João 12
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI
1 ‑Yrekpaa' 'srwado‑ ‑yaa Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ Zesu ge gbɛ drɛɛwoa‑ Betani ‑wa 'ɛ ta. ‑E Lazaa 'la ‑bwela gale ba, 'bhɛ a ‑wa ‑le ‑yaa Betani 'le.
1 Seis dias antes da Páscoa Jesus chegou a Betânia, onde vivia Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
2 ‑O 'yee Zesu 'lɛwɛɛ pɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ. Maati ‑yaa pɛbhle 'ɛ 'yiciɛn zii'. 'Bhɛɛ‑ Lazaa 'pegee Zesu 'bhɛɛ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaale‑ ‑yaa pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi.
2 Ali prepararam um jantar para Jesus. Marta servia, enquanto Lázaro estava à mesa com ele.
3 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke Mari ‑lasiklɔɔ ‑kpɔsɔɔ 'plɛɛle‑ buteli do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu gaan ma 'srole 'kɛle‑. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'bhɛ gaan mu 'ɛ magole 'ke ‑a winle mu 'ɛ 'le. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑lasiklɔɔ 'ɛ ‑gblɛn 'ɛ zɛnle‑ 'fɛ 'ɛ 'kpɛn ꞊la.
3 Então Maria pegou um frasco de nardo puro, que era um perfume caro, derramou-o sobre os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E a casa encheu-se com a fragrância do perfume.
4 ‑O ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ 'kɛla sii Zuda Isikariɔti, 'yee‑ 'la 'yaa‑ nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni, 'bhɛ pe 'tɛ dɔɔ:
4 Mas um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, que mais tarde iria traí-lo, fez uma objeção:
5 «‑Mɛle ‑kla waa ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ 'lɛɛ‑ gɔnlɛ ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ yaga ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ‑gɔli' 'ɛ na 'kɔɔfleŋzan mu ni ɛɛ?»
5 "Por que este perfume não foi vendido, e o dinheiro dado aos pobres? Seriam trezentos denários".
6 'Duŋ‑ Zuda 'bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊woa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, yaa klɛlɛ 'bhii‑ ‑e ‑yaa 'kɔɔfleŋzan mu ‑si yiɛnkan' zii'. 'Duŋ‑ ‑e 'bhɛ 'pia‑ bhɛ gbɛɛn‑, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa 'ke ‑faannii' 'le: 'Yele‑ ‑yaa ‑waa' ‑gɔli' bɔpɛ 'ɛ magaan mi 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yaa ‑gɔli' 'la bɔ 'bhɛ 'yi, ‑e ‑yaa 'bhɛ 'si.
6 Ele não falou isso por se interessar pelos pobres, mas porque era ladrão; sendo responsável pela bolsa de dinheiro, costumava tirar o que nela era colocado.
7 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'srɔ! ‑E 'bhɛ ꞊kla, 'ŋ binza 'ɛ 'lɛɛmagaanza 'yi ‑sɔ.
7 Respondeu Jesus: "Deixe-a em paz; que o guarde para o dia do meu sepultamento.
8 'Kɔɔfleŋzan mu ‑o 'ka ‑din 'taŋii, 'duŋ‑ 'mi 'laa nu klɛlɛ 'ka ‑din 'taŋii.»
8 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, mas a mim vocês nem sempre terão".
9 Zuufu mu ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do 'a ꞊maa dɔɔ Zesu ‑o Betani. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ waa gelɛ Zesu do ‑kplɛn ‑glin zayi', ‑o ‑ja Lazaa 'la 'ke Zesu 'bhɛ ‑bwela gale ba 'bhɛɛ‑ ‑zayi' 'ezin‑.
9 Enquanto isso, uma grande multidão de judeus, ao descobrir que Jesus estava ali, veio, não apenas por causa de Jesus, mas também para ver Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑wa 'kpale dɔɔ ‑o Lazaa dɛle‑ 'ezin‑.
10 Assim, os chefes dos sacerdotes fizeram planos para matar também Lázaro,
11 ‑Amasrɔyi 'yee‑ Lazaa ‑zayi', Zuufu mu ‑bebe ‑yaa go 'zi 'woo‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o 'kpa zii' Zesu 'yi.
11 pois por causa dele muitos estavam se afastando dos judeus e crendo em Jesus.
