João 21
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF
1 'Bhɛ blaan 'waati sa, 'ke Zesu 'pwɛle 'ezin‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba Tiberiadi ‑draa 'ɛ bhoŋla. ‑E ‑pwɛla ‑o ba gɔnɛ‑ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑:
1 Depois disto manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e manifestou-se assim:
2 Simɔ Piɛri 'pegee Toma (‑o ‑yaa 'bhɛ sii ‑Nɛ Yonɛ‑), 'bhɛɛ‑ Natanaɛli ('bhɛ 'yaa‑ da Kana ‑wa 'ɛ ta, Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi) 'bhɛɛ‑ Zebede gbe plɛ 'ɛ 'bhɛ 'pegee Zesu a ‑klaŋlanɛ 'bhɛɛke plɛ, ‑o 'kpɛn 'klale‑ ‑yaa 'eke‑ ba.
2 Estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael, que era de Caná da Galiléia, os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Simɔ Piɛri pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ gele‑ kaa dɛyrɛ‑ nɔɔ‑.» 'Bhɛɛ‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ pe a ni dɔɔ: «'O mɔɔ nu gelɛ 'ezin‑ 'e zi.» ‑O ‑ja 'bhɛɛ‑ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ waa kaa do 'kpɔ dɛlɛ 'bhɛ ‑bi 'ɛ zi.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Dizem-lhe eles: Também nós vamos contigo. Foram, e subiram logo para o barco, e naquela noite nada apanharam.
4 Yrɛma 'kanle‑ ‑saan bhla 'la ba, 'ke Zesu 'pwɛle ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dulale ‑draa 'ɛ bhoŋla. 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'yaangolɛ 'bhii‑ 'yele‑ ‑yaa 'kɛle‑.
4 E, sendo já manhã, Jesus se apresentou na praia, mas os discípulos não conheceram que era Jesus.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Nɛ ‑zwannɛ mu, 'ka kaa ꞊kwan ɛɛ?» ‑O 'bhɛ zikpaa ‑a ni dɔɔ: «'Ɔn ɔn, 'waa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'kunlɛ‑.»
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, tendes alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Ka yrɔ 'ɛ bɔ ‑yitakoŋ 'ɛ gbɛ ‑yiɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ka nu kaa mu 'kunlɛ‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ.» ‑O 'bhɛ bɔle 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'tɛ, 'ke 'bhɛ kaa ‑bebe 'kunle, ‑asiikɔɔ ‑a gbiŋ 'ɛ 'kɔɔ, waa ‑yaa 'sɔle ‑a ‑glaanle' ‑yi 'ɛ ba.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede para o lado direito do barco, e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam tirar, pela multidão dos peixes.
7 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Zesu a ‑klaŋlanɛ 'la ‑za ‑yaa sɔ 'yee‑ Zesu 'gbu ni, 'bhɛ pe Piɛri ni dɔɔ: «Mɛɛzan ‑le 'kɛle‑!» Piɛri 'a 'male‑ 'kaa Mɛɛzan ‑le 'kɛle‑, 'kee‑ yaa dunɛ mu 'ɛ 'klale ‑a ta, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa kaa dɛ zii' bhla 'la ba, ‑a tafleŋ‑ ‑le ‑yaa. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba, 'kee‑ gele‑ Zesu ba ‑yrɛ ta.
7 Então aquele discípulo, a quem Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor. E, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica (porque estava nu) e lançou-se ao mar.
8 Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ ‑nwa ‑yi 'ɛ bhoŋla ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑o yrɔ 'ɛ ‑glaanna, ‑a 'pale‑ ‑yaa 'ke kaa mu 'ɛ 'le. ‑Amasrɔyi ‑o pleŋgole laa ‑yaa ‑draa 'ɛ bhoŋla 'ɛ ma mɛtrɛ ‑kɛmɛ do yɛkɛ‑ 'yi.
8 E os outros discípulos foram com o barco (porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados), levando a rede cheia de peixes.
