João 18
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 Zesu 'yanle‑ ‑a 'seriwolele, 'ke 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o gele‑ Sedrɔn tɔ ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o wlale‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑yrigba' do 'yi.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Zuda 'la 'yaa‑ nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ ‑yrigba' 'ɛ dɔ 'ezin‑. ‑Amasrɔyi Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ꞊kla 'eke‑ ba 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'waati 'ke ba.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ 'bhɛ ‑yrigba' 'ɛ 'yi bhla 'la ba, 'ke Zuda 'nule. 'Srwase 'lɛdo‑ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba mu 'ke mu ‑yaa 'yee‑ Zuda zi. 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ 'mu ‑le 'woo‑ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba mu 'ɛ ꞊kpaa ‑a zi. ‑Laŋbha mu 'pegee ‑yani mu, 'bhɛɛ‑ gwledanpɛ mu ‑yaa ‑o 'kɔɔ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑za 'oo ‑za 'la 'yaa‑ nu 'tɛnlɛ‑ Zesu ma, ‑a 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ dɔ. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑ya mabɛɛnle 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑o ‑dela ‑glin 'zi ɛɛ?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 ‑O pe a ni dɔɔ: «'Woo‑ Zesu 'la da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta 'bhɛ ‑la ‑glin 'zi.» Zesu pe 'ezin‑ ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑le 'kɛle‑.» 'Bhɛɛ‑ Zuda 'la 'yaa‑ ‑dawli' 'kpa zii' Zesu gbɛ ta 'bhɛ 'yaa‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'pleŋ‑.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Zesu 'a 'pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Mi 'le 'kɛle‑». 'Ke ‑o gele‑ ‑o ‑zanta', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o baale' 'trɛ ma.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpa' gbɛ drɛɛwole dɔɔ: «'Ka ‑o ‑dela ‑glin 'zi ɛɛ?» ‑O pe dɔɔ: «Zesu 'la da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «'Naa 'pelɛ‑ gban 'ka ni dɔɔ 'mi ‑le 'kɛle‑ ɛɛ? 'Ke 'ka ‑o 'mi ‑la ‑glin 'zi, ‑kaa 'to 'ke 'ŋ zi mu 'lɛɛ‑ ‑o ge ‑o ba ‑lɛ ma.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi bhe, ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'elwale gban ‑sɔ 'bhɛ 'lɛswa꞊: ‑ya pia‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa', 'e mɛɛ 'la zan mu ꞊naa 'ŋ ni ‑o do 'kpɔ 'laa 'nilɛ‑ ‑o ba 'ŋ 'kɔɔ.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑gɔkuŋ' do 'la 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'kɔɔ, 'kee‑ 'bhɛ 'yrole 'bhɛ 'bhoo‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a yewonɛ 'ɛ gbɛ ‑yiɛ' ta 'trɔn kpukanle 'bhɛ ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'le. ‑O ‑yaa 'bhɛ yewonɛ 'ɛ sii Malikusi.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu pe Simɔ Piɛri ni dɔɔ: «'Yaa‑ ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'wla ‑a ‑bhoo 'ɛ 'yi. 'Bhi 'kpee ma, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ‑yrɛn pɛyan‑ do 'la ꞊twa 'ŋ ni 'naa ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ 'bhɛ 'mi ɛɛ?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 'Woo‑ ‑srwase' 'lɛdo‑ 'ɛ 'pegee ‑o ‑lɛɛ mɛɛ gblaan 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'fɛ gooba mu 'la Zuufu mu 'ɛ ‑woo ‑kpaa 'yee‑ Zuda zi ‑srwase' mu 'ɛ ba, 'mu Zesu ꞊kwan, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa gbɛtabɔle 'ke bhlɛ mu 'le.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ Anasi ba 'pe. 'Yee‑ Anasi‑yaa 'ke Kaifu boogwlɛn 'le. Kaifu ‑le ‑yaa 'ke 'sraka 'lɛna mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'le 'bhɛ lɛɛ 'ɛ 'le.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Kaifu ‑le Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'liala‑ dɔɔ: «'Ke mɛɛ do 'kpɔ ‑gaa ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛ mabhaa laa bhɔ ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn gale ta ɛɛ?»