12 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'la 'nwa‑ Paki 'fɛti 'ɛ ta, ‑wa ꞊maa dɔɔ Zesu ‑o zan Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo para a festa ouviu falar que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o yɔ ‑laa mu 'kanle, 'ke ‑o 'pwɛle‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gele‑ ‑a ‑lɛpa' yrɛ nɔɔ‑. ‑O ‑yaa 'pe 'zi 'eke‑ 'zi 'eglɔɔle dɔɔ:
13 Pegaram ramos de palmeiras e saíram ao seu encontro, gritando: "Hosana! " "Bendito é o que vem em nome do Senhor! " "Bendito é o Rei de Israel! "
14 Zesu ‑soofali 'nɛ do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑a 'sanle‑ ‑yaa 'bhɛɛ‑ ta, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ:
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, como está escrito:
15 «Siɔn ‑wa ‑la mu, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ' (Zeruzalɛmu 'tɔ 'ɛ do ‑le ‑yaa 'bhɛ 'le 'ezin‑).
15 "Não tenhas medo, ó cidade de Sião; eis que o seu rei vem, montado num jumentinho".
16 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'yimalɛ 'elwale 'pe. 'Duŋ‑ Zesu bwelawoa gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑ja ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yi 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑za mu 'la yɔɔndia‑ Zesu ba zayi' mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɛɛ‑ wlata za ꞊kla ‑a ni.
16 A princípio seus discípulos não entenderam isso. Só depois que Jesus foi glorificado, perceberam que lhe fizeram essas coisas, e que elas estavam escritas a respeito dele.
17 Mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ Zesu zi ‑e Lazaa 'siila‑ bu ‑gluu 'ɛ 'yi bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑bwela gale ba; 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑za mu 'la ꞊kla 'mu ‑yrɛ ma, 'mu 'kpɛn 'yigɔɔn‑ 'zi.
17 A multidão que estava com ele, quando mandara Lázaro sair do sepulcro e o ressuscitara dos mortos, continuou a espalhar o fato.
18 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do gele‑ ‑a ‑lɛpayrɛ nɔɔ‑. ‑Amasrɔyi ‑wa ‑maa 'kaa ‑e 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla.
18 Muitas pessoas, por terem ouvido falar que ele realizara tal sinal miraculoso, foram ao seu encontro.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Farizi mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Ka 'ka 'yrɛkpa ‑o ta doo, 'ka 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'kedo‑ 'kpɔ klɛle‑ ‑a ni, ‑amasrɔyi mɔkpɛn' ‑o ge 'zi ‑a zi.»
19 E assim os fariseus disseram uns aos outros: "Não conseguimos nada. Olhem como o mundo todo vai atrás dele! "
20 Mɛɛ 'la zan mu ‑nwa ‑Waanbhaa' gbalɛ Zeruzalɛmu 'fɛti 'ɛ ta, Grɛki mu 'ke mu ‑yaa 'mu pleŋ‑.
20 Entre os que tinham ido adorar a Deus na festa da Páscoa, estavam alguns gregos.
21 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑woo mabɛɛnle Filipu ‑din, 'bhɛ 'yaa‑ da Galile 'klɛɛn 'yi ‑wa 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Bɛtisaida 'bhɛɛ‑ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑o pe Filipu ni dɔɔ: «'O Zan, ꞊wa zi 'bhii‑ 'o Zesu 'ye, 'bhɛɛ‑ 'o ‑balo sa klɛ 'kɛle‑.»
21 Eles se aproximaram de Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, com um pedido: "Senhor, queremos ver Jesus".
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu gele‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Andre ni, 'bhɛɛ‑ ‑o mɛɛ plɛ ‑ja 'bhɛ 'pelɛ‑ Zesu ni.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e os dois juntos o disseram a Jesus.
23 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'tɔbhɔleya 'srɔɔwolɛ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ 'waati 'la ba, 'bhɛ 'waati 'ɛ ꞊bhwa.
23 Jesus respondeu: "Chegou a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 'Mi pe 'ka 'ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Ke waa pɛbhɛ do bɔlɛ 'trɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e bɔn, ‑e bo ‑a do ‑kplɛnnɛya 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'ke ‑wa ꞊bwa 'trɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ꞊bwan, ‑e bhɔ 'bhɛɛ‑ ‑ya bhaa klɛ 'ebebele.
24 Digo-lhes verdadeiramente que, se o grão de trigo não cair na terra e não morrer, continuará ele só. Mas se morrer, dará muito fruto.
25 'Ke mɛɛ 'la zan lii biile ‑o 'bhɛ a 'trɛ ta ‑gɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan nu bloolɛ 'bhɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'niigwa‑ 'bhɛ a 'trɛ ta ‑gɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.
25 Aquele que ama a sua vida, a perderá; ao passo que aquele que odeia a sua vida neste mundo, a conservará para a vida eterna.
26 'Ke mɛɛ 'la zan ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑e yewo 'mi ni, 'bhɛ zan dɔ 'ŋ zi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke 'ŋ 'yoo‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'an yewonɛ 'ɛ nu klɛlɛ 'ŋ zi 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Ke mɛɛ 'la zan yewo 'ŋ ni 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔlɛ ‑a ma.»
