kla ciɛ ‑nɛ 'yan vu ta plɛ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ Zesu 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'ke ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi 'la 'yaa‑ nu nulɛ 'drunyan 'yi 'bhɛ 'le kpataakpa.»
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ‑yaa nu ‑a 'kunlɛ‑ kpaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑wa klɛ 'ke ‑bhleŋgbe do 'le, 'kee‑ gole‑ ‑o pleŋ‑ swɛŋ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ‑kplɛn ge gbɛ drɛɛwole vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 'Bhɛ yroma do 'ɛ zi, 'ke yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ ‑draa 'ɛ 'lɛ ma.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑draa 'ɛ takanle 'sanle 'ke ‑o ge Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ba yrɛ ta. ‑Fitrii' ꞊kpaa gban, 'ke Zesu 'laa 'tɛn ‑o ma.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 'Duŋ‑ ‑draa 'yi 'ɛ 'pɔɔ mu 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi, ‑amasrɔyi ‑ploo ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'kan zii'.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 ‑Woo pleŋgole ‑draa 'ɛ 'lɛ ma kilo 'srwado‑ yɛkɛ‑ 'yi 'waati 'la ba, 'ke ‑o ‑yrɛkpale Zesu ma 'ke 'bhɛ ‑o 'taawo zii' ‑yi 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ mabɛɛn‑ 'zi ‑yitakoŋ 'ɛ ‑din; ‑ayile 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 'Duŋ‑ Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'!»
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ Zesu 'san ‑o zi ‑waa' ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' 'lɛdo‑ 'la ꞊bwa ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑yitakoŋ do 'kpɔ ‑le ‑yaa ye, 'bhɛɛ‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa gelɛ 'eke‑ zi 'bhɛ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi; 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑kplɛn ‑le ‑saan 'bhɛ 'yi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ ‑yitakoŋ 'bhɛɛke mu ‑daa Tiberiadi ‑wa 'ɛ ta, Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'pubwa‑ 'bluu mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo ꞊bhla yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ ꞊nwa 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ‑din.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 'Bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'yrɛ 'laa 'kpalawolɛ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ma, 'ke ‑o bɔle‑ 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Zesu ziglinyrɛ nɔɔ‑ Kapɛnɔmu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 ‑O tɛnlɛ‑ ‑a ma ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «'O Daan mi, 'e ꞊nwa 'waati 'ɛ ‑dela ba ‑gɛ ɛɛ?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'ka 'laa ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi 'ka 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊ya 'mu ‑zayi', 'duŋ‑ 'ka ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi win 'la ma 'bhɛ ‑le dɔɔ 'ka 'bluu ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ka kpɛdwa‑.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 'Ka 'laa yewolɛ pɛle 'la 'bhɛ ‑o 'ke 'siɛpɛ‑ 'le 'bhɛ 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑ka yewo pɛle 'la 'ke 'bhɛ mɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni 'bhɛɛ 'kaama‑. 'Bhɛ pɛle ‑glɔɔn 'ɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'ka ni. ‑Amasrɔyi ‑a Dɛ ‑Waanbhaa' 'bhɛ a ‑glɔɔya' yɔɔn ‑kpalaa' 'yela‑ ta.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'O ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' zru ma ye mu 'ɛ wo ɛɛ?»
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zesu 'bhɛ 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a zru ma yewole 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'ka 'ka 'kpa ‑e mɛɛ 'la zan winbwa‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 ‑O Zesu 'lrɔkpaa‑ 'ezin‑ dɔɔ: «'E sɔ 'sɔle‑ maza 'gbu 'ɛ ‑de 'gbu ‑la klɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊ya, 'woo kpa 'e 'yi ɛɛ? 'E sɔ ‑mɛ za 'gbu ‑la klɛle‑ ɛɛ?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 'O ‑gbɔɔ mu pɛbhle 'la ‑wa sii mani 'bhɛ꞊bhla ‑kpe 'ɛ ta 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ ‑ya ‑pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: ‹‑Yoo ‑gbaa 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ ba 'kaa ‑wa bhle.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi *Moizi 'laa 'bhɛ 'nalɛ‑ 'ka ni. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑le 'bluu ‑zeze 'gbu 'la da laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ na 'ka ni.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' 'bluu 'la na bhaaplɛŋ mu ni, 'bhɛ ‑le 'ke mɛɛ 'la zan da laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑si na 'drunyan 'yi mu 'ɛ ni 'bhɛ zan 'ɛ 'le.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o gba yikpɛn‑ ta 'bhɛ 'bluu 'ɛ ba.»
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'mi ba, gbɔn laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 'Mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'ka 'ŋ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ka 'laa 'ka kpa 'ŋ 'yi.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 'Ke 'ŋ Dɛ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑naa 'ŋ ni, 'bhɛ zan nu nulɛ 'mi ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'ŋ ba, 'naa nu 'ŋ ‑baŋgolɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 ‑Amasrɔyi 'naa dalɛ laflɛ' 'yi 'ŋ 'gbu zru maza klɛ zayi', 'duŋ‑ 'ŋ ‑daa laflɛ' 'yi 'ŋ 'winbɔ‑ mi ‑la zru maza klɛ zayi'.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑, 'bhɛ zru maza 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ ‑e mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'naa‑ 'ŋ 'ni, 'naa ‑o do 'kpɔ 'nilɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke ‑o 'kpɛn bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ 'ke mɛɛ mu 'la 'kpɛn ‑a Gbe 'ɛ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑o bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'srɔɔwo‑; 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu nu ‑o bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑o Zesu 'tɔpele 'sanle ‑o ‑lɛla', ‑amasrɔyi ‑ya ‑pia dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le.»