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simɔ Piɛri 'pegee Zesu a ‑klaŋlanɛ 'ɛ 'bhɛɛke do ‑yaa zan ‑o ‑zanta'. 'Sraka 'lɛna mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'yaa‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ 'bhɛɛke do 'ɛ dɔ. 'Bhɛla‑ ‑yile, Zesu 'wla bhla 'ɛ zi 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑yaa' ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'ke 'yee‑ ‑klaŋlanɛ 'ɛ wlale‑ 'bhɛ zi.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 'Duŋ‑ 'yee‑ Simɔ Piɛri 'laa wlalɛ‑ 'yee‑ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊bwa 'pɛɛlii‑ ‑gbeŋ 'lii 'ɛ ‑din. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'sraka 'lɛna mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'yaa‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ 'bhɛɛke do 'la dɔ, 'ke 'bhɛ 'pwɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑janwole ‑gbeŋ 'ɛ 'liigooba le 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'yee‑ Piɛri 'wlale ‑gbeŋ 'ɛ 'kpee 'tɛ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 'Bhɛɛ‑ Piɛri 'wla bhla 'ɛ zi, 'ke ‑gbeŋ 'ɛ 'lii gooba le 'ɛ 'bhɛ 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'laa ‑o 'ke 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le ɛɛ?» Piɛri pe ‑a ni dɔɔ: «'Ɔn ɔn, 'mi 'laa ‑o 'ke 'bhɛ 'le 'dɛ!»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑niinii' 'la 'yaa‑ klɛ zi bhe, 'ke 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu 'ɛ 'pegee 'fɛ 'ɛ gooba mu 'ɛ ‑o 'tɛ do ‑lɛkunle ‑o magaza 'yi 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Piɛri ꞊nwa ‑a magalɛ 'bhɛ 'tɛ 'ɛ ma 'ezin‑.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 'Sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑e Zesu 'lrɔkpaa‑ 'bhɛ a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pegee 'bhɛ a mɛɛ daangbɛya 'ɛ ma.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi ‑janwoa mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'yrɛ ma kpataakpa. 'Ŋ 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'taŋii Zuufu mu 'ɛ ‑waa' daanfɛ' mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ ‑o ‑lɛkpa' 'eke‑ ta 'bhɛ mu ‑la nɔɔ‑; 'naa ‑jan 'kedo‑ 'kpɔ wolɛ gaanyi'.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ 'ŋ 'lrɔkpa zii' ɛɛ? Mɛɛ 'la zan mu 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊maa, 'mu ‑lrɔkpa' doo. 'Mi ‑jan mu 'la ꞊woa, ‑o 'gbu 'mu dɔ.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'tɛ, ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba mu 'ɛ do 'la dulale ‑yaa 'yee‑ Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a 'trɔn 'wiile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'pele‑ 'a ni dɔɔ: «‑Jan 'lɛkungbɛya 'ɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dele ‑gee' sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ni ɛɛ?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Ke 'ŋ ‑jan 'yɔɔ‑ ‑woa 'kɛla 'le 'bhɛ zrɔn 'ŋ ni doo; 'duŋ‑ 'ŋ ‑jan 'la ꞊woa 'saanibhe, 'ke 'bhɛ 'laa ‑o 'ke ‑jan 'yɔɔ‑ 'le, ‑mɛla ma 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ 'ŋ zɔn 'zi ɛɛ?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Anasi Zesu gbɛtabɔle 'tole, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu 'le 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan Kaifu ba.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Simɔ Piɛri ‑yaa ‑a maga 'zi ‑li 'tɛ 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi 'laa ‑o 'ke 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le ɛɛ?» 'Duŋ‑ Piɛri pe ‑o ni dɔɔ: «'Ɔn ɔn, 'naa ‑o 'ke 'bhɛ 'le.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 'Yee‑ Piɛri 'gwlaan‑ 'la 'trɔn kpukaan, 'bhɛ dɛ ‑nɛ do ‑yaa 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ do 'le. 'Bhɛ yewonɛ 'ɛ Piɛri 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «'Mi 'laa 'ka 'pegee 'yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yelɛ‑ 'eke‑ 'zi ‑yrigba' 'ɛ 'yi ɛɛ?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 'Duŋ‑ Piɛri 'a 'lɛmadɔ gbɛ drɛɛwoa‑ 'eglɔɔle dɔɔ yaa Zesu dɔ. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke maagwlɛn ‑wele' 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o Zesu gole‑ Kaifu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ *Romɛ mu a ‑janmatii Pilati ba zrwan 'tutu 'ɛ zi. 