26 Quem me serve precisa seguir-me; e, onde estou, o meu servo também estará. Aquele que me serve, meu Pai o honrará.
27 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ zru ba 'tɛ ‑o ‑zɔn. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ a pele‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ? Taa‑ 'an 'pe dɔɔ: 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa, 'ŋ go ‑yrɛnbhle' 'waati 'lɛɛ‑ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ŋ 'nwa‑ 'bhɛɛ‑ ‑yrɛnbhle' 'waati 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.
27 "Agora meu coração está perturbado, e o que direi? Pai, salva-me desta hora? Não; eu vim exatamente para isto, para esta hora.
28 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa', 'e 'tɔ 'ɛ magbaandɛ!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑weli' do dale‑ laanima dɔɔ: «'Mi 'ŋ 'tɔ 'ɛ magbaandia gban, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu ‑a magbaandɛ gbɛ drɛɛwolɛ 'ezin‑.»
28 Pai, glorifica o teu nome! " Então veio uma voz do céu: "Eu já o glorifiquei e o glorificarei novamente".
29 ‑Zamaa' 'la 'yaa‑ Zesu ‑din, 'bhɛ mu 'yee ‑weli' 'ɛ 'male‑, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Gblaŋ ‑le 'pɛɛ zii' bhe». 'Duŋ‑ ‑o 'ke mu pe dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do ‑le ‑janwoa ‑a ni!»
29 A multidão que ali estava e a ouviu, disse que tinha trovejado; outros disseram que um anjo lhe tinha falado.
30 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑weli' 'la ꞊maa bhe, 'bhɛ 'laa ‑welɛ' 'mi 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑e ꞊wia 'ka mu ‑la 'kaama‑.
30 Jesus disse: "Esta voz veio por causa de vocês, e não por minha causa.
31 'Drunyan 'lɛɛ‑ ta 'kitikan yi 'ɛ ꞊bhwa ‑zɔn. ‑Setran' 'la 'kpaale‑ ‑o 'drunyan 'lɛɛ‑ 'wiiŋ‑ 'bhii‑ ‑a ‑kuŋlii, ‑Waanbhaa' nu ‑a ‑gbinlɛ' ‑yaa' ‑kuŋliiya 'ɛ 'yi.
31 Chegou a hora de ser julgado este mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'ŋ 'wlɛnna‑ laanima 'waati 'la ba 'trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ, 'ŋ nu mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glaanlɛ' 'ŋ ba.»
32 Mas eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim".
33 Zesu 'yaa‑ nu galɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, ‑e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑o ni ‑janwo' gbɛya 'la bhe 'bhɛ 'yi.
33 Ele disse isso para indicar o tipo de morte que haveria de sofrer.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'Wa ‑daanna 'waa‑ 'toŋ 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ nu bolɛ ‑a ‑yrɛ ma ‑yikpɛnsee ta. ‑E ‑kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'bhi ‑o ‑a pe 'zi 'o ni dɔɔ: ‹‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'wlɛnlɛ‑ laanima ɛɛ?› ‑Dele 'bhɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'le ɛɛ?»
34 A multidão falou: "A Lei nos ensina que o Cristo permanecerá para sempre; como podes dizer: ‘O Filho do homem precisa ser levantado’? Quem é esse ‘Filho do homem’? "
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Tɛbhile 'ɛ nu ‑bhilɛ' 'ka 'pleŋ‑ 'waati sa. 'Tɛbhile 'ɛ ‑yoo 'ka 'pleŋ‑ 'waati 'la ba ‑li, ‑ka 'taawo ‑a ‑bhile' 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑gblo mu laa nu 'klalɛ‑ 'ka ba. ‑Amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'taawo zii' ‑gblo mu 'yi, 'bhɛ zan 'laa 'bhɛ 'gbu geyrɛ dɔ.
35 Disse-lhes então Jesus: "Por mais um pouco de tempo a luz estará entre vocês. Andem enquanto vocês têm a luz, para que as trevas não os surpreendam, pois aquele que anda nas trevas não sabe para onde está indo.
36 'Tɛbhile 'ɛ ‑yoo 'ka 'pleŋ‑ 'waati 'la ba, ‑ka 'ka 'kpa ‑a ‑yi, 'kooko‑ 'ka klɛ 'tɛbhile ba ‑nɛ mu 'le.» Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele, 'ke ‑ya pleŋgole ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'kee gele‑ ‑a magaanlɛ ‑o ma 'egbɔɔnle.
36 Creiam na luz enquanto vocês a têm, para que se tornem filhos da luz". Terminando de falar, Jesus saiu e ocultou-se deles.
37 'Ali‑ Zesu 'sɔle‑ maza ‑bebe mu 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma, Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ waa ‑o 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi.