9 ‑O bhɔle 'trɛ ma, 'ke ‑o 'tɛ do ‑lɛkunle yele‑, 'bhɛɛ‑ kaa 'pegee 'bluu 'yaa‑ 'bhɛ 'tɛ 'ɛ ta.
9 Logo que desceram para terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima, e pão.
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka kaa mu 'la ꞊kwan bhe, ‑ka nu 'a 'ke 'le ‑gɛ.»
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yrɔ 'ɛ ‑glaanle' 'trɛ ma, ‑a 'pale‑ ‑yaa 'ke kaa ‑gbɛnɛ ‑gbɛnɛ mu 'le: ‑o ‑yaa kaa bhɛ ‑kɛmɛ do 'ke 'kaa bhɛ mia plɛ bhɛ vu ta yaga (153). 'Ali‑ 'woo‑ kaa mu 'ɛ ‑o ‑bebeya 'ɛ ma, kaadɛ yrɔ 'ɛ yaa 'peedɛlɛ.
11 Simão Pedro subiu e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinqüenta e três grandes peixes e, sendo tantos, não se rompeu a rede.
12 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka nu pɛbhle.» 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'kpɔ 'laa ‑yaa sɔ ‑a ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e 'le ɛɛ?» ‑Amasrɔyi ‑o 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ Mɛɛzan ‑le 'kɛle‑.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? sabendo que era o Senhor.
13 ‑Ayile, 'ke Zesu 'e 'mabɛɛnle ‑o ‑din, 'kee‑ 'bluu 'ɛ 'sile, 'kee‑ 'bhɛ 'yiciɛnle ‑o ma. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'kaa ‑yiciɛnle 'ezin‑ ‑o ma.
13 Chegou, pois, Jesus, e tomou o pão, e deu-lhes e, semelhantemente o peixe.
14 ‑A 'san Zesu bwe gale ba, ‑a 'pwɛ gbɛ ‑glɔɔn yaga mi ‑le ‑yaa 'bhɛ 'le bhe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba.
14 E já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado dentre os mortos.
15 ‑O yanle pɛbhlelele, 'ke Zesu Simɔ Piɛri 'lrɔkpale dɔɔ: «Zaan gbe Simɔ, 'ŋ ‑za sɔ 'e ni 'ke 'bhɛ kan 'ŋ ‑za sɔ mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛ ta ɛɛ?» 'Yee‑ Simɔ 'bhɛ zikpaa Zesu ni dɔɔ: «‑Aani' Mɛɛzan, 'e 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'e ‑za sɔ 'ŋ ni.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'An ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu 'ɛ 'lɛbɔ‑.»
15 E, depois de terem jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de Jonas, amas-me mais do que estes? E ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'lrɔkpa gbɛ plɛ mi wole‑ 'ezin‑ dɔɔ: «Zaan gbe Simɔ, 'ŋ ‑za sɔ 'e ni ɛɛ?» Piɛri ‑a 'lɛkwan ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Aani' Mɛɛzan, 'e 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'e ‑za sɔ 'ŋ ni.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Klɛ 'an ‑bhlaa mu 'ɛ tagbin mi 'le.»
16 Tornou a dizer-lhe segunda vez: Simão, filho de Jonas, amas-me? Disse-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 'Bhɛ blaan 'ezin‑, 'kee‑ Piɛri 'lrɔkpa gbɛ yaga mi wole‑ dɔɔ: «Zaan gbe Simɔ, 'ŋ ‑za sɔ 'e ni ɛɛ?»