'Duŋ‑ Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ waa wlalɛ Pilati a 'fɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la; 'kooko‑ ‑o bo 'weŋ, 'bhɛɛ‑ ‑o sɔ 'woo‑ Zuufu mu 'ɛ ‑waa' Paki 'fɛti 'ɛ ta pɛ 'ɛ 'bhlele.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 'Bhɛla‑ ‑zayile, ‑janmatii Pilati 'gbu 'pwɛla‑ ‑a ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa ‑o ‑lɛpalɛ 'pɛɛlii‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑o ‑la 'zi 'yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ta win 'ɛ ‑dela ma ɛɛ?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa zikpale Pilati ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'lɛɛ‑ yaa klɛlɛ bi ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi 'le, 'waa ‑yaa nu nulɛ ‑a ‑lɛnalɛ 'e ni.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Pilati 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu 'a 'kun, 'bhɛɛ‑ 'ka ge ‑a 'kitikanlɛ 'bhii‑ 'kaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'kaa‑ 'toŋ mu 'ɛ ta.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa zikpale Pilati ni 'ezin‑ dɔɔ: «Romɛ mu a 'toŋ mu 'ɛ ta, 'bhɛ 'seŋ 'laa ‑o 'o ni 'ke ‑o mɛɛ dɛ.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 'Bhɛɛ‑ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, Zesu 'yaa‑ nu galɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑e 'bhɛ 'lɛɛjanlawoa 'elwale ‑sɔ, 'bhɛ 'lɛswa꞊ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ bhe. (‑Amasrɔyi Zuufu mu 'sinii ta za 'ɛ ma waa ‑yaa mɛɛ dɛ ‑yrigbɛɛle do ta, 'duŋ‑ Romɛ mu 'ɛ 'mu ‑le ‑yaa ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu dɛ 'bhɛ gbɛɛn‑.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilati ꞊wlaa 'ezin‑ ‑yaa' 'fɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ Zesu 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke Zuufu mu a ‑bhleŋgbe 'le ɛɛ?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'E 'gbu ‑le 'bhɛ ‑jan 'ɛ ‑dwa 'e 'kpee taa‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑le 'bhɛ ꞊kpaa 'e 'lii 'mi ba zayi' ɛɛ?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Pilati 'bhɛ zikpale Zesu ni dɔɔ: «'Mi ‑o 'ke Zuufu mi 'le ɛɛ? 'Yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ 'pegee 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑woo 'e 'lɛnaa‑ 'ŋ ni, 'e ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la ‑kla ɛɛ?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Zesu 'bhɛ 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'An pɛ ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑yaa ‑o 'drunyan 'lɛɛ‑ 'bhɛ 'yi. 'Kee‑ 'kpa bi 'mi a pɛ ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑yoo 'drunyan 'lɛɛ‑ 'bhɛ 'yi, 'mi a pɛ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ nu 'ŋ ta gwledanlɛ, 'kooko‑ waa sɔ 'ŋ 'lɛnale Zuufu mu 'ɛ ni. 'Duŋ‑ 'an pɛ ‑bhleŋgbeya 'ɛ yaa ‑o 'trɛ 'lɛɛ‑ 'bhɛ ta ‑gɛ.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Pilati 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Bhɛ bhla 'ɛ ba, 'yoo‑ 'ke ‑bhleŋgbe 'le ɛɛ?» Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'gbu 'yela‑ pe 'zi bhe dɔɔ: ‹'ŋ 'yoo‑ 'ke ‑bhleŋgbe 'le›. ‑Woo' 'ŋ ꞊yaa 'bhɛɛ‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊nwa 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi 'bhɛɛ‑ ma, 'kooko‑ 'ŋ 'srɛya‑ klɛ wlan 'ɛ ba zayi'. 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑o 'ke wlan a pɛ 'le, 'bhɛ zan 'e 'trɔnkpa 'ŋ 'yoo‑ ‑jan 'la 'wo zii' 'bhɛ ꞊la.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Pilati 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ke wlan 'le ɛɛ?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 'Duŋ‑ 'kaa‑ 'sinii ta za 'ɛ ma, lɛɛ 'oo lɛɛ, 'kaa‑ Paki 'fɛti 'ɛ ta, 'mi ploolawo ‑kaso 'yi mi do ma 'ka ni, 'ka ‑o ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ 'ploo‑ Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑bhleŋgbe 'ɛ ma ɛɛ?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o 'pɛɛn gbɛ drɛɛwole 'ezin‑ 'ke ‑wa pe dɔɔ: «'Ɔn ɔn, 'yaa 'ploolɛ‑ ‑a ma! 'Ploo‑ Barabasi ‑la ma!» 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Barabasi ‑yaa 'ke mɛɛ dɛ mi do ‑la ‑le.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.