João 6
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'kanle Galile ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑draa 'ɛ sii 'ezin‑ Tiberiadi ‑draa.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do dɔle‑ ‑a zi 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'ezin‑; ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa Zesu 'ye zii' 'sɔle‑ maza mu klɛyrɛ nɔɔ‑ 'kee‑ gadɛ mu 'ɛ bhee.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊saan gɔɔn do wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o yaale' 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 'Duŋ‑ Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ ꞊bhwa gban 'e ‑din.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Zesu a ŋgblo ‑lawlɛnle, 'ke ‑a ‑yrɛkpale ‑zamaa' 'srɛ do ma 'ke 'bhɛ mu ‑o zan ‑a ba ‑yrɛ ta; ‑ayile 'kee‑ Filipu 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Kɔɔ' nu 'sɔlɛ‑ pɛle ‑lɔpɛ' ‑srɔɔwole 'naa ‑a ma ɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ 'a na mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni ɛɛ?»
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 ‑E Filipu 'lrɔkpaa‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi, ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e 'bhɛ 'liijan‑ ma; 'kebhlaale, ‑e ‑yaa zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑a 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ dɔ.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'kee yetanɛ a mlɛ 'srwaplɛ‑ ta ‑sra 'ɛ 'kpɛn ꞊wlaa pɛbhle 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ ‑o 'kpɛn do do 'yee‑ pɛbhle 'ɛ sanɛ‑ sanɛ‑ bhle, 'bhɛ 'laa nu ‑o mabhɔlɛ.»
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Andre, 'bhɛɛ 'ke 'bhɛ 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'nwagwlɛn‑ 'le bhe, 'bhɛ pe ‑a ni dɔɔ:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 «'bluu 'yri 'soo 'pegee kaa plɛ ‑o ‑nɛ ‑zwannɛ do 'kɔɔ ‑gɛ. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ mu sɔ ‑mɛla ‑yanwole ‑zamaa' 'srɛ 'lɛɛ‑ ma ɛɛ?»
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Zesu pe ‑o ni tɛ dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o yala‑». ‑Bɔn ‑dɔɔ ‑bebe 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yalaa' 'tɛ; 'bhɛɛ‑ ‑o ba 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'yaa‑ bhɔ 'gwlaan‑ 'waa 'soo ‑din (5.000).
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑woo ‑yiciɛn' mɛɛ mu 'la 'yaale‑ ‑yaa 'trɛ ma 'mu ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e kaa mu 'ɛ 'sile‑, 'ke ‑yoo nale‑ ‑o ni 'bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi 'ezin‑. ‑O maza ‑yaa pɛle yɛkɛ‑ 'la ma, ‑o 'kpɛn 'bhɛɛ‑ 'srɔɔwoa‑.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 ‑O kpɛdɔle ‑yaan 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'mu 'wloo‑, 'kooko‑ waa siɛ.»
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ mu 'ɛ 'yanle‑ pɛbhlelele, 'bluu kpu mu 'la ꞊bwa 'woo‑ 'bluu 'yri 'soo 'ɛ blaan'; ‑o 'mu 'wloola‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊kla ciɛ ‑nɛ 'yan vu ta plɛ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ Zesu 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'ke ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi 'la 'yaa‑ nu nulɛ 'drunyan 'yi 'bhɛ 'le kpataakpa.»
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ‑yaa nu ‑a 'kunlɛ‑ kpaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑wa klɛ 'ke ‑bhleŋgbe do 'le, 'kee‑ gole‑ ‑o pleŋ‑ swɛŋ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a do ‑kplɛn ge gbɛ drɛɛwole vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 'Bhɛ yroma do 'ɛ zi, 'ke yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ ‑draa 'ɛ 'lɛ ma.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑draa 'ɛ takanle 'sanle 'ke ‑o ge Kapɛnɔmu ‑wa 'ɛ ba yrɛ ta. ‑Fitrii' ꞊kpaa gban, 'ke Zesu 'laa 'tɛn ‑o ma.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 'Duŋ‑ ‑draa 'yi 'ɛ 'pɔɔ mu 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi, ‑amasrɔyi ‑ploo ‑gbɛnɛ do ‑yaa 'kan zii'.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 ‑Woo pleŋgole ‑draa 'ɛ 'lɛ ma kilo 'srwado‑ yɛkɛ‑ 'yi 'waati 'la ba, 'ke ‑o ‑yrɛkpale Zesu ma 'ke 'bhɛ ‑o 'taawo zii' ‑yi 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ mabɛɛn‑ 'zi ‑yitakoŋ 'ɛ ‑din; ‑ayile 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 'Duŋ‑ Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'!»
