João 13

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Bhɛ ꞊kla Zuufu mu a Paki 'fɛti yi 'ɛ 'lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ Zesu 'gbu 'a 'yaangwa‑ 'bhii‑ ‑a go bhla 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi, 'bhɛɛ ‑e ge ‑a Dɛ ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ꞊bhwa. Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa yaa pɛ 'le, 'mu ‑za ‑swa ‑a ni 'taŋii, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑a ‑lɛyanle ma.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑yaa yromazi pɛ 'ɛ 'bhle zii'. ‑Setran' 'a ꞊kpaa Simɔ gbe Zuda Isikariɔti 'kpee gban 'elwale ‑sɔ dɔɔ ‑e ‑dawli' 'kpa Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'lɛna‑ mɛɛ mu ni.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Zesu 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'seŋ 'kpɛn ‑glɔɔn gbɛkpaa‑ ‑a 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑daa 'bhɛ ‑la ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan gelɛ 'bhɛ ‑la ba 'ezin‑.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ‑yaa pɛbhle 'zi bhla 'la ba, 'ke Zesu 'e 'wlɛnle‑, 'kee‑ ‑yaa dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ gole‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ sɔ do ‑yrele' ‑a 'saanla꞊.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 'Bhɛ blaan, 'kee‑ ‑yi 'klale 'tasa do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gaan mafɛle 'sanle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'mu mago ‑sɔ ‑e sɔ 'la ‑dwa ‑a 'saanla꞊ 'bhɛ 'le.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 ‑E bhɔle Simɔ Piɛri ta, 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'bhi ‑le zan 'mi gaan mafɛlɛ bhe ɛɛ?»
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Zesu 'bhɛ zikpaa ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'yoo‑ ‑za 'la klɛ 'zi ‑gɛ, 'yaa sɔ ‑a ‑yimale, 'duŋ‑ 'e nu ‑a ‑yimalɛ boolazi.»
7 Jesus respondeu:
8 Piɛri pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Yaa nu 'mi gaan 'mafɛlɛ ‑titi!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Ke 'naa 'e gaan mafɛlɛ, 'mi 'pegee 'bhi a ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'laa nu klɛlɛ ‑li 'eke‑ ta.»
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Yaa 'ŋ gaan do ‑kplɛn mafɛlɛ, 'duŋ‑ 'ŋ ŋgblo 'pegee 'ŋ gbɛ mu 'ɛ mafɛ' 'ezin‑!»
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Ke ‑o mɛɛ 'la zan ꞊fia ‑yi ba, 'bhɛ maza laa ‑o ‑li 'bhɛ 'gbu 'fɛle‑ ma 'ezin‑, 'ke yaa 'e go ‑a gaan mu 'ɛ 'mu ‑la mafɛle ba. ‑Amasrɔyi ‑a 'gbutru 'ɛ 'kpɛn 'fleele‑ ‑o. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka ꞊kla gban 'weŋ, 'duŋ‑ 'naa ‑o ‑we 'zi 'ka 'kpɛn 'le.»
10 Aí Jesus disse:
11 ‑Amasrɔyi Zesu 'yaa‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'lɛna‑ mɛɛ mu ni 'bhɛ zan 'ɛ dɔ; 'bhɛla‑ ‑yile ‑ya ‑pia dɔɔ: «'Ka 'kpɛn 'laa ‑o 'weŋ.»
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Zesu 'yanle‑ ‑o gaan mafɛlele, 'kee‑ ‑yaa dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ 'klale ‑a ta, 'kee‑ yaa gbɛ drɛɛwole pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ ‑za 'la ꞊kla 'ka ni bhe, 'kaa 'yimaa‑ ɛɛ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 'Ka 'mi sii dɔɔ: ‹'O Daan mi,› 'bhɛ 'pegee‹Mɛɛzan.› 'Zoo ‑o 'ka zi, ‑amasrɔyi 'mi 'gbu ‑le 'ka Daan mi 'pegee Mɛɛzan 'ɛ 'le.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 'Ke 'mi 'la 'mi ‑o 'ke Mɛɛzan 'pegee 'ka Daan mi 'le, 'mi 'ka gaan mafia‑, 'ka mu 'ezin‑, ‑ka 'eke‑ gaan mafɛ' do do.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 'Mi ‑za 'la ꞊kla, 'bhɛɛ‑ 'an klɛ gbɛya 'ɛ ‑zrɔnna 'ka ni, 'kooko‑ 'ka mu 'bhɛ 'yansi za klɛ, ‑ka 'bhɛɛ‑ klɛ 'eke‑ ni.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ yewonɛ do gblaan ‑yi 'laa ya ‑a ‑kuŋlii 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ winbɔwo mi 'ɛ 'bhɛ 'yi 'laa ya 'bhɛ 'winbɔ‑ mi 'ɛ ni.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 'Ke 'ka 'bhɛ ‑za mu 'ɛ ‑dwa, 'kaa pɛ ‑yi nu ‑nralɛ' 'ke 'ka ꞊swa ‑o ‑yizaklɛle.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 'Naa ‑o ‑we 'zi 'ka 'kpɛn 'le. 'Mi mɛɛ 'la zan mu makwan‑, 'ŋ 'mu dɔ. 'Duŋ‑ ‑za 'la yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi, ‑yoo 'ke ‑za ‑le 'ke 'bhɛ 'lɛsɔ‑. ‑A yɔɔndɛlɛ ‑o dɔɔ: ‹'O 'pegee mɛɛ 'la zan ‑o pɛle 'zi 'eke‑ ta, 'bhɛ zan 'ɛ 'wlɛnna‑ 'mi 'kaama‑.›
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mi ‑o 'ka 'kpeelɛkan zii' ‑zɔn 'sani‑ 'yee‑ ‑za 'ɛ klɛ bhla 'ɛ pleŋ‑. 'Kooko‑ 'kee‑ ꞊bhwa 'waati 'la ba, 'kaa 'yaango‑ 'bhii‑ ‹'Ŋ 'yoo‑ 'ke kpataakpa mɛɛ 'la zan 'ŋ 'yoo 'ke 'bhɛ 'le.›
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: Mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑, 'ke 'bhi 'la 'bhɛ zan 'ɛ ‑kwan 'elrele, 'e 'mi ‑la 'kun zii' 'elrele bhe. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'mi ‑kwan 'elrele, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑o 'ŋ 'winbɔ‑ mi 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kun zii' 'elrele 'ezin‑ bhe.»