17 Disse-lhe terceira vez: Simão, filho de Jonas, amas-me? Simão entristeceu-se por lhe ter dito terceira vez: Amas-me? E disse-lhe: Senhor, tu sabes tudo; tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 'Mi pe 'e ni 'ŋ 'sɔwɛɛ ma dɔɔ 'e 'yaa‑ 'waati 'la ba ‑zwannɛ 'le, 'e 'yaa‑ dunɛ‑ kla 'e 'gbu ta, 'bhɛɛ‑ 'e 'sɛntru dɔ 'e 'gbu 'saanla, 'bhɛɛ‑ 'ke gele ‑yaa sɔ 'e ni yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'e 'yaa‑ ge 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ 'kee 'krɔyawoa 'waati 'la ba, 'e nu 'e gbɛ 'trolɛ‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑la ba, 'bhɛ nu dunɛ‑ 'klalɛ‑ 'e ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'sɛntru dɔlɛ 'e 'saanla꞊. 'Yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e ge yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ nu gelɛ 'e 'le 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.»
18 Na verdade, na verdade te digo que, quando eras mais moço, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando já fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queiras.
19 Piɛri ‑yaa nu galɛ gagbɛya 'la 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ‑, Zesu 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑a ni ‑gɔɔn 'yi jan 'la bhe 'bhɛɛ‑ wolele. 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a pele Piɛri ni dɔɔ: «Dɔ 'ŋ zi!»
19 E disse isto, significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, dito isto, disse-lhe: Segue-me.
20 Piɛri 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'kee Zesu a ‑klaŋlanɛ 'la ‑za ‑yaa sɔ Zesu 'gbu ni 'bhɛ 'yele 'ke 'bhɛ ‑o zan ‑o zi. 'Bhɛ ‑klaŋlanɛ 'ɛ 'bhɛ ‑le 'bhɛ makulaa Zesu ba ‑yrɛ ta pɛbhle 'waati 'ɛ ba ‑bi do zi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑le Zesu 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑de 'gbu ‑le nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'e gbɛ ta ɛɛ?»
20 E Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que na ceia se recostara também sobre o seu peito, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Piɛri 'bhɛ ‑klaŋlanɛ 'ɛ 'yele‑ 'kee‑ Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ 'lɛɛ, Mɛɛzan, ‑mɛ pɛ za ‑le nu klɛlɛ 'bhɛ ni ɛɛ?»
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'bhɛ zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Ke 'mi ‑a zi 'bhii‑ ‑e bo ‑a ‑yrɛ ma, 'sani‑ 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ŋ 'nu 'yi 'ɛ ma, 'yaa‑ ‑mɛ pɛ za ‑le 'bhɛ 'yi ɛɛ? 'Bhi, 'bhi dɔ 'ŋ zi drɔŋ!»
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti? Segue-me tu.
23 ‑O 'bhɛɛ‑ ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'ɛ ꞊zian ‑o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'pleŋ‑ dɔɔ 'bhɛ ‑klaŋlanɛ 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑yaa nu galɛ. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu 'laa 'pelɛ‑ Piɛri ni dɔɔ: «Yaa nu galɛ». ‑Ya ꞊pia ‑a ni dɔɔ: «'Ke 'mi ‑a zi 'bhii‑ ‑e bo ‑a ‑yrɛ ma, 'sani‑ 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ŋ nu 'yi 'ɛ ma, 'yaa‑ ‑mɛ pɛ za ‑le 'bhɛ 'yi ɛɛ?»
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti?
24 'Bhɛ ‑klaŋlanɛ do 'kpɔ 'ɛ 'bhɛ ‑le 'srɛya‑ klɛ 'zi ‑za mu 'lɛɛ‑ ba zayi'. 'Yele‑ ‑za mu 'lɛɛ‑ yɔɔndia‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'o mɔɔ 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑yaa' 'srɛya‑ klɛle 'ɛ ‑yoo 'ke wlan 'le.
24 Este é o discípulo que testifica destas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Zesu ‑za 'bhɛɛke ‑bebe ꞊kla. 'Kee 'kpa bi ‑woo 'kpɛn yɔɔndɛ do do, 'mi 'kpee ma, 'bhɛ 'sɛwɛ mu 'ɛ ‑waa ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez; e se cada uma das quais fosse escrita, cuido que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que se escrevessem. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.