20 Mas Jesus lhes disse:
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ Zesu 'san ‑o zi ‑waa' ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' 'lɛdo‑ 'la ꞊bwa ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑yitakoŋ do 'kpɔ ‑le ‑yaa ye, 'bhɛɛ‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa gelɛ 'eke‑ zi 'bhɛ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi; 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑kplɛn ‑le ‑saan 'bhɛ 'yi 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa yele 'bhii‑ ‑yitakoŋ 'bhɛɛke mu ‑daa Tiberiadi ‑wa 'ɛ ta, Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'pubwa‑ 'bluu mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo ꞊bhla yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ ꞊nwa 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ‑din.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 'Bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'yrɛ 'laa 'kpalawolɛ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ma, 'ke ‑o bɔle‑ 'bhɛ ‑yitakoŋ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Zesu ziglinyrɛ nɔɔ‑ Kapɛnɔmu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 ‑O tɛnlɛ‑ ‑a ma ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «'O Daan mi, 'e ꞊nwa 'waati 'ɛ ‑dela ba ‑gɛ ɛɛ?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'ka 'laa ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi 'ka 'sɔle‑ maza mu 'la ꞊ya 'mu ‑zayi', 'duŋ‑ 'ka ‑o 'ŋ ziglin‑ 'zi win 'la ma 'bhɛ ‑le dɔɔ 'ka 'bluu ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ka kpɛdwa‑.
26 Jesus respondeu:
27 'Ka 'laa yewolɛ pɛle 'la 'bhɛ ‑o 'ke 'siɛpɛ‑ 'le 'bhɛ 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑ka yewo pɛle 'la 'ke 'bhɛ mɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni 'bhɛɛ 'kaama‑. 'Bhɛ pɛle ‑glɔɔn 'ɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'ka ni. ‑Amasrɔyi ‑a Dɛ ‑Waanbhaa' 'bhɛ a ‑glɔɔya' yɔɔn ‑kpalaa' 'yela‑ ta.»
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'O ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' zru ma ye mu 'ɛ wo ɛɛ?»
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zesu 'bhɛ 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a zru ma yewole 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'ka 'ka 'kpa ‑e mɛɛ 'la zan winbwa‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.»
29 Jesus respondeu:
30 ‑O Zesu 'lrɔkpaa‑ 'ezin‑ dɔɔ: «'E sɔ 'sɔle‑ maza 'gbu 'ɛ ‑de 'gbu ‑la klɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊ya, 'woo kpa 'e 'yi ɛɛ? 'E sɔ ‑mɛ za 'gbu ‑la klɛle‑ ɛɛ?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 'O ‑gbɔɔ mu pɛbhle 'la ‑wa sii mani 'bhɛ꞊bhla ‑kpe 'ɛ ta 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ ‑ya ‑pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ: ‹‑Yoo ‑gbaa 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ ba 'kaa ‑wa bhle.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi *Moizi 'laa 'bhɛ 'nalɛ‑ 'ka ni. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑le 'bluu ‑zeze 'gbu 'la da laflɛ' 'yi 'bhɛɛ‑ na 'ka ni.
32 Jesus lhes disse:
33 ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' 'bluu 'la na bhaaplɛŋ mu ni, 'bhɛ ‑le 'ke mɛɛ 'la zan da laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑si na 'drunyan 'yi mu 'ɛ ni 'bhɛ zan 'ɛ 'le.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'o gba yikpɛn‑ ta 'bhɛ 'bluu 'ɛ ba.»
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'mi ba, gbɔn laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑titi.