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'ke ‑a zrubatɛdɔle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ kpataakpa dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ 'ka do nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'ŋ gbɛ ta.»
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo ‑yrɛkpale 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑we 'zi mɛɛ 'la zan 'le, waa ‑yaa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 'Yee‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ 'la 'bhɛ ‑za ‑yaa sɔ ‑a ni 'egbɛnɛle, 'bhɛ 'yaale‑ ‑yaa ‑a ‑din 'bhɛ bhla 'ɛ ba.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 ‑Ayile, 'ke Simɔ Piɛri 'e 'yrɛ ‑kwlanbɔle 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'yee‑ Zesu 'lrɔkpa, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ zan 'ɛ zrɔn ‑a ni.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ ‑klaŋlanɛ 'ɛ ‑ya makulale Zesu ba ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑dele 'bhɛ zan 'ɛ 'le ɛɛ?»
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 'Bhɛ 'yi 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ nu 'bluu kpu 'lɛɛ‑ ‑zwanlɛ' ‑ziɛn 'ɛ ba, 'ke 'an ꞊naa mɛɛ 'la zan ni, 'bhɛ zan ‑le nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'ŋ gbɛ ta.»
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Zuda 'bluu kpu 'ɛ 'kunle‑, 'ke ‑Setran' 'wlale ‑a zru 'ɛ 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'a 'pele a ni dɔɔ: «'Yoo‑ zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑a klɛ ‑gun blaale‑!»
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mɛɛ 'la zan mu 'pegee Zesu 'yaa‑ pɛbhle 'zi 'eke‑ zi, ‑e 'bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊woa ‑a ni win 'la ma 'mu do 'kpɔ 'laa 'bhɛ dɔlɛ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Zuda ‑yaa waa ‑gɔli' magaan mi 'la 'le bhe, ‑o 'ke mu 'kpee ma Zesu 'a ꞊pia ‑a ni dɔɔ, 'ke yaa gelɛ waa pɛ 'fɛti ta pɛ 'ɛ 'mu 'lɔyrɛ‑ nɔɔ‑, ‑e ge ‑gɔli' 'na 'kɔɔfleŋzan mu ni.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Zuda 'yanle‑ 'bluu kpu 'ɛ 'bhlelele, 'kee‑ 'pwɛle blaale‑. 'Bhɛ ꞊kla bi 'ɛ zi.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Zuda 'pwɛle‑ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'tɔbhɔleya 'ɛ tapwɛ' bhla ꞊bhwa 'tɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e nu ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔleya 'ɛ tapwɛlɛ mɛɛ mu ni.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ 'a ꞊kla 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ‑ 'yee‑ 'gbu 'yi, ‑Waanbhaa' nu ‑a klɛlɛ 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'a Gbe 'ɛ 'tɔbhɔleya 'ɛ ye 'yee‑ ‑Waanbhaa' 'gbu 'yi 'ezin‑, ‑a ‑vinbwa 'waati sa 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ klɛ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu, 'naa nu ‑mɔlɛ' 'ka ‑din ‑li. 'Ka nu 'ŋ ziglinlɛ, 'duŋ‑ 'ŋ ‑jan yɛkɛ‑ 'la ꞊woa Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ni, 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'wole 'ka mu ni 'ezin‑ dɔɔ: 'ŋ nu gelɛ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'ka 'laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 'Bhɛla‑ ‑yile, 'mi ‑o zan 'toŋ drɛɛ do dɔlɛ 'ka ni, 'bhɛ ‑le dɔɔ: 'ka ‑za 'sɔ 'eke‑ ni. 'Ka ‑za ‑swa 'mi ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'ka mu ‑za 'sɔ 'eke‑ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'ezin‑.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 'Ke 'ka ‑za ‑swa 'eke‑ ni mɔkpɛn' nu 'a 'yaangolɛ 'tɛ 'bhii‑ 'ka ‑o 'ke 'mi a ‑klaŋlanɛ mu 'le.»
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Simɔ Piɛri Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, 'e ge 'zi 'naa ma ɛɛ?» Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ gele‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ‑ ‑zɔn 'yaa sɔ gele‑ 'ŋ zi 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'duŋ‑ 'e nu gelɛ 'ŋ zi boolazi.»
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑mɛla ma 'naa sɔ gele‑ 'e zi ‑zɔn ɛɛ? 'Ŋ 'yrisriwole ‑o 'ke 'mi 'ŋ 'niigo‑ 'ŋ ꞊si 'ɛ yi 'yaa‑ ‑za ma.»
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «'E 'yrisriwole ‑o dɔɔ 'yee 'niigwa‑ 'e 'gbu ꞊si 'ɛ 'yi 'mi a ‑za ma ɛɛ? 'Mi pe 'e ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'mi ma 'eglɔɔle ‑glɔɔn yaga 'kaa 'yaa 'mi dɔ.»
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.