37 Mesmo depois que Jesus fez todos aqueles sinais miraculosos, não creram nele.
38 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi Ezai ‑jan 'la ꞊woa 'elwale ‑sɔ, 'bhɛ 'lɛswa꞊; ‑ya ‑pia dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑dele 'e ꞊kpaa 'o 'wojan‑ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan ‑yaa' ‑glɔɔya' 'ɛ ‑zrɔnna ‑de ‑la ni ɛɛ?»
38 Isso aconteceu para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que disse: "Senhor, quem creu em nossa mensagem, e a quem foi revelado o braço do Senhor? "
39 'Bhɛɛ‑ waa ‑yaa 'sɔle ‑o 'kpale Zesu 'yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑ya ꞊pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'ezin‑ dɔɔ:
39 Por esta razão eles não podiam crer, porque, como disse Isaías noutro lugar:
40 «‑Waanbhaa' ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ꞊wia, 'bhɛɛ‑ ‑yoo zru ‑dwa 'eglɔɔle ‑yaa' ‑jan 'ɛ ma, 'kooko‑ waa sɔ yrɛ ma yele‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ waa sɔ ‑za 'yimale ‑o zru mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ waa nu niinalɛ 'mi ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛɛ‑ ‑o bhee.»
40 "Cegou os seus olhos e endureceu os seus corações, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure".
41 Ezai ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe Zesu ba zayi', ‑amasrɔyi ‑e Zesu 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊ya 'elwale ‑sɔ.
41 Isaías disse isso porque viu a glória de Jesus e falou sobre ele.
42 'Duŋ‑, 'woo‑ Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ba, ‑o ‑bebe ‑o ‑kpaa Zesu 'yi. 'Duŋ‑ ‑o ‑yaa ‑gblaanlawo zii' Farizi mu 'ɛ 'yrɛ 'lɛɛ bhe, 'bhɛla‑ ‑zayile, waa ‑yaa sɔ ‑a pele‑ 'pɛɛlii‑ kpataakpa, 'kooko‑ waa nu ‑o ‑gbinlɛ' ‑waa' daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
42 Ainda assim, muitos líderes dos judeus creram nele. Mas, por causa dos fariseus, não confessavam a sua fé, com medo de serem expulsos da sinagoga;
43 ‑Amasrɔyi, 'tɔbhɔleya 'la 'yaa‑ da bhaaplɛŋ mu ba, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑o ni 'ke 'bhɛ kan 'kɛla 'yaa‑ da ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ta.
43 pois preferiam a aprovação dos homens do que a aprovação de Deus.
44 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'eglɔɔle dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa 'bhɛ 'kpalɛ‑ 'mi 'yi, 'duŋ‑ ‑ya ꞊kpaa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi bhe.
44 Então Jesus disse em alta voz: "Quem crê em mim, não crê apenas em mim, mas naquele que me enviou.
45 'Ke mɛɛ 'la zan 'mi ꞊ya, 'bhɛ zan mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ ꞊ya bhe.
45 Quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 'Mi ꞊nwa 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi 'bhii‑ 'tɛbhile, 'kooko‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa bo ‑gblo 'yi.
46 Eu vim ao mundo como luz, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊maa, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa 'mu 'yizaklɛlɛ, 'mi 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ 'kitikanlɛ. ‑Amasrɔyi 'ŋ ꞊nwa mɛɛ mu go yrɛ ‑la nɔɔ‑ ‑za 'yi, 'mi 'laa 'nulɛ‑ 'kitikan yrɛ nɔɔ‑.
47 "Se alguém ouve as minhas palavras, e não as guarda, eu não o julgo. Pois não vim para julgar o mundo, mas para salvá-lo.
48 'Ke mɛɛ 'la zan 'e ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ zan laa dɔlɛ 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ 'bhɛ 'gbu 'kitikan mi ꞊ya gban. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'mu ‑le nu 'bhɛ zan 'ɛ 'kitikanlɛ 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le.
48 Há um juiz para quem me rejeita e não aceita as minhas palavras; a própria palavra que proferi o condenará no último dia.
49 ‑Amasrɔyi 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ waa dalɛ 'mi 'gbu ba. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ ‑jan 'la ꞊kpaa 'ŋ 'lii 'mi 'bhɛɛ‑ ꞊woa.
49 Pois não falei por mim mesmo, mas o Pai que me enviou me ordenou o que dizer e o que falar.
50 'Bhɛɛ‑ 'mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' pe 'ŋ ni 'ŋ 'kɛla klɛ, 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ nalele mɛɛ mu ni. 'Bhɛɛ‑ ya 'ɛ 'yi, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ‑jan yɛkɛ‑ do 'kpɔ 'la ꞊kpaa 'ŋ 'lii 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'wo zii'.»
50 Sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu digo é exatamente o que o Pai me mandou dizer".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.