35 Jesus respondeu:
36 'Mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'ka 'ŋ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ka 'laa 'ka kpa 'ŋ 'yi.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 'Ke 'ŋ Dɛ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑naa 'ŋ ni, 'bhɛ zan nu nulɛ 'mi ba. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑nwa 'ŋ ba, 'naa nu 'ŋ ‑baŋgolɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'yi.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 ‑Amasrɔyi 'naa dalɛ laflɛ' 'yi 'ŋ 'gbu zru maza klɛ zayi', 'duŋ‑ 'ŋ ‑daa laflɛ' 'yi 'ŋ 'winbɔ‑ mi ‑la zru maza klɛ zayi'.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑, 'bhɛ zru maza 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ ‑e mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'naa‑ 'ŋ 'ni, 'naa ‑o do 'kpɔ 'nilɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke ‑o 'kpɛn bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ: ‑Ya zi 'bhii‑ 'ke mɛɛ mu 'la 'kpɛn ‑a Gbe 'ɛ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'bhɛ zan mu 'ɛ ‑o bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ 'srɔɔwo‑; 'bhɛɛ‑ 'mi 'gbu nu ‑o bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑o Zesu 'tɔpele 'sanle ‑o ‑lɛla', ‑amasrɔyi ‑ya ‑pia dɔɔ: «'Mi ‑le 'ke 'bluu 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le.»
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 ‑O ‑yaa 'pe 'zi dɔɔ: «‑Ɛɛ'! Zozɛfu gbe Zesu 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Wa dɛ 'pegee ‑a nɛɛ dɔ, ‑e ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ ‑ya pe 'zi dɔɔ ‑e ‑daa laflɛ' 'yi ɛɛ?»
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'laa 'ŋ 'tɔpelɛ 'ka 'lɛla 'eke‑ pleŋ‑.
43 Jesus respondeu:
44 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ 'laa 'nulɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'le 'mi ba, 'bhɛɛ‑ 'mi 'a bwe gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'ke mu ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ꞊woa dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' nu ‑o 'kpɛn daanlɛ.› 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e 'trɔnkpaa‑ 'ŋ Dɛ wojan 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑dwa ‑a ‑la, 'bhɛ zan 'ɛ nu 'mi ba.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Yaa klɛlɛ 'bhii‑ mɛɛ 'ke 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ꞊ya, 'ke yaa 'e go mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn ‑daa ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ zan ‑le 'a ꞊ya.»
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwo‑.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'la ‑si na mɛɛ ni 'bhɛ 'le.
48 Eu sou o pão da vida.
49 'Elwaleta ‑sɔ, 'ka ‑gbɔɔ mu 'ɛ ‑o ‑yaa pɛbhle 'la sii mani 'bhɛ bhle ‑kpe 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑gaa.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 'Duŋ‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan laa nu galɛ.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 'Mi 'gbu ‑le 'ke pɛbhle 'yrɛ male 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ 'le. 'Ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta 'ke ‑daŋ' 'laa klɛ 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ nu pɛbhle 'la 'nalɛ 'bhɛ zan ni, 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'le. 'Mi ‑o 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'na zii', 'kooko‑ 'drunyan 'yi mu 'ɛ bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'bhɛ ma.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑zaabɔle 'sanle 'eglɔɔle 'eke‑ pleŋ‑, 'ke ‑wa pe dɔɔ: «'Bhɛ sɔ klɛle‑ 'nale‑ 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ sɔ ‑a 'flɛ 'ɛ 'nale 'o ni 'kaa 'wa 'bhle ɛɛ?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'ke 'ka 'laa Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'flɛ 'ɛ 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'laa ‑a yiɛn 'milɛ‑, 'ka 'laa nu bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwolɛ 'ka 'gbu 'yi.