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 ‑O ‑yaa 'pe 'zi dɔɔ: «‑Ɛɛ'! Zozɛfu gbe Zesu 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Wa dɛ 'pegee ‑a nɛɛ dɔ, ‑e ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'zi dɔɔ ‑e ‑daa laflɛ' 'yi ɛɛ?»
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'laa 'ŋ 'tɔpelɛ 'ka 'lɛla 'eke‑ pleŋ‑.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ 'laa 'nulɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'le 'mi ba, 'bhɛɛ‑ 'mi 'a bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'ke mu ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ꞊woa dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' nu ‑o 'kpɛn daanlɛ.› 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ŋ Dɛ wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑dwa ‑a ‑la, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'mi ba.
45 Está escrito nos profetas:
46 Yaa klɛlɛ 'bhii‑ mɛɛ 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ꞊ya, 'ke yaa 'e go mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn ‑daa ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ zan ‑le 'a ꞊ya.»
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwo‑.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le.
48 Eu sou o pão da vida.
49 'Elwaleta ‑sɔ, 'ka ‑gbɔɔ mu 'ɛ ‑o ‑yaa pɛbhle 'la sii mani 'bhɛ bhle ‑kpe 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑gaa.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 'Duŋ‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan laa nu galɛ.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'yrɛ male 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta 'ke ‑daŋ' 'laa klɛ 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ nu pɛbhle 'la 'nalɛ 'bhɛ zan ni, 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'le. 'Mi ‑o 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'na zii', 'kooko‑ 'drunyan 'yi mu 'ɛ bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'bhɛ ma.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑zaabɔle 'sanle 'eglɔɔle 'eke‑ pleŋ‑, 'ke ‑wa pe dɔɔ: «'Bhɛ sɔ klɛle‑ 'nale‑ 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ sɔ ‑a 'flɛ 'ɛ 'nale 'o ni 'kaa 'wa 'bhle ɛɛ?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke 'ka 'laa Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'flɛ 'ɛ 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'laa ‑a yiɛn 'milɛ‑, 'ka 'laa nu bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwolɛ 'ka 'gbu 'yi.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ‑o 'bhɛ zan 'kɔɔ; 'bhɛɛ‑ 'mi nu 'bhɛ zan 'ɛ bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'flɛ ‑yoo 'ke pɛbhle ‑zeze 'gbu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ yiɛn 'ɛ 'bhɛ ‑o 'ke mipɛ ‑zeze 'gbu 'le 'ezin‑.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, 'bhɛ zan bo 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'mi bo 'bhɛ zan 'ɛ ‑yi 'ezin‑.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 'Ŋ Dɛ 'la ‑yoo 'ŋ 'winbwa‑ ‑ya ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ 'yrɛ ma 'yela‑ 'srɔyi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma 'mi 'srɔyi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Pɛbhle 'la ‑daa laflɛ 'yi 'yele‑ ‑gɛ. Yaa ‑o 'bhii‑ 'ka ‑gbɔɔ mu 'kɛla ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ waa bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa. 'Ke mɛɛ 'la zan 'yee‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Zesu 'bhɛ ‑jan mu 'la bhe 'mu ꞊woa 'ke ‑yoo Kapɛnɔmu Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe 'a 'pele dɔɔ: «‑Jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o 'eglɔɔle 'dɛ, ‑dele sɔ dɔle‑ 'bhɛ ꞊la ɛɛ?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a ma janwo 'zi ‑o ‑lɛla'. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊sia 'ka 'yi ɛɛ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 'Bhɛɛ‑ 'ka nu ‑a pelɛ 'nale‑ ‑a ma, 'ke 'ka *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'sanle ꞊ya 'waati 'la ba, 'ke ‑yoo ge 'zi ‑e ‑yaa yrɛ ꞊lwa 'la ꞊nɔɔ 'elwale 'bhɛ ꞊nɔɔ ɛɛ?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'na mɛɛ ni, 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ laa sɔ ‑si 'nale bhaaplɛŋ ni. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'ka *‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'pegee bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'mu ‑la ma.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 'Duŋ‑ 'ka 'ke mu laa ‑o 'mu 'kpa zii' 'mu 'yi.» ‑Amasrɔyi 'kee‑ san ‑yaa' ye 'ɛ zisan' bhla zi 'ɛ ma, mɛɛ 'la zan mu laa ‑yaa nu 'mu 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi ‑e ‑yaa 'bhɛ zan mu 'ɛ dɔ; 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni; ‑e ‑yaa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ 'ezin‑.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Zesu pe 'bhɛ trala 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛla‑ ‑zayile 'mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ laa 'bhɛ 'seŋ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe ‑o pleŋgwa‑ ‑a ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa ge a zi ‑li.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka mu 'lɛɛ, 'ka mu laa ‑a zi 'bhii‑ 'ka go 'ŋ zi 'ezin‑ ɛɛ?»
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri 'a 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o nu gelɛ ‑de 'gbu ba ɛɛ? ‑Jan mu 'la bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ na bhaaplɛŋ ni 'mu ‑o 'bhi 'la 'kɔɔ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 'Bhɛɛ‑ 'woo ꞊kpaa 'mu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ 'bhi ‑le 'ke ‑Waanbhaa' Mɛɛ 'Weŋ 'la ꞊kpaa bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ 'le.»
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'laa 'ka mɛɛ vu ta plɛ 'ɛ makunlɛ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka do ‑o 'ke ‑Setran' 'le!»
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 ‑E ‑yaa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' Zuda ‑la ma, Simɔ Isikariɔti gbe, ‑amasrɔyi 'ali‑ ‑e ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ do ‑la 'le bhe, 'yele‑ ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.