53 Jesus respondeu:
54 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ ‑o 'bhɛ zan 'kɔɔ; 'bhɛɛ‑ 'mi nu 'bhɛ zan 'ɛ bwelɛ gale ba 'drunyan 'yan yi 'le.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ‑Amasrɔyi, 'ŋ 'flɛ ‑yoo 'ke pɛbhle ‑zeze 'gbu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ yiɛn 'ɛ 'bhɛ ‑o 'ke mipɛ ‑zeze 'gbu 'le 'ezin‑.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'ŋ yiɛn 'ɛ 'mia‑, 'bhɛ zan bo 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'mi bo 'bhɛ zan 'ɛ ‑yi 'ezin‑.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 'Ŋ Dɛ 'la ‑yoo 'ŋ 'winbwa‑ ‑ya ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ŋ 'yrɛ ma 'yela‑ 'srɔyi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'flɛ 'ɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma 'mi 'srɔyi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Pɛbhle 'la ‑daa laflɛ 'yi 'yele‑ ‑gɛ. Yaa ‑o 'bhii‑ 'ka ‑gbɔɔ mu 'kɛla ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ waa bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa. 'Ke mɛɛ 'la zan 'yee‑ pɛbhle 'la ‑daa laflɛ' 'yi 'bhɛ ꞊bhla, 'bhɛ zan nu bolɛ 'bhɛ 'yrɛ ma yikpɛnsee ta.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Zesu 'bhɛ ‑jan mu 'la bhe 'mu ꞊woa 'ke ‑yoo Kapɛnɔmu Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe 'a 'pele dɔɔ: «‑Jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o 'eglɔɔle 'dɛ, ‑dele sɔ dɔle‑ 'bhɛ ꞊la ɛɛ?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a ma janwo 'zi ‑o ‑lɛla'. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊sia 'ka 'yi ɛɛ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 'Bhɛɛ‑ 'ka nu ‑a pelɛ 'nale‑ ‑a ma, 'ke 'ka *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'sanle ꞊ya 'waati 'la ba, 'ke ‑yoo ge 'zi ‑e ‑yaa yrɛ ꞊lwa 'la ꞊nɔɔ 'elwale 'bhɛ ꞊nɔɔ ɛɛ?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'na mɛɛ ni, 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ laa sɔ ‑si 'nale bhaaplɛŋ ni. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'ka *‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'pegee bole ‑yrɛ ma ‑si 'srɔɔwo‑ 'mu ‑la ma.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 'Duŋ‑ 'ka 'ke mu laa ‑o 'mu 'kpa zii' 'mu 'yi.» ‑Amasrɔyi 'kee‑ san ‑yaa' ye 'ɛ zisan' bhla zi 'ɛ ma, mɛɛ 'la zan mu laa ‑yaa nu 'mu 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi ‑e ‑yaa 'bhɛ zan mu 'ɛ dɔ; 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni; ‑e ‑yaa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ 'ezin‑.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Zesu pe 'bhɛ trala 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛla‑ ‑zayile 'mi 'a ꞊pia 'ka ni dɔɔ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ nule‑ 'mi ba, 'ke 'ŋ Dɛ laa 'bhɛ 'seŋ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni.»
65 E prosseguiu:
66 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑bebe ‑o pleŋgwa‑ ‑a ma, 'bhɛɛ‑ waa ‑yaa ge a zi ‑li.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka mu 'lɛɛ, 'ka mu laa ‑a zi 'bhii‑ 'ka go 'ŋ zi 'ezin‑ ɛɛ?»
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri 'a 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o nu gelɛ ‑de 'gbu ba ɛɛ? ‑Jan mu 'la bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ na bhaaplɛŋ ni 'mu ‑o 'bhi 'la 'kɔɔ.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 'Bhɛɛ‑ 'woo ꞊kpaa 'mu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'wa 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ 'bhi ‑le 'ke ‑Waanbhaa' Mɛɛ 'Weŋ 'la ꞊kpaa bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ 'le.»
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'laa 'ka mɛɛ vu ta plɛ 'ɛ makunlɛ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka do ‑o 'ke ‑Setran' 'le!»
70 Então Jesus lhes disse:
71 ‑E ‑yaa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' Zuda ‑la ma, Simɔ Isikariɔti gbe, ‑amasrɔyi 'ali‑ ‑e ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ do ‑la 'le bhe, 'yele‑ ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.